Treść orzeczenia
Sygn. akt III AUz 31/13
Postanowienie
Dnia 7 marca 2013 r.
Sąd Apelacyjny w Poznaniu – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
SSA Marta Sawińska
SSA Marek Borkiewicz (spr.)
del. SSO Robert Macholak st.sekr.sądowy Emilia Wielgus po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z deportacją na skutek zażalenia wnioskodawczyni A. W. na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Zielonej Górze z dnia 3 stycznia 2013 r. sygn. akt IV U 5469/12 postanawia : uchylić zaskarżone postanowienie oraz poprzedzającą go decyzję i sprawę przekazać Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. do ponownego rozpoznania.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2013r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Zielonej Górze odrzucił odwołanie A. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 15 listopada 2012r.
W uzasadnieniu Sąd orzekający, powołując się na treść art. 477 9 § 3 1 k.p.c. stwierdził, ze odwołujący – pouczony o sposobie i terminie zgłoszenia sprzeciwu do komisji lekarskiej od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, sprzeciwu takiego nie wniósł.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik A. W., H. W.. Skarżący, kwestionując ustalenia Sądu I instancji podniósł, że nigdy nie był poinformowany o treści decyzji lekarza Orzecznika ZUS w G. a wiec nie mógł wnieść sprzeciwu.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Zażalenie skarżącego jest zasadne.
Zgodnie z treścią art. 477 9 § 3 1 k.p.c. Sąd odrzuci odwołanie w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie jest oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia. Jeżeli odwołanie opiera się także na zarzucie nierozpatrzenia wniesionego po terminie sprzeciwu od tego orzeczenia, a wniesienie sprzeciwu po terminie nastąpiło z przyczyn niezależnych od osoby zainteresowanej, sąd uchyla decyzję, przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania organowi rentowemu i umarza postępowanie. W takim przypadku organ rentowy kieruje sprzeciw do rozpatrzenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Odwołujący kwestionował ustalenia Sądu I instancji dotyczące braku wniesienia sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia
16 października 2012r.
Z akt organu rentowego załączonych do sprawy wynika, że orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia 16 października 2012r. zostało doręczone pod błędny adres, co skutkowało niemożnością wniesienia przez stronę sprzeciwu.
A. W. występowała bowiem w postępowaniu przed organem rentowym przez pełnomocnika w osobie H. W.. Odpis orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia 16 października 2012r. został błędnie doręczony – nie ustanowionemu pełnomocnikowi (k. 110 akt ZUS), którego adresem organ rentowy dysponował, lecz A. W..
Zgodnie z art. 40 § 2 kpa jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Jeżeli ustanowiono kilku pełnomocników, doręcza się pisma tylko jednemu pełnomocnikowi. Strona może wskazać takiego pełnomocnika.
Naruszenie przepisów prawa o doręczeniu decyzji wszystkim stronom nie wywołuje wprawdzie skutku prawnego pozbawienia przymiotu ostateczności decyzji administracyjnej. Tego rodzaju naruszenie przepisów prawa jest wadliwością procesową pozbawienia udziału strony
w postępowaniu administracyjnym (wyrok NSA w Warszawie z dnia
17 kwietnia 2012r., sygn. II OSK 154/11, Lex 1219064).
Skarżący zatem nie dysponował możliwością wniesienia sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w terminie 14 dni.
Błędnie zatem Sąd I instancji odrzucił odwołanie A. W. uznając, że zachodzi okoliczność, o której mowa w art. 477 9 § 3 1 k.p.c.
Okoliczności podniesione w zażaleniu są zasadne.
Mając na uwadze powyższe, w oparciu o treść art. 386 § 1 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc w zw. z art. 477 14a kpc Sąd Apelacyjny orzekł, jak
w sentencji.
SSA Marek Borkiewicz SSA Marta Sawińska del. SSO Robert Macholak