Treść orzeczenia
Sygn. akt III Cz 9/14
Postanowienie
Dnia 23 stycznia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Magdalena Hupa – Dębska (spr.)
Sędziowie: SO Andrzej Dyrda
SR (del.) Anna Hajda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 stycznia 2014 r. w Gliwicach sprawy z wniosku wierzyciela M. J. przeciwko małżonkowi dłużniczki – J. C. o nadanie klauzuli wykonalności na skutek zażalenia wierzyciela na postanowienie Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 4 października 2013 r., sygn. akt II Co 4509/13 postanawia: oddalić zażalenie.
SSR (del.) Anna Hajda SSO Magdalena Hupa-Dębska SSO Andrzej Dyrda
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Gliwicach oddalił wniosek wierzyciela M. J. o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużniczki K. J. C.. Sąd Rejonowy przeszkody dla uwzględnienia wniosku upatrywał w tym, że wirzyciel nie dołączył do wniosku dokumentów urzędowych lub prywatnych wykazujących, że stwierdzona tytułem egzekucyjnym wierzytelność powstała z czynności prawnej dokonanej za zgodą małżonka dłużnika. Wskazał, że dla nadania klauzuli wykonalności w trybie art. 787 k.p.c. niezbędne jest między innymi przedłożenie przez wierzyciela wnoszącego o nadanie klauzuli, oryginału dokumentu urzędowego lub prywatnego podpisanego przez małżonka dłużnika, z którego wynika udzielenie zgody na dokonanie czynności prawnej, bez względu na to, w jakiej formie została dokonana czynność prawna, z której wynika zobowiązanie dłużnika. Wierzyciel takiego dokumentu nie przedstawił, zatem wskutek niespełnienia przesłanek z art. 787 k.p.c. wniosek oddalono.
Z zażaleniem na to postanowienie wystąpił wierzyciel, domagając się jego zmiany poprzez orzeczenie zgodnie z wnioskiem i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Zarzucił mu obrazę art. 787 k.p.c. przez błędną wykładnię i przyjęcie, że dokument prywatny,
o którym mowa w treści wskazanego przepisu musi pochodzić od małżonka dłużniczki. Podniósł, że przedstawił dokumenty prywatne, zawierające oświadczenia wierzyciela oraz M. N. potwierdzające fakt, że mąż dłużniczki wiedział o zaciągniętych przez nią zobowiązaniach oraz wyraził na te czynności prawne zgodę, spełniając tym samym wymogi
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Przyjmując za prawidłowe ustalenia Sądu pierwszej instancji, należy podzielić również jego argumentację, iż do wniosku o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika wierzyciel winien dołączyć dokument wykazujący, że stwierdzona tytułem egzekucyjnym wierzytelność powstała z czynności prawnej dokonanej za zgodą małżonka dłużniczki, o czym stanowi art. 787 k.p.c.
Odnosząc się do zarzutu wierzyciela, jakoby przedłożone przez niego dokumenty wykazywały powyższą okoliczność, należy wskazać, iż zgodnie z art. 245 k.p.c., dokument prywatny stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte
w dokumencie. Przedłożone przez wierzyciela dokumenty prywatne stanowią zatem jedynie dowód tego, że wierzyciel oraz M. N. złożyli oświadczenia, iż zaciągane u nich przez K. C. pożyczki były pobierane za zgodą i wiedzą jej męża, o czym wiedzą z zapewnień dłużniczki, która twierdziła również, że zaciąga je na zaspokojenie potrzeb rodziny. Powyższe dokumenty w żadnej mierze nie wykazują, czego wymaga norma art. 787 k.p.c., że stwierdzona tytułem egzekucyjnym wierzytelność powstała z czynności prawnej dokonanej za zgodą małżonka dłużniczki. Świadczą jedynie o tym, iż sporządzający je oświadczyli, iż dłużniczka tak ich zapewniała, co nie stanowi dowodu na okoliczność istotną dla rozpoznania niniejszej sprawy.
Wierzyciel zatem nie wykazał w sposób przewidziany w art. 787 k.p.c. faktu dokonania czynności prawnej za zgodą małżonka dłużniczki, co słusznie skłoniło Sąd Rejonowy do oddalenia wniosku.
Zażalenie wierzyciela jako bezzasadne podlegało zatem oddaleniu stosownie do art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.
SSR (del.) Anna Hajda SSO Magdalena Hupa-Dębska SSO Andrzej Dyrda