Treść orzeczenia
Sygn. akt II K 58/17
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 17 marca 2017 roku
Sąd Rejonowy w Bełchatowie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Bartosz Paszkiewicz
Protokolant: st. sekr. sąd. Renata Snopek
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej----- po rozpoznaniu na posiedzeniu 17 marca 2017 roku sprawy S. S. syna H. i A. z domu O., urodzonego (...) w B. oskarżonego o to, że:
1. W dniu 14 października 2016 roku w Z. przy ulicy (...) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia karty bankomatowej o nr (...) uprawniającej do podjęcia
pieniędzy z automatu bankowego na szkodę F. B..
tj. o czyn z art. 278§5 kk.
2. W dniu 15 października 2016 roku w klubie (...) w W. przy ul. (...), dokonał kradzieży z włamaniem w ten sposób, iż przy użyciu uprzednio skradzionej na terenie Z. karty bankomatowej o nr (...) dokonał transakcji bezgotówkowej przy pomocy terminala zbliżeniowego na kwotę 14,00 złotych na szkodę F. B..
tj. o czyn z art. 279§1 kk w zw. z art. 283 kk.
3. W dniu 16 października 2016 roku w sklepie (...) (...) w W. dokonał kradzieży z włamaniem w ten sposób, że przy użyciu uprzednio skradzionej na terenie Z. karty bankomatowej o nr (...) dokonał transakcji bezgotówkowej przy pomocy terminala zbliżeniowego na kwotę 19,70 złotych na szkodę F. B..
tj. o czyn z art. 279§1 kk w zw. z art. 283 kk.
4. W dniu 16 października 2016 roku w sklepie (...) w W. dokonał kradzieży z włamaniem w ten sposób, że przy użyciu uprzednio skradzionej na terenie Z. karty bankomatowej o nr (...) dokonał transakcji bezgotówkowej przy pomocy terminala zbliżeniowego na kwotę 49,00 złotych na szkodę F. B..
tj. o czyn z art. 279§ 1 kk w zw. z art. 283 kk.
Orzeka
1. oskarżonego S. S. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie 1(pierwszym) czynu wypełniającego dyspozycje art. 278 § 5 k.k. i za to na podstawie art. 278 § 5 k.k. w zw. z art. 37 a k.k. wymierza mu karę 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych grzywny po 10 (dziesięć) złotych każda;
2. oskarżonego S. S. uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu w punktach od 2 (drugiego) do 4 (czwartego) czynów wyczerpujących dyspozycję art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k. stanowiących ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k.i za to na podstawie art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierza mu karę 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny po 10 (dziesięć) złotych każda;
3. na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k., 85 a k.k. w zw. z art. 86 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 91 § 2 k.k. łączy orzeczone kary grzywny i wymierza oskarżonemu S. S. łączną karę grzywny w rozmiarze 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych po 10 (dziesięć) złotych każda;
4. zasądza od oskarżonego S. S. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70 (siedemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz wymierza mu 150 (sto pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty.
Uzasadnienie
S. S. jest znajomym F. B.. 14 października 2016 roku oskarżony uczestniczył w imprezie organizowanej przez pokrzywdzonego w jego domu. W trakcie tej imprezy S. S. zauważył na stole kartę do bankomatu należącą do F. B. i ja zabrał. Następnie udał się do W., gdzie trzykrotnie w dniach 15-16 października zapłacił przedmiotową kartą zbliżeniowo. Następnie dziewczyna oskarżonego N. Z. oddała pokrzywdzonemu całą skradzioną kwotę.
(dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 24, 29)
Oskarżony ma 22 lata. Nie ma nikogo na utrzymaniu. Jego miesięczne wynagrodzenie wynosi 1000 zł. Nie był leczony psychiatrycznie ani odwykowo. Nie był karany.
(dowód: oświadczenie oskarżonego k. 24,29 karta karna k. 25)
Oskarżony w toku postępowania przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze w trybie art. 335 kpk, który został uwzględniony.
(dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 24, 29)
Sąd Rejonowy zważył co następuje
Na wstępie rozważań prawnych podnieść należy, że oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i dobrowolnie poddał się karze, w związku z czym stan faktyczny jest bezsporny. Nie można też tracić z pola widzenia faktu, że zgodnie z art. 424 § 3 k.p.k. uzasadnienie wyroku wydanego w trybie art. 335 k.p.k. może się ograniczyć do wskazania podstawy prawnej tego wyroku i zawartych w nim rozstrzygnięć. W związku z tym Sąd pominął rozważania w przedmiocie oceny dowodów skoro sprawstwo jest bezsporne, a wyjaśnienia oskarżonego nie budzą wątpliwości.
Z uwagi na powyższe Sąd uznał M. K. za winnego tego, że:
-w 2 dniu 14 października 2016 roku w Z. przy ulicy (...) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia karty bankomatowej o nr (...) uprawniającej do podjęcia pieniędzy z automatu bankowego na szkodę F. B. tj. czynu wypełniającego dyspozycję art. 278 § 5 k.k.,
-w dniu 15 października 2016 roku w klubie (...) w W. przy ul. (...), dokonał kradzieży z włamaniem w ten sposób, iż przy użyciu uprzednio skradzionej na terenie Z. karty bankomatowej o nr (...) dokonał transakcji bezgotówkowej przy pomocy terminala zbliżeniowego na kwotę 14,00 złotych na szkodę F. B. tj czynu z art. 279§1 kk w zw. z art. 283 kk,
-w dniu 16 października 2016 roku w sklepie (...) (...) w W. dokonał kradzieży z włamaniem w ten sposób, że przy użyciu uprzednio skradzionej na terenie Z. karty bankomatowej o nr (...) dokonał transakcji bezgotówkowej przy pomocy terminala zbliżeniowego na kwotę 19,70 złotych na szkodę F. B. tj. czynu z art. 279§1 kk w zw. z art. 283 kk,
-w dniu 16 października 2016 roku w sklepie (...) w W. dokonał kradzieży z włamaniem w ten sposób, że przy użyciu uprzednio skradzionej na terenie Z. karty bankomatowej o nr (...) dokonał transakcji bezgotówkowej przy pomocy terminala zbliżeniowego na kwotę 49,00 złotych na szkodę F. B. tj. czynu z art. 279§ 1 kk w zw. z art. 283 kk.
Zważywszy, że w sprawie nie ujawniły się żadne okoliczności zdolne wyłączyć, bądź ograniczyć winę oskarżonego – należało zatem stwierdzić, że dopuścił się on występków bezprawnych, karygodnych i zawinionych.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 kk czynnikami limitującymi rozmiar sankcji karnej za popełnione przestępstwa są stopień winy i stopień społecznej szkodliwości czynu, których wymierzana w granicach sędziowskiego uznania kara nie powinna przekraczać. Wymierzając karę należy nadto mieć na uwadze cele zapobiegawcze i wychowawcze, a także potrzeby kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Stosownie do § 2 powołanego wyżej przepisu, uwzględnić należy w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego.
Kary zostały uzgodnione przez Prokuratora i oskarżonego.
Za czyn I zgodnie z wnioskiem Sąd na podstawie art. 278 § 5 k.k. w zw. z art. 37 a k.k. wymierzył oskarżonemu karę 120 stawek dziennych grzywny po 10 (dziesięć) złotych każda.
Nadto Sąd przyjął, iż czyny od II do IV stanowią ciąg przestępstw i na podstawie art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 150 stawek dziennych grzywny po 10 złotych każda. Sąd popełnił błąd, gdyż przy wymiarze kary w tym punkcie pominął art. 37 a k.k.
Na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k., 85 a k.k. w zw. z art. 86 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 91 § 2 k.k. Sąd połączył orzeczone kary grzywny i wymierzył oskarżonemu S. S. łączną karę grzywny w rozmiarze 150 stawek dziennych po 10 złotych każda.
Na koszty postępowania złożyły się wydatki wyłożone przez Skarb Państwa w związku z koniecznością, uzyskania karty karnej oraz ryczałty za doręczenia w obu fazach postępowania. Zgodnie z art. 627 k.p.k. Sąd zasądził od oskarżonego koszty sądowe uznając, że ich uiszczenie nie będzie dla S. S. zbyt uciążliwe.
Opłatę wymierzono na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych.