Treść orzeczenia
Sygn. akt II W 1044/17
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 24 września 2018r
Sąd Rejonowy w Kaliszu w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący SSR Marta Przybylska
Protokolant sekr. sąd. Ilona Pilarczyk
w obecności oskarżyciela publicznego --- po rozpoznaniu dnia 16.11.2017r, 24.09.2018r sprawy R. M.
s. H. i H. zd. Śledź
ur. (...) w K.
obwinionego o to, że:
W dniu 6 kwietnia 2017 roku około godz. 3.50 w K. w rejonie skrzyżowania ulic. Al. (...) a M. przechodził przez oznakowane i wyznaczone przejście dla pieszych podczas, gdy sygnalizator S-5 nadawał sygnał barwy czerwonej.
tj. o wykroczenie z art. 92§1 k.w. w zw. § 98 ust 2 pkt 2 Rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie znaków i sygnałów drogowych z dnia 31.07.2002 roku wraz z późn. zmianami
1. uznaje obwinionego R. M. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wypełniającego dyspozycję art. 92§1 k.w. i za to, na podstawie powołanego przepisu wymierza mu karę 50 (pięćdziesięciu 00/100) złotych grzywny;
2. zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 130 (sto trzydzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych i opłaty.
SSR Marta Przybylska
Uzasadnienie
Obwiniony R. M. ma 46 lat. Jest żonaty i ma na swoim utrzymaniu 2 dzieci. Prowadzi własną działalność gospodarczą Był karany za wykroczenia drogowe.
(dowód: wyjaśnienia obwinionego k. 64 - 66, zapytanie o ukaranie k. 32- 33)
R. M. w dniu 6 kwietnia 2017 r. około godziny 3.50 w K. na skrzyżowaniu ulic (...) a M. przekroczył przez oznakowane i wyznaczone przejście dla pieszych podczas gdy sygnalizator S – 5 nadawał sygnał barwy czerwonej. Po chwili został zatrzymany przez patrol policji i wylegitymowany przez funkcjonariuszy policji K. L. (1) i P. R..
(dowód: częściowo wyjaśnienia obwinionego k. 64 – 66, notatka urzędowa k. 1,6 protokół kontroli osobistej k. 2 – 4, zeznania świadka K. L. (1) k. 129v – 130, P. R. k. 128 – 129, zapis na płycie k. 63)
Obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Będąc słuchany przed Sądem R. M. wyjaśnił, że w dniu 6 kwietnia 2017 r. około 3.50 szedł do wspólnika, który mieszka na ul. (...). Doszedł do przedmiotowego przejścia dla pieszych i widząc, że na przejściu nadawany jest sygnał zielony wkroczył na przejście dla pieszych. Dopiero gdy był na wysokości ¾ odcinka drogi światło zmieniło się na czerwone. Po przejściu 50 – 60 metrów został zatrzymany przez patrol policji.
Sąd uznał za niewiarygodne wyjaśnienia obwinionego w zakresie w jakim podał, że wszedł na jezdnię gdy sygnalizator nadawał sygnał barwy zielonej. Twierdzenia obwinionego w tym zakresie pozostają bowiem w sprzeczności ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym zwłaszcza z uznanymi za przekonujące i spójnymi zeznaniami świadków K. L. (1) i P. R.. Świadkowie podali, iż obwiniony wszedł na jezdnię w obrębie przejścia dla pieszych na ulicy (...) gdy sygnalizator nadawał sygnał barwy czerwonej. Świadkowie wskazali, iż znajdowali się w odległości 50 metrów od miejsca w którym obwiniony przekraczał jezdnię i nie mają żadnych wątpliwości, iż w momencie gdy obwiniony wkraczał na jezdnię sygnalizator nadawał sygnał barwy czerwonej.
W pozostałym zakresie wyjaśnienia obwinionego uznano za wiarygodne albowiem są zbieżne i korespondują z ustaleniami poczynionymi w niniejszej sprawie oraz z materiałem dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy zwłaszcza materiałem poglądowym, notatką urzędową i zapisem przebiegu interwencji z jego udziałem.
Zeznania świadków K. L. (1) i P. R. uznano za wiarygodne albowiem wzajemnie się dopełniają i uzupełniają, stanowiły przy tym podstawę do ustaleń faktycznych poczynionych w niniejszej sprawie. Świadkowie wyczerpująco w swych zeznaniach opisali przebieg zdarzenia i jego poszczególne fazy, które mieli możliwość zaobserwować. Zeznania są logiczne, tworzą chronologiczną całość. Sąd uznał zeznania złożone przez świadków za wiarygodne i zgodne z rzeczywistym stanem faktycznym. Zeznania te nie były wymuszane i stanowiły swobodną oraz wyczerpującą relację świadków dotyczącą przebiegu zdarzenia objętego wnioskiem. Nie zostało w żaden sposób stwierdzone aby funkcjonariusze policji biorący udział w interwencji z udziałem obwinionego byli uprzedzeni wobec R. M.. Zdaniem sądu nie ma podstaw aby poddawać w wątpliwość wiarygodność zeznań policjantów z tego powodu, iż we wcześniejszym okresie legitymowali obwinionego. Z zarejestrowanego przez obwinionego przebiegu interwencji wynika, iż funkcjonariusze na początku nie wiedzieli kim jest obwiniony. Dopiero w trakcie legitymowania R. M. funkcjonariusz K. L. (2) rozpoznał obwinionego jako osobę wobec której podejmował wcześniej interwencje i z tego powodu wezwał osobę nadzorującą. Z notatki sporządzonej przez K. L. (1) jednoznacznie wynika, iż dział wykroczeń K. w K. winien był zabezpieczyć zapis monitoringu z miejsca zdarzenia. Nie wiadomo z jakiego powodu przekroczono termin umożliwiający uzyskanie nagrania.
Sąd uznał za wiarygodne dowody rzeczowe w postaci materiałów poglądowych, notatki urzędowej i notatki informacyjnej z miejsca zdarzenia oraz danych o karalności obwinionego albowiem zostały wykonane przez uprawnione osoby w zakresie ich uprawnień, a ich wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron. Sąd uznał również za wiarygodny zapis interwencji sporządzony przez obwinionego.
Sąd zważył, co następuje
Obwiniony R. M. wyczerpał ustawowe dyspozycje art. 92 § 1 k.w. albowiem w dniu 6 kwietnia 2017 roku około godz. 3.50 w K. w rejonie skrzyżowania ulic (...). Wojska Polskiego a M. przechodził przez oznakowane i wyznaczone przejście dla pieszych podczas gdy sygnalizator S – 5 nadawał sygnał barwy czerwonej.
Zgodnie z art. 92 § 1 kw karze podlega ten, kto nie stosuje się do znaku lub sygnału drogowego albo do sygnału lub polecenia osoby uprawionej do kierowania ruchem lub do kontroli ruchu drogowego. Zgodnie z § 98 ust 2 pkt 2 rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie znaków i sygnałów drogowych z dnia 31.07.2002r. Dz. U. 2002.170.1393 sygnały świetlne dla pieszych nadawane przez sygnalizator S-5 oznaczają:
1)sygnał zielony - zezwolenie na wejście na przejście dla pieszych, przy czym sygnał zielony migający oznacza, że za chwilę zapali się sygnał czerwony i pieszy jest obowiązany jak najszybciej opuścić przejście,
2)sygnał czerwony - zakaz wejścia na przejście.
R. M. widząc, iż sygnalizator nadaje sygnał czerwony miał zakaz wejścia na jezdnię. Przekraczając w tym momencie drogą nie zastosował się do sygnału drogowego i naruszył normę art. 92 § 1 kw. Dla bytu tego wykroczenia nie ma znaczenia, czy obwiniony swym czynem spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
Stronę podmiotową tego czynu stanowiła umyślność. Stopień społecznej szkodliwości czynu należało uznać za umiarkowany. Obwiniony godził w dobro jakim jest bezpieczeństwo i porządek w komunikacji. Przy wymiarze kary kierowano się dyrektywami zawartymi w art. 33 k.w. uwzględniając stopień winy i stopień społecznej szkodliwości czynu. Jako okoliczność obciążającą Sąd potraktował uprzednie ukarania obwinionego za wykroczenia. Wymierzona kara spełni rolę zapobiegawczą i wychowawczą w stosunku do samego obwinionego, jak również potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Mając na względzie powyższe, w ocenie Sądu kara 50 zł grzywny jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu.
Uwzględniając sytuację majątkową i wysokość dochodów obwinionego, Sąd uznał że uiszczenie przez niego kosztów postępowania w całości nie będzie dla niego zbyt uciążliwe i dlatego zasądził od obwinionego rzecz Skarbu Państwa, na podstawie art. 118 § 1 i § 4 k.p.w. koszty postępowania i opłatę w łącznej kwocie 130 zł..
SSR Marta Przybylska