descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt II Ka 777/23

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 7 grudnia 2023r.

Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

SSO Dariusz Półtorak

Uzasadnienie

Formularz UK 2

Sygnatura akt

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

6.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok łączny Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 20 lipca 2023r. w sprawie II K 242/23

6.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

6.3. Granice zaskarżenia

6.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

6.1.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☒

brak zarzutów

6.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana

2. Ustalenie faktów w związku z dowodami

przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

6.5. Ustalenie faktów

6.1.3. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

6.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

6.6. Ocena dowodów

6.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

6.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

skazany nie sformułował odrębnych zarzutów w części wstępnej apelacji

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

- skazany zarzucił zaskarżonemu wyrokowi, iż karą łączną nie zostały objęte wszystkie kary wynikające z wydanych wobec niego wyroków skazujących. Zdaniem skazanego, już poprzedni wyrok łączny (zapewne wydany w sprawie II K 406/16) został wydany wadliwie, gdyż nie objął wszystkich skazań. Według skazanego, za takim połączeniem kar przemawiał fakt „ ciągłego" odbywania kar pozbawienia wolności, nieprzerwanie od 1986r. Nadto skarżący wskazał, że górna granica kary łącznej pozbawienia wolności nie mogła przekroczyć 15 lat. Odnosząc się do tych zarzutów należy stwierdzić, iż w sprawie nie powstały warunki do wydania wyroku łącznego obejmującego wszystkie wcześniejsze skazania L. K.. Bez potrzeby ponownego drobiazgowego analizowania, czy zachodzą warunki do połączenia kar wynikających z tych skazań, należy wskazać, że wobec skazanego wydano już trzy prawomocne wyroki łączne (w sprawach IV K 64/94, II K 557/95 i II K 406/16) i po wydaniu wyroku łącznego w sprawie II K 557/95 nie powstały nowe okoliczności skutkujące utratą mocy tego prawomocnego wyroku łącznego i w konsekwencji potrzebą wydania innego wyroku łącznego obejmującego wyroki skazujące zapadłe przed wydaniem tego wyroku łącznego.

- nadto skazany zarzucił w apelacji, iż wyrok łączny wydał Sąd Rejonowy, w składzie którego była sędzia podlegająca wyłączeniu z powodu tego, że orzekała wcześniej w sprawie VII K 152/14, w której skazany został bezpodstawnie uznany za winnego zarzuconych mu czynów. W ocenie skazanego, sędzia przewodnicząca składu Sądu Rejonowego w tej sprawie była stronnicza, zaś wyrok wydany z jej udziałem powinien zostać uchylony. Odnosząc się do tych argumentów należy wskazać, że w sprawie nie zostały ujawnione żadne okoliczności, na podstawie których należałoby uznać, że w wydaniu zaskarżonego orzeczenia brała udział sędzia podlegający wyłączeniu. Przede wszystkim skazany nie złożył w toku postępowania przed Sądem Rejonowym wniosku o wyłączenie tego sędziego od orzekania w sprawie. Ponadto, wyrok wydany w sprawie VII K 152/14 jest nadal prawomocny, zatem teza skazanego o niesłusznym skazaniu wynika wyłącznie z subiektywnej oceny tego wyroku przez skarżącego i nie stanowi podstawy do powzięcia wątpliwości co do bezstronności sędziego w tej sprawie.

- nadto, zdaniem skazanego, w sprawie nie wyznaczono mu obrońcy z urzędu w sytuacji, gdy zachodziły podstawy do wyznaczenia mu obrońcy z urzędu z uwagi na to, że skazany od wielu lat leczy się psychiatrycznie. Dodał, że w każdej sprawie karnej miał wyznaczonego obrońcę z urzędu, zatem brak wyznaczenia obrońcy w tej sprawie skutkuje bezwzględną podstawą do uchylenia zaskarżonego wyroku. Odnosząc się do tych zarzutów skazanego należy odwołać się do argumentacji zawartej w postanowieniu Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 07 listopada 2023r. (k. 109). Otóż skazany nie wykazał w apelacji, aby w stosunku do jego osoby zachodziły uzasadnione wątpliwości co do stanu psychicznego stanowiące podstawę do wyznaczenia mu obrońcy z urzędu w trybie art. 79 § 1 pkt 4 kpk. Bez potrzeby powielania całej zawartej w tym postanowieniu argumentacji należy wskazać, że z dostępnej w aktach sprawy II K 1445/21 opinii sądowo-psychiatrycznej wynika, iż skazany może samodzielnie wykonywać obronę. Dodatkowo, jak słusznie wskazano w tym postanowieniu, w sprawie nie zachodziły także podstawy do wyznaczenia skazanemu obrońcy w trybie art. 78 kpk, gdyż skazany ma zgromadzone pokaźne sumy pieniężne w depozycie zakładu karnego.

- skazany zakwestionował także zasadność wydania wyroku skazującego wobec niego w sprawie II K 1445/21 przedstawiając w apelacji argumenty uzasadniające, jego zdaniem, uniewinnienie go od zarzuconego w tamtej sprawie czynu. Odnosząc się do tych zarzutów apelacji należy wprost stwierdzić, że ocena zasadności wydania wyroku skazującego w sprawie II K 1445/21 wykracza poza granice kontroli odwoławczej w tej sprawie, zatem Sąd Okręgowy pozostawił te zarzuty bez dokonania merytorycznej oceny ich zasadności.

- na zakończenie skazany wniósł, aby przy ponownym rozpoznaniu sprawy przeprowadzić dowód z nowej opinii z zakładu karnego w celu dokonania ustaleń co do złego stanu jego zdrowia i konieczności kontytuowania leczenia w warunkach wolnościowych, gdyż dalszy pobyt skazanego w zakładzie karnym zagraża jego życiu. Zdaniem Sądu Okręgowego, okoliczność stanu zdrowia skazanego nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, zatem – bez względu na brak podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania – w sprawie nie powstała potrzeba aktualizacji opinii o skazanym, która znajduje się już w aktach sprawy. Stan zdrowia skazanego, a także możliwość wykonywania przez niego kary pozbawienia wolności ma znaczenie na etapie postępowania wykonawczego, np. przy rozpoznawaniu wniosku o udzielenie przerwy w karze, lecz nie ma znaczenia dla wymiaru kary łącznej (patrz dyrektywy zawarte w art. 85a kk).

- na zakończenie należy dodać, że Sąd Okręgowy rozpoznawał sprawę w granicach zaskarżenia mając na względzie kierunek złożonego środka odwoławczego oraz zakaz zawarty w przepisie art. 434 § 1 pkt 1 kpk. Z tych powodów, mimo, że w sprawie nie było warunków do wydania wyroku łącznego, Sąd Okręgowy nie uchylił zaskarżonego wyroku łącznego i nie umorzył postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego, gdyż byłoby to działanie na niekorzyść skazanego. Należy w tym miejscu wskazać, że Sąd I instancji orzekł karę łączną na podstawie przepisów kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym od 01 lipca 2015r. do 23 czerwca 2020r. W tym okresie obowiązywał przepis art. 85 § 3 kk, zgodnie z którym kara orzeczona za czyn popełniony w czasie wykonywania kary pozbawienia wolności nie podlega połączeniu z karą odbywaną w czasie popełnienia tego czynu. W przedmiotowej sprawie L. K. wykonując karę łączną pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem w sprawie II K 406/16 popełnił kolejne przestępstwo, objęte wyrokiem wydanym w sprawie II K 1445/21, zatem kara orzeczona za to przestępstwo nie podlegała połączeniu z karami objętymi wyrokiem łącznym w sprawie II K 406/21.

- Sąd Okręgowy dokonując kontroli odwoławczej zaskarżonego wyroku nie znalazł podstaw do zmiany wyroku zgodnie z oczekiwaniem skazanego, aby kara łączną została wymierzona zgodnie z zasadą pełnej absorpcji, gdyż przeciwko zastosowaniu takiej zasady przemawiała wcześniejsza karalność skazanego oraz jego właściwości i warunki osobiste.

Wniosek

wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w celu wydania wyroku łącznego obejmującego wszystkie skazania na karę łączną pozbawienia wolności wymierzoną zgodnie z zasadą pełnej absorpcji

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

bezzasadność zarzutów apelacji warunkowała brak podstaw do uwzględnienia wniosku apelacji

4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

6.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

cały wyrok

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

bezzasadność zarzutów apelacji i brak okoliczności uwzględnianych przez sąd odwoławczy z urzędu uzasadniających zmianę lub uchylenie wyroku

6.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

6.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

6.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

6.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

6.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6. Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II

- apelacja skazanego okazała się w całości bezzasadna, zatem zgodnie z art. 636 § 1 kpk L. K. w całości ponosi koszty sądowe za postępowanie odwoławcze,

- zasądzono na rzecz Skarbu Państwa od skazanego wydatki postępowania odwoławczego (20 zł tytułem ryczałtu za doręczanie przesyłek sądowych w postępowaniu odwoławczym oraz 20 zł tytułem ryczałtu za doprowadzenie skazanego na rozprawę odwoławczą), gdyż wobec L. K. nie zachodzą podstawy do zwolnienia go od zapłaty kosztów sądowych w całości. Zgodnie z opinią z zakładu karnego skazany posiada w depozycie kwotę przekraczającą 47 tys. zł.

7. PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

Podmiot wnoszący apelację

skazany

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja cały wyrok

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☒

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana