Treść orzeczenia
Sygn. akt III Cz 1969/14
Postanowienie
Dnia 20 stycznia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący-Sędzia: SO Magdalena Hupa – Dębska
Sędziowie: SO Leszek Dąbek (spr.)
SR (del.) Barbara Konińska po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2015 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku C. Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w W. przeciwko W. S. (S.) o nadanie klauzuli wykonalności na rzecz następcy prawnego na skutek zażalenia wierzyciela na postanowienie Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt VIII Co 1839/14 postanawia: oddalić zażalenie.
SSR (del.) Barbara Konińska SSO Magdalena Hupa – Dębska SSO Leszek Dąbek
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy w Zabrzu w postanowieniu z dnia 2 10 2014r. oddalił wniosek wierzyciela C. Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w W. o nadanie na jego rzecz klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty sporządzonemu przez Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie w dniu 12 02 2013r., w sprawie o sygn. akt VI Nc-e 228395/14, uznając, iż wierzyciel nie wykazał przejścia na jego rzecz uprawnień wynikających z tego tytułu za pomocą dokumentu urzędowego lub prywatnego z podpisem urzędowo poświadczonym.
Orzeczenie to zaskarżył wierzyciel C. Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. , który wnosił o jego zmianę poprzez uwzględnienie wniosku, bądź o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie na jego rzecz od dłużnika zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Zarzucił, że poczynione ustalenia są sprzeczne z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego przyjęcia, że nie zostały spełnione wymogi wynikające z art. 788 § 1 k.p.c. dotyczące udokumentowania następstwa prawnego dokumentem urzędowym lub prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym.
W uzasadnieniu orzeczenia między innymi podniósł, że poświadczenie notarialne podpisów złożonych pod umową sprzedaży wierzytelności dotyczyło umowy wraz z załącznikiem stanowiącym jej integralną treść. Wskazał, że uwzględniając realia obrotu masowego nie jest możliwe dostarczenie do sądu trwale połączonych dokumentów wykazujących przejście uprawnień wraz z podpisami notarialnie poświadczonymi, dlatego też Sąd zobowiązany jest do analizy treści dokumentów. W razie wątpliwości Sąd może wezwać pełnomocnika do uzupełnienia ewentualnych braków formalnych wniosku lub wyjaśnienia określonych kwestii.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Wierzyciel domagając się nadania na jego rzecz klauzuli wykonalności tytułowi wykonawczemu powinien - zgodnie z regulacją art. 788 § 1 k.p.c. - wykazać dokumentem urzędowym lub prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym przejście na niego uprawnień wskazanych w tytule.
W przypadku dokumentów prywatnych wymóg ten jest dochowany wtedy, gdy z samej treści dokumentu opatrzonej urzędowo uwierzytelnionymi podpisami wynika przejście na wierzyciela praw stwierdzonych w tytule.
Skarżący, domagając się nadania na jego rzecz klauzuli wykonalności złożonemu tytułowi wykonawczemu, odwołał się do umowy sprzedaży wierzytelności zawartej przez niego w dniu 28 10 2013r. z S. A. (Spółka Akcyjna) w P..
Jakkolwiek pod umową widnieją podpisy, które zgodnie ze załączonym poświadczeniami notariusza zostały złożone w jego obecności w dniu jej zawarcia (jest to równoznaczne z urzędowym poświadczeniem podpisów złożonych pod umową),
to w treści umowy nie skonkretyzowano jednak wierzytelności stanowiących jej przedmiot.
W tym zakresie umowa w postanowieniach § 1 pkt 1 odwołuje się do listy wierzytelności, którą „zawiera Załącznik nr 1 do Umowy”, co obligowało skarżącego
do przedłożenia tego załącznika z urzędowo poświadczonymi podpisami osób zawierających umowę.
W załączonym do wniosku „załączniku nr 1 do umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 28 10 2013r.” podano tylko datę umowy, której stanowi on integralną część (28 10 2013r.), lecz nie wskazano w nim stron umowy i miejsca jej zawarcia, co w sposób jednoznaczny pozwoliło by ją skonkretyzować.
Z tej przyczyny nie można przyjąć, iż załącznik ten dotyczy wskazanej przez skarżącego umowy (nie można wszak wykluczyć, iż dotyczy on innej umowy zawartej w dniu 28 10 2013r.), a na dodatek złożone pod nim podpisy to skróty podpisu (parafy) przez co nie wiadomo kto je złożył i nie zostały one urzędowo poświadczone.
Tym samym skarżący nie wykazał w sposób przewidziany prawem przejścia na niego uprawnień wskazanych w przedłożonym tytule wykonawczym, co w świetle przywołanej na wstępie regulacji prawnej czyni jego wniosek bezzasadnym.
Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym orzeczeniu i zażalenie jest bezzasadne.
Reasumując, zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe i dlatego zażalenie wierzyciela jako bezzasadne oddalono w oparciu o przepis art. 385 k.p.c.
w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.
SSR (del.) Barbara Konińska SSO Magdalena Hupa - Dębska SSO Leszek Dąbek