Treść orzeczenia
Sygn. akt III Cz 1526/13
Postanowienie
Dnia 14 stycznia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący-Sędzia: SO Tomasz Pawlik
Sędziowie: SO Leszek Dąbek (spr.)
SR (del.) Anna Hajda po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2014 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela (...) w W. przeciwko dłużniczce (...) w P. o egzekucję świadczeń pieniężnych wobec wniosku dłużniczki o obniżenie opłaty w sprawie prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Raciborzu R. K. (K.), sygn. akt Km 460/11 na skutek zażalenia dłużniczki na postanowienie Sądu Rejonowego w Raciborzu z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt I Co 1350/13 postanawia: oddalić zażalenie.
SSR (del.) Anna Hajda SSO Tomasz Pawlik SSO Leszek Dąbek
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy w Raciborzu w postanowieniu z dnia 23 10 2013r. uwzględnił wniosek dłużniczki (...) w P. o obniżenie opłaty stosunkowej i zmienił punkt „1 lit a” postanowienia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Raciborzu R. K. z dnia 16 08 2013r. w sprawie o sygn. akt akt Km 460/11 ustalając opłatę stosunkową na kwotę 10.864,68 zł a „w pozostałym zakresie skargę oddalił”. Sąd uznał, że opłata stosunkowa ustalona przez komornika sądowego na kwotę 27.167,10 zł jest wygórowana i biorąc pod uwagę nakład pracy komornika, jego pozycję ustrojową, sytuację dłużniczki, całokształt okoliczności związanych z negocjacjami obniżył ją do kwoty 10.864,68 zł
Orzeczenie zaskarżyła dłużniczka (...) w P. , która wnosiła o „obniżenie i urealnienie kwoty egzekucyjnej należnej komornikowi do wysokości 1/10 średniego wynagrodzenia”. Zarzuciła, że przy ferowaniu postanowienia zawyżono kwotę należną komornikowi w stosunku do jego faktycznego nakładu pracy oraz nie uwzględniono przy ustalaniu wysokości opłaty stosunkowej dokonanych dobrowolnych wpłat na rzecz wierzyciela, które znacząco zmniejszyły jej zadłużenie.
Sąd Okręgowy zważył co następuje
Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały z dnia 29 10 2009r. wyjaśnił, że dobrowolne i bezpośrednie regulowanie przez skarżącą egzekwowanych należności wierzycielowi w toku postępowania egzekucyjnego uzasadnia pobranie - uwzględnionej przez Komornika i Sąd pierwszej instancji - opłaty określonej w art. 49 ust. 2 zd. 1 ustawy z dnia 29 08 1997r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz.U z 2011r., nr 231, poz. 1376) oraz że „nieuzasadniony jest wniosek, że świadczenia spełnione przez dłużnika poza postępowaniem egzekucyjnym nie wchodzą w zakres świadczenia pozostałego do wyegzekwowania” w rozumieniu tej regulacji (III CZP 82/09, OSNC 2010r nr 5, poz. 67).
Dlatego – wbrew zarzutowi zażalenia - zarówno Komornik jak i Sąd Rejonowy trafnie nie uwzględnili przy ustalaniu wysokości kwestionowanej opłaty dobrowolnych wpłat skarżącej.
Sąd pierwszej instancji prawidłowo również ocenił, że wysokość ustalonej przez Komornika - w oparciu o regulację art. 49 u.k.s.e. - stosunkowej opłaty egzekucyjnej na kwotę 27.167,10 zł jest zawyżona i nieproporcjonalna w stosunku do podjętych przez niego czynności oraz rezultatów jakie przyniosło omawiane postępowanie egzekucyjne i związaną z tym zagadnieniem ocenę prawną Sąd odwoławczy podziela.
Spełnienie przez dłużnika świadczenia po prawidłowym wszczęciu egzekucji nie nosi cechy dobrowolności i stanowi o skuteczności przeprowadzonej egzekucji.
Z prawnego punktu widzenia oraz sytuacji zaspokojonego wierzyciela
bez znaczenia pozostaje zatem fakt, czy dłużnik uregulował należność "za pośrednictwem" komornika, czy też spełnił świadczenie bezpośrednio do rąk wierzyciela.
Decyzja o spełnieniu przez skarżącą świadczenia bezpośrednio do rąk wierzyciela była wynikiem postawienia jej w przymusowej sytuacji dokonanymi przez Komornika czynnościami egzekucyjnymi, skierowaniu egzekucji do jej nieruchomości.
Dlatego wbrew zarzutom zażalenia brak jest podstaw do dalszego obniżenia powyższej opłaty i zażalenie skarżącej jest bezzasadne.
Reasumując zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i dlatego zażalenie dłużniczki jako bezzasadne oddalono w oparciu o regulację art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.
SSR (del.) Anna Hajda SSO Tomasz Pawlik SSO Leszek Dąbek