Treść orzeczenia
Sygn. akt III Ca 37/14
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 21 maja 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SO Lucyna Morys - Magiera (spr.)
Sędzia SO Aleksandra Janas
SR del. Marcin Rak
Protokolant Aleksandra Sado-Stach
po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2014 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa L. K., D. K. i E. K. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 31 października 2013 r., sygn. akt II C 173/12 1 oddala apelację; 2 zasądza od pozwanej solidarnie na rzecz powodów kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.
SSR del. Marcin Rak SSO Lucyna Morys – Magiera SSO Aleksandra Janas
Uzasadnienie
Powodowie D. K., E. K. i L. K. pozwem złożonym 13 stycznia 2012r. domagali się od pozwanego (...) SA w W. zapłaty kwoty 3600zł z ustawowymi odsetkami od kwoty 3400zł od dnia 7 sierpnia 2010r. i od 200zł od dnia wniesienia pozwu oraz zwrotu kosztów procesu. Podawali, iż na dochodzoną kwotę składa się 3400zł tytułem utraty wartości rynkowej przez ich pojazd uszkodzony w wyniku kolizji spowodowanej przez sprawcę ubezpieczonego pozwanego oraz 200zł jako koszt sporządzenia ekspertyzy. Podnosili, że dotychczas uzyskali od pozwanego 1000zł z tytułu utraty wartości pojazdu.
Pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zwrot kosztów procesu od powodów, argumentując, że dotychczas wypłacona suma odpowiada utracie wartości handlowej ich samochodu.
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 31października 2013r. Sąd Rejonowy w Rybniku w pkt 1 zasądził od pozwanego na rzecz powodów solidarnie kwotę 3400zł z ustawowymi odsetkami od 25 października 2010r., w pkt 2 zasądził od pozwanego na rzecz powodów solidarnie kwotę 200zł z ustawowymi odsetkami od dnia 13 stycznia 2012r., w pkt 3 oddalił powództwo w pozostałym zakresie i w pkt 4 zasądził odpoznanego na rzecz powodów solidarnie kwotę 797zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w pkt 5 wyrzekając o kosztach sądowych.
Poza sportem było, że pojazd powodów C. (...) nr rej. (...) został uszkodzony w wyniku kolizji drogowej z dnia 23 czerwca 2010r. spowodowanej przez sprawcę ubezpieczonego od OC u pozwanego. Był to wówczas półroczny samochód, bezwypadkowy. Nie było kwestionowane, iż pozwany wypłacił powodom z tytułu utraty wartości rynkowej pojazdu kwotę 1000zł.
Sąd pierwszej instancji ustalił, iż na zlecenie powodów rzeczoznawca techniki motoryzacyjnej sporządził opinię, w której ocenił utratę wartości rynkowej ich samochodu na 3400zł oraz że powodowie wypłacili mu wynagrodzenie za wydanie opinii w kwocie 200zł. Stwierdził Sąd Rejonowy, iż powodowie starali się sprzedać samochód w autokomisach i przez internet, jednakże w wyniku uszkodzeń jego oferowana na rynku wartość spadła z kwoty około 41700 – 47900zł do 38000zł. Mimo wezwania pozwany nie uiścił powodom dalszych kwot z tego tytułu.
Według opinii biegłego przeprowadzonej w niniejszej sprawie wartość rynkowa pojazdu spadła o 1100zł.
W tym stanie rzeczy uznał Sąd Rejonowy odnośnie kwestionowanego ubytku wartości rynkowej pojazdu, iż miarodajne są ustalenia zawarte w dokumentacji dotyczącej prób sprzedaży pojazdu przez powodów i przedstawiona przez nich opinia, w świetle zasad doświadczenia życiowego uznając , że na obecnym rynku trudno jest sprzedać pojazd już uszkodzony w wyniku wypadku za wysoką cenę, akcentując rolę czynnika psychologicznego, czego opinia biegłego nie przewidziała.
Uwzględniając powództwo kierował się normami art. 822§ 1 kc i art. 34 ust.1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, UFG i PBUK. Podkreślił, że utrata wartości rynkowej pojazdu jest normalnym następstwem kolizji i spadek wartości jest szczególnie widoczny w przypadku aut luksusowych, nowych i to niezależnie od stopnia uszkodzenia pojazdu i profesjonalnej naprawy.
Uznał zatem, że żądanie kwoty 3400zł ponad już wypłaconą sumę 1000zł z tego tytułu, było zasadne. Koszt wykonania ekspertyzy zdaniem Sądu Rejonowego także był zasadny jako element szkody. Odsetki zasądzono w oparciu o art. 481 § 1 i 2 kc w zw. z art. 14 ustawy.
O kosztach procesu orzeczono w oparciu o art. 100 kpc i art. 99 kpc uznając, że powodowie ulegli co do nieznacznej części swojego żądania.
Apelację od tego wyroku w części ponad zasądzoną kwotę 100zł wniósł pozwany, domagając się jego zmiany i zasądzenia od niego wyłącznie sumy 100zł oraz zwrotu kosztów procesu za obie instancje. Zarzucał naruszenie przepisów praw materialnego – art. 361 § 2 kc poprzez mylne uznanie, że niezaspokojona szkoda powodów wynosi 3400zł zamiast 100zł. Podnosił, że naruszono także prawo procesowe w postaci art. 233 kpc, niesłusznie pomijając opinię zgodnie z którą utrata wartości rynkowej pojazdu wynosi 1100zł na korzyść opinii prywatnej oceniającej utratę na 3400zł, naruszając zasadę swobodnej oceny dowodów. Zdaniem skarżącego opinia biegłego powołanego w niniejszej sprawie winna mieć decydujące znaczenie, nie zaś prywatna opinia przedłożona przez powodów, co do autorstwa której apelujący zgłaszał wątpliwości.
Powodowie wnieśli o oddalenie apelacji w całości i zwrot kosztów postępowania odwoławczego. Podkreślali, że autorzy przedstawionej przez nich opinii są członkami (...) oraz wskazywali na posiadane przez nich certyfikaty.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja pozwanego nie mogła odnieść skutku.
Sąd drugiej instancji w pierwszej kolejności uznał, że ustalenia faktyczne dokonano przed Sądem pierwszej instancji prawidłowo w oparciu zebrany w sprawie materiał dowodowy i stąd przyjął je za własne, bez konieczności ponownego przytaczania. Nie doszło przy tym do zarzucanego w apelacji naruszenia prawa procesowego poprzez dowolną ocenę dowodów. Zdaniem Sądu Okręgowego słusznie w okolicznościach niniejszej sprawy przyjęto za miarodajną w zakresie ustalenia utraty wartości rynkowej pojazdu w wyniku uszkodzeń po kolizji dokumentację przedłożoną przez powodów. Z dokumentów tych wynika bowiem, iż powodowie starali się sprzedać swój samochód w konkretnych okolicznościach i aktywnie poszukiwali kupujących. Rynek obrotu pojazdami używanymi zweryfikował ofertę sprzedaży konkretnie ich pojazdu w określony sposób, dyktując realne możliwości zbycia za daną cenę. Stąd opinia biegłego, aczkolwiek także osadzona w realiach rynkowych, doznała konkretyzacji w sposób wskazany przez powodów.
Nie znalazł tu Sąd Okręgowy podstaw dla zdyskwalifikowania dokumentów, którymi powodowie wykazali faktyczną utratę wartości handlowej ich pojazdu. Podkreślenia wymaga, że dowody, którymi powodowie posłużyli się w niniejszej sprawie, nie stanowiły abstrakcyjnej oferty kupna ich pojazdu w drodze aukcji internetowej przez nieustalone podmioty, lecz zawierały dane odnośnie przebiegu procesu wystawienia na sprzedaż u konkretnych podmiotów samochodu powodów zakreśloną cenę. Opinia przedstawiona przez powodów nie tyle zatem była konkurencyjna względem opinii biegłego przeprowadzonej w niniejszej sprawie, ile odpowiadała realiom rynkowym w odniesieniu do konkretnego pojazdu powodów w danym okresie, na wskazanym rynku obrotu pojazdami. Stanowiła zatem bardziej reprezentatywny dla danego pojazdu środek dowodowy, jako ściśle odpowiadający jego pozycji na rynku, zweryfikowanej przez finalne czynności podejmowane przez powodów w celu jego sprzedaży. Opinia biegłego w niniejszej sprawie, aczkolwiek także odnosząca się do podobnych sytuacji i transakcji, jak okazało się, nie pokrywała się z realiami rynkowymi w odniesieniu do pojazdu powodów, które jak widać wymykają się regułom, na które biegły się powołuje.
Nie doszło także do naruszenia prawa materialnego podnoszonego w apelacji. W świetle bowiem powyższych ustaleń, słusznie przyjęto na zasadzie art. 361 § 2 kc, iż szkoda powodów zawierała się faktycznie w kwocie 3400zł z tytułu utraty wartości rynkowej ich samochodu w wyniku uszkodzenia w ramach kolizji.
Z tych przyczyn apelację pozwanego oddalono na zasadzie art. 385 kpc.
Stosownie do wyniku sporu obciążono zatem przegrywającego pozwanego obowiązkiem zwrotu na rzecz powodów solidarnie kosztów postępowania odwoławczego w wysokości 300zł, na którą składa się wynagrodzenie pełnomocnika powodów będącego adwokatem w wysokości 300zł (trzysta złotych), obliczone zgodnie z § 6 pkt 3 w zw. z § 13 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłacone pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
SSR (del.) Marcin Rak SSO Lucyna Morys – Magiera SSO Aleksandra Janas