Treść orzeczenia
Sygn. akt III A Ua 1158/11
Postanowienie
Dnia 9 marca 2012r.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SA Maria Pietkun (spr.)
Sędziowie: SA Irena Różańska ─ Dorosz
SA Barbara Staśkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 marca 2012r. sprawy z wniosku S. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o wysokość emerytury na skutek skargi kasacyjnej S. G. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 24 listopada 2011r. sygn. akt III A Ua 1158/11 postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem dnia 24 listopada 2011r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił apelację wnioskodawcy S. G. od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Opolu z dnia 6 maja 2011r. o wysokość emerytury. W dniu 19 stycznia 2012r. doręczono wnioskodawcy odpis wyroku Sądu Apelacyjnego z uzasadnieniem , na jego uprzedni wniosek. W dniu 24 stycznia 2012r. wnioskodawca złożył sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego.
Sąd Apelacyjny zważył.
Skarga kasacyjna wnioskodawcy podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 87 1 § 1. kpc w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Z powyższej regulacji jednoznacznie wynika, że skarga kasacyjna winna być sporządzona wyłącznie przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym działającym w imieniu strony , która sama nie może skutecznie sporządzić skargi. W sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności wymienionych w przepisie § 2 powołanego artykułu, zwalniająca z obowiązkowego zastępstwa strony.
Z tego względu skarga kasacyjna wniesiona przez wnioskodawcę podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna o czym Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 130 § 5 kpc w zw. z art. 398 6 § 2 kpc.