III AUz 121/17PostanowienieSąd Apelacyjny w Gdańsku

Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 20 czerwca 2017 r.

Zobacz w SAOS
odrzucenie środka zaskarżenia
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt III AUz 121/17

Postanowienie

Dnia 20 czerwca 2017 r.

Sąd Apelacyjny w Gdańsku III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSA Alicja Podlewska (spr.)

Sędziowie: SA Iwona Krzeczowska-Lasoń

SA Aleksandra Urban po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy K. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o emeryturę pomostową na skutek zażalenia K. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w Toruniu IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 31 stycznia 2017 r. sygn. akt IV U 2422/16 postanawia: oddalić zażalenie.

SSA Alicja Podlewska SSA Iwona Krzeczowska-Lasoń SSA Aleksandra Urban

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 stycznia 2017 r. Sąd Okręgowy w Toruniu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił apelację ubezpieczonego K. P. od wyroku tego Sądu z dnia 13 grudnia 2016 r. sygn. akt IV U 2411/16, jako wniesioną po terminie, tj. na podstawie art. 370 k.p.c.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd Okręgowy wskazał, iż wyrokiem z dnia 13 grudnia 2016 r. oddalił odwołanie ubezpieczonego od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 31 maja 2016 r. Ubezpieczony nie złożył wniosku o doręczenie mu wyroku z uzasadnieniem, zatem termin do złożenia apelacji wyniósł 21 dni i upłynął 3 stycznia 2017 r. Sąd powołał przepisy art. 369 § 1 i 2 kpc. Ubezpieczony złożył apelację od wyroku w dniu 04 stycznia 2017 r. (data stempla pocztowego), dlatego Sąd I instancji odrzucił apelację na podstawie art. 370 kpc.

Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł ubezpieczony, zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia.

Skarżący oświadczył, iż apelację wniósł z zachowaniem terminu. Zgodnie z informacją uzyskaną w sekretariacie, złożył wniosek o doręczenie orzeczenia na piśmie, przy czym przez niezrozumienie nie dopisał, iż żąda również uzasadnienia wyroku, aczkolwiek taka była jego intencja. Niecelowym byłoby żądanie samego wyroku. Apelację złożył w terminie wynikającym z art. 369 § 1 k.p.c., gdyż był przekonany, że skoro domagał się doręczenia wyroku na piśmie to termin na wniesienie apelacji biegnie od dnia doręczenia tego wyroku.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje

Zażalenie należało oddalić.

Zgodnie z treścią art. 369 § 1 k.p.c. apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem.

W myśl przepisu art. 328 § 1 zd. 1 kpc, uzasadnienie wyroku sporządza się pisemnie na wniosek strony o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, zgłoszony w terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia sentencji (..).

Jeżeli strona nie zażądała uzasadnienia wyroku w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji, termin do wniesienia apelacji biegnie od dnia, w którym upłynął termin do zgłoszenia takiego wniosku – art. 369 § 2 kpc.

Termin do wniesienia apelacji oblicza się w sposób określony w art. 112 kc w związku z art. 165 § 1 kpc. Ponieważ jest to termin oznaczony w tygodniach, kończy się z upływem dnia, który nazwą odpowiada początkowemu dniowi terminu.

Termin do wniesienia apelacji jest zachowany, gdy przed jego końcem apelacja: 1) wpłynie do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub 2) zostanie oddana w polskim urzędzie pocztowym - art. 165 § 2 k.p.c.

Zgodnie z art. 370 k.p.c., sąd pierwszej instancji ma obowiązek odrzucić na posiedzeniu niejawnym apelację wniesioną po upływie przepisanego terminu, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Stosownie do art. 9 § 1 zd. 2 kpc, strony i uczestnicy postępowania mają prawo przeglądać akta sprawy i otrzymywać odpisy, kopie lub wyciągi z tych akt.

Publikacja wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu w sprawie sygn. IV U 2422/16, na którą ubezpieczony się nie stawił, odbyła się w dniu 13 grudnia 2016r. (protokół publikacji k. 25, 55, wyrok k. 26 a.s.)

W dniu 16 grudnia 2016r. (data stempla pocztowego) wpłynęło pismo ubezpieczonego z tej samej daty, w którym „prosił o odpis wyroku postępowania Sądu z dnia 13.12.2016r.” (pismo k. 28, koperta k. 29 a.s.).

Odpis wyroku został ubezpieczonemu doręczony, w trybie art. 9 § 1 zd 2 kpc, w dniu 27 grudnia 2016 r. (zpo k. 32 a.s.)

Dnia 4 stycznia 2017 r. (data stempla pocztowego) ubezpieczony złożył apelację od wyroku w sprawie sygn. IV U 2422/16 (koperta k. 35, apelacja k. 33 a.s.).

Z ustalonego stanu faktycznego wynika, iż ubezpieczony nie złożył wniosku o doręczenie mu odpisu wyroku z uzasadnieniem w terminie tygodniowym od ogłoszenia wyroku tj. stosownie do art. 328 § 1 k.p.c. Termin do wniesienia apelacji upłynął mu zatem bezskutecznie z dniem 3 stycznia 2017 r. (art. 369 § 2 kpc.). Ponieważ ubezpieczony złożył apelację w dniu 4 stycznia 2017r., Sąd I instancji prawidłowo ustalił, iż jest ona spóźniona i odrzucił apelację na podstawie art. 370 kpc.

Treść wniosku ubezpieczonego z dnia 16 grudnia 2016r. nie dawała żadnych podstaw do wnioskowania przez Sąd Okręgowy, iż ubezpieczony domaga się sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 13 grudnia 2016 r. stosownie do art. 328 § 1 kpc. W powyższym piśmie, oprócz wniosku o doręczenie mu odpisu wyroku, ubezpieczony w żaden sposób nie dał wyrazu temu, iż chce wywieść apelację. Jak wynika z powołanego art. 9 § 1 zd. 2 kpc, strony mają prawo domagania się doręczenia im odpisów, kopii, wyciągów z akt sprawy i często z tego uprawnienia korzystają. Zaznaczyć należy, iż nie jest odosobnioną sytuacja, gdy strona, która przegrała spór w I instancji nie wywodzi środka zaskarżenia od wyroku. Treść wniosku ubezpieczonego z dnia 16 grudnia 2016r. była jednoznaczna i uzasadniała kwalifikację Sądu I instancji, iż pismo zawiera jedynie żądanie wydania ubezpieczonemu odpisu wyroku z dnia 13 grudnia 2016 r. na podstawie art. 9 § 1 zd. 2 kpc.

Podkreślić też trzeba, iż termin do wniesienia apelacji jest terminem ustawowym, a zatem nie podlega skróceniu, czy wydłużeniu. Art. 369 k.p.c. wyznacza zarówno początek, jak i koniec biegu terminu do wniesienia apelacji, a prawo procesowe nie przewiduje żadnych jego modyfikacji. Tak więc strona nie może złożyć apelacji w dowolnym terminie i bez znaczenia dla skutków z art. 370 kpc, są przyczyny niezachowania przez nią tego terminu. Upływ terminu sąd bierze pod rozwagę z urzędu i jest obowiązany spóźnioną apelację odrzucić (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 30 grudnia 2013 r., III AUz 493/13, LEX nr 1430785).

Dodatkowo jedynie można wskazać, iż stronie, która nie dokonała czynności procesowej bez swojej winy, przysługuje uprawnienie do złożenia wniosku o przywrócenie jej terminu do dokonania tej czynności, na podstawie art. 168 § 1 kpc.

Z tych względów Sąd Apelacyjny, uznając zażalenie wnioskodawcy za bezzasadne, na mocy art. 397 § 2 k.p.c. w związku z art. 385 k.p.c., orzekł jak w sentencji.

SSA Alicja Podlewska SSA Iwona Krzeczowska-Lasoń SSA Aleksandra Urban

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.