Treść orzeczenia
Sygn. akt III Cz 204/15
Postanowienie
Dnia 31 marca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek
Sędziowie: SO Magdalena Balion - Hajduk (spr.)
SR (del.) Maryla Majewska - Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2015 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela M. A. przeciwko dłużnikowi D. M. o świadczenie pieniężne prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Wodzisławiu Śląskim - P. S. pod sygn. akt Km 30/03 na skutek zażalenia wierzyciela M. A. na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 1 postanowienia Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 11 września 2014 r., sygn. akt I Co 1620/12 postanawia: oddalić zażalenie.
SSR (del.) Maryla Majewska – Lewandowska SSO Leszek Dąbek SSO Magdalena Balion – Hajduk
Sygn. akt . III Cz 204/15
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 września 2014r. Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim stwierdził wygaśnięcie skutków przybicia na podstawie art. 969 § 1 k.p.c. albowiem nabywca nie uiścił w terminie różnicy pomiędzy wartością zaliczonej wierzytelności, a pełną wartością nieruchomości z uwzględnieniem wpłaconej rękojmi. Nabywca miał w terminie 1 miesiąca od wezwania złożyć cenę nabycia na konto depozytowe sądu. Termin upłynął w dniu 8 sierpnia 2014r. W terminie tym nabywca złożył oświadczenie zgodnie z art. 968 § 1 k.p.c. o zaliczeniu na poczet ceny wierzytelności. Wartość licytowanej nieruchomości wyniosła 68 000zł, wartość rękojmi 10 200zł, wartość zaliczonej wierzytelności 49 229,08zł, zatem nabywca winien uiścić różnicę 8 750,92zł.
Nabywca M. A. w zażaleniu wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia względnie o przywrócenie terminu do uiszczenia brakującej kwoty, podnosząc iż nie uiściła brakującej różnicy, gdyż oczekiwała na wezwanie Sądu do zapłaty brakującej kwoty.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Przepis art. 969 § 1 k.p.c. określa skutki niewywiązania się przez licytanta z warunków licytacyjnych co do zapłaty ceny nabycia. Postanowienia te odnoszą się zarówno do sytuacji, gdy cena nie została uiszczona w ogóle na wezwanie sądu określone w art. 967 k.p.c. jak i gdy wierzyciel uczynił to częściowo.
W niniejszej sprawie nabywca miał świadomość, iż zaliczona przez niego na poczet ceny wierzytelność nie pokrywa ceny nabycia w całości. Zgodnie z art. 967 k.p.c. i art. 968 § 1 k.p.c. po uprawomocnieniu się postanowienia o przybiciu sąd wzywa licytanta, który uzyskał przybicie (nabywcę), aby w ciągu dwóch tygodni od otrzymania wezwania złożył na rachunek depozytowy sądu cenę nabycia z potrąceniem rękojmi złożonej w gotówce. Na wniosek nabywcy sąd może oznaczyć dłuższy termin uiszczenia ceny nabycia, nieprzekraczający jednak miesiąca.
Nabywca może zaliczyć na poczet ceny własną wierzytelność lub jej część, jeżeli znajduje ona pokrycie w cenie nabycia. Jak wynika z tej regulacji nabywca po wezwaniu sądu ma dwie możliwości albo uiścić na rachunek depozytowy sądu cenę nabycia z potrąceniem rękojmi albo zaliczyć na poczet ceny własną wierzytelność lub jej część, jeżeli znajduje ona pokrycie w cenie nabycia. Przepisy kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują odrębnego wezwania sądu do uiszczenia reszty ceny nabycia.
Sąd Rejonowy w okolicznościach niniejszej sprawy prawidłowo zastosował przepisy art. 967 k.p.c., 969 k.p.c., 968 § 1 k.p.c.
Sąd Okręgowy, biorąc powyższe pod uwagę na mocy art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.