Treść orzeczenia
Sygn. akt III Cz 1368/17
Postanowienie
Dnia 24 października 2017 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek
po rozpoznaniu w dniu 24 października 2017 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela Skarbu Państwa - Prokuratora Okręgowego w K. przeciwko dłużnikowi W. S. (1) o świadczenie pieniężne w przedmiocie skargi dłużnika na dokonane w dniu 25 listopada 2016 r. przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w (...) W. S. (2) zajęcie wynagrodzenia za pracę dłużnika w sprawie o sygn. akt Km 3164/11 na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w (...) z dnia 12 maja 2017 r., sygn. akt II Co 4162/16 postanawia: oddalić zażalenie.
SSO Leszek Dąbek
Sygn. akt . III Cz 1368/17
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy w (...) w postanowieniu z dnia 12 05 2017r. oddalił wniosek dłużnika W. S. (1) o zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty od skargi na czynności komornika, uznając, że jest on w stanie bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny uiścić tę opłatę.
Orzeczenie zaskarżył dłużnik W. S. (1) , który wnosił „o jego uchylenie”, wobec błędnie ocenionego jego stanu majątkowego.
Sąd Okręgowy zważył co następuje
Stosownie do regulacji art. 102 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 z późniejszymi zmianami) skutecznie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych domagać się może wyłącznie osoba, która wykaże, że nie może ich ponieść bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie i rodziny.
Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo z żoną A. S. i nie posiadają oni żadnego znaczącego majątku.
O. utrzymują się z wynagrodzenia za pracę w wysokości po 1.450zł netto miesięcznie, tj. ich łączny dochód wynosi 2.900zł netto miesięcznie.
Opłata od skargi dłużnika na czynności komornika wynosi 100zł a od chwili wszczęcia postępowania upłynął już okres blisko 1 roku.
Dlatego pomimo stosunkowo trudnej jego obecnej sytuacji materialnej
- przy dochowaniu odpowiedniej zapobiegliwości życiowej - był on w stanie zgromadzić kwotę 100zł na pokrycie żądanej od niego opłaty skargi, co jego wniosek o zwolnienie go od obowiązku jej uiszczenia czyni nieuzasadnionym.
Znalazło to prawidłowo odzwierciedlenie w zaskarżonym orzeczeniu i zażalenie jest bezzasadne w rozumieniu art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. a to z mocy zawartej w nim regulacji prowadziło do jego oddalenia.
Reasumując zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i dlatego zażalenie skarżącego jako bezzasadne oddalono w oparciu o przepisy art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.
SSO Leszek Dąbek