Treść orzeczenia
Sygn. akt III Cz 2083/15
Postanowienie
Dnia 19 stycznia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy
w następującym składzie :
Przewodniczący – Sędzia SO Andrzej Dyrda
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 stycznia 2016 roku sprawy z powództwa R. M. (M.) przeciwko J. W. (W.) o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności na skutek zażalenia powoda na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 1 postanowienia Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej z dnia 20 lutego 2015 r., sygn. akt I C 2339/12 postanawia : odrzucić zażalenie.
SSO Andrzej Dyrda
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiej rozstrzygnięciem zawartym w punkcie 1 postanowienia z dnia 20 lutego 2015 roku odrzucił ponowny wniosek powoda o zwolnienie od opłaty od zażalenia, jako podstawę rozstrzygnięcia wskazując art. 107 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
Zażalenie na to postanowienie wniósł powód, podnosząc, że rozstrzygnięcie Sadu jest chybione.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie, w odróżnieniu od apelacji, jako zwykły środek odwoławczy, przysługuje na te postanowienia sądu pierwszej instancji, które kończą postępowanie w sprawie lub też dotyczą rozstrzygnięć incydentalnych. O ile te pierwsze zawsze są zaskarżalne zażaleniem, o tyle te drugie tylko w przypadkach enumeratywnie wyliczonych w 394 § 1 k.p.c. Samo to wyliczenie, w nawiązaniu do redakcji przepisu, a w szczególności wyrażenia „a ponadto”, nadaje powołanemu uregulowaniu charakter normy szczególnej, wyłączając tym samym możliwość jej rozszerzającego interpretowania.
Nadto nie można pominąć, że także przepis szczególny, może wykluczyć kontroli instancyjnej niektórych postanowień. Takim przepisem, w niniejszym przypadku, jest art. 107 ust. 2 zd. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jednolity: Dz.U. z 2014r. poz. 1025 z późniejszymi zmianami), zgodnie z którym, na odrzucenie wniosku nie przysługuje zażalenie.
Z tych też przyczyn, Sąd Okręgowy na podstawie art. 373 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. , orzekł jak w sentencji.
SSO Andrzej Dyrda