Treść orzeczenia
Sygn. akt III W 820/13
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 07 lutego 2014r.
Sąd Rejonowy w Wałbrzychu, III Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: S.S.R. Paweł Augustowski
Protokolant: Ewa Modlińska
po rozpoznaniu dnia 07 lutego 2014r. sprawy A. S. syna M. i J. z domu J. ur. (...) w W. obwinionego o to, że:
I. w dniu 25 lipca 2013 roku w W. woj. (...) z korytarza budynku przy ul. (...) dokonał kradzieży żarówki o wartości 2zł na szkodę M. K.
tj . o popełnienie wykroczenia z art. 119§1 kw
II. w tym samym miejscu i czasie jak w punkcie I dokona zniszczenia miejsca dostępnego dla publiczności poprzez oddanie moczu na klatki schodowej
tj . o popełnienie wykroczenia z art. 145 kw
I. obwinionego A. S. uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów stanowiących wykroczenia z art. 119§1 kw i art. 145 kw i za czyny te na podstawie art. 119§1 kw w zw. z art. 9§2 kw wymierza mu łącznie karę grzywny w wysokości 50 zł (pięćdziesiąt złotych),
II. zwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów procesu zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa oraz nie wymierza mu opłaty sądowej.
Uzasadnienie
Na podstawie zebranego materiału dowodowego ustalono następujący stan faktyczny
A. S. i M. K. są sąsiadami. Mieszkają w budynku przy ulicy (...) w W.. Są skonfliktowani. W dniu 25 lipca 2013 r. obwiniony wykręcił z korytarza posesji żarówkę o wartości 2 zł umieszczoną tam uprzednio przez M. K. i wyrzucił ją. Następnie na parterze budynku na klatce schodowej od strony wyjścia na podwórza oddał mocz.
dowody:
zeznania G. W. – k. 3
wyjaśnienia – k. 4
Obwiniony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i złożył wniosek o dobrowolne poddanie się odpowiedzialności.
dowód;
wyjaśnienia i wniosek – k. 4
Sąd zważył ponadto, co następuje
Sprawstwo i wina A. S. nie budzą wątpliwości. Obwiniony przyznał się do winy i złożył wniosek o dobrowolne poddanie się odpowiedzialności.
Zabór rzeczy o wartości 2 zł jest wykroczeniem z art. 119§1 k.k.. Z kolei zanieczyszczenie części budynku dostępnej dla publiczności jest wykroczeniem z art. 145 kw.
W myśl art. 9§2 kw jeżeli jednocześnie orzeka się o ukaraniu za dwa lub więcej wykroczeń, wymierza się łącznie jedną karę. Biorąc pod uwagę fakt, że stopień społecznej szkodliwości, zwłaszcza czynu z art. 119§1 kw nie był znaczny, a sprawca przyznał się i wyraził skruchę, sąd przyjął wniosek o wymierzenie kary 50 zł grzywny w przekonaniu, że jest ona właściwa ze względu na stopień winy. Kara w tym przypadku winna wywrzeć skutek przede wszystkim wychowawczy i spowodować, ze sprawca ponownie nie naruszy porządku prawnego.
Oskarżyciel posiłkowy został zapoznany z treścią tego wniosku w dniu 23 stycznia 2014 r i wnioskowi temu nie sprzeciwił się, ani pisemnie, ani też w inny sposób aż do posiedzenia z dnia 7 lutego 2014r., na które nie stawił się pomimo powiadomienia i na którym zapadł wyrok. Należy zatem rozumieć, po pouczeniu przezeń o jego prawach jako oskarżyciela, że wniosek ów akceptował.