Treść orzeczenia
Sygn. akt III Ca 64/14
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 24 września 2013 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi, w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Handlowo – Produkcyjnego (...) S.A. w R. przeciwko Gminie Ł. (1.) ustalił, że dokonana wypowiedzeniem z dnia 3 sierpnia 2011 r. aktualizacja opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste gruntu położonego w Ł. przy ulicy (...) objętego księgą wieczystą (...), w kwocie netto jest uzasadniona do wysokości 30.960zł, (2.) oddalił powództwo w pozostałej części; oraz (3.) pozostawił szczegółowe rozliczenie kosztów procesu referendarzowi sądowemu, a to przy przyjęciu, że strona powodowa wygrała sprawę w 89%.
W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że strona powodowa jest użytkownikiem wieczystym działki gruntu położonej w Ł. przy ulicy (...), oznaczonej numerem 353/1. Skierowanym do powoda wypowiedzeniem z dnia 17 sierpnia 2011 r., będąca właścicielem gruntu, strona pozwana wypowiedziała wysokość dotychczasowej opłaty rocznej i ustaliła ją w nowej wysokości, od 1 stycznia 2012 r. na kwotę 44.030,64 zł. W związku z otrzymanym wypowiedzeniem powód w dniu 15 września 2011r. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. o ustalenie, iż podwyżka opłaty rocznej jest niezasadna, bądź też jest uzasadniona, ale w niższej wysokości. W dniu 30 maja 2012 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. ustaliło opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego na kwotę 36.715 zł. i orzekło jednocześnie o sposobie uiszczania podwyższonej opłaty rocznej w latach 2012 – 2015. We wniesionym od orzeczenia SKO sprzeciwie strona powodowa wniosła o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej za należące do niej użytkowanie wieczyste jest uzasadniona do kwoty nie wyższej niż 29.400 zł. Wniosła również wniosła o ustalenie sposobu płatności powyższej opłaty. W toku obecnego postępowania ustalono wartość spornej nieruchomości gruntowej, przy uwzględnieniu cen z sierpnia 2011 r., na kwotę 1.032.000 zł.
W świetle tych ustaleń faktycznych, stosownie do przepisu art. 72 ust. 3 pkt 5 Ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U.2014.805 ze zm, dalej powoływana jako „ugn”) Sąd Rejonowy ustalił opłatę roczną na poziomie 3% wartości nieruchomości, tj. w kwocie wskazanej w sentencji orzeczenia.
Powyższe orzeczenie zaskarżyła strona powodowa - w części tj. w zakresie w jakim Sąd Rejonowy nie dokonał ustalenia co do sposobu rozłożenia podwyżki opłaty za użytkowanie wieczyste w kolejnych latach, oraz co do pkt 2 wyroku w zakresie jakim sąd oddalił powództwo co do żądania o ustalenie w orzeczeniu sposobu rozłożenia podwyżki opłaty za użytkowanie wieczyste w kolejnych łatach. Wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez ustalenie wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu położonego w Ł. przy ul. (...), która łanowi własność gminy Ł. i posiada urządzona księgę wieczysta (...), od 1 tycznia 2012 roku na kwotę 22.080,00 zł, od 1 stycznia 2013 roku na kwotę 26.520,00 zł, zaś od 1 tyczna 2014 roku i w kolejnych latach na kwotę 30.960,00 zł. Nadto wniosła o zasądzenie, na swoją rzecz od strony pozwanej, zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.
Apelująca spółka zarzuciła Sądowi Rejonowemu naruszenie przepisu art. 77 ust. 1 i 2a ugn, w brzmieniu ustalonym Ustawą o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomości z dnia 28 lipca 2011 r., w związku z art. 189 kpc, poprzez ich niezastosowanie, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia opłaty za użytkowanie wieczyste w wysokości 30.960 zł, zamiast zastosowania podwyżki w kolejnych latach.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
apelacja jest zasadna.
Ustalona przez Sąd Rejonowy podstawa faktyczna rozstrzygnięcia nie jest przedmiotem zarzutów, przez co wiąże Sąd Okręgowy (art. 378 kpc). Jednocześnie Sąd odwoławczy przyjmuje ustalenia faktyczne poczynione w postępowaniu pierwszoinstancyjnym i czyni podstawą własnego rozstrzygnięcia.
Wywód przedstawiony przez skarżącego jest w pełni trafny. Zgodnie z przepisem art. 77 ust 2a ugn w przypadku gdy aktualizowana wysokość opłaty rocznej przewyższa co najmniej dwukrotnie wysokość dotychczasowej opłaty użytkownik wieczysty wnosi opłatę roczną w wysokości odpowiadającej dwukrotności dotychczasowej opłaty rocznej. Pozostałą kwotę ponad dwukrotność dotychczasowej opłaty rozkłada się na dwie równe części, które powiększają opłatę roczną w następnych dwóch latach. Oplata roczna w trzecim roku od aktualizacji jest równa kwocie wynikającej z tej aktualizacji.
W obecnej sprawie przed aktualizacją opłata roczna wynosiła 11.040 zł. Zaktualizowana wysokość opłaty winna wynieść 30.960 zł, a więc ponad dwukrotność dotychczasowej opłaty. Stąd, w świetle powołanego przepisu, którego treść Sąd Rejonowy pominął, uzasadnione było ustalenie w orzeczeniu wysokości opłaty rocznej
- od dnia 1 stycznia 2012 roku na kwotę 22.080,00 zł, tj. na poziomie dwukrotności dotychczasowej opłaty rocznej,
- od 1 stycznia 2013 roku na kwotę 26.520,00 zł., tj. na poziomie dwukrotności dotychczasowej opłaty rocznej powiększonej o połowę różnicy między opłatą sprzed aktualizacji i po aktualizacji,
- od 1 stycznia 2014 i w kolejnych latach na kwotę 30.960,00 zł, czyli kwotę obliczoną jako 3% wartości nieruchomości.
W taki też sposób Sąd Okręgowy zmodyfikował orzeczenie Sądu Rejonowego, a to na podstawie przepisu art. 386 § 1 kpc.
Ponieważ apelujący nie wnosił o zmianę orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania pierwszoinstancyjnego, zmiana nie dotknęła tej części wyroku.
O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy orzekł na podstawie przepisu art. 98 § 2 kpc. Na zasądzoną kwotę złożyła się opłata od apelacji, uiszczona w kwocie 660 zł (k. 259) oraz wynagrodzenie pełnomocnika, w kwocie 1.200 zł ustalone stosownie do przepisu § 6 pkt 5 oraz § 12 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.2013.490).