Treść orzeczenia
Sygn. akt II Kow 292/20
Postanowienie
14 kwietnia 2020 roku
Sąd Okręgowy w Sieradzu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Marek Masłowski
Protokolant: -------------
w obecności Okręgowego Prokuratora ---------------------- po rozpoznaniu w sprawie M. T. (T.) syna M., na skutek skargi skazanego na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. z dnia 09.03.2020 roku o ukaraniu karą dyscyplinarną udzielania widzeń w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt z osobą odwiedzającą na okres 1 miesiąca, na podstawie art. 7 § 5 kkw. Postanawia Utrzymać w mocy decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. z dnia 09.03.2020 roku o ukaraniu karą dyscyplinarną udzielania widzeń w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt z osobą odwiedzającą na okres 1 miesiąca skazanego M. T. (T.) syna M..
Uzasadnienie
W dniu 09.03.2020 r. Dyrektor Zakładu Karnego w S. wydał decyzję o ukaraniu karą dyscyplinarną udzielania widzeń w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt z osobą odwiedzającą na okres 1 miesiąca skazanego M. T. (T.) syna M.. Uzasadnieniem tej decyzji było aroganckie, wulgarne i roszczeniowe zachowanie skazanego, u którego podczas kontroli osobistej znaleziono długopis przekazany przez osobę odwiedzającą. Osadzony nie chciał oddać długopisu.
Ze skargą na tę decyzję wystąpił skazany, zaskarżając ją w całości i zarzucając, że został ukarany niesłusznie, ponieważ jego właściwe zachowanie jest na monitoringu, a długopis pokazywał Służbie Więziennej już na początku widzenia, że stanowi on jego własność. Nie zna przy tym polskiego prawa. W konkluzji wnosił o uchylenie kary.
Sąd zważył:
Decyzja Dyrektora Zakładu Karnego w S. zapadła w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa, a tylko to bada Sąd przy rozpoznaniu skargi. Skarga skazanego jest jedynie polemiką z poprawną decyzją Dyrektora ZK. Skazany bowiem wielokrotnie zmieniał wersję wydarzeń- na początku zaprzeczał jakiejkolwiek awanturze, następnie przyznawał, że był kontrolowany i nie chciał oddać długopisu, kwestionował sam fakt kontroli. Teraz zaś wskazuje, że długopis był jego własnością i od początku widzenia miał go przy sobie i okazywał go funkcjonariuszom. To w sposób naturalny daje podstawę do kwestionowania jego wyjaśnień jako sprzecznych z prawdą.
W tej sytuacji nie pozostaje nic innego jak zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Decyzja Dyrektora Zakładu Karnego jest słuszna. Sąd nie znalazł zatem podstaw do wzruszenia owej decyzji.
Pouczenie
postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu
ZARZĄDZENIE
odpis postanowienia doręczyć
1. skazanemu
2. Prokuratorowi Okręgowemu w Sieradzu
3. Dyrektorowi Zakładu Karnego w S.
14.04.2020 r.
Sędzia: Sędzia Marek Masłowski