Treść orzeczenia
Sygn. akt II W 14/25
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
14 maja 2025 r.
Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: asesor sądowy Karolina Świderska
Protokolant: Kinga Grzywacz
pod nieobecność oskarżyciela publicznego
po rozpoznaniu 9 maja 2025 r. na rozprawie
sprawy przeciwko R. F. synowi K. i K. z domu B., urodzonemu (...) w W.
oskarżonemu o to, że w czasie bliżej nieokreślonym ale nie później niż 24 października 2023 r. pod adresem ul. (...), (...)-(...) C., podjął czynności zmierzające bezpośrednio do nabycia wyrobu akcyzowego w postaci 1 kg tytoniu ciętego do palenia nieoznaczonego znakami akcyzy, o którym na podstawie towarzyszących okoliczności tj. niskiej ceny, powinien i mógł przypuszczać, iż stanowić on będzie przedmiot czynu zabronionego z art. 63 par. 7 i 1 kks, tj. będzie wyrobem akcyzowym w stosunku do którego zakończono procedurę zawieszenia poboru akcyzy bez jej uprzedniego oznaczenia znakami akcyzy, od którego kwota podatku akcyzowego narażonego na uszczuplenie nie przekraczała ustawowego progu i wynosiła 900 zł, tj. o czyn z art. 65 § 2b i 4 kks
Orzeka
I. w ramach zarzuconego czynu uznaje oskarżonego R. F. za winnego tego, że nieustalonego dnia października 2023 roku, nie później niż 24 października 2023 roku w C. podjął czynności zmierzające bezpośrednio do nabycia wyrobu akcyzowego w postaci 1 kg tytoniu ciętego do palenia, nieoznaczonego znakami akcyzy, o którym na podstawie towarzyszących okoliczności, tj. niskiej ceny, powinien i mógł przypuszczać, że stanowi on przedmiot czynu zabronionego określonego w art. 63 § 1 i 7 k.k.s., przy czym kwota podatku narażonego na uszczuplenie wynosiła 900 zł i nie przekraczała ustawowego progu, tj. czynu wyczerpującego dyspozycję wykroczenia skarbowego z art. 65 § 2b i 4 k.k.s. w brzmieniu obowiązującym 24 października 2023 roku w zw. z art. 2 § 2 k.k.s. i za to na podstawie art. 65 § 4 k.k.s. wymierza mu karę grzywny 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych;
II. na podstawie art. 22 3 ust. 1 ustawy z 6 lipca 1982 roku o radcach prawnych przyznaje od Skarbu Państwa na rzecz r.pr. M. R. 1140 (tysiąc sto czterdzieści) złotych tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną oskarżonemu z urzędu;
III. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. i art. 17 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy z 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych zwalnia oskarżonego R. F. w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.