descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt III AUa 246/19

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia 8 czerwca 2018 r. Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w K. o rocznym rozliczeniu emerytury w związku z osiągniętym

w 2017 r. przychodem przez ubezpieczonego S. C. dokonał potrącenia z tytułu wykonanego rozliczenia w wysokości 2.121,55 zł. W uzasadnieniu wskazał, że uzyskany

z 2017 r. przychód, z tytułu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub pozarolniczej działalności gospodarczej wyniósł: 37.643,65 zł, wysokość przychodu możliwego

do osiągnięcia, nie powodująca zmniejszenia świadczenia, wynosiła: 35.522,10 zł, zmniejszenie świadczenia przy rozliczeniu rocznym (max. 24% rocznej kwoty bazowej) wyniosła: 2.121,55 zł. Kwota pobranych, na poczet rozliczenia, zaliczek wyniosła: 0,00 zł. Zatem ogółem kwota wynikająca z rozliczenia do potrącenia wyniosła: 2.121,55 .

Ubezpieczony w odwołaniu od w/w decyzji domagał się odstąpienia od rozliczania jego przychodów powodujących ograniczenie emerytury bowiem osiągnął powszechny wiek emerytalny (tj. 65 lat). Wskazał, że Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w K. bezpodstawnie obliczył jego przychód za rok 2017 r. powołując się przy tym tylko na art. 104 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, nie uwzględniając przy tym art. 103 ww. ustawy, która stanowi, że nie stosuje się ograniczenia osiąganych dochodów do emerytów którzy osiągnęli powszechny wiek emerytalny, tj. 65 lat dla mężczyzn. W ocenie odwołującego pominięto także art. 11 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy i ich rodzin, który stanowi,

że w sprawach nie uregulowanych w ustawie stosuje się przepisy ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin .

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy podtrzymał stanowisko i wniósł

o oddalenie odwołania.

Wyrokiem z dnia 7 listopada 2018r. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach oddalił odwołanie.

Sąd ustalił:

S. C. (ur. (...)) uprawniony jest do emerytury wojskowej

od 1 listopada 1991r . Ubezpieczony w 2017 r. zatrudniony był w Przedsiębiorstwie Handlowo-Usługowym (...) i osiągał przychód z tytułu umowy zlecenia . W 2017 r. uzyskał przychód, z tytułu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub pozarolniczej działalności gospodarczej w wysokości: 37.643,65 zł, wysokość przychodu możliwego do osiągnięcia, nie powodująca zmniejszenia świadczenia, wynosiła zaś: 35.522,10 zł, zmniejszenie świadczenia przy rozliczeniu rocznym (max. 24% rocznej kwoty bazowej) wyniosło: 2.121,55 zł. Kwota pobranych, na poczet rozliczenia, zaliczek wyniosła: 0,00 zł. Zatem ogółem kwota wynikająca z rozliczenia do potrącenia wyniosła: 2.121,55 zł.

Wobec poczynionych ustaleń Sąd uznał odwołanie za bezzasadne podnosząc

w motywach rozstrzygnięcia, że zaskarżona decyzja wojskowego organu rentowego jest prawidłowa i zgodna z powszechnie obowiązującym porządkiem prawnym albowiem wojskowy organ rentowy właściwie rozliczył emeryturę ubezpieczonego w związku

z osiągniętym przez niego w 2017 r. przychodem, przy zastosowaniu właściwej podstawy prawnej, tj. art. 40 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin. W przypadku ubezpieczonego brak jest podstaw do zastosowania przepisu art. 103 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, jak domagał się ubezpieczony, bowiem przepis art. 40 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin wyraźnie wskazuje, że emerytura ulega zmniejszeniu na zasadach określonych w przepisach art. 104 ust. 1a-6, ust. 8 pkt 1 i 2 oraz ust. 9 i 10 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach

i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W stosunku do ubezpieczonego zastosowanie znajdują zatem jedynie wyraźnie wskazane przepisy, tj. art. 104 ust. 1a-6, ust. 8 pkt 1 i 2 oraz ust. 9 i 10 ustawy emerytalnej. Rozliczenie emerytury ubezpieczonego

w związku z osiąganym przez niego przychodem nastąpiło w oparciu o właściwie zastosowane przepisy prawa, w związku z powyższym nie sposób uznać, że organ rentowy pominął art. 11 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy i ich rodzin, który stanowi,

że w sprawach nie uregulowanych w ustawie stosuje się przepisy ustawy o emeryturach

i rentach z FUS. Kwestia rozliczenia emerytury została uregulowana w ustawie

o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin w związku z czym brak było podstaw by stosować przepisy ustawy o emeryturach i rentach z FUS.

Apelację od tego wyroku wywiódł ubezpieczony domagając się jego zmiany

i uwzględnienia odwołania.

Skarżący podniósł, że wyrok zapadł z ewidentnym pogwałceniem zasad sprawiedliwości społecznej i równości obywatelskich. W jego ocenie Sąd Okręgowy zastosował zawężoną

(uproszczoną) interpretację art.40 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin albowiem ze względu na brak określenia wieku emerytalnego w tej ustawie konieczne było zabezpieczenie praw żołnierzy, którzy osiągnęli tzw. pełną wysługę emerytalną.

W tej sytuacji odesłanie w art.11 ustawy do uregulowań ustawy o emeryturach i rentach

z FUS stanowi logiczne uzupełnienie braku określenia wieku emerytalnego.

Nielogiczne jest zatem wybiórcze stosowanie uregulowań ustawy o emeryturach i rentach

z FUS to jest zastosowanie art.104 i odmowa zastosowania art.103 tej ustawy.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje

Apelacja nie jest zasadna.

Sąd Apelacyjny podziela stanowisko Sądu I instancji, że rozliczenie emerytury ubezpieczonego w związku z osiąganym przez niego przychodem nastąpiło w oparciu

o właściwie zastosowane przepisy prawa, w związku z powyższym nie sposób uznać,

że organ rentowy pominął art. 11 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy i ich rodzin.

Ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin stanowi element tzw. systemu zaopatrzeniowego (finansowanego z budżetu) ukształtowanego

na innych zasadach niż system powszechny o charakterze ubezpieczeniowym, oparty

na składce.

Ustawa ta zawiera w dziale V własną regulację dotyczącą między innymi zawieszania prawa do świadczeń oraz zmniejszania ich wysokości, przy czym szczegółowe zasady dokonywania rozliczenia rocznego emerytur wojskowych i wojskowych rent inwalidzkich

a także sposób ich zmniejszania w trakcie roku kalendarzowego w razie osiągania przychodu, o którym mowa w art. 40 ustawy z dnia 10 grudnia 1993r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin zostały zawarte w rozporządzeniu Min. Obrony Narodowej z dnia 29.04.2004r. (Dz.U.2004.108.1147).

Jest to zatem regulacja kompletna, która co prawda zawiera odesłanie do uregulowań ustawy o emeryturach i rentach z FUS ale wyraźnie wskazuje zakres tego odesłania.

Zgodnie bowiem z art. 40 ust.1 i ust. 2 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r.

o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin w razie osiągania przychodu z tytułu działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, emerytura lub renta inwalidzka ulega zmniejszeniu na zasadach określonych w przepisach art. 104 ust. 1a-6, ust. 8 pkt 1 i 2 oraz ust. 9 i 10 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, nie więcej jednak niż o 25% wysokości tej emerytury lub renty inwalidzkiej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. W razie osiągania przychodu, określonego w ust. 1,

w kwocie przekraczającej 130% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za kwartał kalendarzowy, ostatnio ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, kwota emerytury lub renty inwalidzkiej ulega zmniejszeniu o 25% jej wysokości.

Kompletność tej regulacji wyklucza zatem możliwość zastosowania art.103 ustawy

o emeryturach i rentach z FUS jako, że cyt. art.40 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin nie odsyła do tego przepisu i przewiduje własne ograniczenie zakresu zmniejszenia a nie można jednocześnie uznać, że zastosowanie art.103 ustawy o emeryturach i rentach z FUS jest możliwe na podstawie odesłania ogólnego zawartego w art.11 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, który stanowi wszak wyraźnie, że przepisy ustawy o emeryturach i rentach z FUS stosuje się w sprawach nie uregulowanych w ustawie.

Z przytoczonych względów Sąd Apelacyjny na mocy art. 385 k.p.c. oddalił apelację jako pozbawioną podstaw.

/-/ SSA M.Procek /-/ SSA J.Pietrzak /-/ SSA T.szweda

Sędzia Przewodniczący Sędzia