Treść orzeczenia
Sygn. akt III AUa 972/12
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 23 maja 2013 r.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
SSA Anna Polak
SSA Romana Mrotek
SSA Jolanta Hawryszko (spr.)
St. sekr. sąd. Katarzyna Kaźmierczak po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2013 r. w Szczecinie sprawy W. Ł. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. W.. o wysokość emerytury na skutek apelacji organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 listopada 2012 r. sygn. akt VI U 167/12
1. zmienia zaskarżony wyrok i ustala wysokość emerytury ubezpieczonego od 1 grudnia 2011 roku,
2. odstępuje od obciążenia ubezpieczonego kosztami postępowania apelacyjnego.
SSA Jolanta Hawryszko SSA Anna Polak SSA Romana Mrotek
Uzasadnienie
W. Ł. złożył odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w G. W.. z 16 stycznia 2012 r. w przedmiocie przeliczenia ubezpieczonemu prawa do emerytury, kwestionując odmowę uwzględniania przy ustaleniu wysokości świadczenia okresów zatrudnienia ubezpieczonego od 1 września 1964 r. do 15 kwietnia 1966 r., od 15 maja 1968 r. do 1 września 1970 r. oraz od 13 grudnia 1970 r. do 31 grudnia 1971 r.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. W.. wniósł o oddalenie odwołania, podnosząc że ubezpieczony nie wykazał okresów pracy sezonowej w (...) Przedsiębiorstwie (...) w G..
Wyrokiem z 5 listopada 2012 r. Sąd Okręgowy Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. W.. zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił wysokość emerytury W. Ł. na kwotę 554,18 zł brutto, od 1 listopada 2011 r.
Z ustaleń sądu I instancji wynika, że W. Ł., ur. (...) wniosek o przeliczenie emerytury złożył 14 grudnia 2011 r. W ocenie sądu I instancji dokumenty szczątkowe przedstawione przez ubezpieczonego oraz zeznania strony i świadków pozwalały na wyodrębnienie okresu składkowego od 21 sierpnia 1969 r. do 8 października 1969 r. z tytułu pracy zatrudnienia W. Ł. przy pracy sezonowej w (...) Przedsiębiorstwie (...) w G. jako robotnik sezonowy. Organ rentowy dokonał przeliczenia wysokości emerytury uwzględniając okres ww. pracy sezonowej, którego nie kwestionował ubezpieczony. Kierując się treścią przepisu art. 112 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. z 2009 r., Dz.U. nr 153 poz.1227 ze zm., zwanej dalej ustawą emerytalną) sąd okręgowy uwzględnił odwołanie.
Apelację od wyroku sądu okręgowego złożył organ rentowy. Zaskarżając rozstrzygnięcie w części zarzucił błąd w ustaleniach przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na uznaniu, że w dacie 1 listopada 2011 r. organ rentowy dysponował dokumentami pozwalającymi na wyjaśnienie okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, a mianowicie wyodrębnienie okresu składkowego od 21 sierpnia 1969 r. do 8 października 1969 r., co skutkowało naruszeniem art. 112 w związku z art. 109 i art. 118 ustawy emerytalnej oraz naruszenie art. 328 § 2 k.p.c. poprzez sporządzenie uzasadnienia wyroku w sposób sprzeczny z dyspozycją normy zawartej w tym przepisie. Wskazując na powyższe zarzuty wnoszący apelację domagał się zmiany wyroku poprzez ustalenie wysokości emerytury W. Ł. na kwotę 554,18 zł brutto od 1 grudnia 2011 r.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Apelacja organu rentowego jest uzasadniona. Rację ma skarżący, że umknęło uwadze sądu okręgowego, że ubezpieczony wystąpił z wnioskiem o przeliczenie emerytury 14 grudnia 2011 r. Okoliczność ta wynika wprost z akt sprawy i nie jest sporna. Stosownie do treści przepisu z art. 109 ust. 1 ustawy emerytalnej na wniosek emeryta lub rencisty wysokość emerytury określonej w art. 53 oraz renty ulega ponownemu ustaleniu na zasadach określonych w art. 110–113. Na podstawie przepisu z art. 118 ust. 1 wskazanej ustawy organ rentowy wydaje decyzję w sprawie prawa do świadczenia lub ustalenia jego wysokości po raz pierwszy w ciągu 30 dni od wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania tej decyzji, z uwzględnieniem ust. 2 i 3 oraz art. 120. Przepis art. 118 w ustępie 2. stanowi natomiast, że jeżeli w wyniku decyzji zostało ustalone prawo do świadczenia oraz jego wysokość, organ rentowy dokonuje wypłaty świadczenia w terminie określonym w ust. 1. Wynika z tego jednoznacznie, że przeliczanie świadczeń zasadniczo odbywa się na wniosek osoby zainteresowanej (art. 109 i art. 112 ustawy emerytalnej), a skoro tak, to świadczenie w nowej wysokości będzie przysługiwało oczywiście od miesiąca, w którym zostanie zgłoszony wniosek o jego przeliczenie wraz z dokumentami w oparciu, o które możliwe jest dokonanie takiego przeliczenia.
Mając na uwadze powyższe, sąd odwoławczy na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. zmienił zaskarżony wyrok w zakresie daty początkowej prawa do emerytury W. Ł. w nowej wysokości uwzględniając, że wniosek ubezpieczonego został złożony w grudniu 2011 r. Na podstawie art. 102 k.p.c. sąd apelacyjny odstąpił od obciążania ubezpieczonego kosztami zastępstwa procesowego organu rentowego w postępowaniu apelacyjnym. Zdaniem sądu szczególnie uzasadniony wypadek należy upatrywać w obecnej sytuacji materialno-bytowej strony oraz jej stanie zdrowia, dodatkowo mając na uwadze charakter sprawy, w tym przyczyny uwzględnienia żądania apelacji.