Różnice między obowiązkami stron umowy o świadczenie usług, do której zastosowanie mają przepisy o zleceniu, w porównaniu do umowy o pracę, nie są wystarczającym powodem, aby reguł przyjmowanych przy umowie o pracę, a dotyczących oceny czy miała miejsce „podróż służbowa”, nie stosować do sytuacji zleceniobiorcy. Obowiązek wykonania podróży służbowej, jeżeli zachodzi taka potrzebna, wynika ze stosunku pracy bez potrzeby szczególnego umownego uregulowania tej kwestii. Świadczenia z tytułu podróży służbowej w ramach stosunku pracy są obowiązkowe - regulowane są bowiem przez przepisy powszechnie obowiązujące, bądź też przez przepisy branżowe i zakładowe. Okoliczności te dodatkowo wskazują, że to stosunek pracy stanowi wzorzec dla oceny, czy zachodzi sytuacja odpowiadająca podróży służbowej, a w konsekwencji czy „ryczałt w ramach umowy o świadczenie usług” może być traktowany, dla celów ubezpieczenia społecznego, jako wynikający z „podróży służbowej”. Inaczej mówiąc, przyjęcie, że doszło do podróży służbowej oraz że z tego tytułu wypłacono świadczenia w rozumieniu § 2 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia wymaga ustalenia, że zaszły okoliczności faktyczne ukształtowane na zasadach podobnych do tych jakie się przyjmuje w ramach stosunku pracy.
Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.