Treść orzeczenia
Sygn. akt II K 79/14
Postanowienie
dnia 23 września 2014 roku
Sąd Okręgowy w Koszalinie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSO Tomasz Krzemianowski
Protokolant: sekr. sąd. Paulina Ferenc
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Koszalinie Andrzeja Dubiela po rozpoznaniu na posiedzeniu w sprawie D. P. z wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia:
1. na podstawie art.17§1 pkt 7 k.p.k. umorzyć postępowanie w sprawie,
2. na podstawie §2 ust. 1, 2 i 3 w zw. z §14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 roku Nr 163 poz. 1348 z późn. zm.) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata E. U. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem złotych 60/100) złotych, w tym podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za wykonaną obronę z urzędu,
3. na podstawie art.632 pkt. 2 k.p.k. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.
Uzasadnienie
Do Sądu Okręgowego w Koszalinie wpłynął wniosek skazanego D. P. o wydanie wyroku łącznego obejmującego kary jednostkowe z wyroków Sądu Rejonowego w Koszalinie w sprawach o sygn. akt X K 331/05, X K 593/09, X K 451/10, X K 956/10, X K 1246/10 i X K 797/10 oraz Sądu Okręgowego w Koszalinie w sprawie o sygn. akt II K 42/11.
Wobec D. P. w dniu 11 października 2012 roku, w sprawie o sygn. akt II K 72/12, wydany został przez Sąd Okręgowy w Koszalinie wyrok łączny, który uprawomocnił się dnia 19 października 2012 roku, obejmujący rozstrzygnięcia wskazane we wniosku o wydanie wyroku łącznego w przedmiotowej sprawie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Wniosek skazanego nie może zostać uwzględniony z uwagi na przeszkodę procesową w postaci powagi rzeczy osądzonej.
Sąd Okręgowy w Koszalinie orzekał już merytorycznie w tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym sprawie o sygn. akt II K 72/12. Sąd badał wówczas wszystkie dotychczasowe wyroki skazujące dotyczące D. P., w tym objęte jego aktualnym wnioskiem. Od czasu wydania tamtego rozstrzygnięcia nie pojawiły się żadne nowe orzeczenia skazujące. Tym samym prawomocne rozstrzygnięcie wydane w sprawie II K 72/12 korzysta z powagi rzeczy osądzonej określonej w art.17§1 pkt 7 k.p.k. Oznacza ona, iż niedopuszczalne jest prowadzenie ponownego postępowania w tej samej sprawie pod względem podmiotowym i przedmiotowym, a z chwilą stwierdzenia występowania tej negatywnej przesłanki procesowej Sąd zobligowany jest umorzyć postępowanie.
Ponadto, z uwagi na złożony przez skazanego wcześniejszy wniosek o wydanie wyroku łącznego, tutejszy Sąd w sprawie o sygn. akt II K 53/13, na podstawie art.17§1 pkt 7 k.p.k., umorzył już postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego.
W konsekwencji niniejsze postępowanie należało umorzyć na podstawie art.17§1 pkt 7 k.p.k., a kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa stosownie do treści art.632 pkt 2 k.p.k.
Biorąc zaś pod uwagę fakt, iż skazany miał w niniejszym postępowaniu wyznaczonego obrońcę z urzędu należało orzec o należnym mu wynagrodzeniu.
Mając powyższe względy na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.