Treść orzeczenia
Uzasadnienie
Formularz UK 2
Sygnatura akt
Sygn. akt II Ka 104/25
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
CZĘŚĆ WSTĘPNA
1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
wyrok Sądu Rejonowego w Krośnie z dnia 17 lutego 2025 r. sygn. akt II K 46/25
1.2. Podmiot wnoszący apelację
☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☐ oskarżyciel posiłkowy
☐ oskarżyciel prywatny
☐ obrońca
☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☐ inny
1.3. Granice zaskarżenia
1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☐ na korzyść
☒ na niekorzyść
☒ w całości
☐ w części
☐
co do winy
☐
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.1.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☐
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☒
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☐
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☐
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☐
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
☐
brak zarzutów
1.4. Wnioski
☐
uchylenie
☒
zmiana
Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
1.5. Ustalenie faktów
1.1.3. Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
2.1.1.1.
1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
2.1.2.1.
1.6. Ocena dowodów
1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 2.1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
Lp.
Zarzut
3.1.
Oskarżyciel publiczny zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego mająca wpływ na treść wyroku, tj. art. 70 ust. 4a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, polegająca na nie orzeczeniu obligatoryjnego świadczenia pieniężnego wymienionego w art. 39 pkt 7 Kodeksu karnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, podczas gdy przepis ten stanowi, iż na jego podstawie orzeka się świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 Kodeksu karnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 1.000 zł, do wysokości 60.000 zł w razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 53 ust. 1, 1a lub 2, art. 55 ust. 1, 2 lub 3, art. 56 ust. 1, 2 lub 3, art. 58 ust. 1 lub 2, art. 59 ust. 1, 2 lub 3, art. 61, art. 62 ust. 1 lub 2, art. 62b ust. 2, art. 63 ust. 1 , 2 lub 3.
☒ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
Zarzut jest uzasadniony.
Trafnie bowiem oskarżyciel publiczny podnosi, iż ustawodawca w art. 70 ust. 4a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii nałożył na sąd obowiązek obligatoryjnego orzeczenia świadczenia pieniężnego w stosunku do sprawcy przestępstwa m.in. z art. 59 ust. 1 i art. 62 ust. 1 ww. ustawy, co umknęło Sądowi Orzekającemu. Zgodnie bowiem z ww. przepisem, w razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 53 ust. 1, 1a lub 2, art. 55 ust. 1, 2 lub 3, art. 56 ust. 1, 2 lub 3, art. 58 ust. 1 lub 2, art. 59 ust. 1, 2 lub 3, art. 61, art. 62 ust. 1 lub 2, art. 62b ust. 2, art. 63 ust. 1, 2 lub 3 sąd orzeka świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 Kodeksu karnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 1000 złotych, do wysokości 60 000 złotych.
Wniosek
Oskarżyciel publiczny wniósł o:
I. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego nawiązki na zasadzie art. 70 ust. 4a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii:
- za czyn z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 k.k. w wysokości 1.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;
- za czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w wysokości 1.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;
II. utrzymanie w mocy wyroku w pozostałej części.
☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
Wniosek, co do zasady, jest uzasadniony.
Wobec bowiem obligatoryjnego obowiązku orzeczenia, na podstawie art. 70 ust. 4a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, świadczenia pieniężnego, należało uzupełnić zaskarżony wyrok poprzez orzeczenie wobec oskarżonego świadczenia pieniężnego w kwocie 1.000 zł za przypisany oskarżonemu czyn w pkt I wyroku, tj. przestępstwo z art. 59 ust. 1 ww. ustawy w zw. z art. 12 § 1 k.k. orz w kwocie 1.000 zł za przypisany oskarżonemu czyn w pkt II wyroku, tj. przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Nie zasługuje natomiast na uwzględnienie wniosek oskarżyciela publicznego domagającego się orzeczenia nawiązki na podstawie art. 70 ust. 4a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w sytuacji gdy wskazana podstawa prawna dotyczy orzeczenia świadczenia pieniężnego, a nie nawiązki.
Nie jest również zasadny wniosek domagający się utrzymania wyroku w pozostałym zakresie, a w konsekwencji czego orzeczenia świadczenia pieniężnego obok orzeczonej przez Sąd Rejonowy w Krośnie nawiązki w wysokości 2.000 zł. Nałożenie bowiem na oskarżonego obowiązku finansowego w łącznej wysokości 4.000 zł byłoby rażąco niesprawiedliwe w rozumieniu art. 440 k.p.k.
OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
4.1.
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
5.1.1.
Przedmiot utrzymania w mocy
Sąd Odwoławczy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, za wyjątkiem orzeczonej w pkt V nawiązki w wysokości 2.000 zł, który to środek karny uchylił oraz orzekł od oskarżonego dwukrotnie świadczenie pieniężne w związku z popełnionymi przez niego przestępstwami, w kwotach po 1.000 zł.
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
Zaskarżony wyrok, z wyjątkiem uchylenia pkt V i konieczności jego uzupełnienia poprzez orzeczenie świadczenia pieniężnego, należało uznać za słuszny i trafny. Ocena dowodów została dokonana przez Sąd pierwszej instancji zgodnie z zasadami wiedzy logiki i doświadczenia życiowego. Sąd uwzględnił całokształt okoliczności zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego, a uzasadnienie logicznie przekonuje do zajętego stanowiska oraz do poszczególnych rozstrzygnięć.
1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
5.2.1.
Przedmiot i zakres zmiany
Sąd Odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
a) uchylił orzeczenie o nawiązce z punktu V wyroku;
b) na podstawie art. 70 ust. 4a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 39 pkt 7 k.k. orzekł od oskarżonego R. D. na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 1000 zł /jeden tysiąc złotych/ za czyn przypisany oskarżonemu w punkcie I wyroku z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 k.k. oraz świadczenie pieniężne w kwocie 1000 zł /jeden tysiąc złotych/ za czyn przypisany oskarżonemu w punkcie I wyroku z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Zwięźle o powodach zmiany
Konieczność uchylenia nawiązki wynikła z potrzeby uzupełnienia wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego świadczenia pieniężnego w związku z popełnionymi przez niego przestępstwami, w dwóch kwotach, każda po 1.000 zł.
Jednocześnie pozostawienie orzeczonej nawiązki, mającej charakter fakultatywny, obok obligatoryjnego świadczenia pieniężnego, byłoby rażąco niesprawiedliwie w rozumieniu art. 440 k.p.k.
Zgodnie z tym przepisem, jeżeli utrzymanie orzeczenia w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe, podlega ono niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów zmianie na korzyść oskarżonego albo w sytuacji określonej w art. 437 § 2 zdanie drugie uchyleniu.
Kierując się zatem ww. przepisem Sąd Odwoławczy uchylił orzeczenie o nawiązce, orzekając jednocześnie od oskarżonego świadczenie pieniężne.
1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
5.3.1.1.1.
Zwięźle o powodach uchylenia
5.3.1.2.1.
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
Zwięźle o powodach uchylenia
5.3.1.3.1.
Konieczność umorzenia postępowania
Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
5.3.1.4.1.
Zwięźle o powodach uchylenia
1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
Koszty Procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
III
Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. t. jedn. Dz. U. 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) Sąd Odwoławczy zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym od uiszczenia opłaty za drugą instancję, obciążając nimi Skarb Państwa, albowiem uiszczenie tych kosztów, w tym opłaty przez oskarżonego, z uwagi na jego sytuację majątkową, byłoby dla niego zbyt uciążliwe.
PODPIS
SSO Janusz Szarek /spraw./ SSO Jarosław Krysa SSO Jakub Szczerbań