Treść orzeczenia
Uzasadnienie
Formularz UK 1
Sygnatura akt
Sygn. akt IIK 297/23
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.
1.USTALENIE FAKTÓW
1.1. Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
B. D.
1. w bliżej nieustalonych dniach w okresie od 2014 r. do 2018 r. w O. gm. Jednorożec oraz w B. gm. C. kilkakrotnie doprowadził małoletnią poniżej lat 15 M. K. (1) do poddania się innym czynnościom seksualnym w ten sposób, że dotykał ją w miejsca intymne i lizał po klatce piersiowej
to jest o czyn z art. 200 § 1 k.k.
2. w bliżej nieustalonych dniach w okresie od lipca do sierpnia 2009 r. w O. gm. Jednorożec doprowadził małoletnią poniżej lat 15 D. K. do poddania się innym czynnościom seksualnym w ten sposób, że dotykał ją w miejsca intymne w tym jej krocze
to jest o czyn z art. 200 § 1 k.k.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione
Dowód
Numer karty
Ad.1. w bliżej nieustalonych dniach w okresie od 2014 r. do 2018 r. w O. gm. Jednorożec oraz w B. gm. C. kilkakrotnie doprowadził M. K. (1) do poddania się innym czynnościom seksualnym w ten sposób, że dotykał ją w miejsca intymne i lizał po klatce piersiowej
Ad.2. w bliżej nieustalonych dniach w okresie od lipca do sierpnia 2009 r. w O. gm. Jednorożec doprowadził D. K. do poddania się innym czynnościom seksualnym w ten sposób, że dotykał ją w miejsca intymne w tym jej krocze
Co do obu pkt pokrzywdzone M. i D. K. były małoletnimi poniżej lat 15
Ad.1 – k.1, 8, 9, 17, 30
Ad.2 – k.2-3, 15
Ad.3 -k.4-5, 148-149
Ad.4 – k.13, 18
Ad.5 – k.23-24, 148
Ad.7 – k.38-40, 239, 241
Ad.8 – k.49-52, 209-210, 237-238, 242
Ad.9 – k.54-55, 56-57, 255-256, 257-258, 271-272
Ad.12 – k.89-96
Ad.13 - k.160
1.2. Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione
Dowód
Numer karty
1.OCena DOWOdów
1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
Ad.1 – k.1, 8, 9, 17, 30 - notatki urzędowe – dokumenty niekwestionowane, potwierdzone innymi dowodami jak zeznania świadków i opinie biegłych;
Ad.2 – k.2-3, 15 - – karta informacyjna zdarzenia – dokument wiarygodny, niekwestionowany;
Ad.3 -k.4-5, 148-149 - zeznania A. J. – zeznania wiarygodne, korespondujące z zeznaniami innych świadków, niekwestionowane;
Ad.4 – k.13, 18 - akty USC – akty urodzenia pokrzywdzonych – dokumenty urzędowe, niekwestionowane;
Ad.5 – k.23-24, 148 - zeznania S. K. - zeznania wiarygodne, korespondujące z zeznaniami innych świadków, niekwestionowane;
Ad.7 – k.38-40, 239, 241 – zeznania M. K. (1) – zeznania wiarygodne, korespondujące z innymi zeznaniami, potwierdzone opiniami zebranymi w sprawie;
Ad.8 – k.49-52, 209-210, 237-238, 242 - zeznania D. K. – zeznania wiarygodne, korespondujące z innymi zeznaniami, potwierdzone opiniami zebranymi w sprawie;
Ad.9 – k.54-55, 56-57, 255-256, 257-258, 271-272 - opinie psychologiczne – opinie wiarygodne, niekwestionowane, spójne wewnętrznie i kompletne;
Ad.11 – k. 72, 143, 201, 292 - informacje z K. – dokumenty urzędowe, wiarygodne, niekwestionowane;
Ad.12 – k.89-96, opinie sądowa psychiatryczno-psychologiczno-seksuologiczna - opinie wiarygodne, niekwestionowane, spójne wewnętrznie i kompletne;
Ad.13 - k.160 – dokumentacja leczenia M. K. (1) – dokumentacja wiarygodna, niekwestionowana, znajdująca potwierdzenie w zeznaniach świadków;
1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
Ad.6 – k.25, - zeznania E. K. – jako osoba najbliższa dla oskarżonego odmówiła składania zeznań;
Ad.10 – k.65-68 – wyjaśnienia B. D. – oskarżony nie przyznał się do winy i odmówił składania wyjaśnień – w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego wyjaśnienia te sąd uznał za niewiarygodne;
1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Oskarżony
☐
1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem
I lit a
I lit b
B. D.
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
Zgodnie z treścią art. 200 § 1 kk Kto obcuje płciowo z małoletnim poniżej lat 15 lub dopuszcza się wobec takiej osoby innej czynności seksualnej lub doprowadza ją do poddania się takim czynnościom albo do ich wykonania, podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 15. Zdaniem sądu dotykanie części intymnych obu pokrzywdzonych, które zostało udowodnione wypełnia dyspozycję wskazanego i przypisanego oskarżonemu czynu.
Ad. I lit a - czyn popełniony był wielokrotnie, ale bez możliwości wskazania konkretnych dat jego wystąpienia i bez możliwości dokładnego opisu konkretnych zachowań oskarżonego w danym momencie. Oznacza to, że dla dokładnej kwalifikacji prawnej czynu, nie dało się zastosować art. 91 § 1 kk. „Dodatkowymi jednak przesłankami warunkującymi istnienie ciągu przestępstw są nadto: krótkie odstępy czasu i wykorzystanie takiej samej sposobności, a nadto tożsamość przepisu stanowiącego podstawę wymiaru kary za każde ze zbiegających się przestępstw. Pominięcie jakiejkolwiek przesłanki wskazanej w art. 91 § 1 k.k. należy uznać za niedopuszczalne (Wąsek, Glosa, s. 20).” Zatem: „Na gruncie znowelizowanego art. 91 § 1 kk podstawą wymiaru kary w przypadku każdego przestępstwa składającego się na ciąg przestępstw musi być jeden i ten sam przepis. To zaś przesądza, że nie chodzi tutaj wyłącznie o warunek odnoszący się do podstawy wymiaru kary za składające się na ciąg przestępstwa, lecz także o wskazanie, że przepis stanowiący podstawę wymiaru musi stanowić również element podstawy kwalifikacji prawnej w odniesieniu do każdego przestępstwa spiętego klamrą ciągłości. Tak rozumiany warunek tożsamości spełniony będzie z oczywistych powodów w wypadku, gdy każde z przestępstw stanowiących element ciągu ma identyczną i taką samą podstawę kwalifikacji prawnej. Warunek ten będzie jednakże spełniony także w sytuacji, gdy każde z przestępstw spiętych klamrą ciągłości ma w podstawie kwalifikacji wykorzystany ten sam przepis, stanowiący podstawę wymiaru kary za każde z nich, i jednocześnie obok tego przepisu w podstawie kwalifikacji we wszystkich lub niektórych pojawiają się inne jeszcze przepisy, stanowiące element budowy kumulatywnej kwalifikacji, niestanowiącej jednak podstawy wymiaru kary” (wyrok SA w Poznaniu z 11.10.2021 r., II AKa 23/21, LEX nr 3286073).” P. K. [w:] Kodeks karny. Komentarz aktualizowany, red. M. M., LEX/el. 2025, art. 91. Widać więc, że w związku z brakami postępowania dowodowego, związanymi głównie z brakiem szczegółowiej pamięci pokrzywdzonej co do konkretnych zachowań oskarżonego w konkretnym czasie brak jest możliwości przyjęcia koncepcji ciągu przestępstw. Przepis art. 91 k.k. powinien być powołany w wyroku przy podstawie wymiaru kary, nie zaś w podstawie kwalifikacji prawnej (por. wyrok SA w Katowicach z 11.05.2000 r., II AKa 92/00, Prok. i Pr.-wkł. (...), poz. 20). Nadto: „Krótkie odstępy czasu – por. uwagi do art. 12; zob. też art. 6 § 2 in fine k.k.s. („za krótki odstęp czasu uważa się okres do 6 miesięcy”). Na gruncie art. 91 k.k. krótkie odstępy czasu powinno interpretować się tak, jak zostało to zdefiniowane w art. 6 k.k.s. (M. M. i in., s. 429). Zdaniem K. dopuszczalne może być inne rozumienie tego terminu na gruncie art. 12 i 91 k.k. Według tego Autora krótkie odstępy czasu w art. 12 k.k. to okres do kilkunastu dni, na gruncie zaś art. 91 k.k. – do kilku miesięcy (Kardas [w:] Wróbel, Zoll I/2, s. 715–716).” P. K. [w:] Kodeks karny. Komentarz aktualizowany, red. M. M., LEX/el. 2025, art. 91. Krótkie odstępy czasu nie zostały w sprawie wykazane.
Rozważenia wymagała również możliwość zastosowania art. 12 § 1 kk: Dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, uważa się za jeden czyn zabroniony; jeżeli przedmiotem zamachu jest dobro osobiste, warunkiem uznania wielości zachowań za jeden czyn zabroniony jest tożsamość pokrzywdzonego. Jednak: „Wykonanie z góry powziętego zamiaru oznacza, po pierwsze, że w skład czynu ciągłego mogą wchodzić wyłącznie zachowania umyślne (por. wyrok SN z 4.12.2008 r., III KK 242/08, Biul. PK 2009/1, s. 24). Po drugie, zamiar dotyczący ich wszystkich musi istnieć już przed podjęciem pierwszego z nich (por. postanowienie SN z 3.10.2011 r., V KK 96/11, LEX nr 1044083). Wydaje się, że zamiar ten powinien być należycie skonkretyzowany. Nie wchodzi tu zatem w grę zamiar ogólny ani tzw. odnawiany (Wąsek [w:] Górniok i in., t. 1, s. 188; Kardas [w:] Wróbel, Zoll I/1, s. 227–228; Kardas, Przestępstwo ciągłe w prawie, s. 279; Marek, Komentarz, s. 57–58). Nie są też czynem ciągłym zachowania popełniane w wykorzystaniu trwałej sposobności, bez powziętego z góry zamiaru (Wąsek [w:] Górniok i in., t. 1, s. 188).” M. K. [w:] Kodeks karny. Komentarz aktualizowany, red. M. M., LEX/el. 2025, art. 12. Zdaniem sądu nie wykazano istnienia w sprawie z góry powziętego zamiaru.
Zauważyć należy, że przyjęcie kwalifikacji prawnej z art. 91 § 1 kk może skutkować dla oskarżonego surowszą odpowiedzialnością karną, a w przypadku zastosowania art. 12 § 1 kk oznacza surowszą odpowiedzialność karą na podstawie art. 57b kk. Zatem nie zastosowanie przez sąd wskazanych przepisów oznacza rozstrzygnięcie wątpliwości na korzyść oskarżonego.
Ad. I lit b – podkreślenia wymaga, że czyn został popełniony jednokrotnie, zatem powyższe rozważania co do przepisów z art. 91 § 1 i art. 12 § 1 kk.
☐
1.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
☐
1.5. Warunkowe umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania
☐
1.6. Umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania
☐
1.7. Uniewinnienie
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia
1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
B. D.
I lit a
Czyn zarzucany oskarżonemu zagrożony jest karą od 2 do 15 lat pozbawienia wolności. Biorąc pod uwagę, że zachowanie oskarżonego rozciągnięte było w czasie i zdarzyło się kilkakrotnie orzeczenie najniższego wymiaru kary byłoby zdaniem sądu niewłaściwe. Natomiast mając na uwadze, że oskarżony nie był wcześniej karany, a także biorąc pod uwagę nie najbardziej doniosły sposób potraktowania małoletniej pokrzywdzonej sąd uznał karę 3 lat pozbawienia wolności za wystarczająco dotkliwą.
B. D.
I lit b
Co do drugiego czynu i drugiej pokrzywdzonej czyn był jednorazowy, co z uwzględnieniem uwag powyżej stało za orzeczeniem wobec oskarżonego kary minimalnej przewidzianej przez prawo.
B. D.
II
1, 2
Orzeczenie kary łącznej było obligatoryjne i orzeczono ją poniżej sumy kar jednostkowych w wymiarze, który uwzględnia stopień winy i społecznej szkodliwości czynów popełnionych przez oskarżonego.
B. D.
III
1, 2
Określenie zakazu kontaktowania się z pokrzywdzonymi było obligatoryjne. Biorąc pod uwagę skutki dla zdrowia pokrzywdzonych, szczególnie M. K. (1), która musiała odbyć specjalistyczne leczenie psychiatryczne okres ten winien być dostatecznie długi, a sąd uznał, że 10 lat spełnia ten wymóg.
B. D.
IV
1, 2
Mając na uwadze treść opinii biegłych (pkt 2, 7 i 9 wniosków końcowych – k.94) koniecznym było orzeczenie terapii zaburzeń preferencji seksualnych. Jednocześnie mając na uwadze treść opinii uzupełniającej (biegły W. J., k.272) nie było konieczności orzekania jej w zakładzie zamkniętym.
1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
1.6. inne zagadnienia
W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę
Oskarżony nie prezentował żadnej linii obrony. Nie podważano też w toku postępowania wiarygodności któregokolwiek z przeprowadzonych w sprawie dowodów. Sąd również z urzędu nie dopatrzył się żadnych ułomności postępowania dowodowego, poza tymi wymienionymi w uwagach do kwalifikacji prawnej czynu z pkt 1 części wstępnej wyroku. Zdaniem sądu całokształt materiału dowodowego jest spójny i wiarygodny. Rodzice pokrzywdzonych nie eskalowali oskarżeń. One same nie epatowały nienawiścią, czy żądzą zemsty. Za to wyzierały z nich silne emocje, których ujawnienie skutkowały trudnościami w uzyskaniu od nich ponownych zeznań. Jednocześnie ich treść właśnie z uwagi na pewną wstrzemięźliwość należy ocenić jako wiarygodną. Tak też dwukrotnie oceniło dwóch psychologów oceniając ich zeznania złożone w różnym czasie. Pamiętać też należy o okolicznościach ujawnienia czynów zabronionych. M. K. (1) w wyniku spotkania rodzinnego i drobnego kontaktu z oskarżonym przypomniała sobie wcześniejsze zdarzenia i od tego czasu jej życie w szkole i w bursie ulegało pewnemu zapadaniu się. Tam otworzyła się przed koleżankami. Tam ujawniła okoliczności zdarzeń pedagog szkolnej A. J.. Proces ujawniania szczegółów zdarzenia rozłożony był w czasie. Obniżenie nastroju, ataki paniki obserwowała również wychowawczyni pokrzywdzonej. Stan M. K. (1) skutkował hospitalizacją w szpitalu psychiatrycznym w O. od 09.11.2022 r. do 19.05.2023 r. w związku z podejrzeniem molestowania. W wyniku rozmów z siostrą również D. K. przyznała o zaistnieniu jednej sytuacji molestowania przez oskarżonego. Opinie sądowo psychiatryczno-psychologiczno-seksuologiczne wskazują u oskarżonego zaburzenia preferencji seksualnych ze skłonnością do pedofilii o charakterze heteroseksualnym. Żadna z powyższych okoliczności nie była kwestionowana. Żadnego dowodu wykazującego na powyższe nie podważano. Zdaniem sądu w sprawie tej nie ma luk, ani wątpliwości.
1.KOszty procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
V
Adwokat G. C. wyznaczony był dla oskarżonego obrońcą jeszcze na etapie śledztwa i reprezentował go do końca postępowania sądowego. Na podstawie Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.2024.763 z dnia 2024.05.21) tj. na podstawie § 17 ust 1 pkt 2 (600 zł), § 17 ust 2 pkt 3 (840 zł), §20 (504 zł), § 4 ust 3 (VAT) zasądzono łącznie na rzecz obrońcy z urzędu kwotę 2 391,12 zł.
VI
W związku z brakiem wniosku o zwolnienie oskarżonego od kosztów, a także wobec nie dopatrzenia się przez sąd z urzędu okoliczności uzasadniających odstąpienie obciążania oskarżonego kosztami postępowania sąd obciążył go kosztami w łącznej kwocie 8 181,06 zł, na które składają się koszty postępowania przygotowawczego 4035,20 zł, koszty opinii biegłej psycholog M. C. (1) 516,96 zł, koszty opinii biegłego M. C. (2) 202,80 zł, koszty opinii biegłej I. D. 202,80 zł, koszty opinii biegłego W. J. (2) w kwocie 792,18 zł, zryczałtowanych kosztów doręczeń 20 zł oraz kosztów informacji z K. 20 zł. Nadto oskarżonego obciążono kosztami obrońcy z urzędu w kwocie wynikającej z pkt V wyroku.
1.1Podpis