Treść orzeczenia
Sygn. akt III AUa 1427/12
Postanowienie
Dnia 5 listopada 2012 r.
Sąd Apelacyjny w Krakowie III Wydział Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
SSA Feliksa Wilk
SSA Iwona Łuka-Kliszcz
SSA Ewa Drzymała (spr.)
st.sekr.sądowy Elżbieta Bałaban po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w K. o wysokość emerytury na skutek skargi wnioskodawcy o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 25 lipca 2012 r. sygn. III AUa 653/11 postanawia : odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Wnioskodawca S. S. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Wydział III z dnia 25 lipca 2012 do sygn. akt III AUa 653/11. Skarżący podniósł, iż Sąd Apelacyjny rozpoznając jego sprawę nie skorygował błędów ZUS mających na celu przyznanie mu najniższej z możliwych emerytury oraz przedstawił merytoryczne zarzuty dotyczące przedmiotowego postępowania.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Wznowienie postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem, jest instytucją szczególną, której wszczęcie zostało ograniczone do sytuacji, gdy zachodzą wyczerpująco wyliczone w przepisach kodeksu postępowania cywilnego tzw. podstawy wznowienia. Należą do nich nieważność postępowania ( art. 401 k.p.c.), wypadki gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie ( art.401 1 ) oraz tzw. przyczyny restytucyjne ( art. 403 k.p.c.). Ratio legis takiego ukształtowania skargi o wznowienie postępowania stanowi potrzeba zabezpieczenia stabilności prawomocnych merytorycznych orzeczeń, a przez to ładu prawnego przez nie stworzonego. Zaś zgodnie z art. 410 § 1 sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie.
Skarżący nie podaje żadnej podstawy skargi, a z jej treści wynika jednoznacznie, iż skarżący traktuje skargę o wznowienie postępowania jako dodatkową możliwość odwołania się od niekorzystnego dla niego prawomocnego wyroku. Domaga się bowiem uwzględnienia jego wszystkich żądań dotyczących sposobu wyliczenia emerytury, przedstawiając swoje argumenty i polemizując ze stanowiskiem Sądu. Jednakże skarga o wznowienie postępowania nie służy korygowaniu orzeczeń, lecz tylko wzruszeniu orzeczeń zapadłych w wyniku rażących uchybień przepisów procesowych lub materialno prawnych a także opartych na przepisach następnie uchylonych jako niezgodne z Konstytucją. Nie można natomiast żądać wznowienia postępowania na tej tylko podstawie, że skarżący nie zgadza się z zaskarżonym wyrokiem.
W konsekwencji należało uznać, że skarga złożona przez wnioskodawcę nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia i dlatego stosownie do art. 410 § 1 k.p.c. podlega odrzuceniu.