Dyferencjacja sytuacji prawnej ubezpieczonych osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą oraz ubezpieczonych pracowników w zakresie prawa do skorzystania z emerytury w obniżonym wieku jest usprawiedliwiona uzasadnioną cechą relewantną. Ustawodawca jako zasadę ogólną przewidział wiek emerytalny (podstawowy) określony na poziomie 65 lat dla mężczyzn i 60 lat dla kobiet. Emerytura na podstawie art.184 w zw. z art.32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jt.: Dz.U. z 2009r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) jest wyjątkiem od ogólnej reguły, zaś ustawodawca miał uzasadnione podstawy do tego, by wyjątek ten rozciągnąć wyłącznie na ubezpieczonych wykonujących pracę w warunkach szczególnych w ramach prawno-pracowniczego zatrudnienia.
Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.