Treść orzeczenia
Sygn. akt III A Ua 852/12
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 13 września 2012 r.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu Wydział III
Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
SSA Jacek Witkowski
SSA Jarosław Błaszczak
SSA Janina Cieślikowska (spr.)
Magdalena Krucka
po rozpoznaniu w dniu 13 września 2012 r. we Wrocławiu sprawy z wniosku J. J. przeciwko Wojskowemu Biuru Emerytalnemu we W. o waloryzację emerytury wojskowej na skutek apelacji J. J. od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu z dnia 24 kwietnia 2012 r. sygn. akt IX U 506/12
I. oddala apelację,
II. zasądza od wnioskodawcy na rzecz strony pozwanej kwotę 120,- zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2012 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu oddalił odwołanie J. J. od decyzji Dyrektora Biura Emerytalnego we W. z dnia 6 marca 2012 r. waloryzującej przysługujące wnioskodawcy świadczenie emerytalne.
Sąd ten ustalił, że J. J. pobiera od dnia 1 kwietnia 1995 r. emeryturę wojskową.
Decyzją z dnia 6 marca 2012 r. Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego we W. zwaloryzował powyższe świadczenie emerytalne o kwotę 71,- zł, ustalając nową wysokość emerytury wojskowej od dnia 1 marca 2012 r. w kwocie 4.398,81 zł.
Sąd Okręgowy uznał odwołanie za nieuzasadnione. Organ emerytalny ustalając wysokość świadczenia emerytalnego poprzez zwaloryzowanie dotychczasowej wysokości świadczenia emerytalnego kwotą 71,- zł wydał decyzję zgodną z art. 4 ustawy z dnia 13 stycznia 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012 r., poz. 118). Zaskarżona decyzja jest zatem prawidłowa. Wskazał również Sąd, że wniosek o zawieszenie postępowania był nieuzasadniony, ponieważ sposób przeprowadzenia waloryzacji został rozstrzygnięty powołanym przepisem.
Apelację od wyroku Sądu Okręgowego złożył wnioskodawca, zarzucając naruszenie prawa materialnego – art. 4, art. 5 ust. 1 oraz art. 7 pkt. 14 ustawy o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS oraz niektórych innych ustaw, a także art. 2 i art. 5 ust. 1, pkt. 9 i 10 ustawy – poprzez stwierdzenie braku podstaw prawnych do uwzględnienia odwołania, jak również naruszenia prawa procesowego – art. 177 § 1 kpc przez niezawieszenie postępowania w sprawie do czasu rozstrzygnięcia kwestii podniesionej w odwołaniu przez Trybunał Konstytucyjny .
Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę wyroku poprzez uwzględnienie odwołania – tj. przez uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy Wojskowemu Biuru Emerytalnemu we W. do ponownego rozpoznania. Wniósł także o zawieszenie postępowania apelacyjnego do czasu rozstrzygnięcia kwestii podniesionej w odwołaniu przez Trybunał Konstytucyjny.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Apelacja wnioskodawcy jest nieuzasadniona.
Trafnie wskazał Sąd Okręgowy, iż dokonana zaskarżoną decyzją Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego we W. waloryzacja przysługującego wnioskodawcy świadczenia emerytalnego była zgodna z przepisami ustawy z dnia 13 stycznia 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012 r., poz.118).
W myśl art. 4 ust. 1 powołanej ustawy z 2012 r., waloryzacja od dnia 1 marca polega na dodaniu do kwoty świadczenia, w wysokości przysługującej w dniu 29 lutego 2012 r., kwoty waloryzacji w wysokości 71,- zł.
Zaskarżona decyzja organu rentowego jest zatem prawidłowa.
Istotnie ustawa z dnia 13 stycznia 2012 r., z uwagi na szereg wątpliwości z nią związanych, została przedłożona Trybunałowi Konstytucyjnemu, celem jej oceny pod względem zgodności z Konstytucją. Należy jednak podkreślić, iż Sąd rozpoznając odwołanie wnioskodawcy zobligowany był wydać orzeczenie według stanu prawnego obowiązującego na dzień wyrokowania. Skutkowało oddaleniem odwołania.
Jednocześnie brak było podstaw do zawieszenia postępowania, w związku z oczekiwaniem na wyrok Trybunału Konstytucyjnego. Przesłanki obligatoryjnego zawieszenia postępowania z urzędu zostały enumeratywnie wymienione w art. 174 § 1 kpc oraz art. 175 kpc, a zawieszenia fakultatywnego – w art. 177 § 1 kpc. Żaden z powyższych przepisów, w tym także wskazywany przez wnioskodawcę art. 177 § 1 kpc, nie przewiduje możliwości zawieszenia postępowania w przypadku przedłożenia ustawy, której przepisy stanowią podstawę roszczenia powoda (wnioskodawcy) przez Trybunał Konstytucyjny celem oceny zgodności z Konstytucją. Oznacza to, iż Sąd Okręgowy nie zawieszając postępowania nie naruszył przepisów procedury.
Należy zaznaczyć, iż w przypadku orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny o niezgodności ustawy z dnia 13 stycznia 2012 r. z Konstytucją wnioskodawca będzie uprawniony do złożenia skargi o wznowienie postępowania w oparciu o art. 401 1 kpc.
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny oddalił apelację wnioskodawcy na podstawie art. 385 kpc.
Orzeczenie o kosztach postępowania w postępowaniu apelacyjnym znajduje uzasadnienie w treści art. 98 kpc w zw. z § 6 pkt 1 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności prawne radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 z późn. zm.), o czym orzeczono, jak w pkt. II sentencji wyroku.