Treść orzeczenia
Sygn. akt III AUz 24/13
Postanowienie
Dnia 6 lutego 2013 r.
Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym:
SSA Janina Czyż
po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. F. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. przy udziale zainteresowanego A. B. o ustalenie obowiązku ubezpieczenia na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienia Sądu Okręgowego w Przemyślu z dnia 18 grudnia 2012 r. sygn. akt III U 1626/12 postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Przemyślu odmówił zwolnienia od opłaty sądowej od apelacji, złożonej przez wnioskodawcę od wyroku tego Sądu z dnia 23 października 2012 r.
W ocenie Sądu z oświadczenia wnioskodawcy nie wynika, aby był osobą ubogą i by poniesienie opłaty sądowej od apelacji w wysokości 30 zł skutkowało uszczerbkiem w koniecznym utrzymaniu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawca domagał się jego zmiany i zwolnienia od opłaty, podnosząc że Sąd nie odniósł się do złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, źródłach utrzymania i dochodach, a
dokonana przez Sąd ocena jest dowolna i arbitralna.
Sąd Apelacyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zażalenie jest bezzasadne i nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego w Przemyślu jest trafne i odpowiada prawu.
W pierwszej kolejności podkreślić należy, że zasadą w postępowaniu cywilnym jest nie podejmowanie przez sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona opłata (art. 126 2 §1 kpc). Zgodnie bowiem z art. 94 ustawy z dnia 28.07.2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t. jedn. Dz. U. 2010, nr 90 poz. 594) Skarb Państwa nie ma obowiązku uiszczania opłat za strony. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych ma charakter wyjątkowy, co słusznie podkreślił Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, ma na celu zapewnienie dostępu do sądu osobom, dla których wniesienie opłaty sądowej pozostaje poza zakresem możliwości majątkowych albo wiązałoby się z naruszeniem środków na zabezpieczenie podstawowych potrzeb życiowych.
Dlatego też rzeczą Sądu jest ocena, czy ustanowiona w konkretnej sprawie bariera finansowa zachowuje równowagę (rozsądny związek proporcjonalności) między interesem państwa w pobieraniu opłat sądowych a interesem strony w dochodzeniu roszczeń w postępowaniu sądowym.
Podkreślić dalej należy, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych ubezpieczonemu zapewniona jest w pewnym zakresie pomoc państwa, gdyż strona wnosząca odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych z mocy art. 96 ust. 1 pkt. 4 w/w ustawy korzysta z częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, które nie obejmuje tylko pism wymienionych w art. 36 ustawy, m.in. apelacji.
W świetle przytoczonych przepisów stwierdzić należy, że analiza podanych przez wnioskodawcę informacji dotyczących dochodów i źródeł, utrzymania prowadzi do wniosku, że poniesienie opłaty w wysokości 30 zł nie będzie skutkowało uszczerbkiem w koniecznym utrzymaniu. Sytuacja materialna A. F. nie uzasadnia żądania zawartego we wniosku o zwolnienie od opłaty od apelacji. Skarżący posiada stałe źródło dochodu z zatrudnienia na podstawie umowy o pracę w wysokości około 3000 zł miesięcznie, zaś opłata od apelacji jest niewielka, bo wynosi 30 zł.
Zaznaczyć w tym miejscu należy, że warunkiem uzyskania zwolnienia od kosztów sądowych jest wykazanie braku realnych możliwości poniesienia konkretnej kwoty tytułem opłaty sądowej.
Środki finansowe, jakimi dysponuje wnioskodawca, także w ocenie Sądu Apelacyjnego, pozwalają na zaoszczędzenie z budżetu domowego kwoty na pokrycie opłaty od apelacji bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art.
397 § 2 kpc w związku z art. 385 kpc.
(...)
(...)
(...)