Streszczenie (SAOS)

1. Na tak zarysowanym tle prawnym nie powinno już budzić wątpliwości, że skoro powstanie katastrofy nie musi być nieuniknione, a czas trwania niebezpieczeństwa jest bez znaczenia, gdyż wystarczające jest, że istniało ono nawet tylko przez moment, to .... w zakresie opisanym w punkcie I zarzutu aktu oskarżenia, wypełnił znamiona przestępstwa art. 174 kk. W realiach rozpoznawanej sprawy oczywistym wyznacznikiem stopnia zagrożenia osiągającego wymagany przez ustawę stan niebezpieczeństwa sprowadzenia katastrofy w ruchu lądowym, w rozumieniu art. 174 § 1 kk, jest fakt, że gdyby nie racjonalność zachowania interweniujących policjantów i innych uczestników ruchu, to jazda oskarżonego w taki sposób, z taką prędkością i w takich warunkach, jak opisano to w punkcie I aktu oskarżenia, a więc prowadzenie pojazdu mechanicznego z naruszeniem najbardziej elementarnych zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym, doprowadziłaby do wypadku drogowego o tragicznych skutkach, w którym uczestniczyłby co najmniej:  autobus na odcinku między ....  jeden ze ścigających skazanego radiowozów;  inne pojazdy, które: - albo zjeżdżały na przeciwległy pas ruchu; - albo jadąc z naprzeciwka zmuszane były do zjechania na pobocze. 2. Z przedstawionej przez świadków relacji wynika także bezspornie, że oskarżony, uciekając przed ścigającymi go funkcjonariuszami policji stwarzał realne niebezpieczeństwo wystąpienia katastrofy, pomimo, iż pościg za .... odbywał się w godzinach nocnych, a natężenie ruchu było niewielkie. Co charakterystyczne, z zeznań złożonych przez.... – pasażera pierwszego ze ścigających ...... radiowozów, wynika jednoznacznie, iż brawurowa i niebezpieczna jazda oskarżonego z naruszeniem najbardziej elementarnych zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym nie doprowadziła do żadnej kolizji drogowej, tylko dlatego, że mijane przez oskarżonego samochody zatrzymywały się na poboczu, słysząc sygnały dźwiękowe nadjeżdżających radiowozów policyjnych. Co równie bardzo istotne, z zeznań ..... płynie wn