Treść orzeczenia
Sygn. akt III AUa 1678/17
Postanowienie
Dnia 28 maja 2018 r.
Sąd Apelacyjny w Gdańsku - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
SSA Daria Stanek (spr.)
SSA Maciej Piankowski
SSO del. Beata Golba-Kilian
sekr. sądowy Angelika Czaban po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2018 r. w Gdańsku sprawy T. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. o prawo do odsetek na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku VII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 9 sierpnia 2017 r., sygn. akt VII U 3172/17 postanawia: umorzyć postępowanie apelacyjne w sprawie.
SSO del. Beata Golba – Kilian SSA Daria Stanek SSA Maciej Piankowski
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w Gdańsku – VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem
z dnia 9 sierpnia 2017 r. zmienił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. z dnia 10 lutego 2017 r. i przyznał T. P. prawo do odsetek ustawowych od niewypłaconych w terminie ryczałtu energetycznego i dodatku kompensacyjnego od dnia 1 lutego 2013 r. do dnia zapłaty, sygn. akt VII U 3172/17.
Pozwany organ rentowy wywiódł apelację od powyższego wyroku w dniu 8 września 2017 r.
Ubezpieczona zmarła w dniu 28 października 2017 r. ( vide: scan odpisu skróconego aktu zgonu – k. 79, 85 a.s.).
Ubezpieczona nie miała innych spadkobierców niż wnuczka A. P.. Jedyny syn ubezpieczonej D. P. zmarł 20 czerwca 1993 r. ( vide: kserokopia wypisu aktu notarialnego - Protokołu dziedziczenia oraz oświadczenia o przyjęciu spadku
z dobrodziejstwem inwentarza z dnia 9 marca 2018 r. - k. 92 a.s.).
A. P. nie prowadziła z T. P. wspólnego gospodarstwa domowego i pozostaje na własnym utrzymaniu ( vide: oświadczenie A. P. na rozprawie apelacyjnej w dniu 28 maja 2018 r. - k. 96 a.s.). Nie jest ona uprawniona do renty rodzinnej po zmarłej, gdyż nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 67 ustawy o emeryturach i rentach z FUS
Brat ubezpieczonej T. T. nie mieszkał z ubezpieczoną ( vide: pismo z dnia
1 września 2017 r. - k. 60 a.s.)., nie jest również uprawniony do renty rodzinnej po zmarłej - nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 67 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.
T. P. utrzymywała się z własnego świadczenia emerytalnego ( vide: oświadczenie A. P. na rozprawie apelacyjnej w dniu 28 maja 2018 r. - k. 96 a.s.).
Zgodnie z treścią art. 182 § 1 k.p.c. sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron lub na wniosek spadkobiercy, jak również z przyczyn wskazanych w art. 177
§ 1 pkt 5 i 6, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu roku
od daty postanowienia o zawieszeniu. Ponadto sąd umorzy postępowanie w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie
po upływie roku od daty postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny. Sąd także umorzy postępowanie w razie śmierci strony po upływie lat pięciu od daty postanowienia
o zawieszeniu postępowania z tej przyczyny.
Stosownie natomiast do treści art. 136 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS,
w razie śmierci osoby, która zgłosiła wniosek o świadczenia określone ustawą, świadczenia należne jej do dnia śmierci wypłaca się małżonkowi, dzieciom, z którymi prowadziła wspólne gospodarstwo domowe, a w razie ich braku - małżonkowi i dzieciom, z którymi osoba ta nie prowadziła wspólnego gospodarstwa domowego, a w razie ich braku - innym członkom rodziny uprawnionym do renty rodzinnej lub na których utrzymaniu pozostawała ta osoba.
W ust. 3 przewidziano, iż roszczenia o wypłatę świadczeń, o których mowa w ust. 1, wygasają po upływie 12 miesięcy od dnia śmierci osoby, której świadczenia przysługiwały, chyba że przed upływem tego okresu zgłoszony zostanie wniosek o dalsze prowadzenie postępowania.
W realiach analizowanej sprawy nie było osób uprawnionych do wstąpienia do sprawy w trybie art. 136 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Brak jest zatem następstwa prawnego, o jakim mowa w art. 182 § 1 zd. 2 k.p.c.
Zgodnie z brzmieniem art. 355 § 1 k.p.c. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, m.in. jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne
lub niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe, przy uwzględnieniu treści powołanych przepisów, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 182 § 1 zd. 2 w zw. z art. 355 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia.
SSA Daria Stanek SSA Maciej Piankowski SSO del. Beata Golba - Kilian