Treść orzeczenia
Sygn. akt III AUz 237/14
Postanowienie
Dnia 21 maja 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Poznaniu – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
SSA Marek Borkiewicz
SSA Katarzyna Wołoszczak
SSA Wiesława Stachowiak (spr.)
starszy inspektor sądowy Dorota Cieślik po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. o wysokość emerytury na skutek zażalenia wnioskodawczyni J. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w Koninie III z dnia 2 kwietnia 2014 r. sygn. akt III U 211/14 postanawia :
1. oddalić zażalenie;
2. kosztami postępowania zażaleniowego obciążyć odwołującą
w zakresie poniesionym.
SSA Wiesława Stachowiak (spr.)
SSA Marek Borkiewicz
SSA Katarzyna Wołoszczak
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Koninie umorzył postępowanie na skutek cofnięcia odwołania przez wnioskodawczynię od decyzji organu rentowego z dnia 5 lutego 2014 r.
W dalszym piśmie procesowym z dnia 11 kwietnia 2014 r., doprecyzowanym pismem z dnia 28 kwietnia 2014 r. wnioskodawczyni oświadczyła, że odwołuje się od decyzji z dnia 2 kwietnia 2014 r., gdyż Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. w kolejnej decyzji z dnia 7 marca 2014 r. przyznającej prawo do emerytury, nie zaliczył wnioskodawczyni okresu pracy od 1.09.1969 r. do 31.01.1972 r.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Zażalenie wnioskodawczyni jest pozbawione uzasadnionych podstaw.
Postanowienie sądu pierwszej instancji z dnia 2 kwietnia 2014 r. zostało wydane na skutek cofnięcia przez wnioskodawczynię odwołania od decyzji ZUS II Oddział w P. z dnia 5 lutego 2014 r. Decyzja ta miała charakter zaliczkowy. Organ rentowy wskazał, że ostateczne ustalenie wysokości świadczenia emerytalnego nastąpi po zakończeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie zatrudnienia wnioskodawczyni. Dla wnioskodawczyni istotna była zatem decyzja kolejna z dnia 7 marca 2014 r., gdyż to ona ostatecznie określiła wysokość emerytury.
Sąd pierwszej instancji uznał, że cofnięcie odwołania przez wnioskodawczynię nie narusza prawa ani jej słusznych interesów.
Z tych względów umorzenie postępowania na podstawie art. 355 kpc w zw. z art. 469 kpc było prawidłowe.
Zażalenie wnioskodawczyni, jako pozbawione uzasadnionych podstaw, należało oddalić na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 391 § 1 kpc.
SSA Wiesława Stachowiak (spr.)
SSA Marek Borkiewicz
SSA Katarzyna Wołoszczak