Treść orzeczenia
Sygn. akt III Cz 1664/16
Postanowienie
Dnia 25 października 2016 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący-Sędzia: SO Henryk Brzyżkiewicz
Sędziowie: SO Barbara Braziewicz (spr.)
SR (del.) Joanna Łukasińska Kanty po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzycielki B. T. przeciwko R. T. o egzekucję świadczeń pieniężnych w toku nadzoru na egzekucją z nieruchomości prowadzoną przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w(...) M. K. w sprawie o sygn. akt Km 575/10 na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w (...) z dnia 16 grudnia 2015 r., sygn. akt II Co 3408/10 postanawia: oddalić zażalenie
SSR (del.) Joanna Łukasińska-Kanty SSO Henryk Brzyżkiewicz SSO Barbara Braziewicz
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 16 grudnia 2015 r. Sąd Rejonowy w (...)odrzucił zażalenie dłużnika z dnia 5 października 2015 r. na postanowienie tego Sądu z dnia 17 września 2015 r., którym odrzucono nieopłacone zażalenie dłużnika. W uzasadnieniu wskazano, że zarządzeniem z 21 października 2015 r., doręczonym pełnomocnikowi 10 listopada 2015 r., wezwano dłużnika do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie czterech odpisów zażalenia oraz uiszczenie opłaty od zażalenia w kwocie 30 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia – pomimo tego braki formalne i fiskalne nie zostały usunięte w terminie. Orzeczenie oparto o art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.
Zażalenie na to postanowienie złożył dłużnik zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. Podniósł, że w dniu wydania postanowienia nie miał pełnomocnika, a odrzucone zażalenie zostało przez niego opłacone, na co przesłał dowód wykonania przelewu.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie nie mogło odnieść skutku.
Wbrew zarzutom skarżącego, Sąd Rejonowy poczynił właściwe ustalenia faktyczne jak i prawne, które to Sąd Okręgowy podziela i przyjmuje za własne, uznając za zbędne ich ponowne przytaczanie.
Stosownie do art. 368 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego. Stosownie zaś do art. 126 2 § 1 k.p.c. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata, a zgodnie z art. 128 § 1 k.p.c. do pisma procesowego należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich uczestniczącym w sprawie osobom.
Mając na względzie powyższe trzeba podkreślić, że Sąd właściwie wezwał dłużnika, do rąk pełnomocnika, żeby ten uiścił opłatę od zażalenia i przedłożył jego odpisy, a co zaś tyczy się podniesionych zarzutów to są one całkowicie nietrafione.
Zgodnie z art. 94 § 1 k.p.c. wypowiedzenie pełnomocnictwa procesowego przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu z chwilą zawiadomienia go o tym. Takie wypowiedzenie zostało wniesione do Sądu dopiero 16 grudnia 2015 r. ( data stempla pocztowego). W tej sytuacji, zgodnie z powszechną linią orzeczniczą uznać należy, że doręczenia dokonywane do rąk pełnomocnika przed ta datą były skuteczne ( vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2002 r., I PZ 58/02, OSNP-wkł. 2002, nr 20, poz. 7). Przy czym to po stronie dłużnika leżał obowiązek niezwłocznego zawiadomienia Sądu o tym, że wypowiedział pełnomocnictwo, czego jednak nie uczynił. Nie można pominąć również tego, iż dłużnik nie wykazał, że faktycznie pełnomocnictwo zostało wypowiedziane 15 października 2015 r., gdyż z przedłożonego w Sądzie zawiadomienia nie wynika, że pełnomocnictwo zostało w rzeczywistości wypowiedziane w tej dacie - na piśmie adresowanym do r. pr. T. G. brak jest bowiem jakiegokolwiek potwierdzenia odbioru.
Co zaś tyczy się uiszczenia opłaty, to była ona uiszczona od zażalenia z 5 sierpnia 2015 r. (k. 256 akt) i została ona prawidłowo zwrócona dłużnikowi, zgodnie z rozstrzygnięciem zawartym w punkcie 2 postanowienia Sądu Rejonowego w Gliwicach z 21 października 2015 r. – z tej przyczyny nie można uznać, że zażalenie zostało przez dłużnika opłacone.
Tym samym, w ocenie Sądu Okręgowego zażalenie prawidłowo zostało odrzucone, zgodnie z art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., wedle którego sąd odrzuci zażalenie którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Zatem, wobec niestwierdzenie wad zaskarżonego postanowienia zarzucanych przez dłużnika, jak i tych branych pod uwagę przez Sąd Odwoławczy z urzędu, orzeczono jak w sentencji.
Reasumując, w oparciu o art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., oddalono zażalenie jako bezzasadne.
SSR (del.) Joanna Łukasińska-Kanty SSO Henryk Brzyżkiewicz SSO Barbara Braziewicz