descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt III AUa 511/12

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 20 listopada 2012 r.

Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

SSA Zofia Rybicka - Szkibiel (spr.)

SSA Anna Polak

SSA Romana Mrotek

Uzasadnienie

Decyzją z 31 stycznia 2012r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K. odmówił przyznania ubezpieczonej J. D. emerytury wskazując, że do dnia 01.01.1999r. nie udowodniła ona wymaganego 15 - letniego okresu pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Jednocześnie organ rentowy podniósł, że nie uwzględnił jako pracy w warunkach szczególnych okresu pracy ubezpieczonej od 01.10.1973r. do 30.11.1990r., gdyż świadectwo pracy w szczególnych warunkach zostało wydane przez archiwum, a nie macierzysty zakład pracy. Natomiast decyzją z 18 stycznia 2012r. ustalił ubezpieczonej wysokość kapitału początkowego.

W odwołaniu ubezpieczona J. D. wniosła o ponowne rozpatrzenie jej wniosku o emeryturę powołując się na świadectwo pracy w szczególnych warunkach oraz angaże, świadczące o pracy w kontroli międzyoperacyjnej i kontroli jakości produkcji w OSM S. w latach 01.10.1973r. do 30.11.1990r. Stwierdziła również, że ma wątpliwości co do ustalonego kapitału początkowego

W odpowiedzi Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o oddalenie odwołania przytaczając argumenty, jak w zaskarżonej decyzji. Ponadto wyjaśnił, że w decyzji z 18.01.2012r. mylnie wykazano nie uwzględnione okresy od 01.09.1965r. do 22.06.1968r. i od 01.10.1997r. do 15.10.1997r. które dotyczyły innej osoby i wskazał, że w dniu 06.03.2012r. wydał nową decyzję o ponownym ustaleniu kapitału początkowego. W związku z tym wniósł o umorzenie postępowania w części dotyczącej odwołania od decyzji z 18.01.2012r.

Na rozprawie ubezpieczona sprecyzowała swoje żądanie i oświadczyła, że odwołuje się od decyzji dotyczącej odmowy przyznania jej emerytury.

Sąd Okręgowy w Koszalinie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych - wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2012 r., oddalił odwołanie ubezpieczonej od decyzji z dnia 31 stycznia 2012 r., znak (...). W ustaleniach faktycznych podał, że J. D. urodziła się 10 lipca 1953r. W dniu 5 stycznia 2012r. złożyła wniosek o emeryturę. Do wniosku dołączyła świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach z 23.12.2011 r. wydane przez Archiwum (...) S.A. S. w którym stwierdzono, że od 01.10.1973r. do 30.11.1990r. pracowała stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w kontroli jakości produkcji na stanowisku brakarza, od 01.10.1981r. - starszego laboranta to jest na stanowiskach wymienionych w dziale XIV poz.24 wykazu stanowiącego załącznik nr 1 do uchwały nr 16/83 Zarządu Centralnego Związku Spółdzielni (...) z 27 czerwca 1983r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy spółdzielczości mleczarskiej. Ubezpieczona na dzień 01.01.1999r. udowodniła wymagany co najmniej 20 letni okres składkowy i nieskładkowy, nie przystąpiła do otwartego funduszu emerytalnego a w dniu złożenia wniosku o emeryturę posiadała ukończone 55 lat. W okresie od 15.11.1972r. do 30.11.1994r. ubezpieczona zatrudniona była w (...) Spółdzielni (...) w S. z tym, że od 01.12.1990r. do 28.02.1993r. w (...), gdyż jej zakład pracy, w wyniku reorganizacji zmienił nazwę na (...). W okresie od 15.11.1972r. do 15.01.1973r. ubezpieczona zatrudniona była w D. O. - Osobowym na wstępnym stażu pracy, a od 1 marca 1973r. na stanowisku referenta w tym dziale. Od 13.06.1973r. powierzono ubezpieczonej obowiązki brakarza, od 1 lutego 1978r. stanowisko asystenta laboratorium, a od 01.10.1981r. stanowisko starszego laboranta. Następnie, na podstawie umowy o pracę z 01.12.1990r. ubezpieczonej powierzono ponownie obowiązki starszego laboranta w dziale Kontroli Jakości - Laboratorium, a z dniem 01.11.199lr. ubezpieczona rozpoczęła pracę na stanowisku sprzedawcy. W ramach obowiązków brakarza i laboranta ubezpieczona pobierała na produkcji próby surowca, półproduktów i produktów i w laboratorium dokonywała analizy chemicznej i mikrobiologicznej a także badań organoleptycznych. Badała też czystość środków transportu i urządzeń produkcyjnych butelek. Prace wykonywała w pełnym wymiarze czasu pracy.

W oparciu o tak ustalony stan faktyczny Sąd Okręgowy uznał, że odwołanie ubezpieczonej nie zasługiwało na uwzględnienie. Uzasadniając stanowisko powyższe wskazał, iż zgodnie z art. 184 ustawy z 17.12.1998r. o emeryturach i rentach Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009r. nr 153 poz.1227 z późn. zm.) ubezpieczonej urodzonej po 31.12.1948r. która nie osiągnęła wieku 60 lat, przysługuje emerytura po osiągnięciu 55 lat, jeżeli na dzień 01.01.1999r. udokumentowała ona co najmniej 20 lat okresów składkowych i nieskładkowych, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach, a ponadto nie przystąpiła do otwartego funduszu emerytalnego i rozwiązała stosunek pracy - w przypadku ubezpieczonej będącej pracownikiem. W niniejszej sprawie sporną okolicznością, a przesądzającą o prawie ubezpieczonej, do tzw. wcześniejszej emerytury, był posiadany przez ubezpieczoną okres pracy w szczególnych warunkach.

Sąd Okręgowy zaakcentował, iż ubezpieczona domaga się zaliczenia do tego okresu- pracy wykonywanej w (...) Spółdzielni (...) od 01.10.1973r. do 30.11.1990r. na stanowiskach brakarza, asystenta laboratorium i starszego laboranta. W wydanym przez Archiwum świadectwie pracy w szczególnych warunkach wskazane zostało, że była to praca wymieniona w dziale XIV poz.24 wykazu stanowiącego załącznik nr 1 do uchwały nr 16/83 Zarządu Centralnego Związku Spółdzielni (...) z 27 czerwca 1983r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy spółdzielczości mleczarskiej. Z treści przepisu art. 184 ust. 1 cyt. wyżej ustawy wynika, że okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisach dotychczasowych, a więc zastosowanie ma rozporządzenie Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w. sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych waru nkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983r. nr 8 poz. 43 z późn. zm.). Z § 1 ustęp 1 cyt. rozporządzenia wynika też, że rozporządzenie stosuje się do pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, wymienione w § 4 - 15 rozporządzenia oraz w wykazach stanowiących załącznik do rozporządzenia. Jednocześnie w ust. 2 § 1 rozporządzenia właściwi ministrowie, kierownicy urzędów centralnych oraz centralne związki spółdzielcze w porozumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych upoważnieni zostali do ustalenia w podległych i nadzorowanych zakładach pracy stanowisk pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach wymienione w wykazach A i B rozporządzenia. Na podstawie wskazanego przepisu, uchwałą nr 16/83 Zarząd Centralnego Związku Spółdzielni (...) wskazał stanowiska pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach w spółdzielczości mleczarskiej. W dziale XIV wskazanej uchwały zatytułowanym Prace różne w pozycji 24 wymieniono kontrolę międzyoperacyjną, kontrolę jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno - techniczny na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienionej w wykazie, z zaznaczeniem w pkt 1, że chodzi o stanowiska pracy, na których prace wykonywane są stale i bezpośrednio przy stanowiskach wymienionych w wykazie. Przedmiotowe stanowiska wymienione zostały natomiast w dziale X poz. 7 i poz. 13 wyżej wymienionej uchwały i wynika z nich, że chodzi o pracowników w chłodniach składowanych i przyzakładowych o temperaturze wewnętrznej poniżej 0°, jak i o pracowników zatrudnionych przy obsłudze pras filtracyjnych wirówek i suszarek w przemyśle mleczarskim.

Powyższe prace wymienione zostały również w wykazie A Dział X i XIV załącznika do cyt. wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. W szczególności pkt. 24 Działu XIV jako pracę w szczególnych warunkach wskazuje kontrolę międzyoperacyjną, kontrolę jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno - techniczny na oddziałach i wydziałach w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie.

Sąd Okręgowy podkreślił, że ubezpieczona w spornym okresie, zatrudniona jako brakarz, asystent laboratorium i starszy laborant istotnie wykonywała pracę, którą można zaliczyć do kontroli jakości produkcji, jednakże pomimo powyższego faktu, praca ta nie spełniała wymogu pracy w szczególnych warunkach, bowiem nie była wykonywana stale i bezpośrednio przy stanowiskach wyżej wymienionych. Jak wynika ze zgromadzonego materiału ubezpieczona swoją podstawową pracę wykonywała w odrębnym pomieszczeniu - laboratorium. Tam dokonywała analizy i badań pobranych na produkcji próbek, zaś okoliczności powyższe potwierdzili słuchani w sprawie świadkowie jak i sama ubezpieczona.

Sąd meriti wskazał, że nie ma przy tym znaczenia, że większość czasu pracy była, według twierdzeń ubezpieczonej, wykonywana w dziale produkcji przy pobieraniu materiału do badań w laboratorium, chociaż taka sytuacja wydaje się nieprawdopodobna, gdyż z pewnością pobranie próbek do badania zajmuje mniej czasu niż dokonanie analizy i opisanie wyników badań na miejscu w laboratorium. Jednakże, ta okoliczność, przy fakcie że ubezpieczona nie wykonywała pracy stale i bezpośrednio na produkcji czy też w chłodniach składowych, nie ma istotnego znaczenia.

Zgodnie bowiem z § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, obowiązującym na danym stanowisku, a taka sytuacja w przypadku ubezpieczonej nie miała miejsca.

Z tych względów na podstawie art. 477 14 § 1 kpc Sąd Okręgowy orzekł, jak w sentencji wyroku.

Od powyższego wyroku apelację wniosła ubezpieczona, która wydanemu rozstrzygnięciu zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na przyjęciu, że nie wykonywała ona pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Tak podnosząc, apelująca wniosła o zmianę zaskarżonego orzeczenia w całości poprzez uznanie, że ubezpieczona wykonywała pracę w szczególnych warunkach w okresie od 01. 10. 1973 r. do 30. 11. 1990 r. zgodnie ze świadectwem pracy w szczególnych warunkach z dnia 23.12.2011 r.

Uzasadniając powyższe apelująca wskazała, iż wbrew świadectwu pracy w szczególnych warunkach wystawionemu przez Archiwum (...) S.A. S. oraz zeznaniom świadków i ubezpieczonej sąd nieprawidłowo uznał, iż jej praca w charakterze brakarza, laboranta i starszego laboranta nie była pracą w szczególnych warunkach, podczas gdy zgodnie z uchwałą nr 16/83 Zarządu Centralnego Związku Spółdzielni (...) jej pracę zalicza się do kontroli jakości produkcji. Nieuprawnionym jest także twierdzenie, że pracowała w odrębnym pomieszczeniu tj. laboratorium. Oczywistym jest, iż ze względu na specyfikę, jej praca musiała być wykonywana poza halą produkcji, ale w przeważającej mierze kontrola całego procesu produkcji odbywała się na produkcji. Poza tym, zgodnie z definicją brakarz - laborant to pracownik kontroli technicznej w zakładzie produkcyjnym oceniający jakość gotowych wyrobów, który to w swojej pracy spotyka się z różnymi zagrożeniami.

Organ rentowy nie ustosunkował się do apelacji ubezpieczonej.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje

Apelacja ubezpieczonej okazała się niezasadna. Przeprowadzona przez Sąd Apelacyjny kontrola instancyjna zaskarżonego rozstrzygnięcia prowadzi do wniosku, iż orzeczenie Sądu pierwszej instancji jest trafne, a postawione w apelacji zarzuty, chybione. Prawidłowo Sąd Okręgowy zaakcentował na wstępie rozważań, iż kwestią sporną w sprawie była kwalifikacja posiadanego przez ubezpieczoną okresu zatrudnienia w spółdzielni mleczarskiej, jako pracy w szczególnych warunkach.

Zgodnie z art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach, uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne bądź otoczenia. Stosownie do treści ust. 4 wiek emerytalny, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych. Wykładani pojęcia „przepisy dotychczasowe” dokonał Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 2002 r., III ZP 30/01 orzekając, że odesłanie do tych przepisów nie upoważnia do tworzenia wykazów obejmujących stanowiska na których wykonuje się prace w szczególnych warunkach. Aktem prawnym normującym tę problematykę jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 z późn. zm.). W kwestii przepisów dotychczasowych - ta linia orzecznicza była podtrzymywana w kolejnych wyrokach Sądu Najwyższego, w których podkreślano, iż upoważnienie dla właściwych ministrów, kierowników urzędów centralnych i centralnych związków spółdzielczych- nie stwarzało ani podstawy prawnej do wydawania aktów niezgodnych z powszechnie obowiązującym prawem, ani nie przewidywało możliwości wykraczania poza wykazy prac wykonywanych w szczególnych warunkach wymienionych w załączniku do rozporządzenia (v. wyroki Sądu Najwyższego z: 16 listopada 2010 r., I UK 124/10, 29 stycznia 2008 r., I UK 192/07, 20 października 2005 r., I UK 41/05, 23 listopada 2004 r., teza 2 I UK15/04, 21 kwietnia 2004 r. II UK 337/03).

W bogatym orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że dla oceny, czy pracownik pracował w szczególnych warunkach, nie ma istotnego znaczenia nazwa zajmowanego przez niego stanowiska, tylko rodzaj powierzonej mu pracy. Praca w szczególnych warunkach to praca wykonywana stale (codziennie) i w pełnym wymiarze czasu pracy (przez 8 godzin dziennie, jeżeli pracownika obowiązuje taki wymiar czasu pracy) w warunkach pozwalających na uznanie jej za jeden z rodzajów pracy wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. Decydującą rolę w analizie charakteru pracy ubezpieczonego z punktu widzenia uprawnień emerytalnych ma zatem możliwość jej zakwalifikowania pod którąś z pozycji wspomnianego załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów. W świetle art. 32 ust. 4 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych pracami w szczególnych warunkach nie są bowiem wszelkie prace wykonywane w narażeniu na kontakt z niekorzystnymi dla zdrowia pracownika czynnikami, lecz jedynie takie, które zostały rodzajowo wymienione w tymże rozporządzeniu. Przepis § 1 ust. 1 rozporządzenia stanowi zresztą, że akt ten ma zastosowanie do pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, wymienione w § 4 - 15 rozporządzenia oraz w wykazach stanowiących załącznik do niego (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2011 r., I UK 393/10).

Z przedłożonego przez ubezpieczoną świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach wystawionego przez Archiwum (...) S.A. S. z dnia 23 grudnia 2011 r. wynika co prawda, iż w spornym okresie wykonywała prace w kontroli jakości produkcji na stanowisku brakarza a od 1 października 1981 r., starszego laboranta, na stanowiskach wymienionych w dziale XIV poz. 24 wykazu stanowiącego załącznik nr 1 do uchwały nr 16/83 Zarządu Centralnego Związku Spółdzielni (...) z 27 czerwca 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy spółdzielczości mleczarskiej, to również z powyższego apelująca nie może wywodzić żadnych skutków prawnych.

Sąd Apelacyjny zauważa, iż dokument w postaci świadectwa pracy nie jest dokumentem abstrakcyjnym, w tym sensie, że treści z niego wynikające choćby były wątpliwe w świetle innych dowodów, należy bezwarunkowo przyjmować za prawdziwe. Świadectwo pracy, podobnie jak i inne dowody podlega weryfikacji co do zgodności z prawdą w kontekście całokształtu materiału dowodowego. W razie więc wszczęcia postępowania sądowego (zob. art. 473 § 1 k.p.c.), toczącego się wskutek odwołania ubezpieczonego od odmownej decyzji organu rentowego w sprawie przyznania uprawnień do emerytury w wieku obniżonym, dopuszczalne jest przeprowadzanie wszelkich dowodów dla wykazania okoliczności, mających wpływ na prawo do świadczenia zarówno wtedy, gdy pracodawca wystawił świadectwo pracy, a ZUS kwestionuje jego treść, jak i wówczas, gdy dokument taki nie może być sporządzony (teza 1 wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 14 grudnia 2004 r., III AUa 2474/03, LEX nr 151770; zob. też wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 8 kwietnia 1999 r., II UKN 619/98 z glosą 1 T. B.-M. oraz z dnia 7 października 2003 r., II UK 87/03, OSNP 2004/14/248).

W załączniku 1 do uchwały nr 16/83 z dnia 27 czerwca 1983 r., w dziale XIV Prace różne wymieniono faktycznie kontrolę międzyoperacyjną, kontrolę jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno techniczny na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie, ale przedmiotowe stanowiska odnoszą się do Działu X - W rolnictwie i przemyśle rolno-spożywczym i pracowników w chłodniach składowych i przyzakładowych o temperaturze wewnętrznej poniżej 0 0 , jak i do pracowników zatrudnionych przy obsłudze prac filtracyjnych wirówek i suszarek w przemyśle mleczarskim tj. wskazanych w poz. 7 i 13, a nie stanowisk, na których swoją pracę wykonywała ubezpieczona.

Również w wykazie A Dział XIV załącznika do cyt. wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w pkt. 24 Działu XIV jako pracę w szczególnych warunkach wskazuje się kontrolę międzyoperacyjną, kontrolę jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno - techniczny na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie, ale i do tej kategorii nie można zaliczyć pracy ubezpieczonej. Czynności ogólnie pojętego nadzoru lub kontroli w procesie produkcji wykonywanej w tych wydziałach i oddziałach, w których zatrudnieni są pracownicy wykonujący pracę w warunkach szczególnych w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r., objęte poz. 24 działu XIV Wykazu A, to wyłącznie te czynności, które wykonywane są w warunkach bezpośrednio narażających na szkodliwe dla zdrowia czynniki, a więc polegające na bezpośrednim nadzorze i bezpośredniej kontroli procesu pracy na stanowiskach pracy wykonywanej w szczególnych warunkach. Jeśli zatem czynności te wykonywane są w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na stanowisku pracy związanej z kontrolą międzyoperacyjną, kontrolą jakości produkcji i usług oraz dozorem inżynieryjno-technicznym, to okres wykonywania tej pracy jest okresem pracy uzasadniającym prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu. Natomiast jeśli pracownik zatrudniony na stanowisku związanym z kontrolą międzyoperacyjną, kontrolą jakości produkcji i usług oraz dozorem inżynieryjno-technicznym wykonuje - poza bezpośrednim nadzorem procesu produkcji - inne czynności, istotne znaczenie z punktu widzenia uprawnień do emerytury na podstawie art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z FUS ma ustalenie, jaką część obowiązującego czasu pracy zajmowały te czynności. Jak wynika z niekwestionowanych ustaleń faktycznych apelująca w spornym okresie na stanowisku brakarza, laboranta a następnie starszego laboranta wykonywała część pracy rzeczywiście bezpośrednio przy stanowiskach produkcyjnych, ale pracowała także w laboratorium zakładowym, badała też czystość środków transportu i urządzeń produkujących, butelek. Zaakcentowania zatem wymaga, że zatrudnienie na tych stanowiskach miało charakter branżowy – spółdzielczość mleczarska możliwa do przyporządkowania działowi X W rolnictwie i przemyśle rolno-spożywczym wykazu A rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r., analogicznie jak w wykazie prac w szczególnych warunkach –załącznika 1 do powołanej w sprawie uchwały nr 16/83 Zarządu Centralnego Związku Spółdzielni (...) z 27 czerwca 1983 r. Skoro zajmowane stanowiska nie zostały wymienione w powyższych wykazach, działów X, to nie można było zakwalifikować spornego okresu do prac wykonywanych w szczególnych warunkach. Taka ocena znajduje potwierdzenie w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 1 czerwca 2010 r., II UK 21/10. A zatem ubezpieczona na tych stanowiskach nie mogła równocześnie sprawować kontroli jakości produkcji stale i bezpośrednio na wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace, wymienione w wykazie, a co za tym idzie kwalifikacja jej pracy również z przywołaniem Działu XIV pkt 24 jest niemożliwa. Takie ustalenie znajduje również potwierdzenie w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2011 r., III UK 3/11, rozważającego kwalifikacje pracy skarżącej zatrudnionej na stanowisku laboranta, wykonującej część prac w laboratorium zakładowym, a część pracy bezpośrednio przy stanowiskach produkcyjnych.

Mając powyższe na względzie apelację jako bezzasadną na podstawie art. 385 k.p.c. oddalono.

SSA Romana Mrotek SSA Zofia Rybicka - Szkibiel SSA Anna Polak