descriptionTreść orzeczenia

Uzasadnienie

Formularz UWŁ

Sygnatura akt

Sygn. akt II K 425/25

Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, można wypełnić część 3–8 formularza

1.USTALENIE FAKTÓW

1. Wyroki wydane wobec skazanego

Lp.

Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny

Data wyroku albo wyroku łącznego

Sygnatura akt sprawy

1.

Sąd Rejonowy w Legionowie

1 lutego 2019 r.

Sygn. akt II K 547/18

2.

Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie

9 stycznia 2020 r.

Sygn. akt IV K 903/19

3.

Sąd Rejonowy dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie

30 stycznia 2020 r.

Sygn. akt IV K 747/19

4.

Sąd Rejonowy w Pruszkowie

9 maja 2024 r.

Sygn. akt II K 636/23

5.

Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie

20 października 2024r.

Sygn. akt III K 1318/23

6.

Sąd Rejonowy dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie

19 listopada 2024 r.

Sygn. akt IV K 481/24

7.

Sąd Rejonowy w Legionowie

23 kwietnia 2025 r.

Sygn. akt II K 974/23

1.2. Inne fakty

1.2.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1.

M. P. został skazany prawomocnymi wyrokami:

1. Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 1 lutego 2019 r. (upr. 23 lipca 2020 r.) sygn. akt II K 547/18 za czyn:

a. z art. 191 § 1a k.k. – popełniony w dniu 30 września 2017 r. – na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności,

b. z art. 279 § 1 k.k. – popełniony w dniu 14 grudnia 2016 r. – na karę 1 rok i 5 miesięcy pozbawienia wolności,

c. z art. 279 § 1 k.k. – popełniony w dniu 1 stycznia 2017 r. – na karę 1 rok pozbawienia wolności,

d. z art. 279 § 1 k.k. – popełniony w dniu 24 stycznia 2018 r. – na karę 1 rok pozbawienia wolności,

za które orzeczono karę łączną 2 lat i 5 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet kary łącznej zaliczono okres pozbawienia wolności w sprawia trwający od 15 marca 2018 r. godz. 13:20 do dnia 7 sierpnia 2018 r.,

- w całości wykonał w/w karę łączną pozbawienia wolności w okresie od 19 grudnia 2020 r. godz. 23:15 do 24 grudnia 2022 r. godz. 23:15;

2. Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli w Warszawie z dnia 9 stycznia 2020 r. (upr. 20.03.2020 r.) sygn. akt IV K 903/19 za czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii – popełniony w dniu 11 stycznia 2019 r. – na karę grzywny 130 stawek dziennych w kwotach po 30 złotych, no poczet orzeczonej kary zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie trwający od 11 stycznia 2019 r. godz. 23:30 do 12 stycznia 2019 r. godz. 17:10,

– kara grzywny została wykonana w całości w formie zastępczej kary pozbawienia wolności w wymiarze 59 dni, w okresie 24 grudnia 2022 r. godz. 23:15 do 21 luty 2023 r. godz. 23:15;

3. Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie z dnia 30 stycznia 2020 r. (upr. 7 lutego 2020 r.) sygn. akt IV K 747/19 za czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii – popełniony w dniu 8 sierpnia 2018 r. – na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania polegająca na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, na poczet orzeczonej kary zaliczono okres zatrzymania w dniu 8 sierpnia 2018 r.,

- kara ograniczenia wolności została wykonana w całości w formie zastępczej kary pozbawienia wolności w wymiarze 89 dni, w okresie od 6 kwietnia 2024 r. godz. 16:10 do 4 lipca 2024 r. godz. 16:10;

4. Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 9 maja 2024 r. (upr. 17 maja 2024 r.) sygn. akt II K 636/23 za czyn z art. 62 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii – popełniony w dniu 19 marca 2023 r. – na karę 5 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania polegająca na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, na poczet orzeczonej kary zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie trwający od 19 marca 2023 r. godz. 23:20 do dnia 20 marca 2023 r. godz. 13:05,

- kara ograniczenia wolności nie została wykonana w żadnej części;

5. Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli w Warszawie z dnia 20 października 2024 r. (upr. 30 października 2024 r.) sygn. akt III K 1318/23 za czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii – popełniony w dniu 11 października 2023 r. – na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet orzeczonej kary zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie trwający w dniach 10-11 października 2023 r.,

- kara pozbawienia wolności w wykonana w okresie od 31 stycznia 2025 r. godz. 14:30 do 30 kwietnia 2025 r. godz. 14:30;

6. Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie z dnia 19 listopada 2024 r. (upr. 27 listopada 2024 r.) sygn. akt IV K 481/24 za:

a. ciąg przestępstw z art. 62 ust. 2 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 91 § 1 k.k. – popełniony w okresie od 27 stycznia 2024 r. do 5 lutego 2024 r. – na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności,

b. ciąg przestępstw z art. 244 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. – popełniony w okresie od 27 stycznia 2024 r. do 5 lutego 2024 r. – na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,

za które orzeczono karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet orzeczonej kary łącznej zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie trwający od 27 stycznia 2024 r. godz. 19:25 do 29 stycznia 2024 r. godz. 13:30 oraz od 5 lutego 2024 r. godz. 16:10 do 7 lutego 2024 r. godz. 11:30,

– karę łączną pozbawienia wolności wprowadzono do wykonania – wykonywana aktualnie, od 30 kwietnia 2025 r. godz. 14:30 do 23 października 2026 r. godz. 14:30;

7. Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 23 kwietnia 2025 r. (upr. 22 maja 2025 r.) sygn. akt II K 974/23 za czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony w dniu 23 maja 2023 r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet orzeczonej kary zaliczono okres zatrzymania w sprawie trwający w dniu 23 maja 2023 roku od godz. 11:30 do godz. 13:30,

– karę pozbawienia wolności wprowadzono do wykonania w okresie od 23 października 2026 r. godz. 14:30 do 19 czerwca 2027 r. godz. 14:30.

- akta dołączone według karty karnej;

- opinia o skazanym k. 20 – 21v,

- dane o karalności k. 10-11v, k. 24-24v,

- informacja o pobytach i orzeczeniach k. 5-9, k. 19, 22,

- odpis wyroku Sądu Rejonowego Legionowie ze sprawy II K 654/24 k. 29 – 31;

- odpis wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie ze sprawy II K 949/21 k. 32;

a ponadto:

z akt sprawy II K 234/24:

- wyrok k. 44 (odpis na k. 25 niniejszych akt),

- postanowienie k. 68;

z akt sprawy II K 1194/23:

- wyrok k. 41 (odpis na k. 26 niniejszych akt),

- wyrok k. 108,

- postanowienie k. 127,

- zawiadomienie o wykonaniu środka karnego Starosty (...) (...) – k. 138.

z akt sprawy II K 204/22:

- wyrok k. 41 (odpis na k. 27 niniejszych akt).

- postanowienie k. 82

z akt sprawy II K 441/25:

- wyrok k. 184 (odpis na k. 28 niniejszych akt)

- zawiadomienie o wykonaniu środka karnego Starosty (...) (...) – karta bez numeru.

2.

M. P. ma 46 lat, posiada córkę w wieku 15 lat, z którą utrzymuje kontakt. W warunkach izolacji penitencjarnej od 3 lutego 2025 roku, doprowadzony do odbycia kary pozbawienia wolności przez funkcjonariuszy Policji. Karę pozbawienia wolności odbywa w systemie programowego oddziaływania, z zadań wynikających z IPO skazany wywiązuje się umiarkowanie. Posiada diagnozę uzależnienia od amfetaminy, w okresie 21-27.03.2025 r. był uczestnikiem Programu Krótkiej Interwencji, chętnie uczestniczy w zadaniach oddziaływania programowego.

Skazany posiada zawód wyuczony - tokarz. Przed osadzeniem utrzymywał się z prac dorywczych przy budowach.

Zachowanie skazanego w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności jest poprawne, nie był nagradzany ani karany regulaminowo, nie deklaruje przynależności do podkultury przestępczej, nie sprawia problemów wychowawczych. Wobec przełożonych prezentuje regulaminową postawę. W stopniu poprawnym przestrzega zasad porządku wewnętrznego. W jednostce jest zatrudniony jako roznoszący artykuły żywnościowe i z powierzonych zadań wywiązuje się poprawnie.

M. P. przejawia umiarkowanie krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw.

Ostateczny koniec kar pozbawienia wolności wprowadzonych do wykonania wobec w/w przypada obecnie na dzień 19 czerwca 2027 r.

- - informacja o pobytach i orzeczeniach k. 5-9, k. 19, 22,

- opinia o skazanym k. 20 – 21v.

1.2.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1.Ocena Dowodów

2. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.2.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1-2.

akta dołączone,

dane z Noe-Sad,

odpisy wyroków i postanowień,

karta karna,

opinia o skazanym

informacje o orzeczeniach i pobytach

Dowody z dokumentów sporządzone przez uprawnione organy, w granicach ich kompetencji oraz w przepisanej przez prawo formie, brak podstaw do kwestionowania ich wiarygodności i merytorycznej zawartości, albowiem Sąd nie powziął w tym zakresie jakichkolwiek wątpliwości, wobec czego stanowiły podstawę ustaleń.

-2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu







1.PODSTAWa KARY ŁĄCZNEJ

Lp.

Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy

Kary lub środki karne podlegające łączeniu

1.

Sąd Rejonowy w Pruszkowie z dnia 9 maja 2024 r. sygn. akt II K 636/23

Kara 5 miesięcy ograniczenia wolności polegająca na obowiązku wykonywania polegająca na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym.

2.

Sąd Rejonowy dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie z dnia 19 listopada 2024 r. sygn. akt IV K 481/24

Kara łączna 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

3.

Sąd Rejonowy w Legionowie z dnia 23 kwietnia 2025 r. sygn. akt II K 974/23

Kara 8 miesięcy pozbawienia wolności.

Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej

Na podstawie art. 569 § 1 k.p.k., art. 85 § 1 i 2 k.k., art. 86 § 1 k.k. i art. 87 § 1 k.k. oraz art. 91 § 2 k.k. - w brzmieniu tych przepisów obowiązującym do dnia 23 czerwca 2020 r., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. - Sąd połączył węzłem kary łącznej: karę pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem opisanym w punkcie 6. części wstępnej wyroku łącznego (sygn. IV K 481/24), karę pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem opisanym w punkcie 7. części wstępnej wyroku łącznego (sygn. II K 974/23) oraz karę ograniczenia wolności orzeczoną wyrokiem opisanym w punkcie 4. części wstępnej wyroku łącznego (sygn. II K 636/23) i w ich miejsce orzekł wobec skazanego M. P. karę łączną 2 (dwóch) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności.

Zgodnie z art. 569 § 1 k.p.k. jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów, właściwy do wydania wyroku łącznego jest sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący w pierwszej instancji, orzekający kary podlegające łączeniu.

Z uwagi na to, że M. P. skazany został prawomocnymi wyrokami wydanymi przed 23 czerwca 2020 roku i po tej dacie, Sąd orzekający karę łączną zobligowany był do rozważenia, które przepisy jako względniejsze w oparciu art. 4 § 1 k.k. zastosować. W orzecznictwie Sądu Najwyższego i sądów powszechnych ugruntowane jest stanowisko, że przepisy art. 81 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 mają w stosunku do art. 4 § 1 k.k. charakter przepisów wyjątkowych, jednakże, nie odnoszą się do kwestii łączenia kar prawomocnie orzeczonych do dnia 23 czerwca 2020 r. z karami prawomocnie orzeczonymi po tej dacie i nie wyłączają stosowania art. 4 § 1 k.k. w sytuacji, gdy jedna z kar, których połączenie sąd rozważa w postępowaniu w przedmiocie wydania wyroku łącznego, została prawomocnie orzeczona do dnia 23 czerwca 2020 r. albo po tej dacie.

Jak wynika z karty karnej do 23 czerwca 2020 r. zostały orzeczone wobec skazanego trzy wyroki skazujące (opisane w pkt 1-3 komparycji wyroku łącznego, o sygn. akt: II K 547/18, IV K 903/19 oraz IV K 747/19), w których orzeczono kary potencjalnie podlegające łączeniu z karami orzeczonymi pozostałymi wyrokami.

W przypadku niniejszej sprawy Sąd badał stan prawny korzystniejszy dla skazanego pomiędzy trzema reżimami orzekania w przedmiocie kary łącznej (z uwagi na daty wydanych wobec skazanego wyroków):

a) stanem prawnym obowiązującym od 1 lipca 2015 roku do dnia 23 czerwca 2020 r.;

b) stanem prawnym obowiązującym po dniu 23 czerwca 2020 r., tj. od dnia 24 czerwca 2020 r. do 30 września 2023 r.

c) stanem prawnym aktualnie obowiązującym od 1 października 2023 r.

Jeżeli chodzi o stan prawny obowiązujący od dnia 1 lipca 2015 r. do 23 czerwca 2020 r., to jego zastosowanie dla skazanego jest najbardziej korzystne, albowiem nie wymaga, aby przestępstwa pozostawały w realnym zbiegu (jak wymaga tego ustawa w brzmieniu od 24 czerwca 2020 r.), granice kary łącznej wyznaczone art. 86 § 1 k.k. są najniższe, gdyż sąd orzeka karę „od najwyższej z kar”, a nie powyżej tej kary jak w stanie prawnym od 24 czerwca 2020 r. (a więc minimalna granica kary przesunięta jest w przypadku kar ograniczenia wolności i pozbawienia wolności o 1 miesiąc) i pozwolił połączyć skazanemu kary jednostkowe i karę łączną (niższa niż kary jednostkowe, które połączyła) orzeczone w wyrokach opisanych w komparycji wyroku łącznego w punktach 4, 6 i 7, podczas gdy przyjęcie stanu prawnego obowiązującego od 24 czerwca 2020 r. pozwoliłoby objąć węzłem kary łącznej kary orzeczone wyrokami opisanymi w pkt 1 i 3 komparycji wyroku łącznego (kary de facto już wykonane) oraz opisanymi w pkt 4-7, gdzie granice kary łącznej byłyby wyższe ponieważ ze sprawy IV K 481/24 łączeniu podlegały by kary jednostkowe tj. 1 rok i 4 miesiące pozbawienia wolności oraz kara 6 miesięcy pozbawienia wolności, a nie jak w stanie prawnym do 23 czerwca 2020 r. kara łączna orzeczona w tej sprawie – 1 rok i 6 miesięcy, poza tym art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu pod 24 czerwca 2020 r. obligowałby sąd do orzeczenia kary o 1 miesiąc wyższej niż stan prawny wybrany przez sąd, pozwalający orzec karę łączną w wysokości najwyższej z wymierzonych kar podlegających łączeniu, co przy uwzględnieniu faktu, iż kara z wyroków opisanych w pkt 1 i 3 oraz 5 są wykonane wpłynęłoby na sytuację skazanego negatywnie, albowiem wydłużyłoby izolację więzienną skazanego.

Stan prawny obowiązujący od 1 października 2023 r., który zwiększył granice łącznej kary pozbawienia wolności do 30 la były dla skazanego mniej korzystny z racji tego, że Sąd miarkował by kare w wyższych granicach jej wymiaru określonych normą art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu od 1 października 2023 roku.

Kary orzeczone wobec skazanego wyrokami nie objętymi karą łączną (opisane w pkt 1,3 i 5 komparycji wyroku łącznego) nie mogły zostać połączone, albowiem zostały już wykonane, a kara z wyroku opisanego w punkcie 2, dlatego że nie podlegała połączeniu jako kara grzywny nie łącząca się z karami innego rodzaju i w związku z powyższym należało w pozostałym zakresie postępowanie w zakresie wydania wyroku łącznego umorzyć.

Podstawą orzeczenia kary łącznej do 23 czerwca 2020 roku są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89, w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w art. 86 § 1, a nadto podstawą orzeczenia jednej kary łącznej nie mogła być kara wymierzona za przestępstwo popełnione po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania innej kary podlegającej łączeniu z karą wykonywaną w chwili popełnienia przestępstwa, lub karą łączną, w skład której wchodzi kara, która była wykonywana w chwili popełnienia czyn, zaś granice określone art. 86 § 1 k.k. stanowiły, iż Sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności. Jeżeli najwyższą z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa jest kara 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności, dolną granicę kary łącznej przyjmuje się w tej wysokości. Karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach.

Skazany popełnił przestępstwa przypisane mu w sprawach: II K 636/23 (kara grzywny) i IV K 481/24 oraz II K 974/23 (w których wymierzono mu kary pozbawienia wolności).

Kary pozbawienia wolności i kary ograniczenia wolności orzeczone w powyższych sprawach podlegają łączeniu na mocy art. 87 § 1 k.k., zgodnie z którym w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności sąd wymierza karę łączną pozbawienia wolności, przyjmując, że miesiąc ograniczenia wolności równa się 15 dniom pozbawienia wolności.

Przepis art. 87 § 1 k.k. na mocy wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 11 czerwca 2019 roku, P 20/17, został uznany za sprzeczny z art. 45 ust. 1 i art. 175 ust. 1 Konstytucji RP. Orzeczenie weszło w życie z dniem 18 czerwca 2019 roku. Od tej daty wciąż dopuszczalne jest łączenie kary pozbawienia wolności i kary ograniczenia wolności, ale na zasadzie fakultatywności.

Sąd zdecydował się objąć węzłem kary łącznej kary pozbawienia wolności ze spraw: IV K 481/24 i II K 974/23 i karę ograniczenia wolności ze sprawy II 636/23, albowiem dwie z trzech kar nie izolacyjnych zamieniono uprzednio skazanemu na zastępcza karę pozbawienia wolności i zarządzono ich wykonanie, ponieważ przebywając na wolności skazany nie wykonywał kary ograniczenia wolności i grzywny w sposób dobrowolny, co oznacza, że nie poddał się reżimom tych kar. Trzecia z kar wolnościowych (II K 636/23) nie była wykonywana z uwagi na odbywanie kary o charakterze izolacyjnym. Uchylając się od wykonywania pracy w ramach orzeczonej kary ograniczenia wolności ze sprawy IV K 747/19 oraz uiszczenia grzywny ze sprawy IV K 903/19 skazany zlekceważył możliwość wykonania kar wolnościowej, mimo braku obiektywnych przeszkód ich wykonania: jest zdrowym w sile wieku mężczyzną, posiadającym wyuczony zawód i doświadczenie w branży budowlanej. Poza tym nie uszło uwadze Sądu, że do odbycia kary pozbawienia wolności musiał zostać doprowadzony, co wskazuje, że skazany lekceważy obowiązujące go normy prawne jak i decyzję wymiaru sprawiedliwości, nie dając tym samym podstaw do przyjęcia osiągnięcia przez wymierzone kary celów w zakresie prewencji indywidualnej, które miały osiągnąć. Zatem w ocenie Sądu aktualnie tylko pobyt w warunkach zakładu karnego może przyczynić się do spełnienia celów wychowawczych względem skazanego. Przez wzgląd na powyższe należało skorzystać z art. 87 § 1 k.k.

Sąd w podstawie wymiaru karnej powołał także art. 91 § 2 k.k., albowiem jedna z kar podlegająca łączeniu została orzeczona w związku ze skazaniem za ciąg przestępstw (w istocie za dwa ciągi przestępstw). Powyższy przepis stanowi bowiem, że jeżeli sprawca w warunkach określonych w art. 85 § 1 popełnia dwa lub więcej ciągów przestępstw określonych w § 1 lub ciąg przestępstw oraz inne przestępstwo, sąd orzeka karę łączną, stosując odpowiednio przepisy tego rozdziału.

1.WYMIAR KARY

Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej

Orzekając karę łączną, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa (art. 85a k.k.).

Granice kary łącznej pozbawienia wolności kształtowały się w sprawie od 1 roku i 6 miesięcy do 2 lat 4 miesięcy i 15 dni (art. 86 k.k. i art. 87 § 1 k.k.). Sąd wymierzył skazanemu karę łączną 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności, kierując się ww. dyrektywami jej wymiaru oraz faktem, iż karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach.

Przy wymiarze kary łącznej Sąd kierował się częściowo zasadą absorpcji, częściowo zasadą kumulacji, Za kumulacją kar przemawiał fakt, że skazany wszystkich przestępstw dopuścił się z winy umyślnej, a ich stopień społecznej szkodliwości jest znaczny, poza tym okres jego przestępczej działalności jest znaczny, a w sprawie IV K 481/24 dopuścił się działania w ramach art., 91 § 1 k.k.. Za tą zasadą łączenia kar przemawiał też fakt, iż zarządzono wobec niego w dwóch sprawach zastępcze kary pozbawienia wolności za niewykonanie kary ograniczenia wolności i kary grzywny, jak też wzgląd na ilość prawomocnych skazań, wielość dóbr atakowanych jego działaniem, co tylko dowodzi temu, że skazany nie wyciąga właściwych wniosków z prawomocnych skazań za naruszane normy prawne. Za minimalną absorbcją kar przemawiał jedynie wzgląd na poprawne funkcjonowanie w zakładzie karnym, choć i tu należy dostrzec że skazany ma przeciętną renomę, a jego krytycyzm do popełnionych przestępstw też oceniono jako umiarkowany. Sąd doszedł do przekonania, że zastosowanie zasady mieszanej tj. częściowej kumulacji i częściowej absorpcji kar jednostkowych i w konsekwencji nieznaczna redukcja sumy kar, jest w pełni uzasadnione, gdyż takie ukształtowanie kary łącznej ma szanse spełnić wobec skazanego cele karania. Większa absorpcja kar mogłaby wywołać u społeczeństwa błędne przekonanie, że kara łączna jest promocją za wielokrotność przestępstw, co przecież nie znajduje żadnego racjonalnego uzasadnienia.

1.Wymiar Środka karnego

Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego



1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łĄCZNym

Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II

Na podstawie art. 572 k.p.k. Sąd umorzył postępowanie w pozostałym zakresie w przedmiocie wydania wyroku łącznego, z powodów, które zostały podane w części 3. uzasadnienia, tj. dot. podstawy kary łącznej.

III

W punkcie trzecim wyroku łącznego – mając na uwadze art. 576 § 1 k.p.k. – orzeczono, że w pozostałym zakresie nieobjętym wyrokiem łącznym połączone wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu.

IV

W myśl art. 577 k.p.k., zgodnie z którym w wyroku łącznym należy, w miarę potrzeby, wymienić okresy zaliczone na poczet kary łącznej - na poczet kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej w punkcie I. wyroku łącznego zaliczono:

a. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie opisanej w punkcie 6. części wstępnej wyroku łącznego (Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie - IV K 481/24) trwający od 27 stycznia 2024 roku godz. 19:25 do 29 stycznia 2024 roku godz. 13:30 oraz od 5 lutego 2024 roku godz. 16:10 do 7 lutego 2024 roku godz. 11:30,

b. okres zatrzymania w sprawie opisanej w punkcie 7. części wstępnej wyroku łącznego (Sądu Rejonowego w Legionowie - II K 974/23) trwający w dniu 23 maja 2023 roku od godz. 11:30 do godz. 13:30,

c. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie opisanej w punkcie 4. części wstępnej wyroku łącznego (Sądu Rejonowego w Pruszkowie - II K 636/23) trwający od 19 marca 2023 r. godz. 23:20 do dnia 20 marca 2023 r. godz. 13:05.

V

Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze Sąd przyznał od Skarbu Państwa na rzecz adwokata J. K. kwotę 240 złotych powiększone o należną stawkę podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu M. P. z urzędu przez w/w adwokata. Wysokość wynagrodzenia wynika z treści rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu - § 17 ust. 5 i § 4 ust. 3.

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

VI

O kosztach sądowych rozstrzygnięto na zasadzie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych - z uwagi na odbywanie kary pozbawienia wolności skazany ma ograniczone możliwości zarobkowe, dlatego uzasadnione stało się – w oparciu o zasadę słuszności – zwolnienie go z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych i przejęcie ich na rachunek Skarbu Państwa, zwłaszcza bacząc na fakt obligatoryjności wydawania wyroku łącznego przez sąd o ile ziszczą się warunki do jego wydania.

1.PODPIS