Treść orzeczenia
Sygn. akt III Ca 1693/14
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 26 lutego 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SO Tomasz Pawlik (spr.)
Sędzia SO Barbara Braziewicz
SO Anna Hajda
Protokolant Renata Krzysteczko
po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2015 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa T. S. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej V. (...) w W. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 14 lipca 2014 r., sygn. akt I C 132/13
I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
1. zasądzoną od pozwanego w punkcie 1 kwotę obniża do 2.585,04 (dwa tysiące pięćset osiemdziesiąt pięć 04/100) złotych;
2. zasądzoną od pozwanego w punkcie 3 kwotę obniża do 52,30 (pięćdziesiąt dwa 30/100) złotych;
3. dodaje punkt 4 o treści: zwraca powodowi kwotę 380 (trzysta osiemdziesiąt) złotych, polecając Skarbowi Państwa – Sądowi Rejonowemu w Rybniku wypłatę tej kwoty z zaliczki poz. 775/13 zaksięgowanej 13 sierpnia 2013 r.;
4. dodaje punkt 5 o treści: zwraca pozwanemu 430,24 (czterysta trzydzieści 24/100) złotych, polecając Skarbowi Państwa – Sądowi Rejonowemu w Rybniku wypłatę tej kwoty z zaliczki poz. 778/13 zaksięgowanej 14 sierpnia 2013 r.;
II. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 403 (czterysta trzy) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.
SSO Anna Hajda SSO Tomasz Pawlik SSO Barbara Braziewicz
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy zasądził na pozwanego na rzecz powoda 4.485,39 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 13 grudnia 2012 r., oddalając powództwo w pozostałym zakresie. Jednocześnie Sąd Rejonowy zasądził od pozwanego na rzecz powoda 1.627,37 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Zasądzona kwota stanowiła odszkodowanie, nabyte przez powoda w drodze cesji wierzytelności, za następstwa uszkodzenia samochodu marki R. (...) zaistniałego w wyniku zdarzenia drogowego z dnia 25 października 2012 r. Bezsporna była przy tym zasada odpowiedzialności pozwanego jako ubezpieczyciela sprawy szkody. W ramach zasądzonej należności głównej Sąd Rejonowy uwzględnił: koszty naprawy pojazdu w wysokości 4.085,96 zł pomniejszone o 2460,32 zł wypłacone dotychczas przez pozwanego (różnica 1625,64 zł), czynsz najmu samochodu zastępczego na 16 dni tj. za okres od dnia zgłoszenia szkody do dnia zakończenia naprawy w łącznej kwocie 2361,60 zł (przy stawce dziennej 147,60 zł), opłatę parkingową w wysokości 276,75 zł w związku z oczekiwaniem na naprawę na terenie warsztatu samochodowego oraz koszt sporządzenia kalkulacji szkody w wysokości 221,40 zł.
Ustalenia dotyczące wysokości szkody, skutkujące uwzględnieniem powództwa w części, Sąd Rejonowy oparł na opinii biegłego (w tym opinii uzupełniającej), którą uznał z kompletną, spójną, fachową i precyzyjną.
O odsetkach orzeczono z zastosowaniem art.481 § 1 w zw. z art.817 § 1 k.c.
O kosztach procesu orzeczono na zasadzie art.100 k.p.c. rozdzielając je stosunkowo z uwzględnieniem, że powód wygrał proces w 81,25 %.
Od opisanego wyroku apelację wniósł pozwany w części uwzględniającej powództwo ponad kwotę 2 585,39 zł oraz odnośnie kosztów postępowania. Skarżący zarzucił Sądowi Rejonowemu naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art.233, 232, 245 i 271 k.p.c. w związku z art.6 k.p.c. poprzez dokonanie ustaleń faktycznych pozostających w sprzeczności z treścią opinii biegłego, a w konsekwencji zawyżenie wysokości szkody. Jako dalszą konsekwencję błędnych ustaleń skarżący podniósł zarzut naruszenia prawa materialnego tj. art.361 § 1 k.c. i art.826 § 1 w zw. z art.354 § 2 k.c. Apelujący podniósł też naruszenie art.100 k.p.c., przy czym wskazał także w tym kontekście, że nie została uwzględniona dokonana przez pozwanego wpłata zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego. Zdaniem skarżącego nawet w wypadku uznania apelacji za bezzasadną pozwany powinien być w związku z tym obciążony kosztami postępowania mniejszymi o 150 zł.W uzasadnieniu apelacji wskazano, że w świetle opinii biegłego czas najmu pojazdu zastępczego powinien wynieść 5 dni. Z opinii tej także wynikało także, że koszt parkowania na terenie warsztatu nie był uzasadniony.
Powód wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania odwoławczego. W odpowiedzi na apelację twierdził, że opinia biegłego potwierdziła jego roszczenia.
Sąd Okręgowy zważył:
Apelacja okazała się w pełni zasadna.
Z przeprowadzonego przez Sądem I instancji dowodu z opinii biegłego wynikało, między innymi, że okres naprawy uszkodzonego pojazdu uzasadniony technologicznie z uwzględnieniem oględzin samochodu przez ubezpieczyciela powinien wynosić nie więcej niż 5 dni. Biegły wskazał jednocześnie, że pomimo szkodzenie samochód, poza okresem naprawy, mógł być normalnie użytkowany przez poszkodowanego. Zgłoszone w tym zakresie wątpliwości powoda zostały przekonująco wyjaśnione w opinii uzupełniającej. Sąd Rejonowy ocenił cytowane opinie biegłego jako spójne, pełne i jednoznaczne. Sąd odwoławczy taką ocenę opinii podziela, jednakże mając na uwadze ich treść, nie podziela ustaleń Sądu I instancji odnośnie wysokości szkody. Szkoda ta nie mogła bowiem obejmować kosztu najmu pojazdu zastępczego za 16 dni (uzasadniony ekonomicznie i celowy był najem pojazdu zastępczego przez 5 dni) oraz kosztów parkowania uszkodzonego pojazdu na terenie warsztatu samochodowego (uzasadnione ekonomicznie i celowe było pozostawanie pojazdu na terenie warsztatu tylko w okresie naprawy, co nie mogło powodować naliczania dodatkowych opłat). Dopiero takie ustalenia faktyczne korespondują z wnioskami miarodajnej opinii biegłego i nie pozostają w sprzeczności z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.
Mając na uwadze dokonaną przez siebie zmianę ustaleń Sądu Rejonowego, Sąd Okręgowy, przy niekwestionowanej zasadzie odpowiedzialności pozwanego ubezpieczyciela, zmienił zaskarżony na podstawie art.386 § 1 k.p.c., obniżając zasądzoną kwotę do 2 585,04 zł, co obejmuje niepokryty przez ubezpieczyciela koszt naprawy pojazdy, koszt 5 dni wynajmu samochodu zastępczego zgodnie ze stawką dzienną ustaloną w opinii biegłego, a także koszt sporządzenia kalkulacji szkody w wysokości 221,40 zł.
Konsekwencją zmiany zaskarżony wyroku w zakresie roszczenia głównego była również jego zmiana w zakresie kosztów postępowania przed Sądem I instancji. O kosztach tych rozstrzygnięto z uwzględnieniem art.100 k.p.c. oraz tego, że powód utrzymał się ze swoim żądaniem w 46,82 %. Rację miał skarżący, że Sąd Rejonowy nieprawidłowo rozliczył wpłacone przez strony zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego. W sytuacji, gdy suma tych zaliczek przewyższała znacząco koszt opinii biegłego nakazano zwrot części tych zaliczek w kwotach odpowiadających wynikowi sprawy.
O kosztach postępowania odwoławczego rozstrzygnięto na zasadzie art.98 § 1 i art.108 § 1 k.p.c. stosownie do wyniku sprawy, obciążając nimi w całości powoda. Na koszty te złożyły się: opłata od apelacji (103 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika ustalone w oparciu o § 6 pkt 3 i §12 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
SSO A. Hajda SSO T. Pawlik (spr.) SSO B. Braziewicz