descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt III AUz 3/21

Postanowienie

Dnia 11 lutego 2021 r.

Sąd Apelacyjny w Szczecinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Sędzia Gabriela Horodnicka-Stelmaszczuk (spr.)

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 30 listopada 2020 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych przekazał odwołanie M. K. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S..

Sąd Okręgowy wskazał, że zgodnie z treścią art. 477 9 § 1 k.p.c., odwołania od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. Stosownie zaś do przepisu § 2, organ rentowy, o którym mowa w § 1, przekazuje niezwłocznie odwołanie wraz z aktami sprawy do sądu z zachowaniem przepisów odrębnych. Organ ten, jeżeli uzna odwołanie w całości za słuszne, może zmienić lub uchylić zaskarżoną decyzję. W tym wypadku odwołaniu nie nadaje się dalszego biegu.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że w rozpoznawanej sprawie odwołanie od decyzji z dnia 12 października 2020 r. winno zatem zostać skierowane w pierwszej kolejności do organu rentowego, który w przypadku nieznalezienia podstaw do zmiany decyzji skieruje sprawę do Sądu Okręgowego w Szczecinie jako właściwego do jej rozpoznania, dołączając do odwołania komplet dokumentacji niezbędnej do rozpoznania sprawy.

Zgodnie natomiast z regulacją zawartą w przepisie art. 464 § 1 k.p.c., w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych w wypadku niedopuszczalności drogi sądowej, gdy do rozpoznania sprawy właściwy jest inny organ, sąd nie odrzuca pozwu, a przekazuje sprawę temu organowi.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła ubezpieczona, wskazując że rozpoznanie u niej choroby zawodowej winno skutkować przyznaniem prawa do renty. Skarżąca podniosła, że przedłożona dokumentacja medyczna potwierdza, iż jej stan zdrowia nie uległ poprawie.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje

Zażalenie okazało się niezasadna.

Na wstępie wskazać należy, że charakterystyczną cechą spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych jest to, że w pierwszej kolejności rozpoznawane są przez właściwy organ rentowy. Wskazuje na to treść art. 476 § 2 k.p.c., zgodnie z którym przez sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rozumie się sprawy, w których wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych, dotyczących m.in. ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia rodzinnego. Mamy tu zatem do czynienia z tzw. warunkową niedopuszczalnością drogi sądowej - tj. z sytuacją, w której Sąd nie może rozpoznać sprawy bez uprzedniego wyczerpania postępowania przedsądowego (jak w niniejszej sprawie - postępowania przed organem rentowym). Zasadniczo, zgodnie z art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c., w takim przypadku należy odrzucić pozew, przy czym w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych - zgodnie z art. 464 § 1 k.p.c. - odrzucenie pozwu nie może nastąpić z powodu niedopuszczalności drogi sądowej, gdy do rozpoznania sprawy właściwy jest inny organ. W tym wypadku sąd przekaże mu sprawę.

Art. 477 9 § 1 k.p.c. stanowi, że odwołania od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. Zgodnie z art. 477 9 § 2 k.p.c. organ rentowy, o którym mowa w § 1, przekazuje niezwłocznie odwołanie wraz z aktami sprawy do sądu z zachowaniem przepisów odrębnych. Organ ten, jeżeli uzna odwołanie w całości za słuszne, może zmienić lub uchylić zaskarżoną decyzję. W tym wypadku odwołaniu nie nadaje się dalszego biegu.

W niniejszej sprawie Sąd Okręgowy prawidłowo przekazał do rozpoznania Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. odwołanie M. K. od decyzji dotyczącej przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

Mając na względzie powyższe Sąd Apelacyjny na podstawie art. 397 § 3 k.p.c. w zw. z art. 385 k.p.c. zażalenie skarżącej oddalił.

Urszula Iwanowska Gabriela Horodnicka-Stelmaszczuk Romana Mrotek