Treść orzeczenia
Uzasadnienie
Formularz UK 1
Sygnatura akt
Sygn. akt II W 461/25
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.
1.1. USTALENIE FAKTÓW
1.1. Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
1.1.1.
K. D.
Czyn zarzucony oskarżonej:
w okresie od 21 lutego 2023 roku do 1 maja 2024 roku w L. prowadząc działalność gospodarczą pn. (...) K. D. z/s w miejscowości D., ul. (...) gm. (...), będąc podatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych osób fizycznych , uporczywie nie wpłacała w terminie, tj. przed upływem terminu określonego na złożenie zeznania do dnia 30 kwietnia 2024 r., Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w L., należnego zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób fizycznych wynikającego z zeznania PIT-28 za 2023 r. w wysokości 116.740 zł oraz nie wpłacała w terminie, tj. do 20 dnia następnego miesiąca należnego miesięcznego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za miesiące syczeń 2023 r. wysokości 10.882 zł, luty 2023 r. w wysokości 10.377 zł, marzec 2023 r. w wysokości 13.443 zł, kwiecień 2023 r. w wysokości 14.577 zł, maj 2023 r. w wysokości 9.905 zł, czerwiec 2023 r. w wysokości 16.124 zł, lipiec 2023 r. w wysokości 8.663 zł, sierpień 2023 r. w wysokości 7.015 zł, wrzesień 2023 r. w wysokości 10.671 zł, październik 2023 r. w wysokości 9.444 zł, grudzień 2023 r. w wysokości 7.326 zł, czym naruszyła przepis art. 21 ust.1 i 4 ustawy z dnia 20 listopada 1998 roku o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ( tj. Dz. U. z 2022 r. , poz. 2540 ze zm.),
tj. wykroczenie skarbowe z art. 57 § 1 kks.
Czynu nie przypisano.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione
Dowód
Numer karty
1. Firmę (...) K. D. zarejestrowała w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności gospodarczej RP 13 września 2021 roku. Przeważającym zakresem działalności firmy ww. przedsiębiorcy było tynkowanie. K. D. byłą odpowiedzialna za całokształt spraw firmy (...), w tym za kwestie finansowe prowadzenia działalności, w tym regulację podatków.
2. Kwota podatku jaką K. D. miała wpłacić z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób fizycznych wynikającego z zeznania PIT-28 za 2023 roku do dnia 30 kwietnia 2024 roku Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w L. wynosiła ogółem 116 740 złotych.
3. K. D. chciała zapłacić należny podatek dochodowy od przychodów ewidencjonowanych osób fizycznych w terminie zakreślonym ustawą, ale nie miała potrzebnej kwoty pieniędzy ani możliwości ich rychłego pozyskania bez narażania firmy na dodatkowe wysokie koszty np. wynikające z oprocentowania pożyczki, którą ewentualnie na ten cel mogła zaciągnąć. Przyczyną nie wpłacania w terminie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za miesiące styczeń -grudzień 2023 roku, a następnie należnego zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób fizycznych wynikającego z zeznania PIT-28 za 2023 r. w wysokości 116740 złotych była utrata płynności finansowej w roku 2022 spowodowana czynnikami niezależnymi od K. D. tj. niewywiązaniem się z umowy przez jednego z inwestorów – spółkę (...), która zalegała z zapłatą ww. kwoty 157968,98 zł, nagłym wzrostem cen materiałów na rynku budowlanym, a co za tym idzie zwiększenie kosztów realizacji umów przy niezmiennym wynagrodzeniu (fakt powszechnie znany) oraz sytuacją rodziną na przełomie lat 2021/2022 kiedy to ww. dowiedziała się w 21 tygodniu swojej ciąży, że dziecko urodzi się z ciężką wadą serca, a następnie urodzeniem dziecka z wrodzoną wadą serca ( Zespół (...)) i koniecznością ponoszenia nieoczekiwanych i znacznych wydatków związanych z diagnostyką prenatalną i noworodkową, a następnie kosztów leczenia. Od tamtej pory zaczęło się większe przełożenie środków finansowych na zdrowie, zaangażowanie czasu na badania i lekarzy specjalistów. To było dla K. D. najważniejsze. Niestety w tym samym czasie (przełom 2021/2022 roku) część firm nie uregulowała należności za rzecz (...) za wykonane usługi w terminie wynikającym z umów, a z tego tytułu powstawał podatek VAT. Na początku problemów z otrzymywaniem zapłaty za wykonane usługi (...) podejmowała rozmowy z kontrahentami w celu polubownego załatwienia tych spraw, wysyłała wezwania do zapłaty, ale kiedy okazało się to nieskuteczne zdecydowała się podjąć współpracę z firmą windykacyjną K. I., która na jej zlecenie próbowała wyegzekwować należności z tytułu zrealizowanych umów. Trwało to długo i ostatecznie nie przyniosło oczekiwanego rozwiązania. Firma windykacyjna poinformowała K. D., że nie udało jej się wyegzekwować całej należności (...) od (...) Sp. z o. o. z/s W.. Po otrzymaniu powyższej informacji K. D. zdecydowała się sama napisać do ww. spółki, aby spowodować zapłatę zaległej kwoty na rzecz prowadzonej firmy. Spotkała się z osobami decyzyjnymi tej spółki i przed samym terminem porodu zdecydowała się podpisać niekorzystne dla siebie porozumienie z tym podmiotem, albowiem jej sytuacja życiowo-zawodowa była bardzo trudna, zgodziła się nie tylko na płatność ratalną zaległości umownej, ale także na odstąpienie od kwoty odsetek i kary umownej. Do dnia zamknięcia przewodu w tej sprawie spółka (...) wywiązali się z umowy płatności ratalnej jedynie częściowo.
4. Córka K. D. urodziła się w kwietniu 2023 roku z wrodzoną wadą serca pod postacią zespół (...), tj. uszkodzenie zastawki trójdzielnej oraz częstoskurczem mięśnia sercowego. Od czasu porodu K. D. bardzo dużo czasu spędziłam w szpitalu, na diagnostyce poporodowej, a potem co 2-3 miesiące na wizytach, które trwały tydzień albo dwa. Dziecko wymagało permanentnej opieki rodzica. Opiekę tą sprawowała za dnia K. D., a wieczorami jej mąż. Nie mogli oni sobie jednak pozwolić na utratę źródła zarobkowania w tym czasie, a to dlatego, że oprócz już istniejących zobowiązań musieli mieć środki na życie, na bieżące wydatki, opłaty, leczenie najmłodszej córki oraz utrzymanie swoich dwóch starszych, ale małoletnich, pociech.
5. Do 21 stycznia 2025 roku K. D. nie korzystała z pomocy instytucyjnej opieki typu żłobek, ponieważ u dzieci z wrodzonymi wadami serca istnieje wysoki poziom ryzyka wystąpienia zagrożeń związanych z infekcjami. Obecnie sytuacja zdrowotna jej córki jest stabilna, nie musi już być tak często hospitalizowana jak to miało miejsce w 2023 roku.
6. Choroba najmłodszego dziecka wpłynęła na możliwość czasu poświęcanego przez K. D. prowadzonej działalności, nie podpisywała nowych umów, starała się jednak w dalszym ciągu prowadzić swoją firmę i trzymać rękę na pulsie. Od samego początku, gdy zaczęły się kłopoty z płynnością finansową prowadzonej firmy (...) starała się uzyskać zezwolenie organu skarbowego na rozłożenie swoich zobowiązań na raty, odroczenie terminu płatności zobowiązania lub o częściowe ich umorzenie. Wnioski były uwzględniane do momentu wydania decyzji z dnia 4 września 2023 roku nr (...), w której po raz pierwszy Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. odmówił K. D. rozłożenia na raty jej zobowiązania - podatku dochodowego od osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą opodatkowaną 19% podatkiem liniowym za 2022 rok. Po uzyskaniu przedmiotowej decyzji K. D. nie występowała z nowymi wnioskami o rozłożenie na raty zaległości, gdyż nie miała podstaw przypuszczać, że organ zmieni swoje stanowisko, skoro jej zaległość podatkowa zwiększyła się.
7. Problem z regulowaniem swoich zobowiązań K. D. miała już w 2021 roku, a było to związane z opóźnieniami regulowania należności przez jej kontrahentów, przy czym o nienależytym doborze kontrahentów nie może być mowy, gdyż są to nadal działające na rynku podmioty. Późniejsze zdarzenia, w tym o charakterze osobistym, o których nadmieniono powyżej, nie pozwoliły firmie (...) na odzyskanie płynności finansowej, a K. D. na regulowanie bieżących zobowiązań podatkowych.
8. Wykonywanie działalności gospodarczej (...) zostało zawieszone 31 lipca 2024 roku i trwało do 1 sierpnia 2025 roku. Po tej dacie K. D. zdecydowała się podjąć działalność gospodarczą licząc na to, że przyniesie to dochód, który umożliwi jej spłatę swoich zaległości finansowych, w tym publicznoprawnych. Obecnie działalność gospodarcza pod firmą (...) objęta jest postępowaniem restrukturyzacyjnym.
lista zaległości wraz z odsetkami z tytułu podatku dochodowego od przychodów osób fizycznych, k. 3;
zeznanie roczne PIT-28 za 2023 rok, k. 4-6;
pismo z 15.01.2025 r., k. 7;
ewidencja tytułów wykonawczych, k. 8-10;
raport wystawionych upomnień, k. 11-12;
wydruk zeznania złożonego elektronicznie, k. 13-15;
zestawienie danych z deklaracji VAT-7, k. 16-18;
zestawienie dochodów podatnika, k. 19;
wydruk z bazy POLTAX2B, k. 20-25;
wydruk – operacje księgowe dot. ryczałtu za rok 2023, k. 26;
tytuł wykonawczy, k. 27-28;
wydruk – zaległości nadpłaty podatnika, k. 29-30;
wydruk – pozycje tworzące upomnienie, k. 31-32,
tytuł w egzekucji, k. 33;
wydruk danych z Pesel-Sad, k. 34-35;
informacja z (...), k. 37-38;
pismo (...) w L. z 14 sierpnia 2025 roku wraz z decyzjami podatkowymi, k. 82-113;
odpowiedź od K. Inkaso z załącznikami, k. 127-139;
pismo od K. Inkaso z 31.10.2022 r., k. 142;
dokumentacja medyczna, k. 144-172;
obwieszczenie o dniu układowym, k. 143;
wyjaśnienia oskarżonej K. C.-D., k. 53-54, 120v-12, 173-173v.
9. K. D. aktualnie ma 39 lat, mężatka, jest matką trojga małoletnich dzieci w wieku 15, 12 i 2,5 lat. Nie leczyła się odwykowo ani psychiatrycznie. Stan zdrowia dobry, aczkolwiek sytuacja życiowa sprawiła, że od dłuższego czasu nie odczuwa wewnętrznego spokoju. Jest osobą niekaraną sądownie.
informacja o osobie z KRK, k. 42, 115;
dane osobopoznawcze, k. 34-35, 56;
wyjaśnienia oskarżonej K. D., k. 53-54, 120v-12, 173-173v.
1.2. Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
1.2.1.
K. D.
Czyn zarzucony oskarżonej:
w okresie od 21 lutego 2023 roku do 1 maja 2024 roku w L. prowadząc działalność gospodarczą pn. (...) K. D. z/s w miejscowości D., ul. (...) gm. (...), będąc podatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych osób fizycznych , uporczywie nie wpłacała w terminie, tj. przed upływem terminu określonego na złożenie zeznania do dnia 30 kwietnia 2024 r., Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w L., należnego zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób fizycznych wynikającego z zeznania PIT-28 za 2023 r. w wysokości 116.740 zł oraz nie wpłacała w terminie, tj. do 20 dnia następnego miesiąca należnego miesięcznego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za miesiące syczeń 2023 r. wysokości 10.882 zł, luty 2023 r. w wysokości 10.377 zł, marzec 2023 r. w wysokości 13.443 zł, kwiecień 2023 r. w wysokości 14.577 zł, maj 2023 r. w wysokości 9.905 zł, czerwiec 2023 r. w wysokości 16.124 zł, lipiec 2023 r. w wysokości 8.663 zł, sierpień 2023 r. w wysokości 7.015 zł, wrzesień 2023 r. w wysokości 10.671 zł, październik 2023 r. w wysokości 9.444 zł, grudzień 2023 r. w wysokości 7.326 zł, czym naruszyła przepis art. 21 ust.1 i 4 ustawy z dnia 20 listopada 1998 roku o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ( tj. Dz. U. z 2022 r. , poz. 2540 ze zm.),
tj. wykroczenie skarbowe z art. 57 § 1 kks.
Czynu nie przypisano.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione
Dowód
Numer karty
1. K. D. jako prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą (...) K. D. z/s w miejscowości D., ul. (...) gm. (...), w okresie od 21 lutego 2023 roku do 1 maja 2024 roku, w L., będąc podatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych osób fizycznych , uporczywie nie wpłacała w terminie, tj. przed upływem terminu określonego na złożenie zeznania do dnia 30 kwietnia 2024 r., Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w L., należnego zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób fizycznych wynikającego z zeznania PIT-28 za 2023 r. w wysokości 116.740 zł oraz nie wpłacała w terminie, tj. do 20 dnia następnego miesiąca należnego miesięcznego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za miesiące syczeń 2023 r. wysokości 10.882 zł, luty 2023 r. w wysokości 10.377 zł, marzec 2023 r. w wysokości 13.443 zł, kwiecień 2023 r. w wysokości 14.577 zł, maj 2023 r. w wysokości 9.905 zł, czerwiec 2023 r. w wysokości 16.124 zł, lipiec 2023 r. w wysokości 8.663 zł, sierpień 2023 r. w wysokości 7.015 zł, wrzesień 2023 r. w wysokości 10.671 zł, październik 2023 r. w wysokości 9.444 zł, grudzień 2023 r. w wysokości 7.326 zł.
pismo NUS w L. z 14 sierpnia 2025 roku wraz z decyzjami podatkowymi, k. 82-113;
odpowiedź od K. Inkaso z załącznikami, k. 127-139;
pismo od K. Inkaso z 31.10.2022 r., k. 142;
dokumentacja medyczna, k. 144-172;
obwieszczenie o dniu układowym, k. 143;
wyjaśnienia oskarżonej K. D., k. 53-54, 120v-12, 173-173v.
1.2. OCena DOWOdów
2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
1-9
lista zaległości wraz z odsetkami z tytułu podatku dochodowego od przychodów osób fizycznych
zeznanie roczne PIT-28 za 2023 rok,
pismo z 15.01.2025 r.,
ewidencja tytułów wykonawczych,
raport wystawionych upomnień,
wydruk zeznania złożonego elektronicznie,
zestawienie danych z deklaracji VAT-7,
zestawienie dochodów podatnika,
wydruk z bazy POLTAX2B,
wydruk – operacje księgowe dot. ryczałtu za rok 2023,
tytuł wykonawczy,
wydruk – zaległości nadpłaty podatnika,
wydruk – pozycje tworzące upomnienie,
tytuł w egzekucji,
wydruk danych z Pesel-Sad,
informacja z CEIDG,
pismo NUS w L. z 14 sierpnia 2025 roku wraz z decyzjami podatkowymi,
odpowiedź od K. Inkaso z załącznikami,
pismo od K. Inkaso z 31.10.2022 r.,
dokumentacja medyczna,
obwieszczenie o dniu układowym,
karta karna
Autentyczność tych dowodów nie została podważona w toku postępowania przez strony procesu, a Sąd nie ujawnił okoliczności mogących świadczyć o nierzetelności merytorycznej tych dokumentów, dlatego stały się one podstawą czynionych w sprawie ustaleń.
1-9
wyjaśnienia oskarżonej K. D.
Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonej za wiarygodne w pełnej rozciągłości, gdyż znalazły one potwierdzenie w obiektywnych dowodach w postaci dokumentów (w tym urzędowych), uznanych przez Sąd za w pełni miarodajny dla czynienia ustaleń w sprawie. Złożone przez K. D. wyjaśniania są logiczne, spójne i rzeczowe. Dostrzec przy tym należy, że ww. jest osobą doskonale rozeznaną w obowiązkach przedsiębiorcy, zna mechanizmy powstawania różnych podatków i ma zupełną świadomość obowiązków wynikających z tego tytułu. Nie kwestionuje też wysokiej rangi powinności przedsiębiorcy wobec US. Wyjaśnienia, które złożyła pozwoliły odtworzyć pełny obraz jej sytuacji finansowo-życiowej w okresie czasu, kiedy powstawały kolejne obowiązki podatkowe objęte zarzutem i w ocenie Sądu nie pozwala on przyjąć, za oskarżycielem, uporczywości jej działania, choć faktycznie brak wpłaty należności publicznoprawnej trwa dłuższy czas., ale w tym okresie czasu sytuacja materialno-osobista oskarżonej nie zmieniała się.
2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
-
-
1.3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Oskarżony
☐
3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
☐
3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
☐
3.3. Warunkowe umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania
☐
3.4. Umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania
☒
3.5. Uniewinnienie
1.
K. D.
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia
W ocenie Sądu przeprowadzone postępowanie dowodowe nie dało podstaw dla uznania, iż K. D. dopuściła się zarzuconego jej aktem oskarżenia wykroczenia skarbowego z art. 57 § 1 k.k.s.
Przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności karnej za przestępstwo skarbowe lub odpowiedzialności za wykroczenie skarbowe wymaga ustalenia popełnienia przez sprawcę czynu społecznie szkodliwego, zabronionego pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia. Ustalenie zaś, że czyn taki został popełniony polega na wykazaniu, że sprawca swoim zachowaniem wyczerpał wszystkie znamiona zarówno przedmiotowe, jak i podmiotowe zawarte w treści normy karnej, której naruszenie zostało mu zarzucone.
Jak podkreśla się w literaturze zaniechanie stypizowane w art. 57 § 1 k.k.s. stanowi zawsze tylko wykroczenie skarbowe, niezależnie od kwoty niewpłaconego w terminie podatku. Krótka dyspozycja tego wykroczenia stwarza dość poważne problemy interpretacyjne. Ich źródłem jest użyte w typizacji tego wykroczenia znamię uporczywości, które w prawie karnym skarbowym, inaczej niż w powszechnym, nie ma żadnej „tradycji”. W świetle literalnego brzmienia art. 57 § l k.k.s. jest oczywiste, że nie każde niewpłacenie w terminie podatku jest karalne, gdyż musi się ono cechować uporczywością. Naturalnym odruchem systemowym interpretatorów jest zwrócenie się w stronę powszechnego prawa karnego, w szczególności do przestępstwa niealimentacji. Jak wiadomo, byli wprawdzie tacy autorzy, którzy dopatrywali się w uporczywości okoliczności wyłącznie obiektywnej (zob. O. Chybiński, W. Gutekunst, W. Świda, Prawo, s. 216–217), to jednak wyraźnie dominuje i utrzymuje się pogląd, iż znamię uporczywości ma charakter przedmiotowo-podmiotowy i od strony podmiotowej cechuje się pewnym napięciem złej woli, nieustępliwością (zob. T. Dukiet-Nagórska, Tak zwane przestępstwa zbiorowe, s. 89; podobnie Bojarski (red.), Prawo karne, s. 552–553). Mówiąc skrótowo, sprowadza się to do stwierdzenia: "mogę, ale nie chcę" (zob. M. Szewczyk, [w:] System PrKar, t. 10, s. 968) - L. W., J. Z., Kodeks karny skarbowy. Komentarz. Wyd. 5, W. 2021 [w: L.].
Ten drugi pogląd przyjął jako swój, również sąd orzekający w niniejszej sprawie i w oparciu o powyższe przyjął, że okoliczności niniejszej sprawy nie wskazują, aby po stronie oskarżonej doszukać się pierwiastka złej woli w zarzuconym jej zachowaniu, bądź nieustępliwości, a w samym czynie znamienia uporczywości.
W tym kontekście należy zauważyć dodatkowo, że literatura karnoskarbowa, komentując wprowadzenie nowego w prawie karnym skarbowym znamienia uporczywości w omawianym art. 57 § 1 k.k.s., w większości odwoływała się wprost i bez żadnych zastrzeżeń do dominującej wykładni znamienia uporczywości przy niealimentacji (zob. G. Bogdan, A. Nita, J. Raglewski, A.R. Światłowski, Kodeks karny skarbowy, s. 344; Bartosiewicz, Kubacki, Kodeks, 2010, s. 330; Prusak, Prawo, s. 234; Kotowski, Kurzępa, 2007, Komentarz, s. 277). Jedynie niektórzy autorzy komentarzy do k.k.s., również wskazując na dorobek doktryny i orzecznictwa wypracowany na gruncie niealimentacji, zalecali pewną ostrożność przy jego przenoszeniu na grunt art. 57 § 1. Odcięcie się przez Sąd Najwyższy w postanowieniu Sądu Najwyższego z 27.03.2003 r. (I KZP 2/03, OSNKW 2003, Nr 5–6, poz. 57) od powyższych poglądów motywowane rzekomo odmiennym charakterem reguł w zakresie rozliczeń podatnika z fiskusem jest nieuzasadnione.
Sąd orzekający w tym postępowaniu przyjmuje, że dla miarodajnego wykluczenia odpowiedzialności podatnika konieczne jest, po pierwsze, stwierdzenie, że nie posiadał on obiektywnej możliwości zapłaty podatku, po drugie zaś – że w sposób należyty uczynił wszystko, co dla spełnienia obowiązku zapłaty w terminie było konieczne, a mimo to wpłacenie podatku w terminie okazało się niemożliwe. Bezrefleksyjne przeniesienie obiektywnego charakteru odpowiedzialności w prawie podatkowym na grunt odpowiedzialności w prawie karnym skarbowym nie jest zabiegiem trafionym w perspektywie zasad prawa karnego i prawa karnego skarbowego. Brak środków na koncie, a tym samym brak możliwości uregulowania należności publicznoprawnych w terminie nie może być rozumiane a priori za niepowodzenie gospodarcze, którego podatnik (sprawca) nie może przerzucać na Skarb Państwa i pozostałych podatników terminowo regulujących podatki. Zdaniem Sądu przede wszystkim nie można tego przyjmować automatycznie, jak zdaję się to czynić organ oskarżycielski. W tego rodzaju sprawach – z uwagi na ich masowość – przede wszystkim należy odnieść się każdorazowo do ogólnej klauzuli winy wyrażonej w art. 1 § 3 k.k.s. i przez jej pryzmat przefiltrować fakty ustalone w danej sprawie.
W realiach niniejszej sprawy oskarżona w dacie powstania obowiązku podatkowego nie dysponowała środkami, które umożliwiłyby jej ich zapłatę w terminie. Oskarżyciel publiczny nie wykazał, aby było inaczej. Oskarżyciel nie przedstawił jakichkolwiek dowodów na to, aby uznać, że niezapłacenie podatku w terminie (fakt niekwestionowany) było działaniem zawinionym oskarżonej, a tylko takie może zostać uznane za czyn zabronionym przez ustawę. W ocenie Sądu materiał procesowy potwierdza, że K. D. na przełomie lat 2022 – 2023 znalazła się w bardzo trudnej sytuacji życiowej i finansowej z powodów od niej niezależnych, na które nie miała wpływu, tj. brak regulowania w terminie zobowiązań przez jej kontrahentów, utrata płynności finansowej oraz choroba córki. Mimo to, ww. przedsiębrała właściwe działania celem właściwego prowadzenia spraw swojej firmy. Szereg wniosków o rozłożenie należności podatkowych na raty / o umorzenie lub odroczenie terminu płatności zostało przecież uwzględnione. Ich złożenie było przejawem nie tylko troski o swój interes, ale też odpowiedzialności za ich uregulowanie. To, że nie udało się wyjść na prostą mimo przychylności organu i rozłożeniu na raty zaległości z lat 2021/2022 (z 2022 nie w pełnym wymiarze) nie było wynikiem braku staranności działań oskarżonej. K. D. nie chciała uchylać się od swoich obowiązków w zapłacie świadczeń na rzecz US, ale w dacie powstania obowiązków podatkowych z zarzutu nie tylko fizycznie nie dysponowała środkami pieniężnymi na ten cel, ale również nie miała możliwości ich szybkiego pozyskania, bez narażenia siebie i swojej rodziny na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Nie można przy tym tracić z pola widzenia sytuacji osobistej oskarżonej, w której się w ten czas znalazła. Ujawniona na etapie prenatalnym ciężka choroba serca jej dziecka wymusiła określone zachowania K. D., w tym również przeznaczenie środków którymi dysponowała na diagnostykę, a następnie leczenie swojego dziecka. Ten wybór podatnika nie może dziwić. Zabezpieczenie pewnych kwot, które oskarżona przeznaczyła na zdrowie dziecka – mówiąc ogólnie – nie może być poczytane w żadnej mierze za działanie służące się uchylaniu zapłaty należnych organom państwa podatków. Nie można tu mówić o przerzucaniu na Skarb Państwa swojego niepowodzenia gospodarczego, gdyż nie ma jakichkolwiek dowodów na to, aby oskarżony źle dobierał swoich kontrahentów (skoro są to podmioty nadal funkcjonujące na rynku), ani też aby to jej zachowanie (zaniechanie) doprowadziło do powstania utraty płynności finansowej.
Zjawiska losowe takie jak brak zapłaty na rzecz firmy (...) przez kontrahentów ( spółki (...) kwota ponad 150 tys. zł), rosnące ceny materiałów budowlanych oraz choroba dziecka i uprzednie zadłużenia finansowe sprawiły, że oskarżonej, mimo podjętych działań, nie udało się wyprostować finansów prowadzonej firmy. Zdaniem składu orzekającego w zachowaniu oskarżonej i sposobie prowadzenia przez nią działalności nie można stwierdzić świadomego negowania konieczności płacenia podatków w terminie, uchylaniu się od tego obowiązku w sposób wskazujący na lekceważenie tej powinności przedsiębiorcy, a wręcz przeciwnie. Działania oskarżonej, w tym te podjęte w celu odzyskania swoich pieniędzy od kontrahentów oraz złożone do US wnioski w oparciu o przepisy ordynacji podatkowej, stanowiły adekwatną reakcję na stan niewypłacalności i brak możliwości uregulowania należności z tytułu należnego zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób fizycznych wynikającego z zeznania PIT-28 za 2023 r. w wysokości 116.740 zł, jak i ryczałtu za poszczególnego miesiące roku 2023. Trzeba dostrzec, że nadal przedsiębrane działania oskarżonej – w tym podjęcie zawieszonej działalności gospodarczej i postępowanie restrukturyzacyjne – mają na celu – jak sama wskazała – wyjście z zadłużeń i spłatę swoich zobowiązań. Wola zapłaty ww. należności publicznoprawnych była i nadal jest wolą oskarżonej. Tym samym w realiach niniejszej sprawy nie sposób przyjąć, że po stronie K. D. istniała wola umyślnego niewywiązywania się z obowiązków podatkowych w okresie wskazanym w zarzucie i nadal. Tym samym jej działania polegającego nie niewpłaceniu określonych kwot na poczet należności podatkowych (wyszczególnionych w zarzucie) nie cechowała uporczywość, o której mowa w art. 57 § 1 k.k.s.
W ocenie Sądu ustalone w sprawie fakty przekonują co do braku zarzucalnej winy po jej stronie, tj. braku winy umyślnej w niewpłacaniu należności podatkowych wyszczególnionych w zarzucie.
Z tych wszystkich powodów, podkreślając, że winy nie można domniemywać, Sąd uniewinnił oskarżoną od zarzuconego jej czynu.
4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
1.6. inne zagadnienia
W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę
7. KOszty procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
2.
Uwzględniając wynik postępowania, Sąd o kosztach procesu orzekł zgodnie z dyspozycją art. 632 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s., obciążając nimi w całości Skarb Państwa.