Treść orzeczenia
Sygn. akt III Cz 1369/15
Postanowienie
Dnia 15 grudnia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący-Sędzia: SO Magdalena Balion - Hajduk (spr.)
Sędziowie: SO Lucyna Morys - Magiera
SR (del.) Joanna Łukasińska - Kanty po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 grudnia 2015 r. w G. sprawy z powództwa (...) w W. przeciwko M. P. (P.) o nadanie klauzuli wykonalności na skutek zażalenia pozwanego M. P. na zarządzenie Sędziego Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 11 marca 2010 r., sygn. akt II Nc 2418/09 postanawia: oddalić zażalenie.
SSR (del.) Joanna Łukasińska – Kanty SSO Magdalena Balion – Hajduk SSO Lucyna Morys – Magiera
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 marca 2010 roku Sąd Rejonowy Gliwicach nadał z urzędu klauzulę wykonalności nakazowi zapłaty w postępowaniu upominawczym wydanemu przez ten Sąd w dniu 2 listopada 2009 roku w sprawie o sygn. II Nc 2418 /09. Sąd Rejonowy wskazał, iż odpis nakazu został doręczony pozwanemu w dniu 8 lutego 2010 roku. Pozwany nie złożył zarzutów od nakazu i nakaz uprawomocnił się w się 23 lutego 2010 roku. Sąd Rejonowy wskazał, że zgodnie z art. 777 § 1 pkt 1 k.p.c. tytułem egzekucyjnym jest orzeczenie sądu prawomocne podlegające natychmiastowemu wykonaniu i stosownie do treści art. 782 § 1 k.p.c. klauzulę wykonalności co do zasady nadaje sąd na wniosek wierzyciela. Sąd Rejonowy stwierdził, iż powód nie złożył wniosku o nadanie klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty i wskazał, że w postępowaniu nakazowym w odróżnieniu od od postępowania upominawczego sąd nie nadawał klauzuli wykonalności z urzędu, jednakże mimo braku wniosku o nadanie klauzuli wykonalności Sąd w dniu 27 maja 2010 roku klauzulę nadał i doręczył powodowi tytuł wykonawczy. Sąd Rejonowy w uzasadnieniu podkreślił, że abstrahując od treści zarzutów podniesionych w zażaleniu pozwanego, zażalenie jest zasadne, ponieważ Sąd nie miał podstaw do nadania klauzuli wykonalności wydanemu w sprawie orzeczeniu.
Pozwany, zaskarżając postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty z dnia 11 marca 2010 roku zarzucił brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i zaopatrzenia go klauzulą wykonalności na skutek wydania nakazu na podstawie art. 194 ust. 4 ustawy o funduszach inwestycyjnych, który jest niezgodny z Konstytucją oraz podniesienia zarzutu przedawnienia roszczenia, którego spełnienia żąda powód, zarzucił nieuzasadnione nadanie nakazowi zapłaty klauzuli wykonalności w warunkach naruszeń proceduralnych w postępowaniu sądowym, które skutkują wadliwością i koniecznością usunięcia z obrotu prawnego. Pozwany wniósł o uchylenie postanowienia i zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu zażalenia pozwany wskazał m.in., iż sprzeciwia się prowadzenie przez komornika sądowego egzekucji z wyżej wymienionego nakazu zapłaty, podnosząc iż w obecnym stanie prawnym do oceny prawnej mocy dowodowej wyciągów z funduszu sekurytyzacyjnego nie mają zastosowania przepisy prawa cywilnego stanowiące, iż dokumenty urzędowe stanowią dowód tego co zostało w nich urzędowo poświadczone, a ponad to podniósł zarzut przedawnienia oraz nieudowodnienia przez powoda dochodzonego roszczenia zarówno co do zasady jak i wysokości. Ponad to podniósł zarzut braku możliwości uczestniczenia w postępowaniu i obrony swoich praw, bowiem nakaz zapłaty został wydany w postępowaniu niejawnym. Powód nie udowodnił, że wezwanie do zapłaty zaadresowane do pozwanego zostało mu skutecznie doręczone bowiem do pozwu dołączył jedynie kopię nadania listu poleconego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie nie mogło odnieść skutku.
Przede wszystkim jako nietrafne należy wskazać uzasadnienie zaskarżonego postanowienia. Sąd Rejonowy błędnie wskazał datę zaskarżonego postanowienia jako 27 maja 2010 roku, tymczasem z akt wynika, że klauzula została nadana w dniu 11 marca 2010 roku, Sąd Rejonowy błędnie wskazał także, iż nie miał podstaw do nadania klauzuli wykonalności z urzędu. Zgodnie z treścią art. 782 § 1,2 k.p.c. obowiązującego w dacie nadania klauzuli wykonalności klauzulę wykonalności nadaje sąd jednoosobowo na wniosek wierzyciela. Tytułowi wydanemu w postępowaniu, które zostało lub mogło być wszczęte z urzędu, sąd nadaje klauzulę wykonalności z urzędu. § 2 Nakazowi zapłaty sąd nadaje klauzulę wykonalności niezwłocznie po jego uprawomocnieniu się. Przepis ten obowiązywał w takim brzmieniu od 22 lutego 2005 roku do 3 maja 2012 roku, a zatem Sąd prawidłowo po uprawomocnieniu się nakazy zapłaty miał obowiązek nadania klauzuli z urzędu. Podkreślić należy, że przepis ten nie rozróżniał nakazów wydanych w postępowaniu nakazowych i nakazów wydanych w postępowaniu upominawczym, posługuje się wyłącznie ogólnym określeniem, iż nakazowi zapłaty sąd nadaje klauzulę wykonalności z urzędu niezwłocznie po jego uprawomocnieniu się.
Pomimo błędnego uzasadnienia zaskarżone postanowienie jest jednak prawidłowe. Odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniu dotyczących toku postępowania sądowego oraz zarzutów merytorycznych dotyczących samego żądania zawartego w pozwie to Sąd Okręgowy wskazać musi, iż postępowanie klauzulowe charakteryzuje ograniczony zakres kognicji. W postępowaniu tym sąd bada wyłącznie czy tytuł egzekucyjny spełnia wymogi formalne w rozumieniu art. 777 k.p.c. oraz czy nadaje się do wykonania w drodze egzekucji. Zarówno Sąd rejonowy nadający klauzulę wykonalności jak i sąd odwoławczy nie jest uprawniony do oceny czy roszczenie istnieje, nie może badać jego zasadności, jak również czy zobowiązanie uległo przedawnieniu. Wszystkie te zarzuty winny były zastać zgłoszone w toku postępowania, w którym wydano nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym w zarzutach od nakazu zapłaty, o czym pozwany został szczegółowo pouczony wraz z otrzymaniem odpisu pozwu i nakazu zapłaty.
Sąd Okręgowy, mając powyższe na uwadze w mocy aktu 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. i z art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.