Treść orzeczenia
Sygn. akt II.Ka.358/13
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 31 października 2013 r.
Sąd Okręgowy w Suwałkach w II Wydziale Karnym w składzie:
SSO – Grażyna Zielińska
st. sekr. sąd. – Teresa Aneszko przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej – M. M. oraz oskarżyciela publicznego z (...) w B. Inspektorat w S. – A. C. po rozpoznaniu w dniu 31 października 2013 r. sprawy R. B. oskarżonego z art.54§2 kks na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Augustowie z dnia 31 lipca 2013 r. sygn. akt II.K.341/13
I. Zaskarżony wyrok uchyla i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Augustowie do ponownego rozpoznania.
II. Zasądza na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. M. S. kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy) brutto tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym.
Uzasadnienie
R. B. został oskarżony o to, że:
I. w A., uchylając się od opodatkowania przychodów w wysokości 466 765 zł, uzyskanych w okresie od 01.01.2006r. do 31.12.2006r. ze sprzedaży usług budowlanych na rzecz G. S. prowadzącego działalność gospodarczą w Zakładzie (...) w M. (...), (...)-(...) K., uszczuplił należność publicznoprawną Skarbu Państwa w wysokości 25 672 zł, w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych nie ujawniając Urzędowi Skarbowemu przedmiotu i podstawy opodatkowania, a także nie składał deklaracji, tj. o przestępstwo skarbowe z art. 54 § 2 kks,
II. w A., uchylając się od opodatkowania przychodów w wysokości 568 090 zł, uzyskanych w okresie od 01.01.2007r. do 31.12.2007r. ze sprzedaży usług budowlanych na rzecz G. S. prowadzącego działalność gospodarczą w Zakładzie (...) w M. (...), (...)-(...) K., uszczuplił należność publicznoprawną Skarbu Państwa w wysokości 31 245 zł, w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych nie ujawniając Urzędowi Skarbowemu przedmiotu i podstawy opodatkowania, a także nie składał deklaracji, tj. o przestępstwo skarbowe z art. 54 § 2 kks.
Sąd Rejonowy w Augustowie wyrokiem z dnia 31 lipca 2013 r. w sprawie II K 341/13 oskarżonego R. B. uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt. I i II aktu oskarżenia, przyjmując, iż zostały one popełnione w warunkach ciągu przestępstw skarbowych, określonego w art. 37 § 1 pkt 3 kks i za to na podstawie art. 54 § 2 kks w zw. z art. 38 § 1 pkt 2 kks skazał go na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w wymiarze 120 stawek dziennych, ustalając jedną stawkę w wysokości 80 złotych. Na podstawie art. 20 § 2 kks w zw. z art. 69 § 1 i 2 kk i art.70 § 1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat. Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. kwotę 442,80 złotych brutto tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego z urzędu. Zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa.
Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, zaskarżając go w całości na korzyść R. B..
Na podstawie art. 427 § 2 kpk i art. 438 pkt 2 i 4 kpk orzeczeniu zarzucił:
- rażące naruszenie prawa procesowego, tj. art. 399 § 1 kpk poprzez niewywiązanie się przez Sąd z procesowego obowiązku uprzedzenia o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu;
- rażącą niewspółmierność orzeczonej kary grzywny.
Wskazując na powyższe obrońca oskarżonego wniósł o uchylenie wyroku bądź też o jego zmianę w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze poprzez pominięcie kary pozbawienia wolności i obniżenie orzeczonej wobec oskarżonego kary grzywny.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Wniosek apelującego dotyczący uchylenia zaskarżonego wyroku zasługiwał na uwzględnienie.
Słusznie podnosi skarżący, iż Sąd Rejonowy dopuścił się obrazy przepisu art. 399 § 1 kpk. Przepis ten nakazuje uprzedzenie stron o możliwej zmianie kwalifikacji prawnej zawsze, gdy tylko taka możliwość się pojawia i bez względu na to czy ma to znaczenie dla obrony oskarżonego. Zmiana kwalifikacji prawnej to także wprowadzenie nowej oceny prawnej i zakwalifikowanie określonego zachowania się z innego przepisu prawnego, dodanie do uwidocznionego w zarzucie innego jeszcze przepisu pozostającego w zbiegu lub w związku z przepisami wskazanymi w akcie oskarżenia, a także dokonanie istotnych zmian w opisie zarzucanego czynu (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2008 r. IV KK 436/07).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż Sąd Rejonowy uznał, iż czyny z pkt I i II aktu oskarżenia oskarżony R. B. popełnił w warunkach ciągu przestępstw skarbowych, a więc przy zastosowaniu art. 37 § 1 pkt 3 kks. Pomimo zastosowania tej instytucji Sąd wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 399 § 1 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks nie uprzedził stron o możliwej zmianie kwalifikacji prawnej, co wynika z protokołu rozprawy.
Powyższe uchybienia spowodowały konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Niezależnie od powyższego wątpliwości Sądu Okręgowego budzi również zastosowanie w niniejszej sprawie postępowania w stosunku do nieobecnych (art. 173 § 1 kks). Zważyć należy, iż w aktach sprawy znajduje się informacja, z której wynika, iż oskarżony R. B. od kilku lat jest w związku konkubenckim z A. L. zamieszkałą w B., ul. (...), gdzie wspólnie wychowują małoletnie dzieci (k. 1). Tymczasem wszelka korespondencja kierowana do oskarżonego była wysyłana na adres w A., ul. (...), gdzie faktycznie oskarżony od wielu lat nie przebywa.
W tych okolicznościach, nie przesądzając oczywiście, iż oskarżony faktycznie przebywa pod adresem w B. należało sprawdzić tą informację zanim skorzystano z instytucji wskazanej w art. 173 § 1 kks.
Mając powyższe na uwadze i zważywszy na przepis art. 436 kpk Sąd Okręgowy nie rozważał zarzutu apelującego dotyczącego niewspółmierności kary, gdyż byłoby to zwyczajnie przedwczesne.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji będzie miał na względzie powyższe uwagi.
Z tych też względów Sąd Okręgowy na podstawie art. 437 § 2 kpk orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.