descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt II Ka 713/19

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 10 stycznia 2020r.

Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

SSO Dariusz Półtorak

Uzasadnienie

Formularz UK 2

Sygnatura akt

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 24 czerwca 2019 r. sygn. akt II K 1615/18

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

x obrońca

x oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☐ na niekorzyść

x w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

X

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

X

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

X

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

X

zmiana

2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

Zarzuty zawarte w apelacji obrońcy:

- obraza przepisów postępowania – art. 438 pkt 2 kpk tj. art. 7, 170, 420 kpk wyrażająca się w ustaleniu okoliczności faktycznych sprawy na podstawie części materiału dowodowego poprzez okoliczności jednoznacznie stwierdzające stan konfliktu między oskarżonym a pokrzywdzoną na tle nieporozumień związanych z wychowywaniem dzieci i opieką nad nim i w wyniku tego uznanie zeznań pokrzywdzonej za całkowicie wiarygodne co do sposobu powstania obrażeń (w zakresie czynu z pkt I-ego) i co do stanu obawy (w zakresie czynu opisanego w pkt I-ym);

- obraza art. 438 pkt 4 kpk poprzez orzeczenie kary rażąco niewspółmiernej.

Zarzuty zawarte w apelacji osobistej oskarżonego nie zostały sprecyzowane, ale wynika z jej treści, że kwestionuje ustalenia faktyczne stanowiące podstawę uznania jego winy (wniósł o uniewinnienie) podnosząc, że w trakcie postępowania przygotowawczego był straszony i zmuszony do przyznania się do pobicia pokrzywdzonej, podnosi także, że w sprawie nie została przeprowadzona mediacja.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

x niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut zawarty w apelacji obrońcy dotyczący obrazy przepisów postępowania jest niezasadny, albowiem w toku przewodu sądowego Sąd meriti przeprowadził wszystkie dostępne dowody, poddał je ocenie, która zgodna jest ze wskazaniami art. 7 kpk .

Faktem jest, że w głównej mierze to zeznania D. M. stanowiły podstawę ustaleń faktycznych jednak jej twierdzenia znajdują oparcie w pozostałym materiale dowodowym. Pokrzywdzona nie miała żadnych wątpliwości, że to uderzenie oskarżonego spowodowało u niej obrażenia w postaci złamania przedniej i bocznej ściany zatoki szczękowej lewej, złamania dolnej i bocznej ściany oczodołu lewego oraz wieloodłamowe złamanie łuku jarzmowego po stronie lewej. Nastąpiło to w wyniku pojedynczego uderzenia zadanego przez J. R. a o jego sile dosadnie świadczą słowa użyte przez pokrzywdzoną, która stwierdziła, że odczuła to jak „kopnięcie konia”. W pośredni sposób zeznania pokrzywdzonej znajdują w w/w zakresie potwierdzenie w zeznaniach K. G., G. C. (pracowników domu dziecka, którzy potwierdzili wizytę pokrzywdzonej i oskarżonego w dniu 10 sierpnia 2018 r.), Ż. G., która szła ulicą z pokrzywdzoną bezpośrednio przed atakiem ze strony oskarżonego oraz P. K., do której samochodu wsiadła D. M.. Dowody te w oczywisty sposób przeczą tezie prezentowanej w apelacji oskarżonego, że obrażeń ciała w zakresie twarzoczaszki pokrzywdzona miała w odnieść w wyniku potrącenia samochodem. Zresztą sam oskarżony w swoich wyjaśnieniach przyznał, że „lekko” uderzył swoją byłą konkubinę, jednak jaka w rzeczywistości była siła tego uderzenia i że spowodowała takie a nie inne obrażenia świadczą zeznania pokrzywdzonej. W postępowaniu sądowym oskarżony przyznał się do popełnienia tego czynu.

Odnośnie zarzutu zawartego w apelacji oskarżonego co do kierowania wobec niego gróźb w celu „wymuszenia przyznania się” to twierdzenia te nie znajdują żadnego oparcia w materiale dowodowym. Jest to okoliczność, która po raz pierwszy podniesiona została w środku odwoławczym pomimo, że oskarżony stawił się na rozprawie przed sądem I instancji odmawiając składania wyjaśnień. Niezasadny jest także zarzut podnoszący brak postępowania mediacyjnego . Wniosek taki został sformułowany przez obrońcę (k. 201) ale przy sprzeciwie pokrzywdzonej sąd takiego wniosku nie uwzględnił (k. 213 verte) słusznie uznając, że postępowanie mediacyjne nie przyniesie wymiernych rezultatów, a wpłynie jedynie na przedłużenie toczącego się postępowania.

Niezasadny jest także zarzut zawarty w apelacji obrońcy odnoszący się do czynu z pkt II-ego. O obawach pokrzywdzonej, co do możliwości realizacji ze strony oskarżonego kierowanych do niej gróźb świadczą nie tylko jej zeznania, ale również zeznania G. C. i E. D.. Są to pracownicy Domu Dziecka, którzy mieli w dniu 10 sierpnia 2018 r. kontakt z pokrzywdzoną i oskarżonym. Z ich zeznań wynika, iż po opuszczeniu placówki przez J. R., D. M. miała obawy przed spotkaniem się z oskarżonym, prosiła nawet o wezwanie policji, co nie nastąpiło. Do takiego spotkania faktycznie doszło i zakończyło się ono pobiciem pokrzywdzonej, co jest okolicznością potwierdzającą, że późniejsze groźby pozbawienia życia czy uszkodzenia ciała rodziły obiektywnie uzasadnioną obawę ich spełnienia u pokrzywdzonej.

Jako oczywiście bezzasadny ocenić należy zarzut apelacji obrońcy odnoszący się do rozmiaru orzeczonej kary, która z żadnym razie nie może być uznana za rażąco surową. Przede wszystkim – biorąc pod uwagę wielokrotną uprzednią karalność, w tym na kary pozbawienia wolności – niemożliwe jest w ogóle orzeczenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Za czyn z pkt I-ego orzeczono kare roku pozbawienia wolności, a więc 5-krotnie niższą od górnej granicy ustawowego zagrożenia. Należy nadto zaznaczyć, iż czynu tego J. R. dopuścił się w warunkach art. 64§2 kk, który to przepis dawał sądowi meriti podstawę do orzeczenia kary nawet do wysokości 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Również w warunkach recydywy, ale określonej w art. 64§1 kk, oskarżony dopuścił się drugiego z czynów. Zaznaczyć jednak należy, iż ustalając tę okoliczność należy uwzględnić nie tylko skazanie w sprawie II K 217/11 Sądu Rejonowego w Garwolinie za czyn z art. 190§1 kk ale również wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie o sygn. II K 498/10 za występek z art. 193 kk, który jest przestępstwem podobnym do przestępstwa z art. 190§1 kk. Dopiero oba te skazania i rozmiar orzeczonych, a następnie odbytych w nich kar objętych wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Siedlcach o sygn. II K 707/19 daje podstawy do uznania, iż spełnione zostały wymogi określone w art. 64§1 kk. Z uwagi jednak na rodzaj sformułowania zawartego w części wstępnej wyroku, przy opisie czynu z pkt II-ego Sąd Odwoławczy nie widział podstaw do ingerencji w treść zaskarżonego wyroku.

Zastrzeżeń Sądu Okręgowego nie budzi także wymiar kary łącznej, która orzeczona została z zastosowaniem zasady kumulacji. Wyczerpujące uzasadnienie tego rozstrzygnięcia zawarte jest w odpowiednim fragmencie uzasadnienia wyroku, a zawartą tam argumentację w zupełności podziela Sąd Odwoławczy.

Wniosek

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

x niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Bezzasadność zarzutów warunkowała bezzasadność wniosków.

4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrok został utrzymany w całości.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Bezzasadność zarzutów oraz wniosków odwoławczych spowodowała utrzymanie w całości wyroku w mocy.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6. Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II i III

Zasądzone zostały koszty obrony z urzędu za postępowanie odwoławcze, oskarżony został zwolniony z kosztów sądowych.

7. PODPIS