descriptionTreść orzeczenia

T., 25 marca 2021 r

Sygn. akt II K 79/21

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny

w składzie:

Przewodniczący: Sędzia SR Marcin Czarciński

Protokolant: st. sekr. sąd. Iwona Zielińska

Orzeka

I. oskarżonego A. Z. uznaje za winnego popełnienia czynów zarzucanych w akcie oskarżenia z tym ustaleniem, że stanowią jeden czyn, który kwalifikuje z art. 224 § 2 kk w zb. z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to, po zastosowaniu 11 § 3 kk i art. 37a § 1 kk, na podstawie art. 224 § 2 kk w zw. z art. 224 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym,

II. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności zalicza okres zatrzymania oskarżonego od dnia 25.11.2020 r. godz. 01.45 do 25.11.2020 r. godz. 11.50,

III. na podstawie art. 44 § 2 kk orzeka przepadek dowodu rzeczowego w postaci noża do cięcia tapet zapisanego w księdze dowodów rzeczowych Sądu Rejonowego w Toruniu pod poz. 230/20 pkt 1 i zarządza jego zniszczenie,

IV. zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty a wydatkami poniesionymi od chwili wszczęcia postępowania obciąża Skarb Państwa.

Uzasadnienie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

A. Z.

I. w dniu 24 listopada 2020 roku o godz. 23.50 w T. na ul. (...) groził (...) – J. W., P. K. i M. M. w ten sposób, że wyciągnął nóż do tapet i powiedział, że teraz zobaczą, przy czym sposób zachowania się i wypowiadania wzbudziły u pokrzywdzonych uzasadnioną obawę, iż groźby mogą zostać spełnione,

II. w dniu 24 listopada 2020 roku o godz. 23.50 w T. na ul. (...) dokonał znieważenia (...) – J. W., P. K. i M. M. podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, kierując pod ich adresem słowa powszechnie uznane za obelżywe,

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

OCena DOWOdów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☒

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

I

A. Z.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Przestępstwo znieważenia funkcjonariusza publicznego albo osoby do pomocy mu przybranej polega na bezprawnej ingerencji w jego cześć bądź osoby do pomocy mu przybranej w ten sposób, że zostaje naruszona godność osobista któregokolwiek z nich. Na gruncie ustalonego stanu faktycznego nie budzi wątpliwości, że oskarżony A. Z. wyzywając J. W., P. K. i M. M. obraźliwymi słowami wypełnił znamiona przestępstwa z art. 226 § 1 kk. Oskarżony doskonale zdawał sobie sprawę z tego, że obraża (...) - funkcjonariuszy publicznych, na co wskazywały okoliczności wykonywania obowiązków służbowych czy rodzaj podjętych przez nich czynności. Funkcjonariusze byli umundurowani. Tym samym używanie przez oskarżonego wobec funkcjonariuszy (...) słów wulgarnych wypełniło znamiona przestępstwa z art. 226 § 1 kk

Wywieranie wpływu na czynności urzędowe wskazane w treści art. 224 § 2 kk to takie oddziaływanie, które ma skłonić do podjęcia lub zaniechania czynności albo nadania jej określonej treści. Niewątpliwie używanie noża i wypowiedzenie słów "cwele jest was trzech więc zobaczymy" należy potraktować jako działanie zmierzające do zaniechania przez funkcjonariuszy prawnej czynności służbowej.

Zdaniem Sądu Najwyższego (wyrok z 22.06.1999 r., III KKN 376/97, OSNKW 1999/9–10, poz. 55): „Działanie sprawcy polegające na jednej albo wielu następujących bezpośrednio po sobie wypowiedziach, zawierających zniewagi i groźby bezprawne, skierowane pod adresem funkcjonariusza publicznego, wyczerpujące znamiona ustawowe przestępstw określonych (...) w art. 224 § 2 i art. 226 § 1 k.k. (...) stanowi jedno przestępstwo kwalifikowane z tych przepisów, pozostających w zbiegu kumulatywnym”.

Czyn A. Z. polegający na znieważaniu oraz stosowaniu groźby wobec funkcjonariuszy Straży Miejskiej w celu zaniechania czynności służbowych wypełnił znamiona występku z art. 226 § 1 kk, art. 224 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk.

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się

do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

A. Z.

I

I, II

Zdaniem Sądu wymierzona oskarżonemu kara 8 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym jest odpowiednia do stopnia społecznego niebezpieczeństwa czynu oskarżonego a przede wszystkim spełni swą rolę w zakresie prewencji ogólnej i indywidualnej. Sąd uznał, że charakter czynu uzasadniał wymierzenie oskarżonemu właśnie kary ograniczenia wolności. W przekonaniu Sądu wymierzona kara jest w tym wypadku dostatecznie dolegliwa i wystarczająca dla osiągnięcia celów kary, zarówno w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, jak i wpłynie zapobiegawczo i wychowawczo wobec oskarżonego na przyszłość. Obecne jego zachowanie stanowiło przykład lekceważącego stosunku do przepisów obowiązującego prawa. Dlatego takie zachowanie oskarżonego spotkać się musi z odpowiednią reakcją, mieszczącą się przy tym w granicach wyznaczonych przez stopień winy sprawcy.

Wymierzając karę Sąd nie tracił z pola widzenia okoliczności wpływających na jej wymiar. Do okoliczności obciążających zaliczono lekceważący stosunek do obowiązujących przepisów oraz znaczną szkodliwość społeczną czynu a do okoliczności łagodzących uprzednią niekaralność oskarżonego.

A. Z.

III

I

na podstawie art. 44 § 2 kk orzeczonego przepadek dowodu rzeczowego w postaci noża do tapet, którego użył oskarżony albowiem był przeznaczony do dokonania przestępstwa

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

A. Z.

II

I

na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności zaliczono okres zatrzymania oskarżonego

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

IV

Sąd, na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych, zwolnił oskarżonego od ponoszenia opłaty sądowej i wydatków poniesionych w toku postępowania biorąc pod uwagę sytuację materialną i majątkową oskarżonego.

Podpis

Sędzia SR Marcin Czarciński