III K 367/20WyrokSąd Okręgowy w Poznaniu

Wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 31 lipca 2024r.

Sąd Okręgowy w Poznaniu, III Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Tomasz Borowczak

Protokolant: prot. sąd. Magdalena Górecka

w obecności Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu A. P. po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 11 czerwca 2021r., 7 i 29 października 2021r., 19 listopada 2021r., 10 grudnia 2021r., 3 i 24 marca 2022r., 21 kwietnia 2022r., 20 maja 2022r., 6 września 2022r., 20 października 2022r., 18 listopada 2022r., 2 marca 2023r., 13 kwietnia 2023r., 14 września 2023r., 15 grudnia 2023r., 24 kwietnia 2024r. oraz 22 lipca 2024r. sprawy:

a) P. M. (1), syna J. i A. z domu Ż., urodzonego w dniu (...) w S.

oskarżonego o to, że:

I. w okresie od dnia 18 grudnia 2005 roku do dnia 20 maja 2006 roku na terenie województw (...) i (...), wziął udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili ponadto: K. M. (1), A. S., M. G. ps. (...), I. Ł. ps. (...), P. H. ps. (...), S. Z. ps. (...), B. Z. ps. (...), M. S. ps. (...) oraz inne ustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw wprowadzania do obrotu znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k.

II. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w okresie od dnia 16 grudnia 2005 roku do dnia 16 marca 2006 roku w O., działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wziął udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 650 gram amfetaminy w cenie około 10 zł za gram w ten sposób, że sprzedał narkotyk S. Z.,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

III. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w okresie od dnia 18 grudnia 2005 roku do 22 grudnia 2005 roku w P., wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wprowadził do obrotu znaczne ilości substancji psychotropowej w postaci 700 gram amfetaminy w cenie co najmniej 10 zł za gram, w ten sposób, że wymieniony narkotyk sprzedał ustalonej osobie w celu odsprzedaży innym osobom,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

IV. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w okresie od dnia 18 grudnia 2005 roku do dnia 29 marca 2006 roku w O., działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wziął udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 4150 gram amfetaminy w cenie około 6,5 zł do 10 zł, 150 tabletek ekstazy i 63 gram marihuany w ten sposób, że sprzedał narkotyk innym osobom,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

V. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w okresie od dnia 28 grudnia 2005 roku do dnia 23 marca 2006 roku w O. i P., wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wprowadził do obrotu znaczne ilości środków odurzających i substancji psychotropowych w postaci co najmniej 600 gram amfetaminy i 290 gram marihuany, w ten sposób, że wymienione narkotyki sprzedał ustalonej osobie,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

VI. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w okresie od dnia 28 grudnia 2005 roku do dnia 29 marca 2006 roku w P. i O., wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wprowadził do obrotu znaczne ilości substancji psychotropowej i środka odurzającego w ten sposób, że nabył od Ł. O. 4300 gram marihuany, 1000 sztuk tabletek ekstazy i 300 gram amfetaminy i 100 gram amfetaminy sprzedał ustalonej osobie,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

VII. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w okresie od dnia 29 grudnia 2005 roku do dnia 1 stycznia 2006 roku w P. i O., wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osoba, działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wziął udział w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowych w postaci 200 tabletek ekstazy w cenie co najmniej 3 zł za sztukę, w ten sposób, że sprzedał narkotyk innym osobom,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

VIII. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w dniu 14 stycznia 2006 roku w O., działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził do obrotu znaczne ilości substancji psychotropowej w postaci 50 tabletek ekstazy w cenie co najmniej 3 zł za sztukę, w ten sposób, że sprzedał w/wym. narkotyk ustalonej osobie w celu sprzedaży innym osobom,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

IX. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w okresie od dnia 16 grudnia 2005 roku do dnia 18 stycznia 2006 roku w O. wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził do obrotu znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci 50 tabletek ekstazy w cenie co najmniej 3 zł za sztukę, w ten sposób, że wymieniony narkotyk sprzedał ustalonej osobie w celu sprzedaży innym osobom,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

X. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w marcu 2006 roku w O. i P. działając wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził do obrotu znaczne ilości substancji psychotropowej w postaci 3239 gram amfetaminy, w ten sposób, że sprzedał w/wym. narkotyk Ł. O.,

tj. o czyn z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w zw. z art.65§1 k.k.

XI. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w dniu 16 marca 2006 roku w O., działając wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą i S. Z., wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wziął udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 1900 gram amfetaminy o wartości śr edniej 6 zł za gram, pochodzącej z transakcji z w/tym. dnia, w ten sposób że wspólnie z w/wym. nabył narkotyk, a następnie porcjował i konfekcjonował w celu sprzedaży innym osobom,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XII. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w okresie od dnia 28 marca 2006 roku do dnia 31 marca 2006 roku w W., P. i O., wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wziął udział w obrocie co najmniej 2000 gram substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wartości 6 zł za gram, w ten sposób, że nabył narkotyk od ustalonej osoby w celu sprzedaży innym osobom,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XIII. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w okresie od dnia 29 marca 2006 roku do dnia 2 kwietnia 2006 roku w P., działając wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą, wbrew przepisom ustawy, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, po wcześniejszym nabyciu od Ł. O., wprowadził do obrotu znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci 1896 gram amfetaminy o wartości średniej 6 zł za gram,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XIV. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w dniu 20 maja 2006 roku w K. i P., wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, po wcześniejszym nabyciu od A. S., wprowadził do obrotu znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci 1000 gram amfetaminy o wartości 7 zł za gram,

tj. o czyn z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w zw. z art.65§1 k.k.

b) A. S., syna K. i I. z domu K., urodzonego w dniu (...) w P.

oskarżonego o to, że :

XV. w okresie od dnia 16 grudnia 2005 roku do dnia 21 września 2006 roku na terenie województw (...) i (...), wziął udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili ponadto: P. M. (1), Ł. O. ps. (...), (...), J. S. (1) ps. (...), Z. P. (1) ps. (...), T. G. (1) ps. (...), J. U. ps. (...), M. G. ps. (...), K. P. ps. (...), (...), D. A. (1) ps. (...), I. Ł. ps. (...), K. C. ps. (...), P. H. ps. (...), S. Z. ps. (...), B. Z. ps. (...), K. M. (1), A. Z., S. S. (1) ps. (...), K. S. ps. (...), M. S. ps. (...), mającej na celu popełnianie przestępstw wprowadzania do obrotu, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k.

XVI. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w okresie od 21 grudnia 2005 roku do dnia 14 kwietnia 2006 roku w P., wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wyniku z góry powziętego zamiaru, wziął udział w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych w postaci 4250 gram amfetaminy o wartości co najmniej 7 zł za gram, 2000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 1 zł 80 gr w ten sposób, że sprzedał narkotyk innym osobom,

tj. o czyn z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w zw. z art.65§1 k.k.

XVII. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w okresie od 15 kwietnia 2006 roku do dnia 21 września 2006 roku na terenie powiatów (...) i (...), wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu i w wyniku z góry powziętego zamiaru, wziął udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 9700 gram amfetaminy o wartości ok. 6-7 zł za gram, w ten sposób, że nabył w/wym. narkotyki od J. S. (1) ps. (...) w celu dalszego wprowadzenia narkotyku do nielegalnego obrotu, przy czym w transakcji dokonanej w okresie od dnia 20 czerwca 2006 roku do dnia 23 czerwca 2006 roku dotyczącej 3000 gram amfetaminy działał wspólnie i w porozumieniu z M. G. ps. (...),

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XVIII. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w dniu 20 maja 2006 roku w P., D. i K., wbrew przepisom ustawy, w wyniku z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu, wprowadził do obrotu znaczne ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o masie 1000 gram o wartości 7 zł za gram w ten sposób, że sprzedał wymieniony narkotyk P. M. (1) w celu odsprzedaży innym osobom,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XIX. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w dniu 3 czerwca 2006 roku w P., wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wprowadził do obrotu 50 gram marihuany w cenie poniżej 15 zł za gram w ten sposób, że wymieniony narkotyk sprzedał mieszkańcowi P. o ps. (...) w celu sprzedaży innym osobom,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XX. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w okresie od 18 czerwca 2006 roku do 20 sierpnia 2006 roku w P. i P., działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z M. G. ps. (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu, wziął udział w obrocie znacznych ilości substancji psychotropowych, w ten sposób, że w wyniku transakcji dokonanej w okresie od dnia 18 czerwca 2006 roku do dnia 20 czerwca 2006 roku sprzedał mężczyźnie o imieniu B. 1500 gram amfetaminy w cenie powyżej 7 zł za gram, a w wyniku transakcji dokonanej w okresie 19 sierpnia 2006 roku do dnia 20 sierpnia 2006 roku nabył od w/wym. co najmniej 3.000 tabletek ekstazy w cenie 1 zł 70 groszy za sztukę w celu sprzedaży narkotyków innym osobom,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XXI. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w okresie od 26 czerwca 2006 roku do 27 czerwca 2006 roku w P., P., W. i K., wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z A. Z., w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu, po wcześniejszym nabyciu narkotyku w P. od Z. P. (1), wprowadził do obrotu znaczne ilości substancji psychotropowej w postaci 4067,04 gram amfetaminy o wartości około 6 zł za gram,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XXII. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w dniu 21 września 2006 roku w P. i K., działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z M. G., w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, po zakupieniu narkotyku od J. S. (1) ps. (...) wprowadził do obrotu znaczne ilości substancji psychotropowej o masie netto 1020,46 gram o średniej wartości 7 zł za gram,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

c) P. H. , syna R. i I. z domu G., urodzonego w dniu (...) w P.

oskarżonego o to, że :

XXIII. w okresie od grudnia 2005 roku do dnia 2 kwietnia 2006 roku na terenie województw (...) i (...), wziął udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili ponadto: P. M. (1) ps. (...), Ł. O. ps. (...), A. S., M. G. ps. (...), I. Ł. ps. (...), S. Z. ps. (...), B. Z. ps. (...), K. M. (1), M. S. ps. (...) oraz inne ustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw wprowadzania do obrotu znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k.

XXIV. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w okresie od stycznia 2006 do 9 lutego 2006 roku w P., wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wziął udział w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci 3000 gram marihuany o średniej wartości 12 zł za gram, w ten sposób, że sprzedał w/wym. narkotyk Ł. O. w celu sprzedaży innym osobom,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XXV. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w dniu 9 lutego 2006 roku w P., działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wziął udział w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci 500 gram marihuany o wartości 6150 zł, w ten sposób, że sprzedał w/wym. narkotyk Ł. O. za pośrednictwem S. S. (1) w celu sprzedaży innym osobom,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XXVI. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w dniu 6 marca 2006 roku w P., działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wziął udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 100 gram amfetaminy o średniej wartości 10 zł za gram i 100 tabletek ekstazy o średniej wartości 2 zł za sztukę, w ten sposób, że nabył narkotyk od Ł. O., w celu sprzedaży innym osobom,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XXVII. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w okresie od dnia 11 marca 2006 roku do dnia 12 marca 2006 roku w P., działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wziął udział w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci 1000 gram marihuany o średniej wartości 12 zł za gram, w ten sposób, że sprzedał w/wym. narkotyk Ł. O. w celu sprzedaży innym osobom,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.

d) M. G. , syna Z. i E. z domu K., urodzonego w dniu (...) w S.

oskarżonego o to, że:

XXVIII. w okresie od marca 2006 roku do 21 września 2006 roku na terenie województw (...) i (...), wziął udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili ponadto: P. M. (1) ps. (...), Ł. O. ps. (...), A. S., P. H. ps. (...), I. Ł. ps. (...), S. Z. ps. (...), B. Z. ps. (...), K. M. (1), M. S. ps. (...) oraz inne ustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw wprowadzania do obrotu znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k.

XXIX. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w dniu 21 września 2006 roku w K., działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z A. S., w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim nabyciu narkotyku od ustalonej osoby, wprowadził do obrotu znaczne ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o masie netto 1020,46 gram, o średniej wartości 7 zł za gram,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.

e) S. S. (1) , syna S. i B. z domu M., urodzonego w dniu (...) w P.

oskarżonego o to, że:

XXX. w okresie od 16 grudnia 2005 roku do 20 maja 2006 roku na terenie województw (...) i (...), wziął udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili ponadto: B. Z. ps. (...), K. M. (1), A. Z. i inne ustalone i nieustalone osoby mającej na celu popełnianie przestępstw wprowadzania do obrotu, wbrew przepisom ustawy na terenie P., P., O. i innych miejscowości w w/wym. województwach, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k.

XXXI. w dniu 9 lutego 2006 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą i wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wziął udział w obrocie znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci 500 porcji marihuany wartości 6200 zł, w ten sposób, że nabył w/wym. narkotyk od P. H. i przekazał Ł. O. w celu jego dalszej odsprzedaży,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XXXII. w dniu 19 lutego 2006 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wziął udział w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci 1 kg marihuany o średniej wartości 12.000 zł, w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą za pośrednictwem osoby o imieniu K. przekazał narkotyk mężczyźnie o imieniu J. w celu dalszej odsprzedaży,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.

f) J. S. (1) , syna M. i W. z domu W., urodzonego w dniu (...) w Z.

oskarżonego o to, że:

XXXIII. w okresie od 7 stycznia 2006 roku do 21 września 2006 roku na terenie województw (...) i (...), działając wbrew przepisom ustawy, wziął udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili ponadto: P. M. (1), A. S., Ł. O. ps. (...), J. U. ps. (...), T. G. (2) ps. (...), M. G. ps. (...), K. P. ps. (...), Dzik, I. Ł. ps. (...), D. A. (1) ps. (...), P. H. ps. (...), K. S. ps. (...), B. Z. ps. (...), M. J. (1) ps. (...), M. S. ps. (...), M. N. ps. (...), A. Z. i S. S. (1) mającej na celu popełnianie przestępstw wprowadzania do obrotu na terenie P., P., O. i innych miejscowości w w/wym. województwach, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k.

XXXIV. w lutym 2006 roku w O., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wziął udział w obrocie 100 gram substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wartości 10 zł za porcje, w ten sposób, że sprzedał narkotyk S. Z. w celu jego dalszej odsprzedaży,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XXXV. w dniu 5 stycznia 2006 roku w O., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wziął udział w obrocie 50 sztuk substancji psychotropowej w postaci tabletek ekstazy o wartości 3 zł za sztukę, w ten sposób, że nabył narkotyk od P. M. (1) w celu jego dalszej odsprzedaży,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XXXVI. w dniu 7 stycznia 2006 roku w O., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wziął udział w obrocie 500 gram substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wartości 6 zł za porcje, w ten sposób, że sprzedał narkotyk P. M. (1) w celu jego dalszej odsprzedaży,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XXXVII. w dniu 1 maja 2006 roku w O., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wziął udział w obrocie 400 gram substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wartości ok. 6-7 zł za porcje, w ten sposób, że sprzedał narkotyk nieustalonej dotychczas osobie w celu jego dalszej odsprzedaży,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XXXVIII. w okresie od dnia 15 kwietnia 2006 roku do dnia 3 czerwca 2006 roku w O., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wziął udział w obrocie 3000 gram substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wartości ok. 6-7 zł za porcje, w ten sposób, że sprzedał narkotyk K. P. ps. (...), Dzik, Prosiak w celu jego dalszej odsprzedaży,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XXXIX. w okresie od dnia 15 kwietnia 2006 roku do dnia 21 września 2006 roku na terenie powiatów (...) i (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wziął udział w obrocie 9000 gram substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wartości ok. 6-7 zł za porcje, w ten sposób, że sprzedał narkotyk A. S. w celu jego dalszej odsprzedaży,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.

g) K. P. , syna K. i M. z domu S., urodzonego w dniu (...) w Z.

oskarżonego o to, że:

XL. w okresie od dnia 16 grudnia 2005 roku do dnia 2 kwietnia 2006 roku na terenie województw (...) i (...), działając wbrew przepisom ustawy, wziął udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili ponadto: P. M. (1), A. S., Ł. O. ps. (...), M. G. ps. (...), I. Ł. ps. (...), D. A. (1) ps. (...), P. H. ps. (...), B. Z. ps. (...), S. Z. ps. (...), M. S. ps. (...), A. Z. i S. S. (1), mającej na celu popełnianie przestępstw wprowadzania do obrotu na terenie P., P., O. i innych miejscowości w w/wym. województwach, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k.

XLI. w okresie od dnia 24 grudnia 2005 roku do dnia 28 marca 2006 roku w O. i P., działając wspólnie i w porozumieniu z P. M. (1), działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wziął udział w obrocie 200 sztuk tabletek ekstazy, 2000 porcji substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, o wartości średniej 6 zł za porcję w ten sposób, że nabył narkotyk, a następnie porcjował i konfekcjonował celem dalszej odsprzedaży,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 k.k.

XLII. w dniu 16 marca 2006 roku w O., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z B. Z., P. M. (1), S. Z., wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wziął udział w obrocie 1.900 porcji substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wartości średniej 6 zł za porcję, pochodzącej z transakcji z w/wym. dnia, w ten sposób, że wspólnie z w/wym. osobami nabył narkotyk, a następnie porcjował i konfekcjonował w celu dalszej odsprzedaży,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i zw. z art. 65 k.k.

co do oskarżonego P. M. (1)

1) Oskarżonego P. M. (1) uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt.I.

2) Oskarżonego P. M. (1) uznaje za winnego tego, że w dniach 6-18 stycznia 2006r. w O. działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci łącznie 350 gramów amfetaminy w ten sposób, iż w dwóch transakcjach sprzedał wskazaną substancję psychotropową S. Z. w celu dalszej odsprzedaży tj. winnego przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w liczbie 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

3) Oskarżonego P. M. (1) uznaje za winnego tego, że w dniach 18-22 grudnia 2005r. w P., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci łącznie 700 gramów amfetaminy w ten sposób, iż w dwóch transakcjach sprzedał wskazaną substancję psychotropową mężczyźnie o pseudonimie (...) w celu dalszej odsprzedaży tj. winnego przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w liczbie 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

4) W ramach czynów zarzuconych oskarżonemu P. M. (1) i opisanych wyżej w pkt. IV., VII., VIII., IX. oraz XI. oskarżonego P. M. (1) uznaje za winnego tego, że w okresie od 18 grudnia 2005r. do 16 marca 2006r. w O., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków psychotropowych w postaci 4.060 g amfetaminy, środków odurzających w ilości łącznej 250 sztuk tabletek ekstazy oraz 63g marihuany tj. winnego przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w liczbie 200 (dwieście) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

5) W ramach czynów zarzuconych oskarżonemu P. M. (1) i opisanych wyżej w pkt.V. oraz VI. oskarżonego P. M. (1) uznaje za winnego tego, że w okresie od 23 grudnia 2005r. do dnia 29 marca 2006r. w P., P. i O., wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, brał udział w obrocie znacznych ilości substancji psychotropowej i środka odurzającego w ten sposób, że nabył od ustalonej osoby łącznie 3.950 gramów marihuany, 1.000 sztuk tabletek ekstazy oraz 300 gram amfetaminy, a następnie spośród wymienionych narkotyków 600 sztuk tabletek ekstazy zbył celem dalszej odsprzedaży K. S. w dniu 30 grudnia 2005r., zaś 290 gramów marihuany zbył celem dalszej odsprzedaży B. Z. w dniu 23 marca 2006r tj. winnego przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w liczbie 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

6) Oskarżonego P. M. (1) uznaje za winnego tego, że w dniach 17-29 marca 2006r. w P. i O., wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wprowadził do obrotu znaczne ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w łącznej ilości 3.239 gramów w ten sposób, że w dwóch transakcjach sprzedał ją ustalonej osobie tj. winnego przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w liczbie 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

7) Oskarżonego P. M. (1) uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt.XII.

8) Oskarżonego P. M. (1) uznaje za winnego tego, że w okresie od 29 marca 2006r. do dnia 2 kwietnia 2006 roku w P., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 1.855,70 g netto amfetaminy w ten sposób, że po uprzednim jej nabyciu od ustalonej osoby zlecił jej przewiezienie do P. swojemu bratu K. M. (1) tj. winnego przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie dokonania czynu w zw. z art.4§1 k.k. i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie dokonania czynu w zw. z art.4§1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w liczbie 100 (stu) stawek dziennych, na podstawie art.33§3 k.k. ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

9) Oskarżonego P. M. (1) uznaje za winnego tego, że w dniach 19-20 maja 2006r. w P. i w K., działając wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 1.000 gramów amfetaminy w ten sposób, że nabył ją od nieustalonej osoby celem dalszej odsprzedaży tj. winnego przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie dokonania czynu w zw. z art.4§1 k.k. i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie dokonania czynu w zw. z art.4§1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

10) Na podstawie art.85 k.k. oraz art.86§1 i §2 k.k. łączy kary pozbawienia wolności i grzywny wymierzone P. M. (1) wymierzając karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności oraz grzywny w liczbie 400 (czterystu) stawek dziennych, na podstawie art.33§3 k.k. ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

11) Na podstawie art.70 ust.4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie popełnienia przestępstw przypisanych oskarżonemu w zw. z art.4§1 k.k. orzeka wobec oskarżonego P. M. (1) na rzecz Stowarzyszenia (...), (...)-(...) P., os. (...) nawiązkę w kwocie 20.000 zł (dwadzieścia tysięcy złotych) na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii.

co do oskarżonego A. S.

12) Oskarżonego A. S. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt.XV.

13) Oskarżonego A. S. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt.XVI.

14) Oskarżonego A. S. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt.XVII.

15) Oskarżonego A. S. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt.XVIII.

16) Oskarżonego A. S. uznaje za winnego tego, że dniu 3 czerwca 2006r. w P., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wprowadził do obrotu znaczną ilość środka odurzającego w postaci 50 gramów marihuany w ten sposób, iż sprzedał ją nieustalonemu mężczyźnie o ps. (...) tj. winnego przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w liczbie 20 (dwudziestu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

17) Oskarżonego A. S. uznaje za winnego tego, że w okresie od dnia 20 czerwca 2006r. do dnia 19 sierpnia 2006 roku w P., działając z góry powziętym zamiarem, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w ten sposób, iż w dniu 20 czerwca 2006r. sprzedał mężczyźnie o imieniu B. 1.500 gramów amfetaminy, a w dniu 19 sierpnia 2006r. nabył od mężczyzny o imieniu B. 3.000 sztuk tabletek ekstazy tj. winnego przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w liczbie 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

18) Oskarżonego A. S. uznaje za winnego tego, że w dniach 26-27 czerwca 2006r. w P., W., P. i K., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 4.067,04 g amfetaminy w ten sposób, że nabył ją od Z. P. (1), a następnie zlecił jej przewiezienie A. Z. tj. winnego przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w liczbie 130 (stu trzydziestu) stawek dziennych, na podstawie art.33§3 k.k. ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

19) Oskarżonego A. S. uznaje za winnego tego, że w dniach 20-21 września 2006r. w K., wspólnie i w porozumieniu z M. G., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 1.020,46 gramów netto amfetaminy w ten sposób, że po nabyciu jej od J. S. (1) przewoził ją samochodem wspólnie z M. G. tj. winnego przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) pozbawienia wolności oraz karę grzywny w liczbie 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

20) Na podstawie art.85 k.k. w zw. z art.86§1 i §2 k.k. łączy wymierzone A. S. kary pozbawienia wolności i grzywny wymierzając karę łączną 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 200 (dwieście) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

21) Na podstawie art.63§1 k.k. na poczet kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu A. S. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od godz. 15.45 dnia 21 września 2006r. do dnia 31 października 2007r. oraz od dnia 28 grudnia 2007r. do dnia 13 lutego 2008r..

22) Na podstawie art.70 ust.4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie popełnienia przestępstw przypisanych oskarżonemu w zw. z art.4§1 k.k. orzeka wobec oskarżonego A. S. na rzecz Stowarzyszenia (...), (...)-(...) P., os. (...) nawiązkę w kwocie 10.000 zł (dziesięć tysięcy złotych) na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii.

co do oskarżonego P. H.

23) Oskarżonego P. H. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt.XXIII.

24) Oskarżonego P. H. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt.XXIV.

25) Oskarżonego P. H. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt.XXV.

26) Oskarżonego P. H. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt.XXVI.

27) Oskarżonego P. H. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt.XXVII.

co do oskarżonego M. G.

28) Oskarżonego M. G. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt.XXVIII.

29) Oskarżonego M. G. uznaje za winnego tego, że w dniu 21 września 2006r. w K., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. S., uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 1.020,46 gramów netto amfetaminy w ten sposób, że po nabyciu jej od J. S. (1) przewoził ją samochodem wspólnie z A. S. tj. przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w liczbie 100 (stu) stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

30) Na podstawie art.63§1 k.k. na poczet kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu M. G. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od godz. 15.45 dnia 21 września 2006r. do 6 grudnia 2006r. oraz od 25 sierpnia 2007r. do 21 maja 2008r..

co do oskarżonego S. S. (1)

31) Oskarżonego S. S. (1) uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt. XXX.

32) Oskarżonego S. S. (1) uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt. XXXI.

33) Oskarżonego S. S. (1) uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt. XXXII.

co do oskarżonego J. S. (1)

34) Oskarżonego J. S. (1) uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt.XXXIII.

35) Oskarżonego J. S. (1) uznaje za winnego tego, że w lutym 2006 roku w O., wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wziął udział w obrocie 100 gram substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wartości 10 zł za gram w ten sposób, że sprzedał narkotyk S. Z. w celu jego dalszej odsprzedaży tj. winnego przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w liczbie 20 (dwudziestu) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

36) Na podstawie art.45§1 k.k. orzeka wobec oskarżonego J. S. (1) przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z popełnienia przestępstwa przypisanego w pkt.35. części rozstrzygającej wyroku w kwocie 1.000 zł (jednego tysiąca złotych).

37) Oskarżonego J. S. (1) uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt.XXXV.

38) Oskarżonego J. S. (1) uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt.XXXVI.

39) Oskarżonego J. S. (1) uznaje za winnego tego, że w dniu 1 maja 2006r. w O., działając wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wziął udział w obrocie 400 gram substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ten sposób, że sprzedał narkotyk nieustalonej osobie w celu jego dalszej odsprzedaży tj. winnego przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w liczbie 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

40) Oskarżonego J. S. (1) uznaje za winnego tego, że w okresie od dnia 21 kwietnia 2006r. do dnia 6 maja 2006r. w O., działając wbrew przepisom ustawy, wziął udział w obrocie 2.000 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ten sposób, że zbył ten narkotyk ustalonej osobie w celu jego dalszej odsprzedaży tj. przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w liczbie 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

41) Oskarżonego J. S. (1) uznaje za winnego tego, że w okresie od 15 kwietnia 2006r. do dnia 21 września 2006r. na terenie powiatów (...) i (...), działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wziął udział w obrocie 9.000 gram substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ten sposób, że sprzedał narkotyk ustalonej osobie w celu jego dalszej odsprzedaży tj. winnego przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w liczbie 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

42) Na podstawie art.85 k.k. oraz art.86§1 i §2 k.k. łączy kary pozbawienia wolności i grzywny wymierzone J. S. (1) wymierzając karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 200 (dwustu) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

43) Na podstawie art.69§1 i §2 k.k. oraz art.70§1 pkt.1 k.k. w brzmieniu obowiązującym w czasie czynów przypisanych oskarżonemu w zw. z art.4§1 k.k. warunkowo zawiesza wykonanie wymierzonej J. S. (1) kary łącznej pozbawienia wolności na okres 3 (trzech) lat tytułem próby.

44) Na podstawie art.63§1 k.k. na poczet kary łącznej grzywny zalicza oskarżonemu J. S. (1) okres tymczasowego aresztowania od dnia 18 stycznia 2010r. do dnia 25 lutego 2010r. i przyjmując, że jeden dzień pozbawienia wolności równa się dwóm dziennym stawkom grzywny uznaje karę łączną grzywny za wykonaną w zakresie 78 (siedemdziesięciu ośmiu) stawek dziennych.

45) Na podstawie art.70 ust.4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie popełnienia przestępstw przypisanych oskarżonemu w zw. z art.4§1 k.k. orzeka wobec oskarżonego J. S. (1) na rzecz Stowarzyszenia (...), (...)-(...) P., os. (...) nawiązkę w kwocie 10.000 zł (dziesięć tysięcy złotych) na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii.

co do oskarżonego K. P.

46) Oskarżonego K. P. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt. XL.

47) Oskarżonego K. P. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt. XLI.

48) Oskarżonego K. P. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt. XLII.

49) Na podstawie §17 ust.1 pkt.2 i ust.2 pkt.5, §4 ust.2 i 3, §20 i §24 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądza od Skarbu Państwa na rzecz:

a) adw. A. A. kwotę 15.480 zł + VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu P. H. z urzędu,

b) adw. B. D. kwotę 5.280 zł + VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu S. S. (1) z urzędu w postępowaniu jurysdykcyjnym.

50) Na podstawie art.627 k.p.k., art.630 k.p.k., art.632 pkt.2 k.p.k., art.633 k.p.k. oraz art.2 ust.1 pkt.4 i 5, art.3 ust.1 oraz art.6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych:

a) w części dotyczącej uniewinnienia oskarżonych kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa,

b) zwalnia oskarżonych od obowiązku zwrotu na rzecz Skarb Państwa wydatków postępowania,

c) zasądza od oskarżonych P. M. (1), A. S., M. G., J. S. (1) na rzecz Skarbu Państwa opłaty i tak:

- od oskarżonego P. M. (1) w kwocie 4.400zł,

- od oskarżonego A. S. w kwocie 2.400 zł,

- od oskarżonego M. G. w kwocie 1.300 zł,

- od oskarżonej J. S. (1) w kwocie 2.300 zł.

SSO Tomasz Borowczak

Uzasadnienie

Na wstępie Sąd Okręgowy w Poznaniu pragnie zaznaczyć, że odstąpił w niniejszej sprawie od sporządzenia uzasadnienia na formularzu (mimo treści art.99a§1 k.p.k.), albowiem zastosowanie tego formularza, którego treść została ustalona w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 listopada 2019r. w sprawie wzorów formularzy uzasadnień wyroków oraz sposobu ich wypełniania (Dz.U. z 2019r. poz. 2349), jako dokumentu, w którym miałoby się wykazać zrealizowanie obowiązku wynikającego z art.424 k.p.k., w ocenie Sądu w niniejszej sprawie mogłoby naruszyć prawo stron do rzetelnego procesu w kontekście art.6 ust.1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw i Podstawowych Wolności (art.91 ust.2 Konstytucji RP). Decyzję taką podjęto mając na uwadze prawo stron oraz sądu II instancji do lepszego poznania toku rozumowania sądu I instancji. Kierując się zatem wytycznymi zawartymi w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2020r. (sygn. akt I KA 1/20), a także w sprawie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu (uzasadnienie wyroku z dnia 9 maja 2022r., sygn. akt II AKa 141/20) Sąd Okręgowy stwierdził, że w niniejszej sprawie sporządzenie uzasadnienia na formularzu nie jest celowe.

Z uwagi na specyfikę akt rozpoznawanej sprawy, które składa się z czterech połączonych postępowań karnych (akt czterech spraw), warto również na wstępie odnotować, iż przedmiotem rozstrzygnięcia w uzasadnianym wyroku były następujące zarzuty:

przedstawione oskarżonemu P. M. (1) w akcie oskarżenia z dnia 25 czerwca 2007r. w sprawie VI Ds. 48/07 Prokuratury Okręgowej w Poznaniu w pkt. I.-VII. oraz IX.-XV. (vide: dołączone akta o wcześniejszej sygnaturze III K 242/10) – opisane w pkt. I. – XIV. części wstępnej uzasadnianego wyroku (od czynu zarzuconego w pkt.VIII. tego aktu oskarżenia P. M. (1) wcześniej został prawomocnie uniewinniony wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w P. z dnia 19 stycznia 2010r., III K 291/08),

przedstawione oskarżonemu A. S. w akcie oskarżenia z dnia 25 czerwca 2007r. w sprawie VI Ds. 48/07 Prokuratury Okręgowej w Poznaniu w pkt. XLVII.-LIII. (vide: dołączone akta o wcześniejszej sygnaturze III K 242/10) – opisane w pkt. XV. – XXII. części wstępnej uzasadnianego wyroku,

przedstawione oskarżonemu P. H. w akcie oskarżenia z dnia 25 czerwca 2007r. w sprawie VI Ds. 48/07 Prokuratury Okręgowej w Poznaniu w pkt. XXXV. - XXXIX. (vide: dołączone akta o wcześniejszej sygnaturze III K 242/10) – opisane w pkt. XXIII. – XXVII. części wstępnej uzasadnianego wyroku,

przedstawione oskarżonemu M. G. w akcie oskarżenia z dnia 25 czerwca 2007r. w sprawie VI Ds. 48/07 Prokuratury Okręgowej w Poznaniu w pkt. XLII. oraz XLV. (vide: dołączone akta o wcześniejszej sygnaturze III K 242/10) – opisane w pkt. XXVIII. – XXIX. części wstępnej uzasadnianego wyroku (od czynów zarzuconych w pkt.XLIII. oraz XLIV. tego aktu oskarżenia M. G. wcześniej został prawomocnie uniewinniony wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w P. z dnia 19 stycznia 2010r., III K 291/08),

przedstawione oskarżonemu S. S. (1) w akcie oskarżenia z dnia 12 marca 2007r. w sprawie VI Ds. 20/07 Prokuratury Okręgowej w Poznaniu w pkt. IX., X. oraz XII. (vide: dołączone akta o wcześniejszej sygnaturze III K 562/10) – opisane w pkt. XXX. - XXXII części wstępnej uzasadnianego wyroku (od czynu zarzuconego w pkt.XI. tego aktu oskarżenia S. S. (1) został wcześniej prawomocnie uniewinniony wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w P. z dnia 16 grudnia 2008r., III K 270/08),

przedstawione oskarżonemu J. S. (1) w akcie oskarżenia z dnia 29 czerwca 2010r. w sprawie VI Ds. 8/10 Prokuratury Okręgowej w Poznaniu w pkt.1.-7. (vide: akta o wcześniejszej sygnaturze III K 179/10, do której to sprawy zostały dołączone pozostałe sprawy - obecnie sygn. akt III K 367/20) – opisane w pkt. XXXIII. – XXXIX. części wstępnej uzasadnianego wyroku,

przedstawione oskarżonemu K. P. w akcie oskarżenia z października 2010r. w sprawie VI Ds. 91/10 Prokuratury Okręgowej w Poznaniu w pkt.1.-3. (vide: dołączone akta o wcześniejszej sygnaturze III K 264/10) - opisane w pkt. XL. – XLII. części wstępnej uzasadnianego wyroku.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

co do zarzutu stawianego P. M. (1) opisanego w pkt.II. części wstępnej wyroku – pkt.2 części rozstrzygającej wyroku

Na początku 2006r. oskarżony P. M. (1) poznał S. Z.. P. M. (1) prowadził wówczas lokal dyskotekowy w miejscowości O., a S. Z. rozpoczął tam pracę polegającą na „staniu na bramce”.

W styczniu 2006r. S. Z. się do oskarżonego P. M. (1) z pytaniem o możliwość dostarczenia substancji psychotropowej w postaci amfetaminy. Oskarżony P. M. (1) wyraził zgodę na dostarczanie amfetaminy, która miała być następnie sprzedawana przez S. Z. (o czym P. M. (1) wiedział). Pomiędzy wymienionymi mężczyznami doszło do dwóch transakcji nabycia amfetaminy, a mianowicie:

w dniu 6 stycznia 2006r. P. M. (1) dostarczył S. Z. substancję psychotropową – amfetaminę w ilości 100 g,

w dniu 18 stycznia 2006r. P. M. (1) dostarczył S. Z. substancję psychotropową – amfetaminę w ilości 250 g.

W każdym z tych przypadków oskarżony P. M. (1) uzgadniał z S. Z. szczegóły dostawy w trakcie rozmów telefonicznych. Amfetamina była pozostawiana przez P. M. (1) w uzgodnionym miejscu w lesie i stamtąd też odbierana przez S. Z., który jednocześnie pozostawiał tam zapłatę za dostarczony narkotyk.

Materiał dowodowy nie pozwalał na ustalenie, by zachowań tych P. M. (1) dopuścił się w ramach działania w zorganizowanej grupie przestępczej.

S. Z. za opisany wyżej czyn został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2007r., sygn. XXIII K 1148/07.

Powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:

części wyjaśnień P. M. (1), w których przyznał się on do sprzedaży S. Z. amfetaminy k.6215 w zw. z k.62-63, 143-144 teczki osobowej nr 2, k. 700-701 akt III K 242/10, k. 1491, k. 3111-3112;

części zeznań (i odczytanych wyjaśnień) S. Z. k.6499-6504 w zw. z k. 33-36, k. 77-82 teczki osobowej nr 4,

treści rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej o krypt. (...) stosowanej wobec P. M. (1) (na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2005r., sygn. akt VIII K 2619/ (...) wydanego na wniosek nr 364/4/05 Komendanta Głównego Policji z dnia 7 grudnia 2005r. o zarządzeniu kontroli operacyjnej - w szczególności rozmów prowadzonych przez P. M. (1) z nabywcą amfetaminy tzn. S. Z. (posługującym się tel. (...)) w dniu 6 stycznia 2006r. godz.20.52 oraz w dniu 18 stycznia 2006r. godz.20.14.

danych przekazanych przez operatorów sieci komórkowych (znajdujących się w tomach opisanych jako załączniki).

odpisu wyroku Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2007r., sygn. XXIII K 1148/07 (vide: k.602-604 dołączonych akt III K 242/10,

co do zarzutu stawianego P. M. (1) opisanego w pkt.III. części wstępnej wyroku) – pkt.3 części rozstrzygającej wyroku

W grudniu 2005r. oskarżony P. M. (1) podjął przestępcza współpracy w zakresie zbywania substancji psychotropowej w postaci amfetaminy P. M. (2) ps. (...), (...). Materiał dowodowy pozwalał na ustalenie dwóch transakcji pomiędzy wymienionymi, a mianowicie:

w dniu 18 grudnia 2005r., kiedy to P. M. (1) sprzedał P. M. (2) 200 g amfetaminy;

w dniu 21 grudnia 2005r., kiedy to P. M. (1) sprzedał P. M. (2) 500 g amfetaminy, przy czym zamówienie na jej dostawę zostało złożone już 18 grudnia 2005r. (swój udział w tej transakcji miała również inna osoba oskarżona w niniejszej sprawie tj. A. S., co do którego jednak zarzutu niedopuszczalne było ustalenie tych okoliczności z racji faktu, że były one ustalone na podstawie rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej stosowanej wobec P. M. (1), a nie wobec A. S. – vide: dalsza część uzasadnienia).

P. M. (2) w związku z opisanym udziałem w obrocie amfetaminą został oskarżony w sprawie prowadzonej przez Sąd Okręgowy w Poznaniu pod sygn. akt III K 538/07. Prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z 12 sierpnia 2011r. w sprawie III K 538/07 P. M. (2) został uniewinniony od popełnienia tego przestępstwa, przy czym było to skutkiem braku możliwości poczynienia ustaleń względem niego (jako oskarżonego) na podstawie dowodu w postaci treści rozmów telefonicznych zarejestrowanych w wyniku kontroli operacyjnej stosowanej wobec oskarżonego P. M. (3) o krypt. (...) – a więc nie wobec P. M. (2).

Materiał dowodowy nie pozwalał na ustalenie, by zachowań tych P. M. (1) dopuścił się w ramach działania w zorganizowanej grupie przestępczej.

Powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:

części wyjaśnień P. M. (1), w których przyznał się on opisanej wyżej sprzedaży amfetaminy k.6215 w zw. z k.62-63, 143-144 teczki osobowej nr 2, k. 700-701 akt III K 242/10, k. 1491, k. 3111-3112

treści rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej o krypt. (...) stosowanej wobec P. M. (1) (na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2005r., sygn. akt VIII K 2619/ (...) wydanego na wniosek nr 364/4/05 Komendanta Głównego Policji z dnia 7 grudnia 2005r. o zarządzeniu kontroli operacyjnej - w szczególności rozmów prowadzonych przez P. M. (1) z nabywcą amfetaminy tzn. P. M. (2) w dniu 18 grudnia 2005r. o godz. 15.21 i 15.23, a następnie w dniu 21 grudniu 2005r. o godz. 20.16 (z A. S.) oraz w dniu 22 grudnia 2005r. o godz. 16.00 i 16.01

danych przekazanych przez operatorów sieci komórkowych (znajdujących się w tomach opisanych jako załączniki),

dołączonych akt Sądu Okręgowego w Poznaniu o sygnaturze III K III K 538/07.

co do zarzutów stawianych P. M. (1) opisanych w pkt.IV., VII., VIII., IX. oraz XI. części wstępnej wyroku) – pkt. 4 części rozstrzygającej wyroku

W okresie od 18 grudnia 2005r. do 16 marca 2006r. oskarżony P. M. (1) prowadził szeroko zakrojoną działalność dealerską w zakresie obrotu różnego rodzaju narkotykami. Łącznie w tym okresie wziął on udział w obrocie 4.060 g substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, 250 sztuk tabletek ekstazy oraz 63g marihuany. Na ilości te złożyły się następujące transakcje:

700 g amfetaminy sprzedane mężczyźnie posługującemu się telefonem o nr (...) w dniu 18 grudnia 2005r. (szczegóły transakcji zostały omówione pomiędzy P. M. (1) a tym mężczyzną w rozmowie telefonicznej z tego dnia o godz. 10.05);

200 g amfetaminy sprzedane mężczyźnie o pseudonimie (...) posługującemu się telefonem o nr (...) w dniu 21 grudnia 2005r. (szczegóły transakcji zostały omówione pomiędzy P. M. (1) a tym mężczyzną w rozmowie telefonicznej z tego dnia o godz. 17.54; w kolejnej rozmowie z dnia 28 grudnia 2005r. o godz. 15.53 nawiązywali oni do tej transakcji);

1.260 g amfetaminy sprzedane mężczyźnie posługującemu się telefonem o nr (...) w dniu 6 stycznia 2006r. (szczegóły transakcji zostały omówione pomiędzy P. M. (1) a tym mężczyzną w rozmowie telefonicznej z tego dnia o godz. 14.14);

1.900 g amfetaminy zakupione od nieustalonej osoby – w posiadaniu takiej ilości amfetaminy P. M. (1) był w dnu 16 marca 2006r. i następnie podjął działania celem jej rozprowadzenia przekazując jej partie B. Z., S. Z. o mężczyźnie posługującemu się ps. (...) (P. M. (1) rozmawiał o tym w rozmowach z dnia 16 marca 2006r. godz. 10.49, 11.23, 11.52, 15.23, 15.31, 17.15, 19.39),

63 g marihuany sprzedane nieustalonemu mężczyźnie o imieniu M. w dniu 19 stycznia 2006r. (szczegóły transakcji zostały omówione pomiędzy P. M. (1) a nabywcą posługującym się telefonem o nr (...) w rozmowie telefonicznej z tego dnia o godz. 15.32),

50 tabletek ekstazy sprzedane nieustalonemu mężczyźnie o ps. (...) (o transakcji takiej P. M. (1) rozmawiał telefonicznie w dniu 26 grudnia 2005r. o godz. 16.52 z mężczyzną posługujący się telefonem o nr (...) wskazując, że (...) nie uiścił jeszcze zapłaty za tabletki ekstazy),

100 tabletek ekstazy sprzedane nieustalonemu mężczyźnie o ps. (...) posługującemu się telefonem o nr (...) (zostały one zamówione u P. M. (1) w rozmowie telefonicznej w dniu 29 grudnia 2005r. o godz. 19.17 i odebrane 30 grudnia 2005r. – vide: rozmowa telefoniczna z tego dnia godz. 12.28),

50 tabletek ekstazy sprzedane mężczyźnie (o transakcji tej P. M. (1) rozmawiał telefonicznie w dniu 5 stycznia 2006r. o godz. 12.46 z nieustalonym mężczyzną posługującym się telefonem o nr (...) wskazując, że nabywca nie uiścił jeszcze zapłaty za tabletki ekstazy),

50 tabletek ekstazy sprzedane 14 stycznia 2006r. M. J. (2) szczegóły transakcji zostały ustalone w rozmowie telefonicznej z tego dnia o godz. 18.44).

Materiał dowodowy nie pozwalał na ustalenie, by zachowań tych P. M. (1) dopuścił się w ramach działania w zorganizowanej grupie przestępczej, ani też precyzyjnych cen transakcyjnych dotyczących poszczególnych narkotyków.

Powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:

części wyjaśnień P. M. (1), w których przyznał się on do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa k.6215 w zw. z k.62-63, 143-144 teczki osobowej nr 2, k. 700-701 akt III K 242/10, k. 1491, k. 3111-3112

treści wyżej wskazanych rozmów telefonicznych, które zostały zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej o krypt. (...) stosowanej wobec P. M. (1) (na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2005r., sygn. akt VIII K 2619/ (...) wydanego na wniosek nr 364/4/05 Komendanta Głównego Policji z dnia 7 grudnia 2005r. o zarządzeniu kontroli operacyjne oraz postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 8 marca 2006r., sygn.. akt VIII K 486/ (...) wydane na wniosek nr 302/1/06 Komendanta Głównego Policji z dnia 2 marca 2006r. o przedłużeniu tej kontroli operacyjnej),

danych przekazanych przez operatorów sieci komórkowych (znajdujących się w tomach opisanych jako załączniki),

części zeznań (i wcześniejszych wyjaśnień) S. Z., w których przyznał się do nabywania narkotyków od P. M. (3)

części zeznań (i wcześniejszych wyjaśnień) B. Z., w których przyznał się do nabywania narkotyków od P. M. (3)

co do zarzutów stawianych P. M. (1) opisanych w pkt.V. i VI. części wstępnej wyroku) – pkt.5 części rozstrzygającej wyroku

Jedną z osób, z którymi współpracował P. M. (1) w zakresie obrotu narkotykami był jego kolega zamieszkujący wówczas w P. - Ł. O.. Na przełomie 2005 i 2006r. Ł. O. zaopatrzył P. M. (1) łącznie w 3.950 g marihuany, 1.000 sztuk tabletek ekstazy oraz 300 gram amfetaminy. Złożyły się na nie następujące transakcje:

z dnia 23 grudnia 2005r. - 200 g marihuany i 300 g amfetaminy, przy czym w rozmowie telefonicznej P. M. (1) uzgodnił z Ł. O., że narkotyki odbierze następnego dnia „kurier”; kurierem tym okazał się M. J. (2) działający na zlecenie P. M. (1) – w dniu 24 grudnia 2005r. odebrał on zamówione narkotyki w Mc D. zlokalizowanym nieopodal Ronda (...) w P.; o tych transakcjach oskarżony P. M. (1) rozmawiał telefonicznie z Ł. O. posługującym się telefonem nr (...) (w dniu 20 grudnia 2005r. o godz. 13.06; w dniu 23 grudnia 2005r. o godz. 17.18 oraz 24 grudnia 2005r. o godz. 10.49), z M. J. (2) uzgadniając z nim transport narkotyków (rozmowa z 23 grudnia 2005r. o godz.20.49, 24 grudnia 2005r. godz. 00.10, 11.19);

z dnia 29 grudnia 2005r. – 1.000 sztuk tabletek ekstazy, które ponownie zostały odebrane od Ł. O. przez M. J. (2) - o tej transakcji oskarżony P. M. (1) rozmawiał telefonicznie z Ł. O. (posługującym się telefonem nr (...) w dniu 29 grudnia 2005r. o godz. 11.06; 13.43, 14.30), z M. J. (2) uzgadniając z nim transport narkotyków (rozmowa z 29 grudnia 2005r. godz.14.28., 17.12,

w okresie od 16 do 29 marca 2006r. – partia 750 g marihuany oraz dodatkowo dwie transakcje po 1.500 g marihuany - o tych transakcjach oskarżony P. M. (1) rozmawiał telefonicznie z Ł. O. (w dniu 16 marca 2006r. o godz. 11.40, 11.48, w dniu 17 marca 2006r. o godz. 18.57) oraz P. M. (1) z nieustalonym mężczyzną posługującym się telefonem o nr (...) (rozmowa w dniu 19 marca 2006r. o godz. 17.01, kiedy to P. M. (1) dzieli się swoimi spostrzeżeniami co do swej współpracy z Ł. O..

Nabywając od Ł. O. w/w narkotyki oskarżony P. M. (1) działał z zamiarem ich dalszego zbytu kolejnym osobom, które również nabywały je celem dalszej odsprzedaży. Materiał dowody pozwolił na ustalenie, że:

600 sztuk tabletek ekstazy (pochodzących z partii zakupionej od Ł. O.) już w dniu 30 grudnia 2005r. oskarżony P. M. (1) zbył K. S. ps. (...); transakcja ta została uzgodniona przez oskarżonego P. M. (1) z K. S. (posługującym się telefonem o nr (...)) w rozmowach telefonicznych (rozmowy z 29 grudnia 2005r. godz. 17.25, 18.04);

290 g marihuany (pochodzących z partii zakupionej od Ł. O.) w dniu 23 marca 2006r. oskarżony P. M. (1) sprzedał B. Z. - transakcja ta zostaje uzgodniona w rozmowach telefonicznych oskarżonego P. M. (1) z B. Z. (posługującym się telefonem o nr (...) w dniach 22 marca 2006r. o godz. 19.26, 20.20 oraz 23 marca 2006r. o godz. 8.59, przy czym B. Z. informował już wówczas P. M. (1), że na część marihuany ma już zarezerwowanych kupców.

Materiał dowodowy nie pozwalał na ustalenie, by transakcji tych oskarżony P. M. (1) dokonał w ramach działania w zorganizowanej grupie przestępczej, a nadto nie dał podstaw do precyzyjnego ustalenia cen narkotyków w przypadku tych transakcji.

Powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:

części wyjaśnień P. M. (1), w których przyznał się on do tych zachowań,

części wyjaśnień Ł. O., w których przyznał się on do stawianego mu zarzutu zbywania P. M. (3) narkotyków (podczas przesłuchania 21 czerwca 2007r. w obecności swego ówczesnego obrońcy - k.200-201 teczki osobowej nr 3),

treści wyżej wskazanych rozmów telefonicznych, które zostały zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej o krypt. (...) stosowanej wobec P. M. (1) (na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2005r., sygn. akt VIII K 2619/ (...) wydanego na wniosek nr 364/4/05 Komendanta Głównego Policji z dnia 7 grudnia 2005r. o zarządzeniu kontroli operacyjne oraz postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 8 marca 2006r., sygn.. akt VIII K 486/ (...) wydane na wniosek nr 302/1/06 Komendanta Głównego Policji z dnia 2 marca 2006r. o przedłużeniu tej kontroli operacyjnej),

danych przekazanych przez operatorów sieci komórkowych (znajdujących się w tomach opisanych jako załączniki),

tej części zeznań (i wcześniejszych wyjaśnień) K. S., w których przyznał się on do nabycia od P. M. (1) narkotyków

zeznań (i wcześniejszych wyjaśnień) B. Z..

co do zarzutu stawianego P. M. (1) opisanego w pkt.X. części wstępnej wyroku) – pkt.6 części rozstrzygającej wyroku

Jednym z kontrahentów oskarżonego P. M. (3) w zakresie obrotu narkotykami pozostawał Ł. O.. W dniach 17-29 marca 2006r. doszło pomiędzy nimi do dwóch transakcji zakupu przez Ł. O. od P. M. (1) substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w łącznej ilości 3.239 g (1.989 g oraz 1250 g).

Szczegóły tych dwóch transakcji narkotykowych zostały ustalone pomiędzy oskarżonym P. M. (1) a Ł. O. (użytkującym nr tel. (...)), a mianowicie:

w dniu 17 marca 2006r. (o 8:20, 10:17, 10:43, 10:46) podczas których pierwotnie Ł. O. zamówił u P. M. (1) 2 kg amfetaminy, którą miał mu przywieźć „kurier” – brat P. M. (4) tzn. K. M. (1), przy czym w kolejnej rozmowie P. M. (1) poinformował nabywcę, że dysponuje mniejszą ilością narkotyku (jedynie 1989g), zaś Ł. O. wyraził zgodę na taką dostawę;

w dniu 26 marca 2006r. (o godz. 20.45), 28 marca 2006r. (o godz. 19:16, 19:30, 20:03, 20:18) oraz 29 marca 2006r. (o godz.14.24 i 14.27), kiedy P. M. (1) uzgodnił z Ł. O. dostawę 1.250 g amfetaminy.

Powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:

części wyjaśnień P. M. (1), w których przyznał się on do tych zachowań,

części wyjaśnień Ł. O., w których przyznał się on do stawianego mu zarzutu nabycia od P. M. (3) amfetaminy (podczas przesłuchania 21 czerwca 2007r. w obecności swego ówczesnego obrońcy - k.200-201 teczki osobowej nr 3),

treści wyżej wskazanych rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej o krypt. (...) stosowanej wobec P. M. (1) (na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2005r., sygn. akt VIII K 2619/ (...) wydanego na wniosek nr 364/4/05 Komendanta Głównego Policji z dnia 7 grudnia 2005r. o zarządzeniu kontroli operacyjne oraz postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 8 marca 2006r., sygn.. akt VIII K 486/ (...) wydane na wniosek nr 302/1/06 Komendanta Głównego Policji z dnia 2 marca 2006r. o przedłużeniu tej kontroli operacyjnej)

danych przekazanych przez operatorów sieci komórkowych (znajdujących się w tomach opisanych jako załączniki).

co do zarzutu stawianego P. M. (1) opisanego w pkt.XIII. części wstępnej wyroku) – pkt.8 części rozstrzygającej wyroku

W dniu 29 marca 2006r. oskarżony P. M. (1) w rozmowie telefonicznej z Ł. O. uzyskał potwierdzenie dostawy 2 kg amfetaminy. Wymieni ustalili, że narkotyk zostanie odebrany od Ł. O. przez pełniącego rolę kuriera brata P. K. (1) M.. Pakując amfetaminę Ł. O. nie zachował odpowiednich środków ostrożności, skutkiem czego na opakowaniu pozostawił ślad swoich linii papilarnych.

W dniu 1 kwietnia 2006r. K. M. (1) był już w posiadaniu odebranej od Ł. O., a w rozmowie telefonicznej z P. M. (1) odpowiadał na jego pytania dotyczące konsystencji, stopnia wilgotności oraz zapachu narkotyku.

Zgodnie z ustaleniami K. M. (1) miał przewieźć amfetaminę do P. podróżując pociągiem. Podczas rozmowy telefonicznej ze swym bratem przeprowadzonej w dniu 2 kwietnia 2006r. P. M. (1) dopytywał go o czas odjazdu pociągu.

W dniu 2 kwietnia 2006r. K. M. (1) został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji na terenie dworca PKP w P., a w jego plecaku ujawniono substancji psychotropowej w postaci amfetaminy i łącznej masie 1.855,70 g netto. Zatrzymano wówczas również telefon komórkowy K. M. (1). W czasie, gdy K. M. (1) był już zatrzymany przez funkcjonariuszy policji, wielokrotne próby nawiązania z nim połączenia telefonicznego podejmował jego brat – oskarżony P. M. (1). Wobec faktu, iż K. M. (1) nie odbierał telefonu zdenerwowany P. M. (1) wysłał do niego sms o treści „jesteś pierdolnięty czy se jaja kurwa robisz, ostatni raz byleś, chłopie nie wkurwiaj mnie”.

Powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:

części wyjaśnień P. M. (1), w których przyznał się do popełnienia tego przestępstwa (k.6215 w zw. z k.62-63, 143-144 teczki osobowej nr 2, k. 700-701 akt III K 242/10, k. 1491, k. 3111-3112)

części wyjaśnień Ł. O., w których przyznał się on do stawianego mu zarzutu zbycia amfetaminy P. M. (1) (podczas przesłuchania 21 czerwca 2007r. w obecności swego ówczesnego obrońcy - k.200-201 teczki osobowej nr 3),

treści rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej o krypt. (...) stosowanej wobec P. M. (1) (na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2005r., sygn. akt VIII K 2619/ (...) wydanego na wniosek nr 364/4/05 Komendanta Głównego Policji z dnia 7 grudnia 2005r. o zarządzeniu kontroli operacyjnej) - w szczególności rozmów prowadzonych przez P. M. (1) z Ł. O. (w dniu 29 marca 2006r. o godz. 20.59) oraz z K. M. (1) (w dniu 1 kwietnia 2006r. o godz. 19.13 oraz w dniu 2 kwietnia 2006r. o godz.13.39),

danych przekazanych przez operatorów sieci komórkowych (znajdujących się w tomach opisanych jako załączniki),

protokołów zatrzymania i przeszukania osoby K. M. (1) w dniu 2 kwietnia 2006r. (k.138-140),

protokołu oględzin przedmiotów zabezpieczonych od K. M. (1) w dniu 2 kwietnia 2006r. (k.142-153)

protokołu oględzin telefonu komórkowego marki N. zabezpieczonego od K. M. (1) (k.158-163; a także k.6-7, 67 dawnych akt III K 264/10)

opinii z zakresu badań chemicznych dotyczącej zabezpieczonej substancji ujawnionej w plecaku K. M. (1) (k.187-189)

opinii z zakresu badań daktyloskopijnych (k.359-363) dawnych akt III K 264/10) dotyczącej ujawnionych na opakowaniu zabezpieczonej amfetaminy śladów linii papilarnych.

co do zarzutu stawianego P. M. (1) opisanego w pkt.XIV. części wstępnej wyroku) – pkt.9 części rozstrzygającej wyroku

W dniach 19-20 maja 2006r. pomiędzy oskarżonym P. M. (1) a mężczyzną o imieniu doszło do transakcji sprzedaży substancji psychotropowej w postaci 1 kg amfetaminy. Szczegóły tej transakcji zostały ustalone w trakcie rozmowy telefonicznej pomiędzy kontrahentami w dniu 19 maja 2006r. o godz.9.25 (w jej trakcie P. M. (1) wypytywał, czy na pewno wieczorem będzie dysponować narkotykiem), w dniu 20 maja 2006r. (o godz. 16.39 (podczas której ustalono miejsce pozostawienia amfetaminy; o godz. 18.49 w której ustalono, że z racji czasochłonności dostawy amfetaminy, zostanie ona przekazana dopiero następnego dnia). W dniu 20 maja 2006r. w godzinach porannych P. M. (1) odebrał dostarczoną mu amfetaminę, o czym o godz. 9.27 informował swego rozmówcę o imieniu K. opisując mu konsystencję oraz zapach odebranego narkotyku.

Materiał dowodowy nie pozwalał na ustalenie, by opisywanego zachowania P. M. (1) dopuścił się w ramach działania w zorganizowanej grupie przestępczej.

Powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:

części wyjaśnień P. M. (1), w których przyznał się do popełnienia tego przestępstwa (k.6215 w zw. z k.62-63, 143-144 teczki osobowej nr 2, k. 700-701 akt III K 242/10, k. 1491, k. 3111-3112)

treści wskazanych wyżej rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej o krypt. „KLON-5” stosowanej wobec P. M. (1) na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 17 maja 2006r., sygn. akt VIII K 971/ (...) o wyrażeniu zgody na kontynuowanie kontroli operacyjnej zarządzonej przez Komendanta Głównego Policji w dniu 15 maja 2006r., zarządzeniem nr 199/2/06 (dodać należy, w tym miejscu, że materiałów tych nie można było wykorzystać wobec oskarżonego A. S., co prowadziło do uznania, że wobec A. S. brak jest dowodów pozwalających na wydanie wyroku skazującego za czyn zarzucony w mu w pkt.XLIX aktu oskarżenia, opisany w pkt.XVIII. części wstępnej wyroku, o czym mowa w dalszej części uzasadnienia),

danych przekazanych przez operatorów sieci komórkowych (znajdujących się w tomach opisanych jako załączniki).

co do zarzutu stawianego A. S. opisanego w pkt.XIX. części wstępnej wyroku) – pkt.16 części rozstrzygającej wyroku

W dniu 3 czerwca 2006r. w P. oskarżony A. S. sprzedał nieustalonemu mężczyźnie o ps. (...) 50 g marihuany w celu dalszej odsprzedaży. Szczegóły transakcji zostały ustalone pomiędzy A. S. a mężczyzną o ps. (...) (użytkującym telefon o nr 885 473 286) w rozmowie z dnia 3 czerwca 2006r. o godz. 20.35, przy czym z rozmowy tej wynika, że (...) ma już klienta na marihuanę (który specjalnie po nią przyjeżdża).

Materiał dowodowy, w szczególności treść zarejestrowanych rozmów telefonicznych, nie pozwolił na ustalenie dokładnej ceny nabycia amfetaminy.

Powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:

treści rozmowy telefonicznej zarejestrowanej w toku kontroli operacyjnej o kryptonimie „BUK-7” stosowanej na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 22 maja 2006r., sygn. akt XVIII K 979/ (...) o zarządzeniu kontroli operacyjnej na wniosek Komendanta Głównego Policji z dnia 11 maja 2006r., nr 207/2/06, wobec A. S..

danych przekazanych przez operatorów sieci komórkowych (znajdujących się w tomach opisanych jako załączniki),

co do zarzutu stawianego A. S. opisanego w pkt.XX. części wstępnej wyroku) – pkt.17 części rozstrzygającej wyroku

W okresie od 20 czerwca 2006r. do 19 sierpnia 2006 roku oskarżony A. S. współpracował w zakresie obrotu narkotykami również z B. C., dokonując z nim następujących transakcji:

w dniu 20 czerwca 2006r. A. S. sprzedał mu 1.500 g amfetaminy, a szczegóły tej transakcji zostały ustalone w trakcie rozmów telefonicznych A. S. z B. C. użytkującym telefon o nr (...) w dniach 19 czerwca 2006r. (o godz. 22.09) i 20 czerwca 2006r. (o godz. 8.59, 10.14); o zbyciu 1,5 kg amfetaminy A. S. w dniu 20 czerwca o godz.10.54 relacjonował swojemu innemu rozmówcy,

w dniu 19 sierpnia 2006r. A. S. nabył od niego 3.000 sztuk tabletek ekstazy, a szczegóły tej transakcji zostały ustalone w trakcie rozmowy telefonicznej przeprowadzonej w dniu 19 sierpnia 2006r. o godz. 19.50.

Materiał dowodowy, w szczególności treść zarejestrowanych rozmów telefonicznych, nie pozwalał na ustalenie dokładnej ceny nabycia amfetaminy.

Brak było podstaw do ustalenia, iż owych dwóch transakcji narkotykowych A. S. miałby dokonać w ramach działania w zorganizowanej grupie przestępczej i by miał działać wspólnie i w porozumieniu z M. G. ps. (...) - wobec czego opis zarzucanego czynu w tym zakresie musiał podlegać korekcie

W związku z nabyciem tych narkotyków od A. S. B. C. został oskarżony w sprawie prowadzonej przez Sąd Okręgowy w Poznaniu pod sygn. akt III K 538/07 - prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 12 sierpnia 2011r. B. C. został uniewinniony od popełnienia tego przestępstwa, przy czym - jak wynika z treści uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z 12 sierpnia 2011r. w sprawie III K 538/07 (vide: dołączone akta III K 538/07) z tego powodu, iż Sąd ten uznał za niedopuszczalne wykorzystanie względem niego materiałów z kontroli operacyjnej „BUK-7”, (...) stosowanej wobec A. S..

Powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:

treści wyżej wymienionych rozmów telefonicznych, które to rozmowy zostały zarejestrowane w wyniku kontroli operacyjnej o kryptonimie „BUK-7” stosowanej wobec oskarżonego A. S. (na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 22 maja 2006r., sygn. akt XVIII K 979/ (...) o zarządzeniu kontroli operacyjnej na wniosek Komendanta Głównego Policji z dnia 11 maja 2006r., nr 207/2/06 oraz o kryptonimie (...) stosowanej wobec oskarżonego A. S. (na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2006r., sygn. akt XVIII K 1469/ (...) o wyrażeniu zgody na kontynuowanie kontroli operacyjnej zarządzonej przez Komendanta Głównego Policji w dniu 10 sierpnia 2006r., zarządzeniem nr 167/3/06)

danych przekazanych przez operatorów sieci komórkowych (znajdujących się w tomach opisanych jako załączniki)

dołączonych akta III K 538/07 Sądu Okręgowego w Poznaniu.

co do zarzutu stawianego A. S. opisanego w pkt.XXI. części wstępnej wyroku) – pkt.18 części rozstrzygającej wyroku

W dniach 26 czerwca 2006r. oskarżony A. S. uzgodnił ze Z. P. (2), że zakupi od niego 4 kg amfetaminy. Przewóz amfetaminy z W. A. S. zlecił A. Z.. W dniu 25 czerwca 2006r. A. Z. posługując się telefonem o nr 697 798 947 skontaktował się telefonicznie z oskarżonym A. S. przekazując mu informację, że za dwa dni udaje się do W. po odbiór towaru, a A. S. potwierdził owo zlecenie wyjazdu. Do kolejnej rozmowy telefonicznej pomiędzy wymienionymi doszło 26 czerwca 2006r. o godz.12.22, kiedy zostały ustalona kwestia rozliczeń finansowych pomiędzy A. S. a A. Z..

Po odebraniu amfetaminy w dniu 27 czerwca 2006r. A. Z. został zatrzymany w miejscowości K. pod pretekstem kontroli drogowej przez funkcjonariuszy policji K. K. (5) i P. K. (2). W trakcie przeszukania pojazdu (...) nr rej. (...), którym poruszał się A. Z., funkcjonariusze policji ujawnili torbę reklamową (ukrytą w bagażniku samochodu pod kołem zapasowym), w którym znajdowała się amfetamina – po dokładnym jej zważeniu okazało się, że jest to 4.067,04 g. Przy A. Z. zabezpieczono wówczas telefon o nr 697 798 947.

Brak było podstaw do ustalenia, iż opisywanej transakcji narkotykowej A. S. miałby dokonać w ramach działania w zorganizowanej grupie przestępczej - wobec czego opis zarzucanego czynu w tym zakresie musiał podlegać korekcie.

Z. P. (1) za opisana wyżej sprzedaż amfetaminy A. S. został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 12 sierpnia 2011r. sygn. akt III K 538/07.

A. Z. za przestępstwo polegające na posiadaniu ponad 4 kg amfetaminy przewożonej z W. celem jej przekazania A. S., z którą to amfetaminą został zatrzymany w dniu 27 czerwca 2006r. w K. został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w P. z 16 grudnia 2008r. w sprawie III K 270/08.

Powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:

treści rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej o kryptonimie „BUK-6” stosowanej wobec oskarżonego A. S. (na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 10 maja 2006r., sygn. akt XVIII K 929/ (...) o wyrażeniu zgody na kontynuowanie kontroli operacyjnej zarządzonej przez Komendanta Głównego Policji w dniu 5 maja 2006r., zarządzeniem nr 163/2/06

danych przekazanych przez operatorów sieci komórkowych (znajdujących się w tomach opisanych jako załączniki)

dołączonych akta III K 538/07 Sądu Okręgowego w Poznaniu.

zeznań K. K. (5) (k.6440 w zw. z k. 23-24 teczki osobowej nr 7, k. 1205-1206 akt III K 562/10)

protokołu zatrzymania A. Z. (k.247 dawnych akt III K 264/10) oraz protokołu przeszukania (k.248-253 dawnych akt III K 264/10)

co do zarzutów stawianych: A. S. opisanego w pkt.XXII. części wstępnej wyroku) – pkt.19 części rozstrzygającej wyroku oraz M. G. opisanego w pkt.XXIX. części wstępnej wyroku – pkt.29 części rozstrzygającej wyroku

W dniu 20 września 2006r. oskarżony A. S. w rozmowach telefonicznych (o godz. 11.18, 19.27) prowadzonych z J. S. (1) uzgodnił nabycie od niego 1 kg amfetaminy. Do przekazania narkotyku doszło w dniu następnym tj. 21 września 2006r. około godz.15.00 (zgodnie z ustaleniami poczynionymi w rozmowie telefonicznej pomiędzy A. S. a J. S. (1) o godz. 14.42). Po odbiór amfetaminy A. S. pojechał samochodem M. nr rej. (...) wraz z oskarżonym M. G.. Po odebraniu amfetaminy poruszający się samochodem oskarżeni M. G. i A. S. zostali zatrzymani w miejscowości K. przez funkcjonariuszy policji, którzy w samochodzie ujawnili przewożoną amfetaminę (po badaniach i dokładnym zważeniu 1.020,46 g), a nadto wagę elektroniczną, woreczki strunowe i pojemniki z kreatyną.

Materiał dowodowy, w szczególności treść zarejestrowanych rozmów telefonicznych, nie pozwalał ustalić dokładnej nabycia amfetaminy.

Powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:

tej części wyjaśnień M. G., w której przyznał się on do opisanego wyżej przestępstwa (k.6215 w zw. z k.16-18, k. 19-21, k. 54-55, k. 73-74, k. 81-82 teczki osobowej nr 8, k. 664 akt III K 242/10, k. 1492-1493, k. 3160-3161),

tej części wyjaśnień J. S. (1), w których przyznał się on zbycia amfetaminy A. S. (k.6213-6214 w zw. z k.112-115, k. 126-129, k. 145-149, k. 172-175 teczki osobowej nr 20, k. 1087, k. 1488-1489, k. 3108-3109)

co do samego faktu zakupu amfetaminy przez A. S. – wobec tego oskarżonego – na podstawie treści rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej o kryptonimie (...) stosowanej na podstawie postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2006r., sygn. akt XVIII K 1469/ (...) o wyrażeniu zgody na kontynuowanie kontroli operacyjnej zarządzonej przez Komendanta Głównego Policji w dniu 10 sierpnia 2006r., zarządzeniem nr 167/3/06, wobec A. S. od dnia 16 sierpnia 2006r.

danych przekazanych przez operatorów sieci komórkowych (znajdujących się w tomach opisanych jako załączniki)

dokumentów znajdujących się w teczce osobowej nr 8: protokołu zatrzymania i przeszukania M. G. (k.1-3), protokołów przeszukania (k.4-6, 30-31), protokołu oględzin (k.40-44),

dokumentów znajdujących się w teczce osobowej nr 9: protokołu zatrzymania i przeszukania A. S. (k.1-4), protokołu oględzin samochodu (k.7-10), protokołów oględzin telefonów komórkowych (k. 86-101).

co do zarzutu stawianego J. S. (1) opisanego w pkt.XXXIV. części wstępnej wyroku) – pkt.35 części rozstrzygającej wyroku

Po tym, jak na początku 2006r. S. Z. zwrócił się do oskarżonego P. M. (1) z pytaniem o możliwość dostarczenia substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, poza dostarczaniem mu osobiście tej substancji psychotropowej (czyn P. M. (1) opisany w pkt.II. części wstępnej wyroku – pkt.2 części rozstrzygającej wyroku, o którym była już mowa powyżej) P. M. (1) skontaktował S. Z. z oskarżonym J. S. (1) ps. (...). W lutym 2006r. pomiędzy J. S. (1) jako zbywcą a S. Z. jako nabywcą doszło do transakcji sprzedaży substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w łącznej ilości 100 g. Amfetaminę J. S. (1) pozostawiał za każdym razem w umówionym miejscu - w zaroślach nieopodal klubu w O., zaś cena nabycia amfetaminy była ustalona na kwotę 10 zł za gram (łącznie J. S. (1) uzyskał z tych transakcji korzyść w kwocie 1.000 zł).

Powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:

części wyjaśnień J. S. (1), w których przyznał się on do sprzedaży S. Z. amfetaminy k.6213-6214 w zw. z k.112-115, k. 126-129, k. 145-149, k. 172-175 teczki osobowej nr 20, k. 1087, k. 1488-1489, k. 3108-3109

części zeznań (i odczytanych wyjaśnień) S. Z. k.6499-6504 w zw. z k. 33-36, k. 77-82 teczki osobowej nr 4,

co do zarzutu stawianego J. S. (1) opisanego w pkt.XXXVII. części wstępnej wyroku) – pkt.39 części rozstrzygającej wyroku

W dniu 1 maja 2006r. oskarżony J. S. (1) zbył nieustalonemu mężczyźnie 400 gram substancji psychotropowej w postaci amfetaminy.

Celem tego nabycia było dalsza odsprzedaż narkotyku, o czym J. S. (1) wiedział.

Szczegóły transakcji zostały ustalone przez oskarżonego J. S. (1) z nabywcą w trakcie rozmów telefonicznych prowadzonych w dniu 1 maja 2006r. (vide: rozmowy przeprowadzone o godz.11.04, 12.55, 13.10, 13.12, 13.13, 13.56), przy czym nabywca amfetaminy posługiwał się telefonem o numerze 888 520 270, zaś amfetamina była w dwóch pakunkach (100 g oraz 300 g). Na podstawie treści tych rozmów nie sposób ustalić dokładnej ceny zbycia narkotyku, w konsekwencji czego opis czynu został przez Sąd zmodyfikowany.

Powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:

części wyjaśnień J. S. (1), w których przyznał się on do popełnienia tego przestępstwa k.6213-6214 w zw. z k.112-115, k. 126-129, k. 145-149, k. 172-175 teczki osobowej nr 20, k. 1087, k. 1488-1489, k. 3108-3109

treści rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej o kryptonimie „BUK-4 stosowanej na podstawie postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2006r., sygn. akt XVIII K 682/ (...) wydanego na wniosek nr 1/02/06 Komendanta Głównego Policji z dnia 29 marca 2006r. o zarządzeniu kontroli operacyjnej wobec J. S. (1)

danych przekazanych przez operatorów sieci komórkowych (znajdujących się w tomach opisanych jako załączniki).

co do zarzutu stawianego J. S. (1) opisanego w pkt.XXXVIII. części wstępnej wyroku) – pkt. 40 części rozstrzygającej wyroku

W okresie od dnia 21 kwietnia 2006r. do dnia 6 maja 2006r. w O. J. S. (1) sprzedał 2.000 g amfetaminy mężczyźnie posługującemu się telefonami komórkowymi o nr 886 827 997 oraz 886 465 372 mężczyźnie o imieniu K. określanemu z rozmowach telefonicznych ps. (...). J. S. (1) narkotyk ten wcześniej nabył od swojego dostawcy posługującego się telefonem o nr 603 516 923.

Celem tego nabycia amfetaminy przez kontrahenta J. S. (1) była dalsza odsprzedaż narkotyku, o czym J. S. (1) wiedział.

Szczegóły transakcji zostały ustalone przez oskarżonego J. S. (1) z jego dostawcą amfetaminy w rozmowie telefonicznej w dniu 21 kwietnia 2006r. o godz.8.39, a następnie w tym samym dniu o godz. 8.40 z mężczyzną o imieniu K. posługującym się pseudonimem (...), a także w dalszych z nim rozmowach przeprowadzonych 23 kwietnia 2006r. (o godz. 13.33, 14.24) oraz 3 maja 2006r. (o godz. 13.43, 21.55). Na podstawie treści tych rozmów nie sposób ustalić dokładnej ceny zbycia narkotyku, w konsekwencji czego opis czynu został przez Sąd zmodyfikowany.

Powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:

części wyjaśnień J. S. (1), w których przyznał się on do popełnienia tego przestępstwa k.6213-6214 w zw. z k.112-115, k. 126-129, k. 145-149, k. 172-175 teczki osobowej nr 20, k. 1087, k. 1488-1489, k. 3108-3109

treści rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej o kryptonimie „BUK-4 stosowanej na podstawie postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2006r., sygn. akt XVIII K 682/ (...) wydanego na wniosek nr 1/02/06 Komendanta Głównego Policji z dnia 29 marca 2006r. o zarządzeniu kontroli operacyjnej wobec J. S. (1)

danych przekazanych przez operatorów sieci komórkowych (znajdujących się w tomach opisanych jako załączniki).

co do zarzutu stawianego J. S. (1) opisanego w pkt.XXXIX. części wstępnej wyroku) – pkt.41 części rozstrzygającej wyroku

W okresie od 15 kwietnia 2006r. do dnia 21 września 2006r. J. S. (1) w kilku transakcjach zbywał też – celem dalszej odsprzedaży - substancję psychotropową w postaci amfetaminy mężczyźnie posługującemu się telefonem o nr 888 907 150, 886 465 372 oraz 889 666 715 w łącznej ilości 9.000 gram, na którą złożyły się następujące transakcje:

z dnia 15 kwietnia 2006r. – 3 kg amfetaminy

z dnia 23 kwietnia 2006r. – 2 kg amfetaminy

z dnia 20 czerwca 2006r. – 2 kg amfetaminy

z dnia 23 czerwca 2006r. – 300 g amfetaminy

z dnia 18 sierpnia 2006r. – 700 g amfetaminy

z dnia 20 września 2006r. – 1 kg amfetaminy, przy czym nabywca w tym przypadku był oskarżony A. S., który wspólnie z oskarżonym M. G. nabytą amfetaminę przewoził samochodem M. nr rej. (...), co zostało ujawnione po zatrzymaniu tych oskarżonych przez funkcjonariuszy policji w K. (zabezpieczono wówczas także wagę elektroniczną, woreczki strunowe, pojemniki z kreatyną).

Szczegóły poszczególnych transakcji zostały ustalone przez oskarżonego J. S. (1) z nabywcą w rozmowach telefonicznych przeprowadzonych w dniach: 15 kwietnia 2006r. (o godz. 12.24), 17 kwietnia 2006r. (o godz. 20.58 i 21.40), 19 kwietnia 2006r. (o godz.9.55), 21 kwietnia 2006r. (o godz. 8.42), 23 kwietnia 2006r. (o godz. 19.21 i 21.33), 24 maja 2006r. (o godz.19.18), 19 czerwca 2006r. (o godz. 15.02, 16.05, 19.27, 20.17, 20.20), 20 czerwca 2006r. (8.38 i 21.40), 23 czerwca 2006r. (o godz.9.40, 9.58, 10.01, 10.52, 14.42, 15.36), 13 września 2006r., 20 września 2006r. (o godz. 11.18, 19.27) oraz 21 września 2006r. (o godz.14.42).

Na podstawie treści tych rozmów nie sposób ustalić dokładnej ceny zbycia narkotyku, w konsekwencji czego opis czynu został przez Sąd zmodyfikowany.

Powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:

części wyjaśnień J. S. (1), w których przyznał się on do popełnienia tego przestępstwa (k.6213-6214 w zw. z k.112-115, k. 126-129, k. 145-149, k. 172-175 teczki osobowej nr 20, k. 1087, k. 1488-1489, k. 3108-3109)

treści rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej o kryptonimie „BUK-4 stosowanej na podstawie postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2006r., sygn. akt XVIII K 682/ (...) wydanego na wniosek nr 1/02/06 Komendanta Głównego Policji z dnia 29 marca 2006r. o zarządzeniu kontroli operacyjnej wobec J. S. (1)

treści rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej o kryptonimie „WIĄZ-3” stosowanej na podstawie postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2006r., sygn. akt XVIII K 1481/ (...) o wyrażeniu zgody na kontynuowanie kontroli operacyjnej zarządzonej przez Komendanta Głównego Policji w dniu 11 sierpnia 2006r., zarządzeniem nr 175/3/06, wobec J. S. (1),

danych przekazanych przez operatorów sieci komórkowych (znajdujących się w tomach opisanych jako załączniki)

dokumentów znajdujących się w teczce osobowej nr 8: protokołu zatrzymania i przeszukania M. G. (k.1-3), protokołów przeszukania (k.4-6, 30-31), protokołu oględzin (k.40-44),

dokumentów znajdujących się w teczce osobowej nr 9: protokołu zatrzymania i przeszukania A. S. (k.1-4), protokołu oględzin samochodu (k.7-10), protokołów oględzin telefonów komórkowych (k. 86-101).

co do zarzutu udziału w zorganizowanej grupie przestępczej stawianego P. M. (1) (opisanego w pkt. I. części wstępnej wyroku), A. S. (opisanego w pkt. XV. części wstępnej wyroku), P. H. (opisanego w pkt. XXIII. części wstępnej wyroku), M. G. (opisanego w pkt. XXVIII. części wstępnej wyroku), S. S. (1) (opisanego w pkt. XXX. części wstępnej wyroku), J. S. (1) (opisanego w pkt. XXXIII. części wstępnej wyroku), K. P. (opisanego w pkt. XL. części wstępnej wyroku) – pkt. 1, 12, 23, 28, 31, 34, 46 części rozstrzygającej wyroku

Przeprowadzone postępowanie dowodowe nie dało podstaw do dokonania ustaleń faktycznych odnośnie istnienia zorganizowanej grupy przestępczej, w skład której mieliby wchodzić oskarżeni występujący w niniejszej sprawie – o braku wystarczających dowodów w tym zakresie mowa w dalszych częściach uzasadnienia dotyczących oceny dowodów oraz rozważań prawnych w zakresie zarzutów z art.258§1 k.k..

co do zarzutu stawianego P. M. (1) opisanego w pkt. XII. części wstępnej wyroku) – pkt.7 części rozstrzygającej wyroku

Przeprowadzone postępowanie dowodowe w ocenie Sądu nie dało podstaw do dokonania ustaleń faktycznych odnośnie zaistnienia zdarzeń opisanych w pkt.XII. części wstępnej wyroku. Odnosząc się do wskazywanego przez oskarżyciela publicznego materiału dowodowego, który miałby potwierdzać sprawstwo P. M. (1) w tym zakresie podnieść należy, iż analizując treść rozmów telefonicznych pomiędzy P. M. (1) a B. Z. zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej o kryptonimie (...) (zatem kontroli stosowanej wobec P. M. (1)), w szczególności rozmów z 28 marca 2006r. o godz. 21:02 oraz 29 marca 2006r. o godz. 10:46 i 10:51 Sąd doszedł do przekonania, iż nie sposób na ich podstawie wywnioskować o nabyciu przez P. M. (1) od Z. P. (1) (bo o jego osobę chodzi) w okresie 28-31 marca 2006r. „co najmniej 2.000 g” amfetaminy.

Dodać należy w tym miejscu, że Z. P. (1) wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 12 sierpnia 2011r., sygn. akt III K 538/07 został (prawomocnie) uniewinniony od zarzutu zbycia P. M. (1) tej substancji narkotykowej.

co do zarzutu stawianego A. S. opisanego w pkt. XVI. części wstępnej wyroku) – pkt.13 części rozstrzygającej wyroku

Przeprowadzone postępowanie dowodowe nie dało podstaw do dokonania ustaleń faktycznych odnośnie udziału A. S. w obrocie narkotykami w sposób opisany w pkt.XVI. części wstępnej wyroku. Materiałem dowodowym, na którym został o oparty ten zarzut, były rozmowy telefoniczne zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej o kryptonimie (...) stosowanej wobec P. M. (1) (a nie wobec A. S.), zaś z przyczyn, o których mowa w dalszej części uzasadnienia ten materiał dowodowy nie mógł zostać wykorzystany wobec oskarżonego A. S..

co do zarzutu stawianego A. S. opisanego w pkt. XVII. części wstępnej wyroku) – pkt.14 części rozstrzygającej wyroku

Przeprowadzone postępowanie dowodowe nie dało podstaw do dokonania ustaleń faktycznych odnośnie udziału A. S. w obrocie narkotykami w sposób opisany w pkt.XVII. części wstępnej wyroku. Materiałem dowodowym, na którym został o oparty ten zarzut, były rozmowy telefoniczne zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej o kryptonimie „BUK-4” stosowanej wobec J. S. (1) (a nie wobec A. S.), zaś z przyczyn, o których mowa w dalszej części uzasadnienia ten materiał dowodowy nie mógł zostać wykorzystany wobec oskarżonego A. S..

co do zarzutu stawianego A. S. opisanego w pkt. XVIII. części wstępnej wyroku) – pkt.15 części rozstrzygającej wyroku

Przeprowadzone postępowanie dowodowe nie dało podstaw do dokonania ustaleń faktycznych odnośnie udziału A. S. w obrocie narkotykami w sposób opisany w pkt.XVIII. części wstępnej wyroku. Materiałem dowodowym, na którym został o oparty ten zarzut, były rozmowy telefoniczne zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej o kryptonimie „KLON-5” stosowanej wobec P. M. (1) (a nie wobec A. S.), zaś z przyczyn, o których mowa w dalszej części uzasadnienia ten materiał dowodowy nie mógł zostać wykorzystany wobec oskarżonego A. S..

co do zarzutów stawianych P. H. opisanych w pkt. XXIV., XXV. XXVI. oraz XXVII. części wstępnej wyroku) – pkt.24, 25, 26, 27 części rozstrzygającej wyroku

Przeprowadzone postępowanie dowodowe nie dało podstaw do dokonania ustaleń faktycznych odnośnie udziału P. H. w obrocie narkotykami w sposób opisany w pkt. pkt.XXIV., XXV. XXVI. oraz XXVII. części wstępnej wyroku. Materiałem dowodowym w przypadku wszystkich tych transakcji narkotykowej, na którym zostały oparte te zarzuty, były rozmowy telefoniczne zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej o kryptonimie „BUK-3” stosowanej wobec Ł. O. (a nie wobec P. H.), zaś z przyczyn, o których mowa w dalszej części uzasadnienia ten materiał dowodowy nie mógł zostać wykorzystany wobec oskarżonego P. H..

co do zarzutów stawianych S. S. (1) opisanych w pkt. XXXI. oraz XXXII. części wstępnej wyroku – pkt.32 i 33 części rozstrzygającej wyroku

Przeprowadzone postępowanie dowodowe nie dało podstaw do dokonania ustaleń faktycznych odnośnie udziału S. S. (1) w obrocie narkotykami w sposób opisany w pkt. pkt.XXXII. oraz XXXIII. części wstępnej wyroku. Materiałem dowodowym w przypadku tych transakcji narkotykowych, na którym zostały oparte te zarzuty, były rozmowy telefoniczne zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej o kryptonimie „BUK-3” stosowanej wobec Ł. O. (a nie wobec S. S. (1)), zaś z przyczyn, o których mowa w dalszej części uzasadnienia ten materiał dowodowy nie mógł zostać wykorzystany wobec oskarżonego S. S. (1).

co do zarzutów stawianych J. S. (1) opisanych w pkt. XXXV. oraz XXXVI. części wstępnej wyroku) – pkt.37 i 38 części rozstrzygającej wyroku

Przeprowadzone postępowanie dowodowe nie dało podstaw do dokonania ustaleń faktycznych odnośnie udziału J. S. (1) w obrocie narkotykami w sposób opisany w pkt.XXXV. i XXXVI. części wstępnej wyroku. Materiałem dowodowym, na którym zostały oparte te zarzuty, były rozmowy telefoniczne zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej o kryptonimie (...) stosowanej wobec P. M. (1) (a nie wobec J. S. (1)), zaś z przyczyn, o których mowa w dalszej części uzasadnienia ten materiał dowodowy nie mógł zostać wykorzystany wobec oskarżonego J. S. (1). Eliminacja tego materiału dowodowego przy próbie rekonstrukcji stanu faktycznego dotyczącego tych transakcji skutkowała tym, że niewystarczające dla ustalenia sprawstwa J. S. (1) były te jego wyjaśnienia, w których przyznał się on do stawianych mu zarzutów, a które następnie odwołał.

co do zarzutów stawianych K. P. opisanych w pkt.XLI. oraz XLII. części wstępnej wyroku – pkt.47 i 48 części rozstrzygającej wyroku

Przeprowadzone postępowanie dowodowe nie dało podstaw do dokonania ustaleń faktycznych odnośnie udziału K. P. w obrocie narkotykami w sposób opisany w pkt.XLI. i XLII. części wstępnej wyroku. Materiałem dowodowym, na którym zostały oparte te zarzuty, były rozmowy telefoniczne zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej o kryptonimie (...) stosowanej wobec P. M. (1) (a nie wobec K. P.), zaś z przyczyn, o których mowa w dalszej części uzasadnienia ten materiał dowodowy nie mógł zostać wykorzystany wobec oskarżonego K. P.. Eliminacja tego materiału dowodowego przy próbie rekonstrukcji stanu faktycznego dotyczącego tych transakcji skutkowała ty, że niewystarczające dla ustalenia sprawstwa K. P. były lapidarne (w tym zakresie) depozycje procesowe B. Z. i S. Z..

Oskarżony P. M. (1) urodził się (...) w S., jest synem J. i A. z domu Ż.. Legitymuje się wykształceniem zawodowym - z zawodu jest kucharzem, jest stanu wolnego, nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Pozostaje zatrudniony przedsiębiorstwie swojego ojca osiągając dochód na poziomie 6.000 zł miesięcznie. W miejscu zamieszkania osiada obecnie pozytywną opinię. P. M. (1) był 9-krotnie karany za przestępstwa (k.6668-6670), ostatni raz wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z 13 listopada 2020r. w sprawie III K 339/20 (k.6763-6771).

Oskarżony A. S. urodził się (...) w P., jest synem K. i I. z domu K.. Legitymuje się wykształceniem średnim, (technik mechanik). Oskarżony jest żonaty, ma dwoje małoletnich dzieci. A. S. od około 10 lat prowadzi wraz z siostrą przedsiębiorstwo (...)- Anglia Busy”, nadto od 5 lat samodzielnie przedsiębiorstwo (...). Oskarżony osiąga dochody miesięczne na poziomie 30.000 zł, przy czym miesięczne zobowiązania kredytowo-pożyczkowe oscylują na poziomie 13.000 zł. A. S. był dotąd 6-krotnie karany za przestępstwa (k.6681-6684) – główne za przestępstwa przeciwko mieniu, ale także za przestępstwo z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. W miejscu zamieszkania posiada pozytywną opinię środowiskową..

Oskarżony P. H. urodził się (...) w P., jest synem R. i I. z domu G.. Legitymuje się średnim ogólnym, bez wyuczonego zawodu. Pozostaje zatrudniony jako spedytor osiągając wynagrodzenie na poziomie 5.000 zł miesięcznie. Obecnie nie pozostaje w żadnym związku, jest rozwiedziony (od listopada 2017r.), ma na utrzymaniu małoletnia córkę. W miejscu zamieszkania posiada pozytywną opinię. P. H. był 7-krotnie karany za przestępstwa.

Oskarżony M. G. urodził się (...) w S., jest synem Z. i E. z domu K.. Legitymuje się wykształceniem średni, nie ma wyuczonego zawodu. Oskarżony wyprowadził się spod znanego sądowi adresu i nie dochował swojego obowiązku procesowego poinformowania Sądu o zmianie miejsca zamieszkania – w konsekwencji postępowanie było prowadzone pod jego nieobecność (po przesłaniu korespondencji na ostatni znany sądowi adres). M. G. był 5-krotnie karany za przestępstwa (k.6677-6679). Obecnie jest poszukiwany listem gończym w innej sprawie (k.6737)

Oskarżony S. S. (1) urodził się (...) w P., jest synem S. i B. z domu M.. Posiada wykształcenie średnie, z zawodu jest technikiem – mechanikiem, pozostaje zatrudniony jako kierowca za wynagrodzeniem w kwocie 4.000 złotych. S. S. (1) jest kawalerem, pozostaje w nieformalnym związku, ma na utrzymaniu dwoje dzieci. Oskarżony S. ma status osoby niekaranej za przestępstwa (k.6667).

Oskarżony J. S. (1) urodził się (...) w Z., jest synem M. i W. z domu W.. Posiada wykształcenie średnie - z zawodu jest technikiem-mechanikiem. J. S. (1) prowadzi własną działalność gospodarczą – przedsiębiorstwo budowlane (...), osiągając deklarowany dochód na poziomie 5.000 zł miesięcznie. Oskarżony jest stanu wolnego (rozwiedziony), nie ma nikogo na swoim utrzymaniu – wraz z nim zamieszkuje jego 20-letnia córka, która rozpoczyna pracę zawodową. W miejscu zamieszkania posiada pozytywną opinię środowiskową (k.6752-6753. Oskarżony S. ma status osoby niekaranej za przestępstwa (k.6666).

Oskarżony K. P. urodził się (...) w Z., jest synem K. i M. z domu S.. Legitymuje się wykształceniem zawodowy (z zawodu jest mechanikiem samochodowym). Jest żonaty, ma na swoim utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci. Prowadzi własną działalność gospodarczą (trudni się zagospodarowaniem terenów zielonych) osiągając deklarowany dochód 7.000 zł miesięcznie. K. P. był 3-krotnie karany z przestępstwa. W miejscu zamieszkania posiada pozytywną opinię.

Powyższa część stanu faktycznego została ustalona na podstawie:

Kart karnych (k.6666-6689), informacji o okresach osadzenia oskarżonych w jednostkach penitencjarnych (k.6690-6723), wywiadów kuratora sądowego (k.6743-

Oskarżony S. S. (1) nie przyznał się do zarzucanych mu przestępstw i na rozprawie skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień (k.6212-6213). Przyznając swą znajomość z Ł. O., P. H. i I. Ł. oskarżony S. S. (1) zaprzeczył, by kiedykolwiek brał udział z nimi w jakichkolwiek transakcjach narkotykowych. S. S. (1) podkreślał, że nigdy nie został wobec niego zastosowany legalny podsłuch operacyjny, zaś tylko wskutek odczytania na rozprawie w Sądzie Rejonowym (na rozprawie 13 lipca 2007r. - przy pierwszym rozpoznaniu sprawy) stenogramów zarejestrowanych rozmów mógł się on w ogóle odnieść do tychże kwestii.

W ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy nie pozwalał na zakwestionowanie wyjaśnień S. S. (1). Żadne osobowe źródło dowodowe nie pozostawało w opozycji do twierdzeń S. S. (1), zaś zarejestrowane i przekazane do dyspozycji Sądu nagrania rozmów telefonicznych nie mogły stanowić dowodu przeciwko S. S. (1) z racji tego, że zgoda na stosowanie kontroli rozmów nie dotyczyła osoby S. S. (1). Rozmowy telefoniczne z 9 lutego 2006r. i 19 lutego 2006r. mające stanowić dowód obciążający S. S. (1) w zakresie transakcji narkotykowych (zarzuty stawiane S. S. (1) i opisane w pkt.XXXI. oraz XXXII. części wstępnej wyroku) zostały zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej stosowanej na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2006r., sygn. akt VIII K 74/ (...) wydanego na wniosek nr 37/1/06 Komendanta Głównego Policji z dnia 9 stycznia 2006r. o zarządzeniu kontroli operacyjnej o krypt. „BUK-3” wobec użytkownika nr tel. (...) wówczas nieznanego mężczyzny o imieniu (...) – tj. wobec Ł. O. (oskarżonego w innym – równolegle toczącym się obecnie postępowaniu), a nie wobec S. S. (1) (vide: materiały z kontroli operacyjnej – teczka „BUK–3”). W konsekwencji, niezależnie do tego jak interpretować treści tychże zarejestrowanych rozmów, nie mogą one stanowić dowodu w sprawie oskarżonego S. S. (1).

Podobnie ocenić należało zaprezentowane dowody dotyczące zarzutu udziału S. S. (1) w zorganizowanej grupie przestępczej (zarzut opisany z pkt. XXX. części wstępnej wyroku). Oczywistym jest, że z samego faktu znajomości S. S. (1) z Ł. O., P. H. i I. Ł. nie sposób jeszcze wnioskować, iż mieliby oni brać udział w zorganizowanej grupie przestępczej.

Za niewystarczające w tym zakresie należy uznać również depozycje procesowe I. Ł., który wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z 19 grudnia 2017r., sygn. akt XXIII K 1148/07 został skazany (w trybie art.335 k.p.k.) m.in. za przestępstwo art.258§1 k.k., zaś osobą wchodzącą w skład owej zorganizowanej grupy przestępczej miałby być m.in. S. S. (1). Podkreślić należy, iż wyrok ten został wydany w trybie art.335 k.p.k., bezpośrednio po jego wydaniu wobec I. Ł. podjęto decyzję o uchyleniu tymczasowego aresztowania (vide: k.605 dołączonych akt o dawnej sygnaturze III K 242/10), zaś samo lakoniczne stwierdzenie I. Ł. na posiedzeniu poprzedzającym wydanie tego wyroku, iż „nie kwestionuje on niczego co jest zawarte opisie zarzucanych czynów” w żaden sposób nie pozwala na ustalenie okoliczności rzekomego udziału S. S. (1) w zorganizowanej grupie przestępczej. Odnośnie pozostałej części wyjaśnień i późniejszych zeznań I. Ł. podkreślić należy, iż poza przyznawaniem faktu znajomości z S. S. (1) nigdy nie opisywał on, na czym jakoby miałby polegać udział tegoż w zorganizowanej grupie przestępczej, zaś jego wypowiedzi co stawianych mu zarzutów udziału w transakcjach narkotykowych w ogóle nie dotyczyły S. S. (1) (dodatkowo zaś były „skażone” tym, że wcześniej zaprezentowano mu zarejestrowane rozmowy telefoniczne, co do których zgoda na kontrolę operacyjną była wydana względem innej osoby niż I. Ł.).

Oskarżony J. S. (1) na rozprawie nie przyznał się do zarzucanych mu przestępstw i skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień (k.6213-6214). Nie podtrzymał odczytanych mu wyjaśnień złożonych w dniu 28 stycznia 2010r. (k.112-115 teczki osobowej nr 20) przy czym nie potrafił wyjaśnić z jakich przyczyn. W wyjaśnieniach tych J. S. (1) przyznał się do wszystkich stawianych mu zarzutów zastrzegając, że z uwagi na upływ czasu nie pamięta szczegółów. Potwierdził wówczas, że posługiwał się pseudonimem (...), znani mu są P. M. (1), A. S. i K. P. oraz że przekazał im amfetaminę „w ilościach opisanych w zarzutach”, jak również to, że przekazał 400 g amfetaminy jakiejś sobie, której jednak danych nie pamiętał. J. S. (1) wskazał też, że „możliwe jest”, że przekazał 1000 g amfetaminy S. Z., ale nie pamięta tego. Wyjaśnień tych J. S. (1) nie podtrzymał już podczas kolejnego przesłuchania – na posiedzeniu w przedmiocie wniosku o zastosowanie wobec niego tymczasowego aresztowania w dniu 29 stycznia 2010r. (k.126-129 teczki osobowej nr 20) tłumacząc, że złożył je z uwagi na swe zmęczenie transportem (oskarżony został przekazany do Polski w wykonaniu (...)). Wskazywał, że nie twierdzi, że jest niewinny, ale nie podtrzymuje wyjaśnień złożonych wcześniej.

Podczas kolejnego przesłuchania – w dniu 24 lutego 2010r. w obecności swego obrońcy J. S. (1) przyznał się do wszystkich zarzucanych mu przestępstw. Potwierdził, że znani są mu P. M. (1), A. S. i K. P. (i każdemu z nich sprzedawał amfetaminę, nie pamiętał jednak szczegółów transakcji), jak również M. G. ps. (...) i M. J. (1) (z którymi nie wiązał w ogóle transakcji narkotykowych), zaś pozostałe osoby wymienione w zarzutach określił jako osoby, których nie kojarzy/nie zna. Wyjaśnień złożonych 24 lutego 2010r. J. S. (1) na rozprawie również nie podtrzymał – i tym razem nie potrafił wyjaśnić treści swych wypowiedzi zasłaniając się upływem czasu.

Podczas przesłuchania 14 czerwca 2010r. (k.172-175 teczki osobowej nr 20) J. S. (1) wskazując, że „przyznaje się w takim samym zakresie jak podczas ostatniego przesłuchania” precyzował co do pseudonimu (...), że nie on go używał, lecz tak mówiono o nim „w mieście”, zaprzeczył swej znajomości z S. Z. i zaprzeczył zarzutom mu stawianym.

Przesłuchiwany 31 sierpnia 2010r. (k.1087), 30 marca 2011r. (k.1488-1489) oraz 3 lutego 2015r. (k.3108-3109) J. S. (1) nie przyznawał się do zarzucanych mu przestępstw, nie podtrzymywał tych wcześniejszych wyjaśnień w których potwierdzał zasadność zarzutów mu stawianych przy czym nie potrafił wówczas wytłumaczyć przyczyn zmienności swych wyjaśnień.

W ocenie Sądu wyjaśnienia J. S. (1) jedynie częściowo były wiarygodne, albowiem cechowała je olbrzymia niekonsekwencja, przy czym Sąd nie uznał za racjonalne wytłumaczenie niestabilności wyjaśnień okoliczność zmęczenia transportem oskarżonego w związku z wykonaniem (...). Nie kwestionując możliwości zmęczenia podróżą podkreślić należy, iż przesłuchiwany niemal ponad trzy tygodnie później tj. 24 lutego 2010r. - i to w obecności swego obrońcy - J. S. (1) ponownie przyznał się do wszystkich zarzucanych mu przestępstw – i tych wyjaśnień jednak nie podtrzymywał na późniejszym etapie postępowania, nie tłumacząc zmiany w tym zakresie. Z uwagi jednak na lapidarność tych wyjaśnień J. S. (1), w których przyznawał się on do popełnienia zarzucanych przestępstw Sąd uznał, że nie sposób tylko na ich podstawie odtworzyć stan faktyczny w zakresie każdego z zarzucanych przestępstw.

W konsekwencji w zakresie tych zarzutów aktu oskarżenia, co do których za wyjątkiem owych lapidarnych potwierdzających zarzuty wyjaśnień (dodatkowo – zmienionych przez oskarżonego na późniejszym etapie) nie istniał żaden inny dowód stanowiący o sprawstwie J. S. (1), Sąd uznał za niemożliwe do zakwestionowania te wyjaśnienia J. S. (1), w których ostatecznie nie przyznał się od do zarzucanych mu przestępstw, co prowadziło do decyzji o uniewinnieniu oskarżonego w tym zakresie – stwierdzenie to dotyczy zarzutów opisanych w pkt.XXXIII. (pkt.34 części rozstrzygającej wyroku), XXXV. (pkt.37 części rozstrzygającej wyroku) oraz XXXVI. (pkt.18 części rozstrzygającej wyroku). W zakresie tych zarzutów żadne osobowe źródło dowodowe nie pozostawało w opozycji do twierdzeń J. S. (1), zaś zarejestrowane i przekazane do dyspozycji Sądu nagrania rozmów telefonicznych nie mogły stanowić dowodu przeciwko niemu z racji tego, że zgoda na stosowanie kontroli tych rozmów nie dotyczyła osoby J. S. (1). Rozmowy telefoniczne dotyczące transakcji narkotykowych z 5 stycznia 2006r. (nabycie tabletek ekstazy od P. M. (1)) oraz z 7 stycznia 2006r. (zbycie amfetaminy P. M. (1)), a więc zarzutów stawianych J. S. (1) i opisane w pkt.XXXV. oraz XXXVI. części wstępnej wyroku (pkt.37 i 38 części rozstrzygającej wyroku), zostały zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej stosowanej na postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2005r., sygn. akt VIII K 2619/ (...) wydanego na wniosek nr 364/4/05 Komendanta Głównego Policji z dnia 7 grudnia 2005r. o zarządzeniu kontroli operacyjnej o krypt. (...) wobec użytkownika nr tel. (...) wówczas nieznanego mężczyzny ps. (...) – tj. wobec oskarżonego P. M. (1), a nie wobec J. S. (1) (vide: materiały z kontroli operacyjnej – teczka (...)). W konsekwencji, niezależnie do tego jak interpretować treści tychże zarejestrowanych rozmów, nie mogą one stanowić dowodu względem oskarżonego J. S. (1) (choć mogły stanowić taki dowód względem oskarżonego P. M. (1)).

Za niewiarygodne Sąd uznał wyjaśnienia J. S. (1) zaprzeczającego swemu udziałowi w transakcjach narkotykowych objętych zarzutami opisanymi w pkt. XXXIV., XXXVII., XXXVIII. oraz XXXIX. części wstępnej wyroku (odpowiednio – pkt. 35, 39, 40, 41 części rozstrzygającej wyroku, aczkolwiek korekty wymagały opisy czynów przypisanych J. S. (1). W opozycji do tych wyjaśnień J. S. (1), w których nie przyznawał się on do popełnienia tych przestępstw pozostawały następujące dowody:

- co do zarzutu opisanego w pkt.XXXIV. części wstępnej wyroku (pkt.35 części rozstrzygającej wyroku) możliwe było ustalenie, że J. S. (1) w lutym 2006 roku w O., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wziął udział w obrocie 100 gram substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wartości 10 zł za gram w ten sposób, że sprzedał narkotyk S. Z. w celu jego dalszej odsprzedaży, a dowodami wskazującymi na to były:

ta część wyjaśnień oskarżonego J. S. (1), w których przyznał się on do popełnienia tego przestępstwa (i które to wyjaśnienia w sposób nielogiczny oskarżony odwołał, o czym była już mowa wyżej),

ta część zeznań (i wcześniejszych odczytanych wyjaśnień) S. Z., w których przedstawił okoliczności nabywania amfetaminy od oskarżonego J. S. (1), a która to część relacji procesowej została uznana przez Sąd za wiarygodną; podkreślenia wymaga, iż to właśnie to odwołane zarówno przez J. S. (1), jak i S. Z. relacje procesowe korelowały wzajemnie ze sobą, tworząc spójny obraz i dając podstawę do wydania wyroku skazującego zarówno wobec S. Z. (skzanego m.in. za to zachowanie prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z 19 grudnia 2007r., sygn. XXIII K 1148/07), jak i oskarżonego J. S. (1) – uzasadnianym orzeczeniem;

- co do zarzutu opisanego w pkt.XXXVII. części wstępnej wyroku (pkt.39 części rozstrzygającej wyroku) możliwe było ustalenie, że J. S. (1) w dniu 1 maja 2006r. w O., działając wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wziął udział w obrocie 400 gram substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ten sposób, że sprzedał narkotyk nieustalonej osobie w celu jego dalszej odsprzedaży, a dowodami wskazującymi na to były:

ta część wyjaśnień oskarżonego J. S. (1), w których przyznał się on do popełnienia tego przestępstwa (i które to wyjaśnienia w sposób nielogiczny oskarżony odwołał, o czym była już mowa wyżej),

ta część zeznań (i wcześniejszych odczytanych wyjaśnień) J. U., w których przedstawił okoliczności opisywanej transakcji z udziałem J. S. (1)

treść rozmów telefonicznych z dnia 1 maja 2006r. (w godz. 11.04, 12.55, 13.10, 13.12, 13.13, 13.56) przeprowadzonych przez oskarżonego J. S. (1), które zostały zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej o krypt. „BUK-4” stosowanej wobec oskarżonego J. S. (1) na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2006r., sygn. akt XVIII K 682/ (...) (wydanego na wniosek nr 1/02/06 Komendanta Głównego Policji z dnia 29 marca 2006r. o zarządzeniu kontroli operacyjnej o krypt. „BUK-4” wobec J. S. (1) posługującego się nr tel. (...) na 3 miesiące);

- co do zarzutu opisanego w pkt.XXXVIII. części wstępnej wyroku (pkt.40 części rozstrzygającej wyroku) możliwe było ustalenie, że J. S. (1) w okresie od dnia 21 kwietnia 2006r. do dnia 6 maja 2006r. w O., działając wbrew przepisom ustawy, wziął udział w obrocie 2.000 g amfetaminy zbywając ten narkotyk ustalonej osobie w celu jego dalszej odsprzedaży, a dowodami wskazującymi na to były:

ta część wyjaśnień oskarżonego J. S. (1), w których przyznał się on do popełnienia tego przestępstwa (i które to wyjaśnienia w sposób nielogiczny oskarżony odwołał, o czym była już mowa wyżej),

ta część zeznań (i wcześniejszych odczytanych wyjaśnień) J. U., w których przedstawił okoliczności opisywanej transakcji z udziałem J. S. (1),

treść rozmów telefonicznych przeprowadzonych przez J. S. (1) w okresie od 21 kwietnia do 6 maja 2006r. z osobami posługującymi się telefonami o nr (...), (...), (...), które tp rozmowy zostały zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej o krypt. „BUK-4” stosowanej wobec oskarżonego J. S. (1) na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2006r., sygn. akt XVIII K 682/ (...) (wydanego na wniosek nr 1/02/06 Komendanta Głównego Policji z dnia 29 marca 2006r. o zarządzeniu kontroli operacyjnej o krypt. „BUK-4” wobec J. S. (1) posługującego się nr tel. (...) na 3 miesiące); dodać należy w tym miejscu, iż dowodu tego nie można było wykorzystać wobec oskarżonego K. P. – co prowadziło do uniewinnienia tego oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu przestępstwa pisanego w pkt.XLI. części wstępnej wyroku;

- co do zarzutu opisanego w pkt.XXXIX. części wstępnej wyroku (pkt.41 części rozstrzygającej wyroku) możliwe było ustalenie, że J. S. (1) w okresie od 15 kwietnia 2006r. do dnia 21 września 2006r. na terenie powiatów (...) i (...), działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wziął udział w obrocie 9.000 gram substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ten sposób, że sprzedał narkotyk ustalonej osobie w celu jego dalszej odsprzedaży, a dowodami wskazującymi na to były:

ta część wyjaśnień oskarżonego J. S. (1), w których przyznał się on do popełnienia tego przestępstwa (i które to wyjaśnienia w sposób nielogiczny oskarżony odwołał, o czym była już mowa wyżej),

ta część zeznań (i wcześniejszych odczytanych wyjaśnień) J. U., w których przedstawił okoliczności opisywanej transakcji z udziałem J. S. (1),

treść rozmów telefonicznych przeprowadzonych przez J. S. (1) w dniu 15 kwietnia 2006r. o godz.12.24, w dniu 23 kwietnia 2006r. o godz.19.21, w dniu 20 czerwca 2006r. o godz. 00.09, 8.17, 8.38, w dniu 23 czerwca 2006r. o godz. 9.40, 9.42, 14.42, 15.36 oraz 20 września 2006r., a które to rozmowy zostały zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej o krypt. „BUK-4” stosowanej wobec oskarżonego J. S. (1) na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2006r., sygn. akt XVIII K 682/ (...) (wydanego na wniosek nr 1/02/06 Komendanta Głównego Policji z dnia 29 marca 2006r. o zarządzeniu kontroli operacyjnej o krypt. „BUK-4” wobec J. S. (1) posługującego się nr tel. (...) na 3 miesiące); dodać należy w tym miejscu, iż dowodu tego nie można było wykorzystać wobec rozmówcy i kontrahenta oskarżonego J. A. S. – co prowadziło do uniewinnienia tego oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu przestępstwa opisanego w pkt.XVII. części wstępnej wyroku.

Oskarżony K. P. nie przyznał się do zarzucanych mu przestępstw i na rozprawie skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień (k.6213-6214). Przyznając swą znajomość z P. M. (1), B. Z. ( (...)) oraz J. S. (1) oskarżony K. P. zaprzeczył, by kiedykolwiek brał udział z nimi w jakichkolwiek transakcjach narkotykowych i by cokolwiek widział na temat na temat udziału P. M. (1), B. Z. ( (...)) oraz J. S. (1) w takich transakcjach.

W ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy nie pozwalał na zakwestionowanie wyjaśnień K. P.. Żadne osobowe źródło dowodowe nie pozostawało w opozycji do jego twierdzeń, zaś zarejestrowane i przekazane do dyspozycji Sądu nagrania rozmów telefonicznych nie mogły stanowić dowodu przeciwko K. P. z racji tego, że zgoda na stosowanie kontroli rozmów nigdy nie dotyczyła osoby tego oskarżonego. Przedstawione przez oskarżyciela publicznego rozmowy telefoniczne z okresu od grudnia 2005r. do 28 marca 2006r. mające stanowić dowód obciążający K. P. w zakresie transakcji narkotykowych (zarzuty stawiane K. P. i opisane w pkt.XLI. oraz XLII. części wstępnej wyroku) zostały zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej stosowanej na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2005r., sygn. akt VIII K 2619/ (...) wydanego na wniosek nr 364/4/05 Komendanta Głównego Policji z dnia 7 grudnia 2005r. o zarządzeniu kontroli operacyjnej o krypt. (...) wobec użytkownika nr tel. (...) wówczas nieznanego mężczyzny ps. (...) (oskarżonego P. M. (1)) oraz na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 8 marca 2006r., sygn.. akt VIII K 486/ (...) wydanego na wniosek nr 302/1/06 Komendanta Głównego Policji z dnia 2 marca 2006r. o przedłużeniu kontroli operacyjnej o krypt. (...) wobec P. M. (1) posługującego się nr tel. (...), w konsekwencji, niezależnie do tego jak interpretować treści tychże zarejestrowanych rozmów, nie mogą one stanowić dowodu w sprawie oskarżonego K. P..

Podobnie ocenić należało zaprezentowane dowody dotyczące K. P. w zorganizowanej grupie przestępczej (zarzut opisany z pkt. XL. części wstępnej wyroku). Oczywistym jest, że z samego faktu znajomości K. P. z P. M. (1), J. S. (1) i B. Z. nie sposób jeszcze wnioskować, iż miałby on wespół z wymienionymi brać udział w zorganizowanej grupie przestępczej.

Za niewystarczające w tym zakresie należy uznać również depozycje procesowe I. Ł., który wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z 19 grudnia 2017r., sygn. akt XXIII K 1148/07 został skazany (w trybie art.335 k.p.k.) m.in. za przestępstwo art.258§1 k.k., zaś osobą wchodzącą w skład owej zorganizowanej grupy przestępczej miałby być wymieniony w opisie przypisanego czyny m.in. K. P. ps. (...)- wyrok ten został wydany w trybie art.335 k.p.k., bezpośrednio po jego wydaniu wobec I. Ł. podjęto decyzję o uchyleniu tymczasowego aresztowania (vide: k.605 dołączonych akt o dawnej sygnaturze III K 242/10), zaś same lakoniczne stwierdzenia I. Ł. na posiedzeniu poprzedzającym wydanie tego wyroku, iż „nie kwestionuje on niczego co jest zawarte opisie zarzucanych czynów” w żaden sposób nie pozwala na ustalenie okoliczności rzekomego udziału K. P. w zorganizowanej grupie przestępczej.

Za niewystarczające w tym zakresie uznać należało też zeznania (i odczytane jego wcześniejsze wyjaśnienia) świadka S. Z. – również skazanego wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z 19 grudnia 2017r., sygn. akt XXIII K 1148/07 (wyrokiem wydanym w trybie art.335 k.p.k. - vide: k.602-604 dołączonych akt o dawnej sygnaturze III K 242/10) – podkreślić należy, iż w opisie czynu z art.258§1 k.k. jak też pozostałych zarzutów stawianych wówczas S. Z. nigdy nie został wymieniony K. P., wobec czego stwierdzenie zawarte w protokole posiedzenia (k.600v dołączonych akt o dawnej sygnaturze III K 242/10, iż S. Z. nie kwestionuje niczego co jest zawarte w opisie zarzucanych mu czynów w żaden sposób nie pozwala na ustalenie okoliczności rzekomego udziału K. P. w zorganizowanej grupie przestępczej jak też w transakcjach narkotykowych, w których miałby on brać udział wespół z S. Z..

Oskarżony P. H. nie skorzystał ze swego uprawnienia do złożenia wyjaśnień bezpośrednio przed Sądem, wobec czego wyjaśnienia te zostały ujawnione bez odczytywania na rozprawie 7 października 2021 r. (k.6215 w zw. z k.18-20, k. 21-22 teczki osobowej nr 11, k. 664v-665 akt III K 242/10, k. 1494-1495, k. 3113). W swych wyjaśnieniach P. H. nigdy nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw, potwierdził jedynie swą znajomość z Ł. O. i S. S. (1) zaprzeczając, by wiedział cokolwiek o transakcjach narkotykowych z ich udziałem.

Zgromadzony materiał dowodowy nie pozwalał na zakwestionowanie wyjaśnień P. H.. Żadne osobowe źródło dowodowe nie pozostawało w takiej opozycji do jego twierdzeń, zaś zarejestrowane i przekazane do dyspozycji Sądu nagrania rozmów telefonicznych nie mogły stanowić dowodu przeciwko P. H. z racji tego, że zgoda na stosowanie kontroli rozmów nie dotyczyła jego osoby. Zarejestrowane rozmowy telefoniczne mające stanowić dowód obciążający P. H. w zakresie transakcji narkotykowych (zarzuty stawiane P. H. i opisane w pkt.XXIV. - XXVII. części wstępnej wyroku) zostały zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej stosowanej na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2006r., sygn. akt VIII K 74/ (...) wydanego na wniosek nr 37/1/06 Komendanta Głównego Policji z dnia 9 stycznia 2006r. o zarządzeniu kontroli operacyjnej o krypt. „BUK-3” wobec użytkownika nr tel. (...) wówczas nieznanego mężczyzny o imieniu (...) – tj. wobec Ł. O. (oskarżonego w innym – równolegle toczącym się obecnie postępowaniu), a nie wobec P. H. (vide: materiały z kontroli operacyjnej – teczka „BUK–3”). W konsekwencji, niezależnie do tego jak interpretować treści tychże zarejestrowanych rozmów, nie mogą one stanowić dowodu w sprawie oskarżonego P. H..

Podobnie ocenić należało zaprezentowane dowody dotyczące zarzutu udziału P. H. w zorganizowanej grupie przestępczej (zarzut opisany z pkt. XXIII. części wstępnej wyroku). Oczywistym jest, że z samego faktu znajomości P. H. z Ł. O. i S. S. (1) nie sposób jeszcze wnioskować, iż mieliby oni brać udział w zorganizowanej grupie przestępczej.

Za niewystarczające w tym zakresie należy uznać również zeznania złożone przez B. Z., który na etapie śledztwa wskazywał iż P. H. „bardzo mocno siedział w marihuanie” oraz „ponoć zaopatrywał Ł.”. Stwierdzenia te jako bardzo nieprecyzyjne i lakoniczne niestety nie zostały w żaden sposób sprecyzowane i uszczegółowione przez świadka B. Z. podczas przesłuchania na rozprawie - z racji upływu czasu świadek w żaden sposób nie potrafił już tego uczynić.

Oskarżony M. G. również nie skorzystał ze swego uprawnienia do złożenia wyjaśnień bezpośrednio przed Sądem, wobec czego wyjaśnienia te zostały ujawnione bez odczytywania na rozprawie 7 października 2021 r. (k.6215 w zw. z k.16-18, k. 19-21, k. 54-55, k. 73-74, k. 81-82 teczki osobowej nr 8, k. 664 akt III K 242/10, k. 1492-1493, k. 3160-3161).

Na etapie śledztwa M. G. pierwotnie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa (vide: postanowienie o przedstawieniu zarzutów k.11 teczki osobowej nr 8) udziału wspólnie i w porozumieniu z A. S. w obrocie narkotykami w postaci amfetaminy ujawnionej w samochodzie M. nr rej. (...) wyjaśniając jednak, jakoby A. S. nie miał z tym nic wspólnego i nie miał też jakoby świadomości tego, że w aucie są przewożone narkotyki. M. G. wskazywał, że kierował samochodem A. S. z racji tego, że ten nie miał prawa jazdy, zaś odebranie narkotyków, schowanie ich pod fotelem A. S. oraz przewożenie docelowo do G. (do osoby, której danych M. G. odmówił podania) odbywało się niejako „przy okazji „załatwienia” spraw A. S.. M. G. nie przyznał się natomiast do udziału w zorganizowanej grupie przestępczej wskazując, że zna kilka osób wymienionych w tym zarzucie.

Przesłuchiwany w dniach 18 i 21 czerwca 2007r. (k. 73-74, k. 81-82 teczki osobowej nr 8) M. G. przyznał się do wszystkich zarzucanych mu wówczas przestępstw i sformułował wniosek o dobrowolne poddanie karze.

Przesłuchiwany na rozprawie w dniu 11 lutego 2008r. (k.664 dołączonych akt III K 242/10) M. G. nie przyznał się do popełnienia zarzucanych u przestępstw – przyznał się jedynie do posiadania narkotyków znalezionych w samochodzie M., nadto wskazał, że fakt przyznawania się wcześniej spowodowany był jego przeświadczeniem, że „sprawa się szybko zakończy i zostanie zwolniony do domu”.

Przesłuchiwany na rozprawach w dniu 30 marca 2011r. oraz 22 kwietnia 2015r. (k.1492-1493, k.3160-3161) M. G. oświadczył, że przyznaje się „wyłącznie do 1 kg narkotyków”, które „miał komuś przewieźć”. zaprzeczył natomiast pozostałym zarzutom wskazując, że był przekonany że wyjdzie z aresztu.

W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w sprawie pozwalał jedynie na częściową negację wyjaśnień M. G.. Brak był podstaw do zakwestionowania jego wyjaśnień w części negującej udział w zorganizowanej grupie przestępczej – w opozycji do tych twierdzeń nie pozostawał żaden dowód osobowy, zaś żadne z zarejestrowanych i przekazanych do dyspozycji Sądu nagrań rozmów telefonicznych nie mogły stanowić dowodu przeciwko M. G. z racji tego, że zgoda na stosowanie kontroli rozmów nie dotyczyła jego osoby. W tej sytuacji same niestabilne wyjaśnienia M. G., który na pewnych etapach śledztwa przyznał się do zarzucanego przestępstwa z art.258§1 k.k., później zaś wielokrotnie ich nie podtrzymywał, nie są tego rodzaju dowodem, na podstawie którego możliwe jest wydanie wyroku skazującego.

Za niewiarygodne Sąd uznał natomiast wyjaśnienia M. G. odnośnie drugiego z zarzucanych mu przestępstw tj. udziału w obrocie amfetaminą. Uwzględniając okoliczności zatrzymania oskarżonych M. G. i A. S. w dniu 21 września 2006r. oraz wyniki przeszukania samochodu M. nr rej. (...) ujawniające schowane pod dywanikiem samochodowym prawej przedniej strony auta woreczki z zawartością substancji psychotropowej – amfetaminy o łącznej masie netto 1020,46 g, a także możliwe do wykorzystania względem A. S. materiały z podsłuchu operacyjnego stosowanego względem jego osoby pod kryptonimem (...) stwierdzić należy z całą stanowczością, że zarówno M. G., jak i A. S. współdziałali w dokonaniu przestępstwa udziału w obrocie zabezpieczoną amfetaminą. Nielogiczne w tym zakresie pozostają wyjaśnienia tych oskarżonych sugerujące, jakoby A. S. nie miał nic wspólnego z zabezpieczoną amfetaminą – przeczy temu fakt ukrycia narkotyków pod dywanikiem samochodowym w miejscu zajmowanym właśnie przez niego, treść zarejestrowanych rozmów telefonicznych z udziałem A. S. (legalnych względem tego oskarżonego – vide: postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2006r., sygn. akt XVIII K 1469/ (...) o wyrażeniu zgody na kontynuowanie kontroli operacyjnej zarządzonej przez Komendanta Głównego Policji w dniu 10 sierpnia 2006r., zarządzeniem nr 167/3/06, krypt. (...) prowadzonej wobec A. S. od dnia 16 sierpnia 2006r., posługującego się nr tel. (...) do 3 miesięcy (czyli do dnia 16 listopada 2006r.; k.84–82 – stenogramy z rozmów z obiektu o krypt. WIĄZ z okresu od 18 sierpnia 2006r. do 21 września 2006r.), a pośrednio także oceniana przez pryzmat logicznego rozumowania okoliczność, iż samochód M., którym poruszali się oskarżeni G. i S. w dniu 21 września 2006r. był własnością matki A. S. – nieracjonalnym jest w tej sytuacji twierdzenie, proszony o przysługę kierowania tym pojazdem M. G. wykorzystałby auto bez wiedzy A. S. do odebrania narkotyków i przewiezienia ich do odbiorcy.

Oskarżony P. M. (1) nie skorzystał ze swego uprawnienia do złożenia wyjaśnień bezpośrednio przed Sądem, wobec czego wyjaśnienia te zostały ujawnione bez odczytywania na rozprawie 7 października 2021 r. (k.6215 w zw. z k.62-63, 143-144 teczki osobowej nr 2, k. 700-701 akt III K 242/10, k. 1491, k. 3111-3112).

Na etapie śledztwa początkowo P. M. (3) nie przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw i odmawiał złożenia wyjaśnień. Po końcowym zaznajomieniu z materiałami śledztwa (vide: k.140-142 teczki osobowej nr 2) przesłuchiwany w dniu 21 czerwca 2007r. (k.143-144 teczki osobowej nr 2) przez Prokuratora w obecności swojego obrońcy P. M. (1) zmienił swe stanowisko procesowe – przyznał się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu przestępstw oświadczając, że „nie kwestionuje ustaleń z akt sprawy” i sformułował wniosek o dobrowolne poddanie karze w trybie art.335 k.p.k..

Na rozprawie w Sądzie Rejonowym w dniu 4 marca 2008r. (k.700-701 dołączonych akt III K 242/10) P. M. (1) przyznał się do części z zarzucanych mu przestępstw wskazując, że:

sprzedał S. Z. 650 g amfetaminy (zarzut II. części wstępnej uzasadnianego wyroku)

sprzedał B. Z. 600 g amfetaminy i 290 g marihuany (zachowanie objęte zarzutem VI. części wstępnej uzasadnianego wyroku)

sprzedał 50 tabletek ekstazy M. J. (1) (zarzut VIII. części wstępnej uzasadnianego wyroku)

wespół z S. Z. (ale nie z K. P.) sprzedał 1900 g amfetaminy (zarzut XI. części wstępnej uzasadnianego wyroku)

sprzedał K. S. 20 g amfetaminy (zachowanie objęte zarzutem V. części wstępnej uzasadnianego wyroku)

zaprzeczając swemu sprawstwu co do pozostałych zarzutów. P. M. (1) nie podtrzymał też wówczas wcześniejszych swych wyjaśnień z 21 czerwca 2007r. wskazując, że nie popełnił „większości czynów” i nie zna w ogóle „części osób, z którymi miałby działać”. Wyjaśnił również, że Prokurator jakoby wskazała mu, że jeśli nie przyzna się do wszystkich zarzutów to „dostanie 9 lat”, a nie podtrzymał on wniosku o dobrowolne poddanie karze z tego powodu, że nie popełnił „tych wszystkich czynów”.

Na rozprawie 30 marca 2011r. (k.1491) P. M. (1) nie przyznał się do zarzucanych mu przestępstw odmawiając wyjaśnień oraz odpowiedzi na pytania. Nie podtrzymał odczytanych mu wyjaśnień z etapu śledztwa (wskazując, że był zastraszany przez prokuratora, która „chciała mu dać 9 lat”), jak i tych złożonych na rozprawie w Sądzie Rejonowym w dniu 4 marca 2008r. wskazując, że nie wie dlaczego się wtedy (częściowo) przyznawał.

Na rozprawie 3 lutego 2015 (k. 3111-3112) P. M. (1) nie przyznał się do zarzucanych mu przestępstw odmawiając wyjaśnień oraz odpowiedzi na pytania. Nie podtrzymał odczytanych mu wyjaśnień z etapu śledztwa wskazując, że wyjaśnienia, w których przyznał się do wszystkich stawianych zarzutów złożył w związku z obietnicą prokuratora uchylenia tymczasowego aresztowania.

W ocenie Sądu wyjaśnienia P. M. (1) jedynie częściowo były wiarygodne, albowiem cechowała je olbrzymia niekonsekwencja, przy czym Sąd nie uznał za racjonalne wytłumaczenie niestabilności wyjaśnień wskazujących na rzekome „groźby” prokuratora sugerującego możliwość wymierzenia oskarżonemu kary łącznej 9 lat pozbawienia wolności. Podkreślić należy, iż wyjaśnienia złożone po końcowym zaznajomieniu z materiałami śledztwa (vide: k.140-142 teczki osobowej nr 2) tj. w dniu 21 czerwca 2007r. (k.143-144 teczki osobowej nr 2) P. M. (1) złożył w obecności swojego obrońcy –pozbawione logiki jest twierdzenie, że obrońca pozwoliłby na „szantażowanie” swojego klienta i w takich okolicznościach miałby zostać złożony wniosek o dobrowolne poddanie karze. Dodatkowo P. M. (1) w żaden sposób nie wyjaśnił, w jaki niby sposób Prokurator miałaby wpływać na treść jego wyjaśnień złożonych na rozprawie w Sądzie Rejonowym w dniu 4 marca 2008r. (k.700-701 dołączonych akt III K 242/10), kiedy to przyznał się on do części z zarzucanych mu przestępstw. W konsekwencji tych „wad” wyjaśnienia oskarżonego P. M. (1) zostały uznane za pokrętne i nielogiczne - z uwagi jednak na lapidarność tej ich części, w których P. M. (3) przyznawał się do popełnienia zarzucanych przestępstw Sąd uznał, że nie sposób tylko na ich podstawie odtworzyć stan faktyczny w zakresie każdego z zarzucanych przestępstw. W konsekwencji w zakresie tych zarzutów aktu oskarżenia, co do których za wyjątkiem owych lapidarnych potwierdzających zarzuty wyjaśnień (dodatkowo – zmienionych przez oskarżonego na późniejszym etapie) nie istniał żaden inny dowód stanowiący o sprawstwie P. M. (1), Sąd uznał za niemożliwe do zakwestionowania te jego wyjaśnienia, w których ostatecznie nie przyznał się od do zarzucanych mu przestępstw, co prowadziło do decyzji o uniewinnieniu oskarżonego w tym zakresie – stwierdzenie to dotyczy zarzutów opisanych w pkt.I. części wstępnej wyroku (pkt.1 części rozstrzygającej wyroku) oraz w pkt.XII. części wstępnej wyroku (pkt.7 części rozstrzygającej wyroku. W zakresie tych zarzutów żadne osobowe źródło dowodowe nie pozostawało w opozycji do twierdzeń P. M. (3), zaś zarejestrowane i przekazane do dyspozycji Sądu nagrania rozmów telefonicznych nie mogły stanowić dowodu w zakresie tych dwóch zarzutów.

Przypomnieć bowiem należy, iż kontrole operacyjne przeprowadzone wobec oskarżonego P. M. (1):

o kryptonimie (...) (na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2005r., sygn. akt VIII K 2619/ (...) wydanego na wniosek nr 364/4/05 Komendanta Głównego Policji z dnia 7 grudnia 2005r. o zarządzeniu kontroli operacyjnej o krypt. „BUK; przedłużona na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 8 marca 2006r., sygn. akt VIII K 486/ (...) wydanego na wniosek nr 302/1/06 Komendanta Głównego Policji z dnia 2 marca 2006r.) dotyczyła przestępstw z art.56 ust.1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz przestępstwa z art.13§1 k.k. w zw. z art.263§2 k.k. ( a nie art.258§1 k.k. ),

kryptonimie „KLON-5”(na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 17 maja 2006r., sygn. akt VIII K 971/ (...) o wyrażeniu zgody na kontynuowanie kontroli operacyjnej zarządzonej przez Komendanta Głównego Policji w dniu 15 maja 2006r., zarządzeniem nr 199/2/06) dotyczyła przestępstw z art.56 ust.1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii ( a nie art.258§1 k.k.).

w konsekwencji czego treść tych rozmów nie mogła zostać wykorzystana dla poczynienia ustaleń w zakresie istnienia zorganizowanej grupy przestępczej, której członkiem miałby być (według tezy aktu oskarżenia) oskarżony P. M. (1), co prowadziło do uniewinnienia oskarżonego od tego zarzutu (pkt.1 części rozstrzygającej wyroku).

W odniesieniu do czynu zarzuconego oskarżonemu P. M. (1) a opisanemu w pkt.XII. części wstępnej wyroku tj. zarzutu udziału w obrocie 2 kg amfetaminy, którą P. M. (1) miałby zakupić od Z. P. (2) Sąd dokonując analizy rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej stosowanej wobec P. M. (1), nie odnalazł w nich takich treści, które pozwoliłby na potwierdzenie omawianego zarzutu – w szczególności nie sposób wniosku tego wysnuć na podstawie treści rozmów P. M. (1) z B. Z. przeprowadzonych w dniach 28 i 29 marca 2006r., co prowadziło do uniewinnienia oskarżonego P. M. (1) od tego zarzutu (pkt.7 części rozstrzygającej wyroku). Marginalnie zauważyć też należy, iż Z. P. (1) prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 12 sierpnia 2011r. w sprawie o sygn. akt III K 538/07 został uniewinniony od zarzutu popełnienia przestępstwa polegającego na sprzedaży P. M. (1) 2 kg amfetaminy (vide: k.103-106 dołączonych akt III K 538/077 Sądu Okręgowego w Poznaniu).

Za niewiarygodne Sąd uznał wyjaśnienia P. M. (1) zaprzeczającego swemu sprawstwu co do pozostałych zarzucanych mu czynów (zarzuty opisane w pkt.II. III-XI, XIII. oraz XIV. części wstępnej wyroku), aczkolwiek korekty wymagały opisy czynów przypisanych oskarżonemu. W opozycji do tych wyjaśnień P. M. (1), w których nie przyznawał się on do popełnienia tych przestępstw pozostawały następujące dowody:

- co do zarzutu opisanego w pkt.II. części wstępnej wyroku (pkt.2 części rozstrzygającej wyroku) możliwe było ustalenie, że P. M. (1) w dniach 6-18 stycznia 2006r. w O., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci łącznie 350 gramów amfetaminy w ten sposób, iż w dwóch transakcjach sprzedał wskazaną substancję psychotropową S. Z. w celu dalszej odsprzedaży, a dowodami podważającymi skutecznie wiarygodność wyjaśnień P. M. (1) w tym zakresie były:

ta część wyjaśnień P. M. (1), w których (w toku śledztwa, ale nawet na rozprawie w Sądzie Rejonowym w dniu 4 marca 2008r.), w której przyznał się do sprzedaży S. Z. amfetaminy,

treść rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej o krypt. (...) stosowanej wobec P. M. (1) (na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2005r., sygn. akt VIII K 2619/ (...) wydanego na wniosek nr 364/4/05 Komendanta Głównego Policji z dnia 7 grudnia 2005r. o zarządzeniu kontroli operacyjnej wobec użytkownika nr tel. (...) wówczas nieznanego mężczyzny ps. (...) na 3 miesiące (czyli do dnia 14 marca 2006r.) dotyczącej przestępstw z art.56 ust.1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii) – w szczególności rozmów prowadzonych przez P. M. (1) z nabywcą amfetaminy tzn. S. Z. (posługującym się tel. (...)) w dniu 6 stycznia 2006r. godz.20.52 (kiedy umawiają się oni na przekazanie 100g amfetaminy w lesie) oraz w dniu 18 stycznia 2006r. godz.20.14 (z której to rozmowy wynika niezbicie, że S. Z. ps. (...) nabył od P. M. (1) 250 g amfetaminy, a oskarżony M. dopytuje go, czy rozdysponował już amfetaminę pomiędzy swych odbiorców)

ta część zeznań (i odczytanych wyjaśnień) S. Z., w której opisał on transakcje nabywania amfetaminy od P. M. (1), za co S. Z. został zresztą skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2007r., sygn. XXIII K 1148/07; zaznaczyć należy w tym miejscu, że Sąd nie dał wiary twierdzeniom S. Z., który przesłuchiwany na rozprawie 13 kwietnia 2023r. nieudolnie próbował zmienić swe twierdzenia obciążające P. M. (1); podnieść też należy, iż nawet gdyby funkcjonariusze policji informowali S. Z. o treści rozmów telefonicznych potwierdzających jego transakcje z P. M. (1), to były to przecież rozmowy zarejestrowane w toku legalnej względem P. M. (1) kontroli operacyjnej, nie można zatem zasadnie twierdzić, że dowód ten nie mógł być wykorzystany względem P. M. (1).

- co do zarzutu opisanego w pkt.III. części wstępnej wyroku (pkt.3 części rozstrzygającej wyroku) możliwe było ustalenie, że P. M. (1) w dniach 18-22 grudnia 2005r. w P., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci łącznie 700 gramów amfetaminy w ten sposób, iż w dwóch transakcjach sprzedał wskazaną substancję psychotropową mężczyźnie o pseudonimie (...) tj. P. M. (2) w celu dalszej odsprzedaży, a dowodami podważającymi skutecznie wiarygodność wyjaśnień P. M. (1) w tym zakresie były:

ta część wyjaśnień P. M. (1), w których przyznał się on do popełnienia tego przestępstwa,

treść rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej o krypt. (...) stosowanej wobec P. M. (1) (na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2005r., sygn. akt VIII K 2619/ (...) wydanego na wniosek nr 364/4/05 Komendanta Głównego Policji z dnia 7 grudnia 2005r. o zarządzeniu kontroli operacyjnej wobec użytkownika nr tel. (...) wówczas nieznanego mężczyzny ps. (...) na 3 miesiące (czyli do dnia 14 marca 2006r.) dotyczącej przestępstw z art.56 ust.1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii) – w szczególności rozmów prowadzonych przez P. M. (1) w dniu 18 grudnia 2005r. o godz.10.05 (z A. S.) oraz z mężczyzną o ps. (...) o godz. 15.21 i 15.23, a następnie w dniu 21 grudniu 2005r. o godz. 20.16 (z A. S.) oraz w dniu 22 grudnia 2005r. o godz. 16.00 i 16.01, z których rozmów wynika zamówienie przez mężczyznę o ps. (...) w dwóch partiach łącznie 700 gram amfetaminy i jej dostarczenie przez P. M. (1).

- w odniesieniu do czynów zarzuconych w pkt. IV., VII., IX., X. oraz XII. aktu oskarżenia w sprawie VI Ds. 48/07 Prokuratury Okręgowej w Poznaniu (odpowiednio czyny opisane w pkt.IV., VII., VIII., IX., oraz XI. części wstępnej wyroku) Sąd uznał, że zachowania te stanowiły jeden czyn ciągły - wyczerpujący znamiona określone w art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. (pkt.4 części rozstrzygającej wyroku), a dowody pozwalają na ustalenie, że P. M. (5) w okresie od 18 grudnia 2005r. do 16 marca 2006r. w O., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków psychotropowych w postaci 4.060 g amfetaminy, środków odurzających w ilości łącznej 250 sztuk tabletek ekstazy oraz 63g marihuany. Dowodami pozwalającymi na ustalenie sprawstwa P. M. (1) w tym zakresie były:

ta część wyjaśnień P. M. (1), w których przyznał się on do tych zachowań,

treść rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej o krypt. (...) stosowanej wobec P. M. (1) (na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2005r., sygn. akt VIII K 2619/ (...) wydanego na wniosek nr 364/4/05 Komendanta Głównego Policji z dnia 7 grudnia 2005r. o zarządzeniu kontroli operacyjnej wobec użytkownika nr tel. (...) wówczas nieznanego mężczyzny ps. (...) dotyczącej przestępstw z art.56 ust.1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii) – w szczególności rozmów prowadzonych przez P. M. (1) dotyczących amfetaminy w dniach 18 grudnia 2005r. o godz.10.05 (z A. S.), z dnia 21 grudnia 2005r. o godz.17.54 i 28 grudnia 2005r. o godz. 15.53 (z mężczyzną o ps. (...)), z 6 stycznia 2006r. o godz.14.14, 16 marca 2006r. o 10.49, 11.52, 15.23 (z B. Z.), dotyczącym marihuany w dniu 19 stycznia 2006r. o godz. 11.11, 11.17 oraz 13.14 (z nieustalonym mężczyzną o imieniu R. posługującym się telefonem o nr (...)) oraz dotyczących tabletek ekstazy w dniu 26 grudnia 2005r. o godz.16.52 (z której wynika, że mężczyzna o ps. (...) jest winny P. M. (1) „za 50 kół”), z 29 grudnia 2005r.o godz.19.17 oraz z 30 grudnia 2005r. godz. 12.28; z 5 stycznia 2006r. o godz.12.46, oraz z 14 stycznia 2006r., godz.18.44 ,

tej części zeznań (i wcześniejszych wyjaśnień) S. Z., w których przyznał się do nabywania narkotyków od P. M. (1)

tej części zeznań (i wcześniejszych wyjaśnień) B. Z., w których przyznał się do nabywania narkotyków od P. M. (1)

- w odniesieniu do czynów zarzuconych w pkt. V. oraz VI. aktu oskarżenia w sprawie VI Ds. 48/07 Prokuratury Okręgowej w Poznaniu (odpowiednio czyny opisane w pkt.V. oraz VI. części wstępnej wyroku) Sąd uznał, że zachowania te stanowiły jeden czyn ciągły - wyczerpujący znamiona określone w art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. (pkt.5 części rozstrzygającej wyroku),, a dowody pozwalają na ustalenie, że P. M. (1) w okresie od 23 grudnia 2005r. do dnia 29 marca 2006r. w P., P. i O., wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, brał udział w obrocie znacznych ilości substancji psychotropowej i środka odurzającego w ten sposób, że nabył od ustalonej osoby tj. od Ł. O. (oskarżonego w innym toczącym się równolegle postępowaniu) łącznie 3.950 gramów marihuany, 1.000 sztuk tabletek ekstazy oraz 300 gram amfetaminy, a następnie spośród wymienionych narkotyków 600 sztuk tabletek ekstazy zbył celem dalszej odsprzedaży K. S. w dniu 30 grudnia 2005r., a 290 gramów marihuany zbył w dniu 23 marca 2006r. celem dalszej odsprzedaży B. Z.. Dowodami pozwalającymi na ustalenie sprawstwa P. M. (1) w tym zakresie były:

ta część wyjaśnień P. M. (1), w których przyznał się on do tych zachowań,

treść rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej o krypt. (...) stosowanej wobec P. M. (1) – w szczególności rozmów prowadzonych przez P. M. (1) z K. S. w dniu 29 grudnia 2005r. o godz. 17.25 i 30 grudnia 2005r. o godz. 18.04, z B. Z. w dniach 22 marca 2006r. godz. 20.22 i 23 marca 2006r. godz.8.59 oraz z Ł. O. (liczne rozmowy w dniu 23 grudnia 2005r. oraz w okresie od 16 do 29 marca 2006r..

tej części zeznań (i wcześniejszych wyjaśnień) K. S., w których przyznał się on do nabycia od P. M. (3) tabletek ekstazy i amfetaminy;

tej części wyjaśnień Ł. O., w których przyznał się on stawianego u zarzutu zbycia P. M. (3) narkotyków (podczas przesłuchania 21 czerwca 2007r. w obecności swego ówczesnego obrońcy - k.200-201 teczki osobowej nr 3),

tej części zeznań (i wcześniejszych wyjaśnień) B. Z., w których przyznał on nabywanie narkotyków od P. M. (1).

- w odniesieniu do czynu zarzuconego w pkt. XI. aktu oskarżenia w sprawie VI Ds. 48/07 Prokuratury Okręgowej w Poznaniu (odpowiednio czyn opisany w pkt.X. części wstępnej wyroku) Sąd uznał, że oskarżony P. M. (1) w dniach 17-29 marca 2006r. w P. i O., wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wprowadził do obrotu znaczne ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w łącznej ilości 3.239 gramów w ten sposób, że w dwóch transakcjach sprzedał ją ustalonej osobie tj. Ł. O. (pkt.6 części rozstrzygającej wyroku). Dowodami pozwalającymi na ustalenie sprawstwa P. M. (1) w tym zakresie były:

ta część wyjaśnień P. M. (1), w których przyznał się on do tych zachowań,

treść rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej o krypt. (...) stosowanej wobec P. M. (1) – w szczególności rozmów prowadzonych przez P. M. (1) z Ł. O. użytkującym nr tel. (...) w dniach 17 marca 2006r. (o 8:20, 9:59, 10:17, 10:43, 10:46), 28 marca 2006r. o godz. 19:16, 19:30, 20:03, 20:14, w dniu 29 marca 2006r. o 14:24 i 14:27),

ta część wyjaśnień Ł. O., w których przyznał się on stawianego u zarzutu nabycia od P. M. (1) narkotyków (podczas przesłuchania 21 czerwca 2007r. w obecności swego ówczesnego obrońcy - k.200-201 teczki osobowej nr 3),

- w odniesieniu do czynu zarzuconego w pkt. XIV. aktu oskarżenia w sprawie VI Ds. 48/07 Prokuratury Okręgowej w Poznaniu (odpowiednio czyn opisany w pkt.XIII. części wstępnej wyroku) Sąd uznał, że oskarżony P. M. (1) w okresie od 29 marca 2006r. do dnia 2 kwietnia 2006 roku w P., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 1.855,70 g netto amfetaminy w ten sposób, że po uprzednim jej nabyciu od Ł. O. (określonego w wyroku jako „ustalona osoba” z uwagi na fakt, iż jest on oskarżony w innym postępowaniu) zlecił jej przewiezienie do P. swojemu bratu K. M. (1) (pkt.8 części rozstrzygającej wyroku). Dowodami pozwalającymi na ustalenie sprawstwa P. M. (1) w tym zakresie były:

ta część wyjaśnień P. M. (1), w których przyznał się on do tych zachowań

ta części wyjaśnień Ł. O., w których przyznał się on do stawianego mu zarzutu zbycia amfetaminy P. M. (1) (podczas przesłuchania 21 czerwca 2007r. w obecności swego ówczesnego obrońcy - k.200-201 teczki osobowej nr 3),

okoliczność zatrzymania brata P. M. (1) na dworcu PKP w P. i ujawnieniu w jego plecaku substancji psychotropowej w postaci 1.855,70 g netto amfetaminy,

fakt (nieudanych) prób nawiązania przez P. M. (1) połączeń telefonicznych z zatrzymanym już wówczas K. M. (1), a następnie wysłania do K. M. (1) sms o treści „jesteś pierdolnięty czy se jaja kurwa robisz, ostatni raz byleś, chłopie nie wkurwiaj mnie” (vide: k.6-7 dawnych akt III K 264/10: protokół oględzin telefonu zabezpieczonego od K. M. (1) k.158-163 dawnych akt III K 264/10

ta część zeznań (i wcześniejszych wyjaśnień) B. Z., w których potwierdził on, że amfetamina była przewożona przez K. M. (1) na zlecenie P. M. (1), który po zatrzymaniu brata „był zły sam na siebie” (k.97 teczki osobowej nr 5);

opinia z zakresu badań chemicznych dotycząca zabezpieczonej substancji (k.187-189 dawnych akt III K 264/10)

opinia z zakresu badań daktyloskopijnych (pozwalająca na stwierdzenie, że na przedmiotach zabezpieczonych przy K. M. (1) ujawniono ślady linii papilarnych Ł. O. – vide: k.1359-363 dawnych akt III K 264/10),

- w odniesieniu do czynu zarzuconego w pkt. XV. aktu oskarżenia w sprawie VI Ds. 48/07 Prokuratury Okręgowej w Poznaniu (odpowiednio czyn opisany w pkt.XIV. części wstępnej wyroku) Sąd uznał, że oskarżony P. M. (1) w dniach 19-20 maja 2006r. w P. i w K., działając wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 1.000 gramów amfetaminy w ten sposób, że nabył ją od nieustalonej osoby celem dalszej odsprzedaży. Dowodami pozwalającymi na ustalenie sprawstwa P. M. (1) w tym zakresie były:

ta część wyjaśnień P. M. (1), w których przyznał się on do tych zachowań,

treść rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej o krypt. „KLON-5” stosowanej wobec P. M. (1) – w szczególności rozmów prowadzonych przez P. M. (1) przeprowadzonych w dniach 19 i 20 maja 2006r. pozwalających na ustalenie, że w dniu 20 maja 2006r. P. M. (1) zakupił 1 kg amfetaminy za kwotę 7.000 zł (dodać należy, w tym miejscu, że materiałów tych nie można było wykorzystać wobec oskarżonego A. S., co prowadziło do uznania, że wobec A. S. brak jest dowodów pozwalających na wydanie wyroku skazującego za czyn zarzucony w mu w pkt.XLIX aktu oskarżenia, opisany w pkt.XVIII. części wstępnej wyroku)

Oskarżony A. S. również nie skorzystał ze swego uprawnienia do złożenia wyjaśnień bezpośrednio przed Sądem, wobec czego wyjaśnienia te zostały ujawnione bez odczytywania na rozprawie 7 października 2021r. (k.6215 w zw. z k.32v-33, k. 137v-138 teczki osobowej nr 9, k. 664 akt III K 242/10, k. 1494, k. 3112-3113).

Na etapie śledztwa A. S. nie przyznawał się do popełniania zarzucanych mu przestępstw. Kwestionował swą znajomość z P. M. (1), zaś w odniesieniu do amfetaminy zabezpieczonej w samochodzie M. w dniu 21 września 2006r. wskazywał, iż nie wiedział o tym, iż w aucie znajdują się narkotyki. Potwierdzając, że jechał wraz z M. G. autem należącym do swojej matki, które to auto zostało użyczone M. G., on sam zaś jechał wraz z nim „dla bezpieczeństwa”, przy czym na około 15 minut miałby on opuścić auto – na czas załatwienia jakiejś sprawy przez M. G..

Na rozprawie w Sądzie Rejonowym w dniu 11 lutego 2008r. (k. 664 dołączonych akt III K 242/10) A. S. nie przyznał się do popełniania zarzucanych mu przestępstw odmawiając wyjaśnień.

Na rozprawach 30 marca 2011 (k.1494) oraz 3 lutego 2015 r. (k.3112-3113) A. S. również nie przyznał się do zarzucanych mu przestępstw odmawiając wyjaśnień oraz odpowiedzi na pytania. Dodał jedynie, że pojechał wraz z kolegą (tj. M. G.) i nie było dla niego niczym dziwnym, iż ten poprosił go o to, by wysiadł on z auta na czas załatwienia przez niego „jakiejś sprawy”.

W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w sprawie pozwalał jedynie na częściową negację wyjaśnień A. S..

Z całą pewnością brak było podstaw do zakwestionowania jego wyjaśnień w części negującej udział w zorganizowanej grupie przestępczej. Podkreślić należy, że żaden dowód osobowy nie pozwalał na zanegowanie wyjaśnień A. S. w tym zakresie – w szczególności brak było takiego dowodu osobowego, na podstawie którego można byłoby odtworzyć „strukturę” zorganizowanej grupy przestępczej, do której miałby należeć m.in. A. S. czy wzajemne zależności pomiędzy jej członkami. Podkreślenia też należy, iż po analizie wszystkich zgromadzonych w sprawie dowodów w postaci zapisów rozmów z przeprowadzonych kontroli operacyjnych stwierdzić można, iż jedynie w dwóch przypadkach kontrole te swoim przedmiotem obejmowały oprócz przestępstw narkotykowych również czyny z art.258§1 k.k., a jeden z tych przypadków dotyczył właśnie oskarżonego A. S.. Mianowicie postanowieniem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2006r., sygn. akt XVIII K 1469/ (...) wyrażona została zgoda na kontynuowanie kontroli operacyjnej zarządzonej przez Komendanta Głównego Policji w dniu 10 sierpnia 2006r., zarządzeniem nr 167/3/06, krypt. (...) prowadzonej wobec A. S. od dnia 16 sierpnia 2006r., posługującego się nr tel. (...) do 3 miesięcy - do dnia 16 listopada 2006r. a kontrola ta była ukierunkowana na wykrycie zarówno przestępstw z art.56 ust.1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii jak również z art.258 k.k. (wcześniejsze kontrole operacyjne stosowane wobec A. S. – „BUK-6” oraz „BUK-7” były ograniczone wyłącznie do przestępstw z art.56 ust.1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii). Dowody świadczące o udziale A. S. w zorganizowanej grupie przestępczej musiałyby zatem zostać ujęte w zarejestrowanych rozmowach z jego udziałem w ramach kontroli operacyjnej (...) w okresie od 16 sierpnia 2006r. do 16 listopada 2006r.. Treść tych zarejestrowanych rozmów nie pozwala jednak na wnioskowanie o istnieniu zorganizowanej grupy przestępczej, do której miałby należeć A. S..

Nie sposób było również zanegować wyjaśnień A. S. negującego swe sprawstwo w zakresie czynów zarzuconych mu a opisanych w pkt.XVI.-XVIII. części wstępnej wyroku. Nie mogły stanowić tego zarejestrowane rozmowy telefoniczne mające stanowić dowód obciążający A. S. w zakresie tych transakcji narkotykowych, albowiem:

w odniesieniu do transakcji objętych zarzutem opisanym w pkt.XVI. części wstępnej wyroku (pkt.13 części rozstrzygającej wyroku) rozmowy te zostały zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej o krypt. (...) stosowanej wobec oskarżonego P. M. (1) na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2005r., sygn. akt VIII K 2619/ (...) (wydanego na wniosek nr 364/4/05 Komendanta Głównego Policji z dnia 7 grudnia 2005r. o zarządzeniu kontroli operacyjnej o krypt. (...) wobec użytkownika nr tel. (...) wówczas nieznanego mężczyzny ps. (...) na 3 miesiące) oraz postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 8 marca 2006r., sygn. akt VIII K 486/ (...) (wydanego na wniosek nr 302/1/06 Komendanta Głównego Policji z dnia 2 marca 2006r. o przedłużeniu kontroli operacyjnej o krypt. (...) wobec P. M. (1) posługującego się nr tel. (...) na kolejne 3 miesiące) - a nie wobec A. S.;

w odniesieniu do transakcji objętych zarzutem opisanym w pkt.XVII. części wstępnej wyroku (pkt.14 części rozstrzygającej wyroku) rozmowy te zostały zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej o krypt. „BUK-4” stosowanej wobec oskarżonego J. S. (1) na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2006r., sygn. akt XVIII K 682/ (...) (wydanego na wniosek nr 1/02/06 Komendanta Głównego Policji z dnia 29 marca 2006r. o zarządzeniu kontroli operacyjnej o krypt. „BUK-4” wobec J. S. (1) posługującego się nr tel. (...) na 3 miesiące - a nie wobec A. S.;

w odniesieniu do transakcji objętych zarzutem opisanym w pkt.XVIII. części wstępnej wyroku (pkt.15 części rozstrzygającej wyroku) rozmowy te zostały zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej o krypt. „KLON-5” stosowanej wobec oskarżonego P. M. (1) na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 17 maja 2006r., sygn. akt VIII K 971/ (...) o wyrażeniu zgody na kontynuowanie kontroli operacyjnej zarządzonej przez Komendanta Głównego Policji w dniu 15 maja 2006r., zarządzeniem nr 199/2/06, krypt. „KLON-5” prowadzonej wobec P. M. (1) od dnia 17 maja 2006r., posługującego się nr tel. (...) do 3 miesięcy - czyli do dnia 17 sierpnia 2006r. - a nie wobec A. S..

W konsekwencji, niezależnie do tego jak interpretować treści tychże rozmów, nie mogły one stanowić dowodu sprawstwa oskarżonego A. S.. Dodać należy, iż żaden inny dowód (w szczególności wyjaśnienia współpodejrzanych czy zeznania świadków) również nie pozwalały na podważenie wiarygodności wyjaśnień A. S. w tym zakresie.

Za niewiarygodne Sąd uznał natomiast wyjaśnienia A. S. zaprzeczającego swemu udziałowi w transakcjach narkotykowych objętych zarzutami opisanymi w pkt. XIX., XX., XXI. oraz XXII. części wstępnej wyroku, aczkolwiek korekty wymagały opisy czynów przypisanych A. S.. W opozycji do wyjaśnień A. S. w tym zakresie pozostawały inne dowody, a mianowicie:

- co do zarzutu opisanego w pkt.XIX. części wstępnej wyroku (pkt.16 części rozstrzygającej wyroku) możliwe było ustalenie, że A. S. w dniu 3 czerwca 2006r. w P. wprowadził do obrotu 50 gramów marihuany (ilość znaczną środka odurzającego) sprzedając ją nieustalonemu mężczyźnie o ps. (...), zaś dowodem podważającym wiarygodność wyjaśnień A. S. w tym zakresie była treść rozmowy telefonicznej z dnia 3 czerwca 2006r., godz. 20.35, która to rozmowa została zarejestrowana w wyniku kontroli operacyjnej o kryptonimie „BUK-7” stosowanej wobec oskarżonego A. S. na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 22 maja 2006r., sygn. akt XVIII K 979/ (...) o zarządzeniu kontroli operacyjnej na wniosek Komendanta Głównego Policji z dnia 11 maja 2006r., nr 207/2/06, na okres 3 miesięcy (czyli do dnia 21 sierpnia 2006r.) co do przestępstw z art.56 ust.1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (vide: teczka „BUK-7”). Z treści tej zarejestrowanej telefonicznej z dnia 3 czerwca 2006r. o godz. 20.35 prowadzonej pomiędzy oskarżonym A. S. a nieustalonym mężczyzną o ps. (...) niezbicie wynika, że uzgadniają oni transakcję zakupu 50 g marihuany (nazywanej „baką”), która zaraz po zakupie ma zostać sprzedana dalej osobie, która specjalnie po nią przyjeżdża do mężczyzny o ps. (...).

Brak było natomiast podstaw do ustalenia, iż owej transakcji narkotykowej A. S. miałby dokonać w ramach działania w zorganizowanej grupie przestępczej, wobec czego opis zarzucanego czynu w tym zakresie musiał podlegać korekcie.

- co do zarzutu opisanego w pkt.XX. części wstępnej wyroku (pkt.17 części rozstrzygającej wyroku) możliwe było ustalenie, że A. S. w okresie od dnia 20 czerwca 2006r. do dnia 19 sierpnia 2006 roku w P., działając z góry powziętym zamiarem, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w ten sposób, iż B. C. (w dniu 20 czerwca 2006r. sprzedał 1.500 gramów amfetaminy, zaś w dniu 19 sierpnia 2006r. nabył od niego 3.000 sztuk tabletek ekstazy. Dowodami podważającymi skutecznie wiarygodność wyjaśnień A. S. w tym zakresie była treść rozmów telefonicznych:

prowadzonych przez A. S. w dniach 19 czerwca 2006r. o godz. 22.09 i z 20 czerwca 2006r. o godz. 8.59, 10.14 z B. C. użytkującym telefon o nr (...) (w trakcie tych rozmów uzgodnione zostaje nabycie przez B. od A. S. 1,5 kg amfetaminy) oraz z 20 czerwca o godz.10.54 (kiedy to A. S. relacjonuje swojemu innemu rozmówcy, że zbył 1,5 kg amfetaminy) - które to rozmowy zostały zarejestrowane w wyniku kontroli operacyjnej o kryptonimie „BUK-7” stosowanej wobec oskarżonego A. S. na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 22 maja 2006r., sygn. akt XVIII K 979/ (...) o zarządzeniu kontroli operacyjnej na wniosek Komendanta Głównego Policji z dnia 11 maja 2006r., nr 207/2/06, na okres 3 miesięcy (czyli do dnia 21 sierpnia 2006r.) co do przestępstw z art.56 ust.1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (vide: teczka „BUK-7”),

prowadzonej przez A. S. w dniu 19 sierpnia 2006r. o godz. 19.50, która to rozmowa została zarejestrowana w wyniku kontroli operacyjnej o kryptonimie (...) stosowanej na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2006r., sygn. akt XVIII K 1469/ (...) o wyrażeniu zgody na kontynuowanie kontroli operacyjnej zarządzonej przez Komendanta Głównego Policji w dniu 10 sierpnia 2006r., zarządzeniem nr 167/3/06, prowadzonej wobec A. S. od dnia 16 sierpnia 2006r., posługującego się nr tel. (...) do 3 miesięcy (czyli do dnia 16 listopada 2006r.) co do przestępstw z art.56 ust.1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz 258 k.k., a z treści której wynika niezbicie, że pomiędzy A. S. a B. C., z którym on rozmawia doszło do transakcji nabycia przez A. S. 3.000 sztuk tabletek ekstazy w cenie 1,7 zł za sztukę (i w powołaniu na tę transakcję A. S. negocjuje cenę nabycia kolejnych tabletek ekstazy).

Brak było podstaw do ustalenia, iż owych dwóch transakcji narkotykowych A. S. miałby dokonać w ramach działania w zorganizowanej grupie przestępczej i by miał działać wspólnie i w porozumieniu z M. G. ps. (...) - wobec czego opis zarzucanego czynu w tym zakresie musiał podlegać korekcie.

- co do zarzutu opisanego w pkt.XXI. części wstępnej wyroku (pkt.18 części rozstrzygającej wyroku) możliwe było ustalenie, że A. S. w dniach 26-27 czerwca 2006r. w P., W., P. i K., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 4.067,04 g amfetaminy w ten sposób, że nabył ją od Z. P. (1), a następnie zlecił jej przewiezienie A. Z., a dowodami podważającymi skutecznie wiarygodność wyjaśnień A. S. w tym zakresie była:

treść rozmów telefonicznych prowadzonych przez oskarżonego A. S. w dniu 25 czerwca 2006r. z A. Z. (posługującym się nr tel. (...), w której to rozmowie A. Z. domaga się od A. S. zgody na wyjazd i zgodę taką uzyskuje) oraz w dniu 26 czerwca 2006r. godz. 12.22, 15.16, które to rozmowy zostały zarejestrowane w wyniku kontroli operacyjnej o kryptonimie „BUK-6” stosowanej wobec oskarżonego A. S. na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 10 maja 2006r., sygn. akt XVIII K 929/ (...) o wyrażeniu zgody na kontynuowanie kontroli operacyjnej zarządzonej przez Komendanta Głównego Policji w dniu 5 maja 2006r., zarządzeniem nr 163/2/06, krypt. „BUK-6” prowadzonej wobec od dnia 8 maja 2006r., wobec A. S. posługującego się nr tel. (...) do 3 miesięcy (czyli do dnia 8 sierpnia 2006r.) - dotyczące przestępstw z art.56 ust.1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii;

fakt, że A. Z., poruszający się samochodem N. (...) nr rej. (...) został następnie w dniu 27 czerwca 2006r. o godz.11.35 zatrzymany w K. gmina L. podczas kontroli drogowej i ujawniono ukrytą w bagażniku samochodu przez niego kierowanego (pod kołem zapasowym) substancję psychotropową w postaci 4.067,04 g siarczanu amfetaminy (vide: k.247 dawnych akt III K 264/10; protokół przeszukania k.248-253 dawnych akt III K 264/10).

Również w tym wypadku brak było podstaw do ustalenia, iż tej transakcji narkotykowej A. S. miałby dokonać w ramach działania w zorganizowanej grupie przestępczej - wobec czego opis zarzucanego czynu w tym zakresie musiał podlegać korekcie.

- co do zarzutu opisanego w pkt.XXII. części wstępnej wyroku (pkt.19 części rozstrzygającej wyroku) możliwe było ustalenie, że A. S. w dniach 20-21 września 2006r. w K., wspólnie i w porozumieniu z M. G., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 1.020,46 gramów netto amfetaminy w ten sposób, że po nabyciu jej od J. S. (1) przewoził ją samochodem wspólnie z M. G., a dowodami podważającymi skutecznie wiarygodność wyjaśnień A. S. w tym zakresie były:

okoliczności zatrzymania oskarżonych M. G. i A. S. w dniu 21 września 2006r. oraz wyniki przeszukania samochodu M. nr rej. (...) ujawniające schowane pod dywanikiem samochodowym prawej przedniej strony auta woreczki z zawartością substancji psychotropowej – amfetaminy o łącznej masie netto 1020,46 g,

materiały z podsłuchu operacyjnego stosowanego względem A. S. pod kryptonimem (...) (stosowanego na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2006r., sygn. akt XVIII K 1469/ (...) o wyrażeniu zgody na kontynuowanie kontroli operacyjnej zarządzonej przez Komendanta Głównego Policji w dniu 10 sierpnia 2006r., zarządzeniem nr 167/3/06, krypt. (...) prowadzonej wobec A. S. od dnia 16 sierpnia 2006r., posługującego się nr tel. (...) do 3 miesięcy (czyli do dnia 16 listopada 2006r.; k.84–82 – stenogramy z rozmów z obiektu o krypt. WIĄZ z okresu od 18 sierpnia 2006r. do 21 września 2006r.) – rozmowy A. S. z J. S. (1) w dniach 20 i 21 września 2006r. niezbicie świadczą o tym, że umawiają się oni na transakcje zakupu jednego kilograma amfetaminy;

które to dowody pozwalały stwierdzić z całą stanowczością, że nie tylko M. G., ale również A. S. współdziałał w dokonaniu przestępstwa udziału w obrocie zabezpieczoną amfetaminą. Podkreślić należy, iż narkotyki były ukryte pod dywanikiem samochodowym w miejscu zajmowanym właśnie przez oskarżonego S., a nielogicznym twierdzeniem było to, iż samochód M., którym poruszali się oskarżeni G. i S. w dniu 21 września 2006r., a który był własnością matki A. S., został wykorzystany przez M. G. bez wiedzy A. S. do odebrania narkotyków i przewiezienia ich do odbiorcy. Również w tym wypadku brak było jednak podstaw do ustalenia, iż tej transakcji narkotykowej A. S. miałby dokonać w ramach działania w zorganizowanej grupie przestępczej - wobec czego opis zarzucanego czynu w tym zakresie musiał podlegać korekcie.

Z uwagi na bardzo duże znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy materiałów uzyskanych w wyniku kontroli operacyjnej, które to materiały zostały z aktami oskarżenia przedstawione przez oskarżyciela publicznego (vide: płyty a nagranymi rozmowami – znajdujące się w kopercie), porządkując tę kwestię należy zauważyć, że jedynie w stosunku do trzech z siedmiu oskarżonych występujących w niniejszej sprawie była prowadzona kontrola operacyjna, a mianowicie:

a) w odniesieniu do oskarżonego P. M. (1) – kontrola operacyjna pod kryptonimami (...) oraz „KLON-5”, i tak:

na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2005r., sygn. akt VIII K 2619/ (...) wydanego na wniosek nr 364/4/05 Komendanta Głównego Policji z dnia 7 grudnia 2005r. o zarządzeniu kontroli operacyjnej o krypt. (...) wobec użytkownika nr tel. (...) wówczas nieznanego mężczyzny ps. (...) na trzy miesiące, przy czym zarówno wniosek jak i postanowienie Sądu było ukierunkowane na wykrycie i ustalenie sprawców czynu z art.56 ust.1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 8 marca 2006r., sygn. akt VIII K 486/ (...) wydanego na wniosek nr 302/1/06 Komendanta Głównego Policji z dnia 2 marca 2006r. o przedłużeniu kontroli operacyjnej o krypt. (...) wobec P. M. (1) posługującego się nr tel.(...) na trzy miesiące, przy czym w tym przypadku wniosek jak i postanowienie Sądu było ukierunkowane na wykrycie i ustalenie sprawców przestępstw z art.56 ust.1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz przestępstwa z art.13§1 k.k. w zw. z art.263§2 k.k.

na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 17 maja 2006r., sygn. akt VIII K 971/ (...) o wyrażeniu zgody na kontynuowanie kontroli operacyjnej zarządzonej przez Komendanta Głównego Policji w dniu 15 maja 2006r., zarządzeniem nr 199/2/06, krypt. „KLON-5” prowadzonej wobec P. M. (1) posługującego się nr tel. (...) od dnia 17 maja 2006r. – na okres do trzech miesięcy; , przy czym w tym przypadku wniosek jak i postanowienie Sądu było ukierunkowane na wykrycie i ustalenie sprawców przestępstw z art.56 ust.1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

b) w odniesieniu do oskarżonego A. S. kontrola operacyjna pod kryptonimami „BUK-6”, „BUK-7”, (...), i tak:

na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 10 maja 2006r., sygn. akt XVIII K 929/ (...) o wyrażeniu zgody na kontynuowanie kontroli operacyjnej zarządzonej przez Komendanta Głównego Policji w dniu 5 maja 2006r., zarządzeniem nr 163/2/06, krypt. „BUK-6” prowadzonej od dnia 8 maja 2006r. wobec A. S. posługującego się nr tel. (...) – na okres do trzech miesięcy, przy czym zarówno wniosek jak i postanowienie Sądu było ukierunkowane na wykrycie i ustalenie sprawców czynu z art.56 ust.1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 22 maja 2006r., sygn. akt XVIII K 979/ (...) o zarządzeniu kontroli operacyjnej na wniosek Komendanta Głównego Policji z dnia 11 maja 2006r., nr 207/2/06, krypt. „BUK-7” wobec A. S. posługującego się nr tel. (...) na okres trzech miesięcy, przy czym zarówno wniosek jak i postanowienie Sądu było ukierunkowane na wykrycie i ustalenie sprawców czynu z art.56 ust.1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii,

na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2006r., sygn. akt XVIII K 1469/ (...) o wyrażeniu zgody na kontynuowanie kontroli operacyjnej zarządzonej przez Komendanta Głównego Policji w dniu 10 sierpnia 2006r., zarządzeniem nr 167/3/06, krypt. (...), prowadzonej wobec A. S. posługującego się nr tel. (...), od dnia 16 sierpnia 2006r. na okres do trzech miesięcy (czyli do dnia 16 listopada 2006r.), przy czym zarówno wniosek jak i postanowienie Sądu było ukierunkowane na wykrycie i ustalenie sprawców czynu z art.56 ust.1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz z art.258 k.k.;

c) w odniesieniu do oskarżonego J. S. (1) kontrola operacyjna pod kryptonimami „BUK-4” oraz „WIĄZ-3”, i tak:

na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2006r., sygn. akt XVIII K 682/ (...) wydanego na wniosek nr 1/02/06 Komendanta Głównego Policji z dnia 29 marca 2006r. o zarządzeniu kontroli operacyjnej o krypt. „BUK-4” wobec J. S. (1) posługującego się nr tel. (...) na trzy miesiące, przy czym zarówno wniosek jak i postanowienie Sądu było ukierunkowane na wykrycie i ustalenie sprawców czynu z art.56 ust.1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2006r., sygn. akt XVIII K 1481/ (...) o wyrażeniu zgody na kontynuowanie kontroli operacyjnej zarządzonej przez Komendanta Głównego Policji w dniu 11 sierpnia 2006r., zarządzeniem nr 175/3/06, krypt. „WIĄZ-3”, prowadzonej wobec J. S. (1) posługującego się nr tel. (...), od dnia 17 sierpnia 2006r. na okres do trzech miesięcy, przy czym zarówno wniosek jak i postanowienie Sądu było ukierunkowane na wykrycie i ustalenie sprawców czynu z art.56 ust.1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz z art.258 k.k..

W stosunku do pozostałych oskarżonych tj. P. H., M. G., S. S. (1) i K. P. nigdy nie była prowadzona kontrola operacyjna, z której materiały zostałyby przedstawione w niniejszej sprawie jako dowód.

Nadto Prokurator jak materiał dowodowy w niniejszej sprawie przedstawił materiał pozyskany w toku kontroli operacyjnej stosowanej wobec trzech osób, które nie miały statusu oskarżonego w niniejszej sprawie, a mianowicie:

a) w odniesieniu do Ł. O. (oskarżonego w innej, równolegle prowadzonej sprawie Sądu Okręgowego w Poznaniu – obecnie pod sygn. akt III K 527/23) - na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2006r., sygn. akt VIII K 74/ (...) wydanego na wniosek nr 37/1/06 Komendanta Głównego Policji z dnia 9 stycznia 2006r. o zarządzeniu kontroli operacyjnej o krypt. „BUK-3” wobec użytkownika nr tel.(...) wówczas nieznanego mężczyzny o imieniu Ł. na trzy miesiące, przy czym zarówno wniosek jak i postanowienie Sądu było ukierunkowane na wykrycie i ustalenie sprawców czynu z art.56 ust.1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

b) w odniesieniu do Z. P. (1) (prawomocnie skazanego w sprawie Sądu Okręgowego w Poznaniu prowadzonej pod sygn. akt III K 538/07) – na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2006r., sygn. akt XVIII K 1194/ (...) o wyrażeniu zgody na kontynuowanie kontroli operacyjnej zarządzonej przez Komendanta Głównego Policji w dniu 20 czerwca 2006r., zarządzeniem nr 363/2/06, krypt. „CIS-3” prowadzonej wobec wówczas nieustalonego mężczyzny posługującego się nr tel. (...) na okres do trzech miesięcy, przy czym zarówno wniosek jak i postanowienie Sądu było ukierunkowane na wykrycie i ustalenie sprawców czynu z art.56 ust.1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

c) w odniesieniu do A. Z. (prawomocnie skazanego wyrokiem Sadu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w P. z dnia 16 grudnia 2008r. sygn.. akt III K 270/08) - na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2006r., sygn. akt XVIII K 1193/ (...) o wyrażeniu zgody na kontynuowanie kontroli operacyjnej zarządzonej przez Komendanta Głównego Policji w dniu 20 czerwca 2006r., zarządzeniem nr 362/2/06, krypt. „CIS-2”, prowadzonej wobec wówczas nieustalonego mężczyzny posługującego się nr tel. (...), od dnia 23 czerwca 2006r. na okres do trzech miesięcy, przy czym zarówno wniosek jak i postanowienie Sądu było ukierunkowane na wykrycie i ustalenie sprawców czynu z art.56 ust.1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

Dodać należy, iż organy ścigania nigdy nie uzyskały tzw. następczej zgody na Sądu na wykorzystanie wyżej opisanych materiałów z prowadzonych kontroli operacyjnych wobec innych osób, niż określonych we wnioskach i postanowieniach Sądu (w szczególności wobec rozmówców „figurantów” objętych zakresem podmiotowym danego postanowienia) ani w zakresie szerszym przedmiotowo niż opisanym w wydanych postanowieniach Sądu.

Art.19 ust.1 i 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o policji określa warunki legalności tzw. podsłuchu operacyjnego, wymagając w każdym wypadku postanowienia Sądu Okręgowego o zarządzeniu kontroli operacyjnej czyli tzw. zgody Sądu. Na temat legalności i możliwości wykorzystania w postępowaniu dowodowym przez Sądem tzw. podsłuchów operacyjnych wielokrotnie wypowiadał się zarówno Sąd Najwyższy, jak też sądy powszechne. Szczególne znaczenie ma z pewnością w tym zakresie postanowienie Sądu Najwyższego (7) z 25 kwietnia 2007r. (I KZP 6/07, OSNKW 2007/5/37) w którym wskazano, iż „uzyskane w czasie kontroli operacyjnej dowody popełnienia przestępstw określonych w art.19 ust.1 ustawy o Policji - przez osobę inną niż objęta postanowieniem wydanym na podstawie art.19 ust.2 tej ustawy albo popełnionych wprawdzie przez osobę nim objętą, ale dotyczącą przestępstw innych niż wskazane w tym postanowieniu mogą być wykorzystane w postępowaniu przed sądem pod warunkiem jednak, że w tym zakresie zostanie wyrażona następcza zgoda Sądu na przeprowadzenie kontroli operacyjnej (art.19 ust.3 ustawy o Policji stosowany odpowiednio)”. W uzasadnieniu swego stanowiska S. Najwyższy wskazał, iż „regulacja zawarta w art.19 ustawy o Policji dotyczy bezspornie sfery praw i wolności obywatelskich, wprowadzając istotne ich ograniczenie. Kontrola operacyjna niewątpliwie wkracza w sferę tych praw, zwłaszcza prawa do ochrony życia prywatnego (art.47 Konstytucji), wolności komunikowania się oraz prawa do ochrony nienaruszalności mieszkania (art.50 Konstytucji). Dokonując zatem interpretacji tych przepisów, należy mieć na uwadze z jednej strony zasadę tzw. życzliwej interpretacji przepisów dotyczących praw i wolności obywatelskich i uwzględniać przy interpretacji zasadę proporcjonalności, z drugiej zaś strony należy baczyć, aby wykładnia ta nie prowadziła do rezultatu pozostającego w sprzeczności z Konstytucją”. Sąd Najwyższy wskazał też, że sądowa kontrola działań podejmowanych w ramach czynności operacyjnych, w szczególności zaś kontroli operacyjnej, która z istoty rzeczy wkracza w sferę prywatności, jest szczególnie ważną przesłanką konstytucyjnego usprawiedliwienia ograniczenia wskazanych wcześniej praw i wolności jednostki. Wskazano też na przepis art.19 ust.7 ustawy o policji, który formułuje wymogi, jakie powinien spełniać wniosek o zarządzenie przez Sąd Okręgowy kontroli operacyjnej , a co za tym idzie zawiera również elementy konieczne postanowienia w przedmiocie kontroli. Sąd Najwyższy podkreślił, że „wymóg zawarcia w postanowieniu sądu elementów określonych w art.19 ust.7 oznacza tyle i tylko tyle, że należy, w miarę możliwości, jak najprecyzyjniej, w celu uniemożliwienia nadużyć w wykorzystaniu tej kontroli, określić jej przedmiot i podmiot. Często bowiem bywa tak, że informacje o przestępstwie i o jego sprawcy w momencie zezwolenia na kontrolę operacyjną są bardzo ogólnikowe. W konsekwencji, należy przyjąć, że ograniczenia dla możliwości bezpośredniego wykorzystania w procesie karnym, jako dowodów, materiałów zebranych w toku kontroli operacyjnej wynikają wyłącznie z unormowania zawartego w art.19 ust.1 ustawy o Policji, natomiast nie stwarzają ich warunki wymienione w art.19 ust. 7 tej ustawy. Skoro tak, to jest możliwe wykorzystanie dowodów zebranych w toku kontroli operacyjnej wobec „katalogowego" przestępstwa innej osoby niż objęta postanowieniem sądu oraz wobec osoby tym postępowaniem wprawdzie objętej, ale co do innego przestępstwa „katalogowego" niż wymienione w tym postanowieniu. Jednak nie bezwarunkowo, bowiem nie tylko przynależność jakiegoś przestępstwa do zbioru określonego w katalogu z art.19 ust.1 ustawy o Policji umożliwia uznanie przeprowadzonej kontroli operacyjnej za legalną. Warunkiem jest uzyskanie następczej zgody sądu. Jest ona w tym przypadku konieczna, bowiem cel kontroli operacyjnej określony w art.19 ust.1 oraz zasada subsydiarności jej stosowania, wyznaczają dopuszczalny zakres tej kontroli i jednocześnie wskazują, że warunkiem legalności działań podejmowanych w jej ramach jest zgoda sądu wyrażona przed ich przeprowadzeniem lub wyjątkowo, w warunkach określonych w ust.3, po zarządzeniu kontroli operacyjnej. Pod tymi warunkami zbieranie informacji podczas kontroli, odnoszące się do innej osoby niż objęta postanowieniem sądu oraz do innych przestępstw tej samej osoby, nie będzie wykraczało poza granice legalności tej kontroli, o której zawsze stanowi postanowienie sądu.”

Podobne stanowisko zajęto wielokrotnie również innych orzeczeniach – przykładowo:

Sąd Apelacyjny w Gdańsku w uchwale z 4 maja 2006r., ASDo 1/06, opubl: Przegląd Orzecznictwa Sądu Apelacyjnego w Gdańsku rok 2008, Nr 1, poz. 2, str. 178;

Sąd Apelacyjny w Krakowie w postanowieniu z dnia 6 lipca 2007r., II AKz 528/07, opubl: Krakowskie Zeszyty Sądowe rok 2008, Nr 1, poz. 75 (wskazując, iż wymóg uzyskania zgody Sądu na kontrolę operacyjną „odnosi się do każdej osoby, przeciw której materiały takie mają być wykorzystane (arg. z art. 19 ust. 7 pkt 4 cyt. ustawy), a nie tylko do jednego z rozmówców kontrolowanej rozmowy. Inaczej powstałaby sytuacja identyczna z legalnym podsłuchem osoby, co do której nie uzyskano zgody sądu, co niweczyłoby chronienie praw obywatelskich i sądową kontrolę nad ingerowaniem w ich istotę. Nie mają racji krytycy tego poglądu, zarzucający trudności organów ścigania spełnienia wymogów legalności takich podsłuchów. Wystarczy bowiem uzyskać w odpowiednim terminie następczą zgodę sądu, by dowód stał się legalny”.

Sąd Apelacyjny w Warszawie w postanowieniu z 12 maja 2008r., II APKz PF-19/08, opubl: Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych rok 2009, Nr 9, poz. 30, str. 3 (wskazując, iż „zgoda następcza sądu na przeprowadzenie kontroli operacyjnej może być również wydana, a nawet jest niezbędna dla procesowego wykorzystania materiałów zgromadzonych w trakcie kontroli, gdy w czasie trwania kontroli operacyjnej opartej na wcześniej wydanym przez sąd postanowieniu, zostaną uzyskane dowody popełnienia przez osobę objętą tym postanowieniem innych przestępstw określonych w art.19 ust.1 ustawy o Policji, niż przestępstwa wskazane w pierwotnym postanowieniu, względnie zostaną uzyskane dowody popełnienia przestępstw określonych w art.19 ust.1 ustawy o Policji przez osobę inną, niż objętą tym (pierwotnym) postanowieniem”).

Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały (7s.) z 23 marca 2011r., sygn. akt I KZP 32/10, OSNKW 2011/3/22.

W konsekwencji powyższych rozważań stwierdzić należało, iż jedynie w stosunku do oskarżonych P. M. (1), J. S. (1) i A. S. istniał materiał dowodowy w postaci „legalnych” podsłuchów operacyjnych stosowanych wobec tych oskarżonych. (...) zgromadzone w wyniku danej kontroli operacyjnej były przy tym „legalne” jedynie w stosunku tego oskarżonego, wobec którego była ta kontrola stosowana i nie mogły stanowić dowodu wobec innej osoby. Stwierdzenie to jest o tyle warte podkreślenia, że kilkukrotnie w niniejszej sprawie oskarżyciel publiczny jak dowód mający świadczyć o sprawstwie danego oskarżonego przedstawiał materiały z kontroli operacyjnej prowadzonej wobec innego oskarżonego. Tymczasem fakt, że materiały z kontroli operacyjnej stosowanej względem np. oskarżonego P. M. (1) mogły być wykorzystane jako dowód wobec tego oskarżonego nie oznaczał, że te materiały mogły być wykorzystane względem np. oskarżonego J. S. (1) – wobec tego oskarżonego były one bowiem „nielegalne”. W konsekwencji niektóre rozstrzygnięcia uzasadnianego wyroku mogą wydawać się sprzeczne między sobą – jest to jednak sprzeczność pozorna, gdyż wynika jedynie z faktu, że dany dowód mógł zostać wykorzystany tylko wobec jednej strony transakcji narkotykowej.

Dodatkowo zauważyć należało, że w odniesieniu do J. S. (1) kontrola prowadzona pod kryptonimem „WIĄZ-3” (w okresie od 17 sierpnia do 17 listopada 2006r.) oraz w odniesieniu do A. S. kontrola prowadzona pod kryptonimem (...) (w okresie od 16 sierpnia do 16 listopada 2006r.) swoim przedmiotem obejmowały (oprócz przestępstw narkotykowych) również przestępstwo z art.258 k.k.. Żadna inna kontrola operacyjna stosowana wobec tych dwóch oskarżonych, ani też żadna kontrola operacyjna prowadzona względem P. M. (1) nie obejmowały swoim zakresem przedmiotowym przestępstwa z art.258 k.k.. Jedynie więc w odniesieniu do oskarżonych J. S. (1) i A. S. i tylko we wskazanych wyżej okresach Sąd mógł poszukiwać w materiałach z kontroli operacyjnych zapisów świadczących o ewentualnej zasadności stawianych tym oskarżonym zarzutów popełnienia przestępstw z art.258§1 k.k.. W odniesieniu do pozostałych oskarżonych, którym również był przedstawiony taki zarzut (tj. P. M. (1), P. H.. M. G., S. S. (1) i K. P.) nie istniał natomiast żaden materiał dowodowy w postaci materiałów uzyskanych w drodze kontroli operacyjnej, który mógłby być wykorzystany jak dowód względem tych oskarżonych.

Wbrew opinii obrońców oskarżonych P. M. (1), J. S. (1) i A. S. istniał zatem materiał dowodowy w postaci „legalnych” podsłuchów operacyjnych stosowanych wobec tych oskarżonych, który to materiał mógł zostać wykorzystany do weryfikacji zarzutów stawianych tym oskarżonym. W konsekwencji dysponując tym materiałem Sąd zweryfikował wyjaśnienia oskarżonych P. M. (1), J. S. (1) i A. S. stwierdzając, że wyjaśnienia te w olbrzymiej części nie wytrzymują krytyki w świetle treści zarejestrowanych rozmów telefonicznych, których całokształt prowadził do wniosku o konieczności negacji tych wyjaśnień oskarżonych, w których zaprzeczali oni swemu sprawstwu w zakresie danych transakcji narkotykowych. Dodać należy w tym miejscu, że po zapoznaniu się z treścią zarejestrowanych rozmów telefonicznych, starając się uczynić zadość wskazówkom Sądu II instancji w części uzasadnienia dotyczącej ustalenia stanu faktycznego sprawy wskazano datę i godzinę prowadzenia danej rozmowy zarejestrowanej w toku kontroli operacyjnej o określonym kryptonimie – z oczywistych przyczyn nie cytowano natomiast treści tychże rozmów, albowiem uzasadnienie wyroku nie powinno być przepisywaniem treści danego dokumentu, jakim w niniejszej sprawie jest płyta z nagraniami danych rozmów (jedynie pomocniczo natomiast teczki ze stenogramami z rozmów).

Jedynie częściowo za wiarygodne Sąd uznał zeznania świadka I. Ł. . Brak było mianowicie podstaw do tego, by zakwestionować jego twierdzenia co do faktu jego znajomości z oskarżonymi S. S. (1) i P. M. (1) oraz potwierdzenia faktu skazania w trybie dobrowolnego poddania karze (art.335 k.p.k.), co potwierdzały dokumenty znajdujące się w aktach sprawy. Przypomnieć bowiem należy, że wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2007r., XXIII K 1148/07 /08 I. Ł. został skazany za trzy przestępstwa: z art.258§1 k.k., z art.18§3 k.k. w zw. z art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (pomocnictwo Ł. O. do transakcji narkotykowej) oraz z art.59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (udzielenie P. M. (1) 10 g kokainy (co nie było przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie), a wyrok ten został wydany w trybie art.335 kpk (vide: k.600-604 dołączonych akt III K 242/10). W tej sytuacji negacji wymagały twierdzenia I. Ł., jakoby nie wiedział nic o ty, by P. M. (3) „miał jakiś związek z narkotykami”, skoro I. Ł. zbył mu wspomnianą kokainę. Co istotne jednak w niniejszej sprawie wypowiedzi I. Ł. co do stawianego mu zarzutu udziału w zorganizowanej grupie przestępczej były bardzo lakoniczne i nie pozwalały na poczynienie praktycznie żadnych ustaleń faktycznych co do działania tejże grupy. Jest to stwierdzenie o tyle istotne, że według opisu czynu przypisanego I. Ł. wspomnianym wyrokiem członkami tej grupy mieliby być oskarżeni z niniejszej sprawy tj. P. M. (1), A. S., M. G. i P. H.. W ocenie Sądu sam fakt przyznania się przez I. Ł. do popełnienia tego przestępstwa nie był jednak wystarczającym dowodem dla ustalenia rzeczywistego istnienia tejże grupy, w której skład mieliby wchodzić w/w oskarżeni z niniejszej sprawy, na podstawie tak lapidarnych wypowiedzi I. Ł. nie sposób bowiem ustalić żadnych elementów owej zorganizowanej grupy przestępczej. Cenne natomiast (a także zbieżne z zeznaniami świadków S. Z. oraz B. Z.) były natomiast twierdzenia I. Ł. co do swoistego „słowniczka” używanego przez osoby trudniące się handlem narkotykami, pozwalały one bowiem – wespół z innymi dowodami – na „odkodowanie” treści wypowiedzi formułowanych w zarejestrowanych w sprawie rozmowach telefonicznych – tych, które były możliwe do wykorzystania wobec danego oskarżonego (o czym była mowa wyżej). Nie kwestionując też tych wypowiedzi I. Ł. wskazujący na znajomość pomiędzy oskarżonym S. S. (1) i Ł. O. zauważyć należy, iż w żaden sposób nie pozwalało to na poczynienie ustaleń co do sprawstwa S. S. (1) co do czynów mu zarzuconych w sytuacji, gdy niedopuszczalne było wykorzystanie wobec tego oskarżonego materiałów z kontroli operacyjnej stosowanej wobec Ł. O.. Kwestia przyznania się przez I. Ł. do pomocy Ł. O. w obrocie narkotykami pozostawało poza przedmiotem rozpoznania niniejszej sprawy (Ł. O. jest oskarżonym w innej, równolegle toczącej się sprawie).

Jedynie częściowo na wiarę zasługiwały zeznania (i wcześniejsze wyjaśnienia) świadka K. M. (1) – brata oskarżonego P. M. (1). Przypomnieć należy, iż K. M. (1) był już wcześniej przesłuchiwany w charakterze świadka w sprawie swego brata P. – mianowicie na rozprawie w dniu 21 maja 2008 r. w sprawie o sygn. III K 291/08 prowadzonej przez Sąd Rejonowy Poznań - Stare Miasto w P. (był wówczas pouczony o treści art.182 § 1 kpk wobec faktu, że oskarżony w sprawie był jego brat P. M. (1) i nie skorzystał wówczas z prawa do odmowy złożenia zeznań, wobec czego stosowanie do treści art.186§1 kpk składając zeznania w niniejszej sprawie K. M. (1) nie przysługiwało już prawo do odmowy złożenia zeznań. Dodatkowo przypomnieć należy, iż K. M. (1) wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z 11 kwietnia 2007r., XXIII K 304/07 został skazany za przestępstwo z art.258§1 k.k. (przy czym w skład grupy miałby wchodzić m.in.. oskarżony w niniejszej sprawie S. S. (1)), z art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (udział w transakcji narkotykowej z Ł. O. – zarzut nie będący przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie) oraz z art.62 ust.2 u art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (związany z zatrzymaniem w dniu 2 kwietnia 2006r. na dworcu PKP w P. z amfetaminą nabytą od Ł. O. i przewożoną do P. M. (3) (zarzut XIV. przedstawiony P. M. (6) w niniejszym postępowaniu), a wyrok ten został wydany w trybie art.335 kpk (vide: k.695-698 dołączonych akt III KK 562/10). Nie kwestionując twierdzeń świadka K. M. (1), iż dobrowolnie poddał się on karze, za absurdalnie nielogiczne Sąd uznał jego twierdzenia jakoby K. M. (1) nie był świadomy tego, że ma narkotyki w plecaku, jakoby nie znał Ł. O., a także by nie wiedział on o tym, że jego brat P. M. (1) miał związek z narkotykami. Takie twierdzenia K. M. (1) pozostawały nie tylko wewnętrznie sprzeczne (z ta częścią jego wyjaśnień, w której przyznał się on do wszystkich stawianych mu zarzutów tzn. również do zarzutu związanego z amfetaminą nabytą od Ł. O. i przewożoną do P. M. (1), z którą K. M. (1) został zatrzymany), ale również pozostawały sprzeczne z innymi dowodami potwierdzającymi, iż to właśnie Ł. O. był źródłem pochodzenia zabezpieczonej amfetaminy (vide: opinia z zakresu badań daktyloskopijnych pozwalająca na stwierdzenie, że na przedmiotach zabezpieczonych przy K. M. (1) ujawniono ślady linii papilarnych Ł. O. – vide: k.1359-363 dawnych akt III K 264/10), a K. M. (1) przewoził ją na zlecenie swego brata P. M. (1) (który dał upust swej irytacji z powodu nieodbierania telefonów przez K. M. (1) pisząc do niego sms o treści: „ jesteś pierdolnięty czy se jaja kurwa robisz, ostatni raz byleś, chłopie nie wkurwiaj mnie” - vide: k.6-7 dawnych akt III K 264/10: protokół oględzin telefonu zabezpieczonego od K. M. (1) k.158-163 dawnych akt III K 264/10). Zastrzec w tym miejscu należy, że sam fakt, iż K. M. (2) przyznał się do przestępstwa udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której miałby wchodzić wymieniony w opisie czynu z imienia i nazwiska oskarżony S. S. (1) nie był w ocenie Sądu wystarczającym dowodem na sprawstwo S. S. (1) w tym zakresie, K. M. (1) ograniczył bowiem swą wypowiedź jedynie do faktu przyznania się, co uniemożliwiło poczynienie ustaleń co do wspomnianej zorganizowanej grupy przestępczej.

Za niewiarygodne Sąd uznał zeznania (i wcześniejszej wyjaśnienia) P. M. (2) (ps. (...)), w których zaprzeczył on stawianemu mu zarzutowi udziału w obrocie amfetaminą przez jej nabycie od oskarżonego P. M. (1) (zarzut III. stawiany P. M. (1)). Oczywiście Sąd nie kwestionuje tego, że prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z 12 sierpnia 2011r., w sprawie III K 538/07 P. M. (2) został uniewinniony od popełnienia tego przestępstwa, zgodnie z zasadą samodzielności jurysdykcyjnej (art.8 k.p.k.) Sąd rozpoznający niniejszą sprawę mógł jednak ustalić, iż nabywcą amfetaminy od P. M. (1) był właśnie P. M. (2), ps. (...), albowiem w przeciwieństwie do Sądu Okręgowego orzekającego w sprawie III K 538/07 przeciwko P. M. (2), Sąd orzekający w niniejszej sprawie mógł wykorzystać jako dowód na sprawstwo P. M. (1) treść rozmów telefonicznych zarejestrowanych w wyniku kontroli operacyjnej stosowanej wobec oskarżonego P. M. (3) o krypt. (...) (stosowanej wobec P. M. (1) na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2005r., sygn. akt VIII K 2619/ (...)) – w szczególności rozmów prowadzonych przez P. M. (1) w dniu 18 grudnia 2005r. o godz.10.05 (z A. S.) oraz z mężczyzną o ps. (...) o godz. 15.21 i 15.23, a następnie w dniu 21 grudniu 2005r. o godz. 20.16 (z A. S.) oraz w dniu 22 grudnia 2005r. o godz. 16.00 i 16.01, z których rozmów wynika zamówienie przez P. M. (2) w dwóch partiach łącznie 700 gram amfetaminy i jej dostarczenie przez P. M. (1).

Za częściowo wiarygodne Sąd uznał zeznania (i wcześniejsze wyjaśnienia) A. Z. . Przypomnieć należy, iż A. Z. został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w P. z 16 grudnia 2008r. w sprawie III K 270/08 za przestępstwo z arrt.258§1 k.k. (przy czym w skład grupy miałby wchodzić m.in. oskarżony S. S. (1)) oraz za przestępstwo polegające na posiadaniu ponad 4 kg amfetaminy przewożonej z W. celem jej przekazania A. S., z którą to amfetaminą A. Z. został zatrzymany w dniu 27 czerwca 2006r. w K. gmina L.. A. Z. przyznawał się jedynie do posiadania owej amfetaminy cały czas utrzymując, jakoby znalazł ją na terenie lotniska w P., jednakże Sąd uznał te twierdzenia za całkowicie niewiarygodne. Za skrajnie naiwne i nielogiczne uznać należy bowiem twierdzenia, jakoby ktoś w miejscu publicznym (jak to wynika z twierdzeń A. Z.) w czasie, w którym w okolicy znajdowali się potencjalni świadkowie zdecydował się na ukrywanie pakunku z narkotykami w ilości przekraczającej 4 kg amfetaminy. Wewnętrznie sprzeczne są też twierdzenia A. Z. jakoby nie wiedział on, że substancja ta jest amfetaminą a z drugiej strony było dla niego oczywiste, że „nikt nie chowa w ten sposób soli”, a dodatkowo by miałby on pokonywać odległość niemal 300 km z P. do P. tylko po to, by inna osoba sprawdziła czym jest ta „znaleziona” substancja”. Twierdzenia A. Z., jakoby z zabezpieczoną amfetaminą nie miał „nic wspólnego” oskarżony A. S. (z którym znajomość A. Z. potwierdził) nie mogły zostać uznane za wiarygodne w kontekście treści rozmów telefonicznych prowadzonych przez oskarżonego A. S. w dniu 25 czerwca 2006r. z A. Z. (posługującym się nr tel. (...), w której to rozmowie A. Z. domaga się od A. S. zgody na wyjazd i zgodę taką uzyskuje) oraz w dniu 26 czerwca 2006r. godz. 12.22, 15.16, które to rozmowy zostały zarejestrowane w wyniku kontroli operacyjnej o kryptonimie „BUK-6” stosowanej wobec oskarżonego A. S. (na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 10 maja 2006r., sygn. akt XVIII K 929/ (...) o wyrażeniu zgody na kontynuowanie kontroli operacyjnej zarządzonej przez Komendanta Głównego Policji w dniu 5 maja 2006r., zarządzeniem nr 163/2/06, krypt. „BUK-6” prowadzonej wobec od dnia 8 maja 2006r.), a wiec dowodów, które mogły stanowić dowód przeciwko A. S.. Zatrzymanie A. Z. poruszającego się samochodem N. (...) nr rej. (...) w dniu 27 czerwca 2006r. o godz.11.35 w K. gmina L. podczas kontroli drogowej i ujawnienie ukrytej w bagażniku samochodu przez niego kierowanego (pod kołem zapasowym) substancji psychotropowej w postaci 4.067,04 g siarczanu amfetaminy (vide: k.247 dawnych akt III K 264/10; protokół przeszukania k.248-253 dawnych akt III K 264/10) nie może być w świetle zasad logiki odrywane od rozmowy przeprowadzonej wcześniej przez A. Z. z A. S., która jednoznacznie świadczyła o tym, że A. Z. pełnił wówczas na zlecenie A. S. rolę kuriera narkotykowego.

Jedynie częściowo za wiarygodne Sąd uznał zeznania świadka K. S. . Na rozprawie K. S. twierdził , że nie zna nikogo z oskarżonych i od nikogo z nich nigdy nie nabywał żadnych narkotyków. Te zeznania pozostawały jednak w oczywistej sprzeczności z wypowiedziami K. S. z dnia 19 lipca 2007r. (k.727-728), w których przyznał się on m.in. do nabywania od P. M. (1) co najmniej 600 tabletek ekstazy oraz co najmniej 100g amfetaminy. Bezspornie te wypowiedzi K. S. były bardzo lapidarne, niemniej to właśnie one korelowały z tą częścią wyjaśnień P. M. (1), w których przyznał się on do tych zachowań, a przede wszystkim z treścią rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej o krypt. (...) stosowanej wobec P. M. (1) (a więc dowodu możliwego do wykorzystania w sprawie P. M. (1)) – w szczególności rozmów prowadzonych przez P. M. (1) z K. S. w dniu 29 grudnia 2005r. o godz. 17.25 i 30 grudnia 2005r. o godz. 18.04. Treść tych rozmów jednoznacznie wskazuje, że K. S. nabywała narkotyki od P. M. (1), zaś obecne twierdzenia są nieudolną próbą obrony oskarżonego w ramach swoiście pojmowanej solidarności przestępczej.

Dodać należy w tym miejscu, że w dniu 19 lipca 2007r. (k.727-728) K. S. przyznał się również do udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, niemniej lapidarność jego wypowiedzi połączona z brakiem innych dowodów pozwalających na poczynienie ustaleń co do istnienia, struktury czy zasad funkcjonowania takie grupy nie mogła zostać uznana za wystarczającą do uznania za zasadny zarzutu z art.258§1 k.k. stawianego oskarżonym w niniejszej sprawie.

Za częściowo wiarygodne Sąd uznał zeznania świadka B. C. . Przypomnieć należy, iż prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z 12 sierpnia (...). w sprawie III K 538/07 B. C. został uniewinniony m.in. od zarzutu udziału w obrocie 1500 g amfetaminy polegającego na nabyciu tego narkotyku w okresie od 18-20 czerwca 2006r. od A. S. i M. G., a także od zarzutu sprzedaży A. S. i M. G. w dniach 19-20 sierpnia 2006r. 3.000 sztuk tabletek ekstazy. Zarzuty te był więc ściśle związane z zarzutem stawianym w niniejszym postępowaniu oskarżonemu A. S., a opisanym w pkt. XX. części wstępnej uzasadnianego wyroku (przypomnieć też należy, że odpowiadający temu zarzut był również przedstawiony M. G., a został on od niego uniewinniony wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w P. z 19 stycznia 2010r., w sprawie III K 291/08, zaś wyrok ten w tym zakresie się uprawomocnił). Podkreślić należy, iż Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie był związany tymi orzeczeniami w myśl samodzielności jurysdykcyjnej (art.8 k.p.k.). Dodatkowo zauważyć należy, iż – jak wynika z treści uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z 12 sierpnia 2011r. w sprawie III K 538/07 (vide: dołączone akta III K 538/07) B. C. został uniewinniony z tego powodu, iż Sąd ten uznał za niedopuszczalne wykorzystanie względem niego materiałów z kontroli operacyjnej stosowanej wobec A. S.. W pełni podzielając ten pogląd podkreślić jednak należy, iż względem A. S. materiały z kontroli operacyjnej stosowanej wobec tego oskarżonego („BUK-7”, (...)) mogły zostać wykorzystanie na ich podstawie możliwe było zanegowanie twierdzeń B. C., który zaprzeczał zakupieniu od A. S. 1.500 gramów amfetaminy, a dwa miesiące później sprzedaży temu oskarżonemu 3.000 sztuk tabletek ekstazy. W szczególności dowodami podważającymi skutecznie wiarygodność twierdzeń B. C. w tym zakresie była treść rozmów telefonicznych:

prowadzonych przez A. S. w dniach 19 czerwca 2006r. o godz. 22.09 i z 20 czerwca 2006r. o godz. 8.59, 10.14 z B. C. użytkującym telefon o nr (...) (w trakcie tych rozmów uzgodnione zostaje nabycie przez B. od A. S. 1,5 kg amfetaminy) oraz z 20 czerwca o godz.10.54 (kiedy to A. S. relacjonuje swojemu innemu rozmówcy, że zbył 1,5 kg amfetaminy) - które to rozmowy zostały zarejestrowane w wyniku kontroli operacyjnej o kryptonimie „BUK-7” stosowanej wobec oskarżonego A. S. na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 22 maja 2006r., sygn. akt XVIII K 979/ (...) o zarządzeniu kontroli operacyjnej na wniosek Komendanta Głównego Policji z dnia 11 maja 2006r., nr 207/2/06, na okres 3 miesięcy (czyli do dnia 21 sierpnia 2006r.) co do przestępstw z art.56 ust.1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (vide: teczka „BUK-7”),

prowadzonej przez A. S. w dniu 19 sierpnia 2006r. o godz. 19.50, która to rozmowa została zarejestrowana w wyniku kontroli operacyjnej o kryptonimie (...) stosowanej na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2006r., sygn. akt XVIII K 1469/ (...) o wyrażeniu zgody na kontynuowanie kontroli operacyjnej zarządzonej przez Komendanta Głównego Policji w dniu 10 sierpnia 2006r., zarządzeniem nr 167/3/06, prowadzonej wobec A. S. od dnia 16 sierpnia 2006r., posługującego się nr tel. (...) do 3 miesięcy (czyli do dnia 16 listopada 2006r.) co do przestępstw z art.56 ust.1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz 258 k.k., a z treści której wynika niezbicie, że pomiędzy A. S. a B. C., z którym on rozmawia doszło do transakcji nabycia przez A. S. 3.000 sztuk tabletek ekstazy w cenie 1,7 zł za sztukę (i w powołaniu na tę transakcję A. S. negocjuje cenę nabycia kolejnych tabletek ekstazy).

Twierdzenia B. C., jakoby miał on wówczas rozmawiać z A. S. na temat części samochodowych (którymi rzekomo handlowali) jawią się jako absurdalne w świetle zasad logicznego rozumowania i zasad doświadczenia życiowego – w treści zarejestrowanych rozmów telefonicznych nie ma mowy o jakichkolwiek częściach samochodowych, zaś w świetle „przechwałek” A. S., że puścił on „półtoraka”, a towar został pozostawiony w lesie twierdzenia, jakoby części samochodowe miałyby zostać pozostawione w lesie po prostu nie wytrzymuje krytyki i jawi się jako skrajnie naiwne. W tej sytuacji zeznania B. C. uznać należało za nieudolną próbę obrony jego kolegi - oskarżonego A. S. przed grożącą mu odpowiedzialnością karną.

Nieprzydatne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy okazały się zeznania (i wcześniejsze wyjaśnienia) złożone przez świadka M. S. . Przypomnieć należy, iż wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Stare Miasto w P. z dnia 5 lutego 2008r., III K 531/08 M. S. został skazany za przestępstwa z art.258§1 k.k. oraz z art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (transakcja narkotykowa z Ł. O., która nie była przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie), a wyrok ten został wydany w trybie art.387 kpk (vide: k.655-656 dołączonych akt III K 242/10). Faktem jest, że M. S. negował swe sprawstwo przez całe śledztwo, zmienił swe stanowisko procesowe dopiero na rozprawie 5 lutego (...). (vide: protokół z rozprawy k.654-654a dołączonych akt III K 242/10), przy czym – co istotne w niniejszej sprawie - jego wyjaśnienia wówczas złożone w zakresie udziału w zorganizowanej grupie przestępczej były niezwykle lapidarne i nie pozwalały na poczynienie praktycznie żadnych ustaleń faktycznych co do działania tej grupy. Jest to stwierdzenie o tyle istotne, że według opisu czynu przypisanego M. S. tym wyrokiem członkami tej grupy mieliby być oskarżeni z niniejszej sprawy tj. P. M. (1), A. S., M. G., P. H.. W ocenie Sądu sam fakt przyznania się przez M. S. do popełnienia tego przestępstwa nie jest jednak wystarczającym dowodem dla ustalenia rzeczywistego istnienia tejże grupy, w której skład mieliby wchodzić w/w oskarżeni z niniejszej sprawy, na podstawie tak lapidarnych wypowiedzi M. S. nie sposób bowiem ustalić żadnych elementów owej zorganizowanej grupy przestępczej. Kwestia przyznania się przez M. S. do zarzutu udziału w obrocie narkotykami wspólnie z Ł. O. pozostawało poza sferą zainteresowania Sądu z uwagi na fakt, że zarzut taki nie był przedmiotem rozpoznania niniejszej sprawy (Ł. O. jest oskarżonym w innej, równolegle toczącej się sprawie).

Nieprzydatne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy okazały się zeznania (i wcześniejsze wyjaśnienia) złożone przez świadka M. P. (1) , który zeznawał na temat okoliczności swego zatrzymania przez funkcjonariuszy policji w dniu 20 maja 2006r. w D. (nie ujawniono wówczas niż przy M. P. (2), ani przy towarzyszącym mu B. Z. żadnych narkotyków).

Za nieprzydatne w sprawie Sąd uznał zeznania świadka D. A. (2); wprawdzie podczas przesłuchania w dniu 13 lipca 2007r. (k.680-681) przyznał się on m.in. do udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której mieliby wchodzić m.in. oskarżeni w niniejszej sprawie, jednak wręcz sklarjna lapidarność tej wypowiedzi połączona z brakiem innych dowodów pozwalających na poczynienie ustaleń co do istnienia, struktury czy zasad funkcjonowania takie grupy nie mogła zostać uznana za wystarczającą do uznania za zasadny zarzutu z art.258§1 k.k. stawianego oskarżonym w niniejszej sprawie.

Za częściowo wiarygodne Sąd uznał zeznania świadka M. J. (2) - w części, w której przyznał on nabycia od P. M. (1) tabletek ekstazy celem ich odsprzedaży – twierdzenia te pozostawały w korelacji nie tylko z tą częścią wyjaśnień P. M. (1), w której przyznał się od tej sprzedaży, ale także z treścią rozmowy telefonicznej z dnia 14 stycznia 2006r. o godz.18.44 pomiędzy M. J. (2) (posługującym się telefonem o nr 665 438 072) a P. M. (1) (zarejestrowanej w toku kontroli operacyjnej o kryptonimie (...) stosowanej wobec P. M. (3)), z której to rozmowy jednoznacznie wynika, że M. J. (2) chce się rozliczyć finansowo z P. M. (1) i jednocześnie składa zamówienie na 50 tabletek ekstazy, zaś po potwierdzeniu przez P. M. (1) dysponowania takim narkotykiem umawiają się na transakcję na godz. 20.00. Niezależnie od tego, na podstawie jakich dowodów przedstawiono zarzut M. J. (2) podkreślić należy, iż w/w rozmowa telefoniczna została zarejestrowana w toku kontroli operacyjnej stosowanej na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2005r., sygn. akt VIII K 2619/ (...) wydanego na wniosek nr 364/4/05 Komendanta Głównego Policji z dnia 7 grudnia 2005r. o zarządzeniu kontroli operacyjnej o krypt. (...) wobec użytkownika nr tel. (...) wówczas nieznanego mężczyzny ps. (...) na 3 miesiące czyli do dnia 14 marca 2006r. w zakresie przestępstw z art.56 ust.1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii – materiały z tej kontroli stanowiły zatem legalny dowód w sprawie P. M. (1). Niezależnie zatem od tego, czy policjanci przesłuchujący M. J. (2) na etapie śledztwa powiedzieli mu, że dysponują zarejestrowanymi rozmowami telefonicznymi, czy M. J. (2) odsłuchiwał te rozmowy ewentualnie czy okazywano mu stenogramy zarejestrowanych rozmów, istotne dla oceny zeznań tego świadka było to, że na rozprawie przed Sądem Okręgowym przyznał on nabywanie tabletek ekstazy od P. M. (1), zaś obciążająca P. M. (1) rozmowa telefoniczna została zarejestrowana w toku legalnej wobec tego oskarżonego kontroli operacyjnej. W konsekwencji ta część zeznań świadka M. J. (2), w której ostatecznie - po cofnięciu się świadka na salę rozpraw - zostały przez niego złożone, a w których wskazał on, że się „pomylił” mówiąc, że kupił narkotyki od P. M. (1), gdyż „nie pamięta tej całej sprawy” musiały zostać uznane za nielogiczne, sprzeczne z wyżej omówionymi dowodami i zmierzające wyłącznie do udzielenia pomocy oskarżonemu M. w uniknięciu odpowiedzialności karnej.

Jedynie częściowo za wiarygodne Sąd uznał zeznania świadka Ł. O. . Przypomnieć należy, iż z racji równolegle toczącego się postępowania karnego wobec Ł. O. (w chwili przesłuchania w sprawie III K 242/10 Sądu Okręgowego, a obecnie III K 527/23) przysługiwało mu prawo do odmowy złożenia zeznań (art.182§3 k.p.k.) i na rozprawie 18 listopada 2022 r. świadek z uprawnienia tego skorzystał, skutkiem czego ocenie podlegały jedynie jego wypowiedzi wcześniejsze złożone w charakterze podejrzanego/oskarżonego i świadka (Ł. O. odmówił też ustosunkowania się do swych dotychczasowych protokołów przesłuchań).

Ł. O. przedstawiono zarzuty popełnienia przestępstwa z art.258§1 k.k. (w skład której to grupy mieliby wchodzić również oskarżeni z niniejszej sprawy) oraz kilkunastu przestępstw narkotykowych, przy czym część z nich była powiązana z zarzutami stawianymi w niniejszej sprawie oskarżonym P. M. (1), P. H. i S. S. (1). Na etapie śledztwa Ł. O. początkowo nie przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw (k.35-36, 38-40, 43-44, 65, 77-78, 85-86, 162-163, 172-173, 195-196 teczki osobowej nr 3, a następnie po tym, jak 19 czerwca 2007r. wraz ze swym obrońcą został zaznajomiony z aktami śledztwa, podczas przesłuchania 21 czerwca 2007r. (k.200-201 teczki osobowej nr 3) w obecności swego ówczesnego obrońcy zmienił swoje stanowisko procesowe przyznając się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu przestępstw złożył wniosek o dobrowolne poddanie karze w trybie art.335 k.p.k.. Następnie Ł. O. ponownie zmienił swe stanowisko procesowe i na rozprawie w Sądzie Rejonowym w dniu 11 lutego 2008r. (k.664 akt III K 242/10) nie przyznał się do zarzucanych mu przestępstw, nie podtrzymał odczytanych mu wyjaśnień z 21 czerwca 2007r. („bo nie zgadzam się ze wszystkimi zarzutami”) i odmówił złożenia wyjaśnień, podtrzymując to stanowisko na późniejszym etapie.

W ocenie Sądu depozycje procesowe Ł. O. jedynie częściowo należało uznać za wiarygodne, cechowała je bowiem olbrzymia niekonsekwencja, zaś Ł. O. w żaden racjonalny sposób nie wytłumaczył odwołania swych twierdzeń złożonych do protokołu przesłuchania w dniu 21 czerwca 2007r. (k.200-201 teczki osobowej nr 3), które złożył przecież w obecności swego ówczesnego obrońcy, tak więc kategorycznie wykluczyć należy jakiekolwiek ryzyko nieprawidłowości tego przesłuchania. W konsekwencji tych „wad” wypowiedzi Ł. O. zostały uznane za pokrętne - z uwagi jednak na ich lapidarność w części, w których przyznawał się on do popełnienia wszystkich zarzucanych mu przestępstw Sąd uznał, że nie sposób tylko na ich podstawie odtworzyć stan faktyczny w zakresie każdego z zarzucanych Ł. O. przestępstw. Odnosząc się do tych wyjaśnień, które były powiązane z zarzutami stawianymi w niniejszej sprawie (oskarżonym P. M. (1), P. H. i S. S. (1)) wskazać więc należy, iż w sytuacji, gdy za wyjątkiem owych lapidarnych wyjaśnień Ł. O. (dodatkowo – zmienionych przez niego na późniejszym etapie) nie istniał żaden inny dowód stanowiący o sprawstwie oskarżonych w niniejszej sprawie Sąd uznał te lapidarne twierdzenia Ł. O. za niewystarczające do wydania wyroku skazującego. Stwierdzenie to dotyczyło z całą mocą zarzutu z art.258§1 k.k. stawianego oskarżonym w niniejszej sprawie.

Inaczej rzecz się miała w przypadku zarzutów stawianych P. M. (1):

w pkt.V. oraz VI. aktu oskarżenia w sprawie VI Ds. 48/07 Prokuratury Okręgowej w Poznaniu (odpowiednio czyny opisane w pkt.V. oraz VI. części wstępnej wyroku) – w tym zakresie wypowiedzi Ł. O. przyznającego się do stawianego mu zarzutu zbycia P. M. (3) narkotyków korelowały z tą część wyjaśnień P. M. (1), w których przyznał się on do nabycia narkotyków od Ł. O., a także z treścią rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej o krypt. (...) stosowanej wobec P. M. (1) – rozmów z Ł. O. w dniu 23 grudnia 2005r. oraz w okresie od 16 do 29 marca 2006r. (które w sprawie P. M. (1) stanowiły tzw. legalny dowód);

w odniesieniu do czynu zarzuconego w pkt. XI. aktu oskarżenia w sprawie VI Ds. 48/07 Prokuratury Okręgowej w Poznaniu (odpowiednio czyn opisany w pkt.X. części wstępnej wyroku) – w tym zakresie wypowiedzi Ł. O. przyznającego się do stawianego mu zarzutu nabycia od P. M. (1) narkotyków korelowały z tą część wyjaśnień P. M. (1), w których przyznał się on do tych sprzedaży, a także z treścią rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej o krypt. (...) stosowanej wobec P. M. (1) – rozmów z Ł. O. w dniach 17 marca 2006r. (o 8:20, 9:59, 10:17, 10:43, 10:46), 28 marca 2006r. (o godz. 19:16, 19:30, 20:03, 20:14), w dniu 29 marca 2006r. o 14:24 i 14:27) - które to rozmowy w sprawie P. M. (1) stanowiły tzw. legalny dowód);

w odniesieniu do czynu zarzuconego w pkt. XIV. aktu oskarżenia w sprawie VI Ds. 48/07 Prokuratury Okręgowej w Poznaniu (odpowiednio czyn opisany w pkt.XIII. części wstępnej wyroku) – w tym zakresie wypowiedzi Ł. O. przyznającego się do stawianego mu zarzutu zbycia P. M. (1) narkotyków korelowały z tą część wyjaśnień P. M. (1), w których przyznał się on do tego zakupu, z opinią z zakresu badań daktyloskopijnych pozwalającą na stwierdzenie, że na przedmiotach zabezpieczonych przy kurierze tj. K. M. (1) ujawniono ślady linii papilarnych Ł. O. – vide: k.1359-363 dawnych akt III K 264/10) oraz okolicznościami zatrzymania brata P. M. (1) na dworcu PKP w P. i ujawnienia w jego plecaku substancji psychotropowej w postaci 1.855,70 g netto amfetaminy, a także z faktem licznych (nieudanych) prób nawiązania przez P. M. (1) połączeń telefonicznych z zatrzymanym już wówczas K. M. (1), a następnie wysłania do niego sms o treści „jesteś pierdolnięty czy se jaja kurwa robisz, ostatni raz byleś, chłopie nie wkurwiaj mnie” (vide: k.6-7 dawnych akt III K 264/10: protokół oględzin telefonu zabezpieczonego od K. M. (1) k.158-163 dawnych akt III K 264/10;

w konsekwencji czego zdaniem Sądu wyłącznie te wyjaśnienia Ł. O., w których przyznawał się on do opisanych wyżej zarzutów, zasługiwały na wiarę jako korespondujące z innymi dowodami.

W odniesieniu do tych transakcji narkotykowych, które były przedmiotem niniejszego postępowania jako zarzuty stawiane oskarżonym P. H. i S. S. (1), a które były powiązane z osobą Ł. O. (i częścią zarzutów jemu stawianych) podkreślić należy, iż materiałem dowodowym, na podstawie którego oskarżyciel publiczny oparł te zarzuty był rozmowy telefoniczne zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej stosowanej wobec Ł. O. o krypt. „BUK-3” (na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2006r., sygn. akt VIII K 74/ (...) wydanego na wniosek nr 37/1/06 Komendanta Głównego Policji z dnia 9 stycznia 2006r.), a tym samym był to materiał dowodowy, który nie mógł być wykorzystany przeciwko oskarżonym P. H. i S. S. (1) (odrębną kwestią, pozostającą poza przedmiotem rozpoznania niniejszej sprawy, pozostaje możliwość wykorzystania tego dowodu w sprawie prowadzonej przeciwko Ł. O.).

Za częściowo wiarygodne Sąd uznał zeznania świadka J. U. . Przypomnieć należy, iż w zakończonej sprawie karnej przeciwko jego osobie zostały mu przedstawione zarzuty udziału w zorganizowanej grupie przestępczej (w skład której miałyby wchodzić osoby wymienione z imienia i nazwiska, które nie były oskarżonymi w niniejszym postępowaniu) oraz zarzut udziału w obrocie narkotykami (vide: k.806-836 - akt oskarżenia w sprawie VI Ds. 56/07 Prokuratury Okręgowej w Poznaniu przeciwko m.in.. J. U.). W toku tego postępowania J. U. przyznał się do stawianych mu zarzutów i złożył wniosek o dobrowolne poddanie karze, złożył również wyjaśnienia obciążające J. S. (1) i A. S., a także P. M. (1) (w tym zakresie jednak nie sposób z treści tych wypowiedzi skonkretyzować danego zdarzenia). Późniejsza próba wycofania się z tych depozycji procesowych na rozprawie została uznana przez Sąd za nieudolną próbę uchronienia w szczególności oskarżonego J. S. (1), albowiem twierdzenia J. U. obciążające tego oskarżonego w zakresie jego przestępczej działalności korespondowały z treścią rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej o kryptonimie „BUK-4” stosowanej wobec oskarżonego J. S. (1) na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2006r., sygn. akt XVIII K 682/ (...) wydanego na wniosek nr 1/02/06 Komendanta Głównego Policji z dnia 29 marca 2006r. o zarządzeniu kontroli operacyjnej o krypt. „BUK-4” wobec J. S. (1). Wyjaśnienia J. U. były również przydatne dla „zdekodowania” słownictwa, jakim posługiwały się w inkryminowanym okresie osoby trudniące się przestępczością narkotykową.

Sąd w pełni dał wiarę zeznaniom świadka K. K. (5) – funkcjonariusza policji w KP w L., który podczas kontroli drogowej auta kierowanego przez A. Z. w dniu 27 czerwca 2006r. ujawnił ponad 4 kg amfetaminy – zeznania świadka pozwoliły na ustalenie okoliczności zatrzymania A. Z., który - jak wynikało z innych dowodów, w szczególności treści rozmów wymienionego z A. S. (zarejestrowanych podczas kontroli operacyjnej stosowanej wobec A. S. o kryptonimie „BUK-6”) przewoził zabezpieczoną amfetaminę na zlecenie oskarżonego A. S..

Zdaniem Sądu zeznania świadka S. Z. zasługiwały na wiarę w części. Na wstępie należy przypomnieć, że S. Z. prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dni 19 grudnia 2007r. w sprawie o sygn. akt sygn. XXIII K 1148/07 został skazany za przestępstwa pozostające w ścisłym związku z przedmiotem niniejszego postępowania (wyrok ten został wydany w trybie dobrowolnego poddania karze). Na etapie śledztwa S. Z. był kilkukrotnie przesłuchiwany zarówno przez funkcjonariuszy Policji, jak również przez Prokuratora. S. Z. przyznawał się wówczas do przedstawionych mu zarzutów (z art.258§1 k.k. – w skład grupy mieli wchodzić wymienieni z imienia i nazwiska oskarżeni z niniejszej sprawy tj. P. M. (1) ps. (...), A. S., J. S. (1) ps. (...), M. G. ps. (...), K. P. ps. (...), P. H. ps. (...), S. S. (1) ps. (...), przestępstwo z art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (nabywanie celem dalszej odsprzedaży od P. M. (1) amfetaminy w łącznej ilości 650 g – odpowiednik czynu zarzuconego P. M. (1) jako zbywcy w pkt. II aktu oskarżenia), przestępstwo z art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (nabycie 16 marca 2006r. celem dalszej odsprzedaży wspólnie z K. P. i P. M. (1) 1,9 kg amfetaminy – odpowiednik czynów zarzuconych P. M. (1) i K. P., a opisanych odpowiednio w pkt.XI oraz XLII. części wstępnej wyroku) oraz przestępstwa z art.59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (które to zdarzenie nie było przedmiotem niniejszego postępowania). S. Z. w swych wyjaśnieniach złożonych na etapie śledztwa szczegółowo opisał historię swej znajomości z P. M. (1) wskazując w szczególności okoliczności systematycznego nabywania od niego amfetaminy celem dalszej jej odsprzedaży. Wskazał również, że za pośrednictwem P. M. (1) poznał J. S. (1) ps. (...), od którego również nabył amfetaminę (100 g) po to, by następnie rozprowadzić ją wśród detalicznych odbiorców – konsumentów (przestępstwo zarzucone J. S. (1) a opisane w pkt.XXXIV. części wstępnej wyroku). W tym zakresie Sąd nie znalazł podstaw do negacji depozycji procesowych S. Z., którego twierdzenia pozostawały zresztą z tą częścią wyjaśnień oskarżonych P. M. (1) oraz J. S. (1), w których przyznali się oni do sprzedaży amfetaminy S. Z..

Cenne okazały się również te wypowiedzi S. Z., w których zdefiniował on język (rodzaje narkotyków, określenia porcji transakcji), którymi posługiwały się osoby z nim powiązane, a trudniące się działalnością narkotykową. Podkreślenia wymaga, że te twierdzenia S. Z. korelowały z wypowiedziami tych osób, które przesłuchiwane w tej sprawie również zdecydowały się na ujawnienie „słowniczka” wykorzystywanego przez osoby trudniące się tego rodzaju działalnością. Te relacje procesowe były przydatne dla „odkodowania” treści zarejestrowanych podczas kontroli operacyjnych rozmów telefonicznych (w tych przypadkach, gdy dana rozmowa mogła zostać legalnie wykorzystana jako dowód wobec danego oskarżonego – o czym jest mowa w innych częściach uzasadnienia). Sugestia świadka sformułowana na rozprawie, jakoby wypowiedzi te zostały mu „zasugerowane” przez przesłuchujących funkcjonariuszy policji nie zasługiwała w ocenie Sądu na wiarę – nie znajdowała ona żadnego pokrycia w treści protokołów przesłuchań S. Z., a dodatkowo zauważyć należy, iż również będąc przesłuchiwany przez Prokuratora Sebastiana Zybajło podtrzymywał swe wcześniejsze wypowiedzi.

Analizując wyjaśnienia i późniejsze zeznania S. Z. Sąd doszedł jednak do przekonania, że nie sposób z nich wywnioskować o istnieniu zorganizowanej grupy przestępczej, w skład której miałby wchodzić świadek Z. oraz wymienieni wyżej oskarżeni. Z wypowiedzi S. Z. można oczywiście wnioskować o fakcie znajomości z poszczególnymi osobami - w szczególności z P. M. (1) i J. S. (1), od których S. Z. nabywał amfetaminę. W odniesieniu do K. P. ps. (...) S. Z. wskazał jednak jedynie, że pomagał on P. M. (1) w prowadzeniu dyskoteki, a dodatkowo świadek przypuszczał, że pomagał mu w działalności narkotykowej („ja przypuszczam, że przy narkotykach P. pomagali U. i Świnia”). Nie sposób na tej podstawie twierdzić zasadnie i kategorycznie, iż można K. P. przypisać dokonanie któregokolwiek z przestępstw zarzuconych mu w niniejszym postępowaniu. Podobnie z lakonicznego stwierdzenia S. Z., iż dostawcą narkotyków dla P. M. (1) miałby być prawdopodobnie Ł. O. („ja domyślałem się, że P. bierze marihuanę od Ł.”) nie sposób wnioskować kategorycznie (z „domysłów” S. Z.) o zasadności jakiegokolwiek z zarzutów stawianych P. M. (1) a związanych z Ł. O..

Sąd nie kwestionuje zeznań świadka Z. złożonych na rozprawie w niniejszej sprawie, iż z racji upływu czasu niewiele on już pamięta co do zdarzeń będących przedmiotem postępowania – jest to twierdzenie w pełni logiczne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Niewiarygodne były natomiast zeznania S. Z., jakoby nie zapoznawał się on z materiałami z kontroli operacyjnych, które były również dowodami z jego sprawie karnej przy czym zastrzec należy, iż jak wynika z dokumentacji S. Z. uczynił to dopiero 15 czerwca 2007r. (vide: k.111 teczki osobowej nr 4), a więc już złożeniu wyjaśnień na etapie śledztwa. Na rozprawie S. Z. wskazywał, iż przesłuchujący go policjanci „odczytywali” mu bliżej niesprecyzowane stenogramy z zapisów rozmów telefonicznych (świadek nie potrafił wskazać jakich). Nie sposób jednak zgodzić się z twierdzeniem obrońców, jakoby ów fakt zapoznania się przez S. Z. z materiałami z kontroli operacyjnych miałby „skazić” dowód z jego depozycji procesowych w sposób uniemożliwiający skorzystanie z tego dowodu. W odniesieniu do zarzutu stawianego P. M. (1) a opisanemu z pkt. II aktu oskarżenia wskazać należy, iż dowodami potwierdzającymi sprawstwo oskarżonego były również ta część jego wyjaśnień, w których przyznał się on do popełnienia tego przestępstwa, a także treść rozmów telefonicznych pomiędzy P. M. (1) a S. Z. zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej o kryptonimie (...) prowadzonej właśnie wobec P. M. (1) - nawet jeśli zatem S. Z. zapoznał się z treścią tych zarejestrowanych rozmów to podkreślić należy, iż dowód ten był „legalny” wobec P. M. (1), mógł więc zostać wykorzystany przeciwko jego osobie (inną sprawą, pozostającą jednak poza przedmiotem postępowania, było natomiast to, że nie powinien być on wykorzystywany przy ustalaniu stanu faktycznego w sprawie S. Z.).

W odniesieniu do zarzutu stawianego J. S. (1) a opisanemu z pkt.XXXIV. części wstępnej wyroku przypomnieć należy, iż dowodami potwierdzającymi sprawstwo oskarżonego S. w tym zakresie były nie tylko twierdzenia S. Z., ale również ta część wyjaśnień J. S. (1), w których przyznał się on do popełnienia tego przestępstwa. W tej sytuacji wycofanie się przez S. Z. z tych twierdzeń na rozprawie (po zadaniu mu pytania przez obrońcę oskarżonego S.) Sąd uznał za nieudolną próbę uchronienia J. S. (1) przed odpowiedzialnością karną.

Za zasługujące na wiarę w części zasługiwały też zeznania świadka B. Z. ps. (...) . B. Z. został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań – Stare Miasto w P. z dnia 11 kwietnia 2007 r., sygn. III K 291/08 (wyrok ten został wydany w trybie dobrowolnego poddania karze) za czyny pozostające w ścisłym związku z czynami będącymi niniejszego postępowania. Na etapie śledztwa B. Z. był kilkukrotnie przesłuchiwany zarówno przez funkcjonariuszy Policji, jak również przez Prokuratora. B. Z. przyznawał się wówczas do przedstawionych mu zarzutów (z art.258§1 k.k. – w skład grupy mieli wchodzić wymienieni z imienia i nazwiska oskarżeni z niniejszej sprawy tj. P. M. (1) ps. (...), A. S., M. G. ps. (...), K. P. ps. (...), P. H. ps. (...) i S. S. (1) ps.(...) oraz inne wymienione z imienia i nazwiska osoby (vide: k.172 teczki osobowej nr 5) – w gronie tych osób nie był natomiast wymieniony oskarżony z niniejszej sprawy J. S. (1)), przestępstwo z art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (nabywanie celem dalszej odsprzedaży od P. M. (1) różnego rodzaju narkotyków oraz przestępstwa z art.58 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (które to zdarzenie nie było przedmiotem niniejszego postępowania).

Zeznając jako świadek na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2024r. B. Z. wielokrotnie wskazywał, iż z racji upływu czasu oraz problemów z pamięcią (wynikających z zachorowania na (...)19) nie jest obecnie w stanie przypomnieć sobie zdarzeń sprzed niemal 20 lat. W konsekwencji informacje przekazane przez B. Z. na rozprawie były bardzo ogólne, w swobodnej fazie wypowiedzi potrafił on jedynie wskazać, że rzeczywiście nabywał narkotyki od P. M. (1), nie pamiętał jednak ani ich rodzaju ani ilości. Na rozprawie B. Z. nie potrafił również wskazać, czy w jego sprawie materiałem dowodowym były materiały z kontroli operacyjnych, nie pamiętał też, by odtwarzano mu jakie zarejestrowane rozmowy czy tez okazywano by mu stenogramy z takich rozmów. Co więcej nie potrafił on sobie nawet przypomnieć zdarzeń po odczytaniu mu wcześniejszych jego protokołów przesłuchań. Należy jednak zauważyć, że składającemu wyjaśnienia jako podejrzany w dniu 21 lipca 2006r. B. Z. towarzyszył jego ówczesny obrońca a na protokole tym znajduje się podpis B. Z. i jego dopisek potwierdzający, że protokół jego zgodny z jego wypowiedziami. Depozycje procesowe B. Z. zawarte w tym protokole były natomiast przydatne dla odtworzenia stanu faktycznego w zakresie części zarzutów stawianych oskarżonym, w szczególności P. M. (7), co do którego B. Z. ujawni transakcje narkotykowe z nim przeprowadzone. Zeznania te były również przydatne dla ustalenia powiązania amfetaminy, z którą został zatrzymany brat P. K. (1) M., albowiem B. Z. wiedział o tym, że K. M. (1) działał wówczas na rzecz P. M. (1), który „był zły sam na siebie”, że jego brat został zatrzymany z narkotykami. W toku śledztwa potwierdził także, że amfetaminę od P. M. (1) kupował również S. Z., zaś on sam wielokrotnie na prośbę P. M. (1) pełnił funkcję „testera” jakości narkotyków. Wypowiedzi świadka Z. były również przydatne dla odkodowania treści rozmów telefonicznych (w tych sytuacjach gdy stanowiły one tzw. legalny dowód wobec danego oskarżonego), B. Z. opisał bowiem używane w inkryminowanym okresie określenia co do poszczególnych rodzajów narkotyków czy porcji będących przedmiotem transakcji. Zauważyć przy tym należy, iż nazewnictwo to było zbieżne z relacją procesową S. Z. w tym zakresie.

Odnośnie wypowiedzi B. Z. dotyczących oskarżonych K. P., A. S. oraz P. H. Sąd doszedł do przekonania, że z uwagi na ich lakoniczność (i brak możliwości uszczegółowienia obecnie z racji problemów świadka z odtworzeniem zdarzeń z przeszłości) nie sposób na ich podstawie ustalić, by stanowiły one cenny dowód pozwalający na odtworzenie stanu faktycznego co do któregokolwiek z zarzutów stawianych tym oskarżonym.

Analiza wyjaśnień i późniejszych zeznań B. Z. doprowadziła tez do wniosku, że nie można na ich podstawie wnioskować o istnieniu zorganizowanej grupy przestępczej, w skład której mieliby wchodzić oskarżeni wespół ze świadkiem Z.. Co najwyżej z wypowiedzi świadka można wnioskować o fakcie znajomości poszczególnych osób, nie sposób jednak odtworzyć struktury rzekomej zorganizowanej grupy przestępczej struktury czy trwałości powiązań (czy zależności) pomiędzy poszczególnymi osobami.

Za nieprzydatne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy z uwagi na ich treść Sąd uznał zeznania pozostałych świadków przesłuchanych bezpośrednio na rozprawie, a także tych, których zeznania zostały ujawnione z mocy prawa z chwilą zamknięcia przewodu sądowego (zgodnie z art.405§2 k.p.k.).

Przydatna okazała się opinia biegłego z zakresu psychologii (k.2015-2017 w zw. z k.3162-3163), która była pomocna dla odkodowania treści sformułowań używanych przez poszczególne osoby w rozmowach telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnych. Nie kwestionując tej opinii Sąd pragnie jednak podkreślić, że zdecydowanie cenniejsze dla odkodowania tego słownictwa były zeznania B. Z. i S. Z., którzy to świadkowie jako uczestnicy rynku obrotu narkotykami w inkryminowanym okresie ujawnili słownictwo używane przez osoby trudniące się tego rodzaju działalnością. Dodać należy, iż doświadczenie zawodowe Sądu, który wielokrotnie orzekał już w różnego rodzaju sprawach związanych z przestępczością narkotykową pozwalało na stwierdzenie, iż „definicje” podawane przez świadków Z. i Z. nie budziły najmniejszego zdziwienia (z całą pewnością dotyczy to również występujących w sprawie tych obrońców, którzy posiadają doświadczenia zawodowe w tego rodzaju sprawach).

Przydatne dla ustaleń faktycznych były również opinie biegłych z dziedziny badań chemii dotyczące tych substancji, które zostały zatrzymane w toku śledztwa i poddane badaniom jako pozwalające na kategoryczne stwierdzenie rodzaju (i ilości) narkotyku.

Przydatne dla ustaleń faktycznych były również wymienione wyżej dowody z dokumentów – ich autentyczność oraz wiarygodność nie budziły żadnych wątpliwości (protokoły przeszukania, protokoły zabezpieczenia narkotyków, protokoły oględzin dowodów rzeczowych, dokumentacja fotograficzna, protokoły oględzin telefonów komórkowych, bilingi i wykazy połączeń (dane przekazane przez operatorów telefonicznych).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje

W ocenie Sądu zarzuty aktu oskarżenia w niniejszej sprawie jedynie częściowo okazały się uzasadnione. Skutkowało to modyfikacją opisów czynów oraz kwalifikacji prawnej co do części czynów będących przedmiotem postępowania oraz częściowym uniewinnieniem niektórych oskarżonych od popełnienia części z zarzucanych im czynów.

I. W świetle zgromadzonego i omówionego wyżej materiału dowodowego nie budziło w ocenie Sądu żadnych wątpliwości, iż:

1) oskarżony P. M. (3):

a) w dniach 6-18 stycznia 2006r. w O., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci łącznie 350 gramów amfetaminy w ten sposób, iż w dwóch transakcjach sprzedał wskazaną substancję psychotropową S. Z. w celu dalszej odsprzedaży, a zachowanie to wyczerpało znamiona przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. (pkt.2 części rozstrzygającej wyroku),

b) w dniach 18-22 grudnia 2005r. w P., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci łącznie 700 gramów amfetaminy w ten sposób, iż w dwóch transakcjach sprzedał wskazaną substancję psychotropową mężczyźnie o pseudonimie (...) w celu dalszej odsprzedaży, , a zachowanie to wyczerpało znamiona przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. (pkt.3 części rozstrzygającej wyroku),

c) w okresie od 18 grudnia 2005r. do 16 marca 2006r. w O., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków psychotropowych w postaci 4.060 g amfetaminy, środków odurzających w ilości łącznej 250 sztuk tabletek ekstazy oraz 63g marihuany, a zachowanie to wyczerpało znamiona przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. (pkt.4 części rozstrzygającej wyroku)

d) w okresie od 23 grudnia 2005r. do dnia 29 marca 2006r. w P., P. i O., wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, brał udział w obrocie znacznych ilości substancji psychotropowej i środka odurzającego w ten sposób, że nabył od ustalonej osoby łącznie 3.950 gramów marihuany, 1.000 sztuk tabletek ekstazy oraz 300 gram amfetaminy, a następnie spośród wymienionych narkotyków 600 sztuk tabletek ekstazy zbył celem dalszej odsprzedaży K. S. w dniu 30 grudnia 2005r., zaś 290 gramów marihuany zbył celem dalszej odsprzedaży B. Z. w dniu 23 marca 2006r, a zachowanie to wyczerpało znamiona przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. (pkt.5 części rozstrzygającej wyroku)

e) w dniach 17-29 marca 2006r. w P. i O., wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wprowadził do obrotu znaczne ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w łącznej ilości 3.239 gramów w ten sposób, że w dwóch transakcjach sprzedał ją ustalonej osobie, a zachowanie to wyczerpało znamiona przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. (pkt.6 części rozstrzygającej wyroku)

f) w okresie od 29 marca 2006r. do dnia 2 kwietnia 2006 roku w P., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 1.855,70 g netto amfetaminy w ten sposób, że po uprzednim jej nabyciu od ustalonej osoby zlecił jej przewiezienie do P. swojemu bratu K. M. (1), a zachowanie to wyczerpało znamiona przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie dokonania czynu w zw. z art.4§1 k.k. (pkt.8 części rozstrzygającej wyroku)

g) w dniach 19-20 maja 2006r. w P. i w K., działając wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 1.000 gramów amfetaminy w ten sposób, że nabył ją od nieustalonej osoby celem dalszej odsprzedaży, a zachowanie to wyczerpało znamiona przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie dokonania czynu w zw. z art.4§1 k.k. (pkt.9 części rozstrzygającej wyroku)

2) oskarżony A. S.:

a) w dniu 3 czerwca 2006r. w P., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wprowadził do obrotu znaczną ilość środka odurzającego w postaci 50 gramów marihuany w ten sposób, iż sprzedał ją nieustalonemu mężczyźnie o ps. (...), a zachowanie to wyczerpało znamiona przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. (pkt.16 części rozstrzygającej wyroku),

b) w okresie od dnia 20 czerwca 2006r. do dnia 19 sierpnia 2006 roku w P., działając z góry powziętym zamiarem, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w ten sposób, iż w dniu 20 czerwca 2006r. sprzedał mężczyźnie o imieniu B. 1.500 gramów amfetaminy, a w dniu 19 sierpnia 2006r. nabył od mężczyzny o imieniu B. 3.000 sztuk tabletek ekstazy, a zachowanie to wyczerpało znamiona przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. (pkt.17 części rozstrzygającej wyroku)

c) w dniach 26-27 czerwca 2006r. w P., W., P. i K., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 4.067,04 g amfetaminy w ten sposób, że nabył ją od Z. P. (1), a następnie zlecił jej przewiezienie A. Z., a zachowanie to wyczerpało znamiona przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. (pkt.18 części rozstrzygającej wyroku),

d) w dniach 20-21 września 2006r. w K., wspólnie i w porozumieniu z M. G., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 1.020,46 gramów netto amfetaminy w ten sposób, że po nabyciu jej od J. S. (1) przewoził ją samochodem wspólnie z M. G., a zachowanie to wyczerpało znamiona przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. (pkt.19 części rozstrzygającej wyroku)

3) Oskarżony M. G. w dniu 21 września 2006r. w K., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. S., uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 1.020,46 gramów netto amfetaminy w ten sposób, że po nabyciu jej od J. S. (1) przewoził ją samochodem wspólnie z A. S., a zachowanie to wyczerpało znamiona przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. (pkt.29 części rozstrzygającej wyroku)

4) Oskarżony J. S. (1) :

a) w lutym 2006 roku w O., wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wziął udział w obrocie 100 gram substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wartości 10 zł za gram w ten sposób, że sprzedał narkotyk S. Z. w celu jego dalszej odsprzedaży, a zachowanie to wyczerpało znamiona przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. (pkt.35 części rozstrzygającej wyroku)

b) w dniu 1 maja 2006r. w O., działając wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wziął udział w obrocie 400 gram substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ten sposób, że sprzedał narkotyk nieustalonej osobie w celu jego dalszej odsprzedaży, a zachowanie to wyczerpało znamiona przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. (pkt.39 części rozstrzygającej wyroku)

c) w okresie od dnia 21 kwietnia 2006r. do dnia 6 maja 2006r. w O., działając wbrew przepisom ustawy, wziął udział w obrocie 2.000 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ten sposób, że zbył ten narkotyk ustalonej osobie w celu jego dalszej odsprzedaży, a zachowanie to wyczerpało znamiona przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. (pkt.40 części rozstrzygającej wyroku)

d) w okresie od 15 kwietnia 2006r. do dnia 21 września 2006r. na terenie powiatów (...) i (...), działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wziął udział w obrocie 9.000 gram substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ten sposób, że sprzedał narkotyk ustalonej osobie w celu jego dalszej odsprzedaży, a zachowanie to wyczerpało znamiona przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z art.4§1 k.k. (pkt.41 części rozstrzygającej wyroku).

Ad. I.1 a-g., I.2 a-d., I.3., I.4 a-d, tj. przestępstw uczestnictwa w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających lub substancji psychotropowych przypisanych oskarżonym P. M. (1), A. S., M. G. i J. S. (1)

Zgodnie z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii zarzut popełnienia tego przestępstwa można zasadnie postawić takiej osobie, która wbrew przepisom art.33 – 35 i 37 tej ustawy, wprowadza do obrotu środki odurzające, substancje psychotropowe lub słomę makową albo uczestniczy w takim obrocie, a przedmiotem czynu jest znaczna ilość środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej. Akt czynności wykonawczej opisywanego przestępstwa polega zatem na niezgodnym z ustawą wprowadzaniu do obrotu środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej, bądź na uczestniczeniu w takim obrocie (vide: T. L. Chruściel, M. Preiss-Mysłowska, Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii. Komentarz, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2000, s.274-275).

Zgodnie z poglądem doktryny obrót środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi i słomą makową należy rozumieć jako przeniesienie własności bądź posiadania tych środków lub substancji lub słomy makowej odpłatne bądź nieodpłatne. Wprowadzanie do obrotu środków odurzających i substancji psychotropowych związane jest m. in. z wyjściem poza etap produkcji tych środków oraz substancji i polega na odpłatnym bądź nieodpłatnym przekazaniu innej osobie byleby sprawca przewidywał możliwość, iż przekazywane środki lub substancje znajdą się w ten sposób w obrocie i co najmniej godził się na to. Sprawcą przestępstwa polegającego na wprowadzeniu do obrotu środków odurzających lub substancji psychotropowych będzie np. ten kto je wytworzył wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, jak również ten, kto w sposób sprzeczny z prawem wszedł w posiadanie tych środków lub substancji. Uczestniczenie w obrocie polega natomiast na przyjęciu - odpłatnie bądź nieodpłatnie - środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej w celu późniejszego ich przekazania innej osobie, również odpłatnie bądź nieodpłatnie.

W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, a szczegółowo opisany wyżej, nie pozostawiał wątpliwości, iż oskarżeni P. M. (1), A. S., M. G. i J. S. (1) wypełnili swoimi zachowaniami znamiona charakteryzujące sposób popełnienia przestępstwa uczestnictwa w nielegalnym obrocie środkami odurzającymi. Stwierdzić należy bowiem, iż z całą pewnością doszło do uczestnictwa tych oskarżonych w nielegalnym obrocie środkami odurzającymi lub substancji psychotropowych, których rodzaj określono wyżej - w części wstępnej uzasadnienia. Wymienieni oskarżeni w sposób sprzeczny z prawem wchodzili w posiadanie tych środków odurzających lub substancji psychotropowych nabywając je od różnych dostawców (oskarżeni P. M. (1) – czyny przypisane w pkt.5, 9; A. S. – czyny przypisane w pkt.17, 18, 19; J. S. (1)), zbywając je celem dalszej odsprzedaży (oskarżony P. S. Z., P. M. (2) ps. (...), M. J. (1), J. S. (1), mężczyźnie o ps. (...), B. Z., A. S., K. S., Ł. O.; oskarżony A. S. – mężczyźnie o ps. (...), mężczyźnie o imieniu/pseudonimie (...); oskarżony J. S. (2) Z., K. P., A. S.) ewentualnie uczestnicząc w obrocie narkotykami poprzez ich samodzielny przewóz od zbywcy do określonego miejsca bądź zlecenie takiego przewozu (oskarżony P. M. (1) zlecając przewóz amfetaminy swemu bratu K. M. (1) - czyn przypisany w pkt.8; oskarżony A. S. zlecając przewóz amfetaminy A. Z. – czyn przypisany w pkt.18; A. S. i M. G. przewożąc amfetaminę samodzielnie – czyny przypisane w pkt.19 i 29). Poszczególni oskarżeni występowali więc zarówno jako nabywcy, jak też jako zbywcy środków odurzających/substancji psychotropowych i taki właśnie był ich udział w przestępczym procederze obrotu narkotykami.

Sąd nie miał żadnych wątpliwości co do wypełnienia przez wymienionych oskarżonych znamion strony podmiotowej omawianego przestępstwa uczestnictwa w nielegalnym obrocie narkotykami. Przestępstwo to można popełnić jedynie umyślnie, z zamiarem bezpośrednim bądź ewentualnym (vide: T. L. Chruściel, M. Preiss-Mysłowska, Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii. Komentarz, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2000, s.278). Mając na uwadze materiał dowodowy Sąd stwierdził, iż oskarżeni dokonując cz

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.