na posiedzeniu 8 sierpnia 2024 r. w sprawie W. S. oskarżonego o czyn z art. 279 § 1 k.k. i in. z urzędu w przedmiocie powołania biegłych lekarzy psychiatrów, na podstawie art.193 § 1 k.p.k., art. 194 k.p.k. i art. 202 § 1 k.p.k. postanowił I . zasięgnąć opinii dwóch biegłych lekarzy psychiatrów w osobach S. C. i B. L., celem wydania opinii co do:

1. poczytalności oskarżonego w chwili dokonywania zarzucanego mu czynu, w szczególności czy jego zdolność rozpoznania znaczenia czynu lub kierowania swoim postępowaniem nie była w czasie jego popełnienia wyłączona lub w znacznym stopniu ograniczona (art. 31 § 1 lub 2 k.k.),

2. tego czy aktualny stan jego zdrowia psychicznego pozwala na udział w postępowaniu i prowadzenie obrony w sposób samodzielny oraz rozsądny,

3. tego czy w stosunku do oskarżonego, u którego rozpoznano chorobę psychiczną, upośledzenie umysłowe albo uzależnienie od alkoholu lub innego podobnie działającego środka odurzającego, konieczne jest orzeczenie środka zabezpieczającego, aby zapobiec ponownemu popełnieniu przez niego czynu zabronionego, w tym czy inne środki prawne określone w kodeksie karnym lub orzeczone na podstawie innych ustaw są wystarczające (art. 93b § 1 k.k.),

4. tego czy w stosunku do oskarżonego, u którego rozpoznano chorobę psychiczną lub upośledzenie umysłowe istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że popełni on ponownie czyn zabroniony o znacznej społecznej szkodliwości w związku z chorobą psychiczną lub upośledzeniem umysłowym (art. 93g § 1 k.k.),

5. tego czy zarzucany czyn pozostawał w związku z zaburzeniem osobowości o takim charakterze lub nasileniu, że zachodzi co najmniej wysokie prawdopodobieństwo ponownego popełnienia czynu zabronionego z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia (art. 93c pkt 4 k.k.),