Treść orzeczenia
Sygn. akt III AUa 766/13
Postanowienie
Dnia 30 lipca 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:
SSA Bogumiła Burda
SSA Marta Pańczyk-Kujawska
SSA Alicja Podczaska (spr.)
st.sekr.sądowy Małgorzata Leniar po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2014r. na rozprawie sprawy z wniosku H. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w R. o wypłatę zawieszonej emerytury na skutek apelacji organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 6 czerwca 2013 r. sygn. akt III U 414/13 postanawia: umorzyć postępowanie apelacyjne
Uzasadnienie
Decyzją z 13 marca 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział
w R., przywołując art. 151 § 1 pkt 1 kpa odmówił uchylenia decyzji
z dnia 12 października 2011 r. w części, w jakiej ta decyzja zawieszała na podstawie art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1726) w zw. z art. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.) prawo do emerytury H. S. od 1 października 2011 r. do 21 listopada 2012 r.
W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawczyni domagała się jej zmiany, w części w jakiej decyzja ta zawiesiła prawo do emerytury za okres od 1.10.2011 r. do 21.11.2012 r. oraz wypłaty zawieszonego świadczenia wraz
z odsetkami za powyższy okres.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie
z przyczyn, które legły u podstaw wydania zaskarżonej decyzji.
Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt III U 414/13 Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu zmienił zaskarżoną decyzję ZUS Oddziału w R. z dn. 12 października 2011 r. i zobowiązał organ rentowy do wypłaty emerytury H. S. od dnia 1.10.2011 r. do 21.11.2011 r., wraz z ustawowymi odsetkami od 22 grudnia 2012 r.
Powyższe rozstrzygnięcie było wynikiem przyjętych przez Sąd Okręgowy skutków wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 r. sygn. akt K 2/12 ( Dz. U. Nr 257, poz.1726).
Od w/w orzeczenia apelację złożył organ rentowy, którą następnie cofnął w całości pismem z dnia 17.07.2014 r., wyrażając wolę odstąpienia od postępowania apelacyjnego. Wobec tak zaistniałej sytuacji procesowej, należało uznać zarówno dopuszczalność, jak i prawną skuteczność dokonanego przez organ rentowy cofnięcia apelacji, co w konsekwencji uzasadniało umorzenie postępowania apelacyjnego, zgodnie z treścią art. 391§ 2 k. p. c, o czym orzeczono jak w sentencji.