III K 87/13PostanowienieSąd Okręgowy we Wrocławiu

Postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 24 maja 2013 r.

Zobacz w SAOS
umorzenie postępowania
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt III K 87/13

Postanowienie

Dnia 24 maja 2013 r.

Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział III Karny w składzie:

Przewodniczący : SSO Tomasz Krawczyk

Protokolant: Michał Gruszka

przy udziale K. M. Prokuratora Prokuratury Rejonowej W. po rozpoznaniu na posiedzeniu w sprawie skazanego W. B. wniosku z dnia 04 lutego 2013 r. (data wpływu) w przedmiocie wydania wyroku łącznego na podstawie art. 569 § 1 i 2 k.p.k. w zw. art. 35 § 1 k.p.k. postanawia

I. umorzyć postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego wobec skazanego W. B. w części dotyczącej wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 31 stycznia 2003 r., sygn. akt III K 298/02;

II. stwierdzić swoją niewłaściwość i w pozostałym zakresie sprawę

w przedmiocie wydania wyroku łącznego wobec skazanego W. B. przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia – Śródmieścia jako sądowi właściwemu;

III. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. A., Kancelaria Adwokacka we W., ul. (...), kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i 60/100) brutto tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu.

Uzasadnienie

Skazany W. B. w dniu 04 lutego 2013 r. (data wpływu) złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego.

Już wstępna analiza treści danych o karalności skazanego wskazuje, że wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 31 stycznia 2003 r., sygn. akt III K 298/02 nie może stanowić podstawy do wydania wyroku łącznego.

W. B. po wydaniu tego wyroku skazany został :

1/ wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 31 maja 2005 r., sygn. akt II K 459/05;

2/ wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia

26 lipca 2011 r., sygn. akt V K 646/11;

3/ wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia

23 lipca 2012 r., sygn. akt V K 820/12.

Jedynie czyn objęty skazaniem wymienionym w pkt 1 popełniony został przed wydaniem wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia

31 stycznia 2003 r., sygn. akt III K 298/02, tj. w dniu 09 września 2000 r. Wobec skazanego zapadł już jednak wyrok łączny wydany przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu w dniu 05 września 2007 r., sygn. akt III K 192/07, którym objęto kary jednostkowe orzeczone wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 31 stycznia 2003 r., sygn. akt III K 298/02 i wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 31 maja 2005 r., sygn. akt II K 459/05. Wskazać przy tym trzeba, że przy wydawaniu ww. wyroku łącznego rozważone zostało istnienie przesłanek umożliwiających połączenie kar orzeczonych wszystkimi wcześniejszymi wyrokami, jakie zapadły wobec skazanego W. B..

Czyny objęte skazaniami wymienionymi w pkt 2 i 3 popełnione zostały po wydaniu wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 31 stycznia

2003 r., sygn. akt III K 298/02 (czyn objęty wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 26 lipca 2011 r., sygn. akt V K 646/11 popełniony został w okresie od 28 stycznia 2011 r. do 04 lutego 2011 r.,

a czyn objęty wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia

z dnia 23 lipca 2012 r., sygn. akt V K 820/12 – w dniu 16 grudnia 2011 r.). Brak zatem podstaw, o których mowa w art. 85 k.k., umożliwiających wydanie wyroku łącznego uwzględniającego skazania tymi wyrokami (bądź jednego z nich) i wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia

31 stycznia 2003 r., sygn. akt III K 298/02.

Mając na uwadze powyższe Sąd umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego w części dotyczącej wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 31 stycznia 2003 r., sygn. akt III K 298/02.

Jednocześnie w pozostałym zakresie sprawę w przedmiocie wydania wyroku łącznego wobec skazanego W. B. przekazał do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia - Śródmieścia, który ostatni wydał wyrok skazujący w pierwszej instancji. Jego właściwość wynika zatem z zasady ogólnej wyrażonej w art. 569 § 1 k.p.k.

Rozstrzygnięcie o kosztach zawarte w pkt II postanowienia znajduje uzasadnienie w § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.