Treść orzeczenia
Sygn. akt III Cz 238/14
Postanowienie
Dnia 6 maja 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Leszek Dąbek
Sędzia SO Tomasz Tatarczyk (spr.)
Sędzia SR del. Marcin Rak
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 maja 2014 r. sprawy ze skargi dłużniczki M. G. na postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Żorach J. A. z dnia 25 czerwca 2013r., sygn. akt KM 3720/12 przy udziale wierzyciela (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej w W. na skutek zażalenia Komornika na postanowienie Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 16 września 2013 r., sygn. akt I Co 926/13 postanawia: oddalić zażalenie.
SSR (del.) Marcin Rak SSO Leszek Dąbek SSO Tomasz Tatarczyk
Uzasadnienie
Postanowieniem z 16 września 2013r. Sąd Rejonowy uwzględniając częściowo skargę dłużniczki zmienił postanowienie komornika i ustalił wysokość kosztów postępowania egzekucyjnego na 915,44 złotych, w tym opłatę stosunkową od świadczenia pozostałego do wyegzekwowania na 403,12 złotych, wysokość niepokrytych kosztów, do zapłaty których wezwać należało dłużniczkę na 174,48 złotych, oddalił skargę w pozostałej części. Sąd stwierdził, że wobec umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela, od świadczenia spełnionego przez dłużniczkę bezpośrednio wierzycielowi komornik pobrać powinien opłatę określoną w art.49 ust. 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, mianowicie opłatę wynoszącą 5 % wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania, którą stanowi różnica pomiędzy wartością świadczenia wskazanego we wniosku o wszczęcie egzekucji, a wartością świadczenia wyegzekwowanego przez komornika.
W zażaleniu komornik domagał się uchylenia tego postanowienia i oddalenia skargi dłużniczki w całości. W ocenie komornika, pobraniu od dłużniczki podlegała opłata wynoszącą 15 % świadczenia spełnionego przez dłużniczkę w toku egzekucji bezpośrednio wierzycielowi, gdyż świadczenie to kwalifikować należy jako świadczenie wyegzekwowane.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Postępowanie egzekucyjne komornik umorzył na wniosek wierzyciela, więc podstawę ustalenia wysokości niepobranej opłaty stosunkowej powinien stanowić art. 49 ust. 2 ustawy z 29 sierpnia 1997r. o komornikach sądowych i egzekucji.
Zgodnie z tym przepisem, w brzmieniu obowiązującym w chwili wydania przez komornika postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego i ustaleniu kosztów egzekucji, w sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela oraz na podstawie art. 823 Kodeksu postępowania cywilnego komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 5% wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania, jednak nie niższej niż 1/10 i nie wyższej niż dziesięciokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.
Artykuł 49 ust. 2 ustawy wskazał komornik w postanowieniu z 25 czerwca 2013r. jako podstawę ustalenia wysokości opłaty stosunkowej, a zażądał opłaty wynoszącej 15 % wartości świadczenia, czyli opłaty w wymiarze nieprzewidzianym w tym przepisie.
Przychylić należy się do stanowiska, że wyegzekwowanym świadczeniem, o którym mowa w ust. 1 art. 49 ustawy z 29 sierpnia 1997r. nie jest świadczenie spełnione przez dłużnika do rąk wierzyciela.
Opłata egzekucyjna winna być ściśle związana z efektami pracy komornika, uwzględniać nakład kosztów, czas i wysiłki komornika. Z drugiej strony, dłużnicy powinni być na każdym etapie postępowania motywowani do dobrowolnego zaspokojenia wierzycieli.
Nie do pogodzenia z tymi postulatami mógłby się okazać brak zróżnicowania wysokości opłaty w przypadku wyegzekwowania świadczenia przez komornika i w przypadku spełnienia świadczenia przez dłużnika bez pośrednictwa komornika.
W razie umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela, po zawiadomieniu dłużnika o wszczęciu egzekucji, od świadczenia spełnionego przez dłużnika bezpośrednio wierzycielowi komornik powinien pobrać opłatę określoną w art. 49 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy o komornikach sądowych i egzekucji ( uchwała SN z 29 października 2009 r., III CZP 82/09 ).
Na wniosek wierzyciela komornik zobowiązany jest postępowanie egzekucyjne umorzyć bez dociekania przyczyn złożenia wniosku o umorzenie egzekucji. Przyczyną taką może być uzyskanie przez wierzyciela świadczenia bezpośrednio od dłużnika.
W rozumieniu art. 49 ust. 2 ustawy wartość świadczenia pozostałego do wyegzekwowania, od której komornik powinien pobrać pięcioprocentową opłatę stosunkową to wartość świadczenia podlegającego wyegzekwowaniu, gdyby do umorzenia postępowania egzekucyjnego nie doszło.
Z tych względów rozstrzygniecie Sądu Rejonowego uznać należało za trafne, a zażalenie jako bezzasadne oddalić.
Dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 385 w związku z art. 397 § 2 i 13 § 2 k.p.c.
SSR (del.) Marcin Rak SSO Leszek Dąbek SSO Tomasz Tatarczyk