descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt II K 295/25

Wyrok

Wimieniurzeczpospolitejpolskiej

Dnia 18.12.2025 roku

Sąd Rejonowy w Kaliszu II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: sędzia Daniel Hudak

Protokolant: starszy sekretarz sądowy Ewelina Galik

to jest o przestępstwo określone w art. 178a § 1 k.k.

Il. w tym samym czasie i miejscu, jak w punkcie l, obiecał udzielić korzyści majątkowej funkcjonariuszom publicznym w osobach sierż. sztab. R. K. i post. K. K. z Komendy Miejskiej Policji w K. w gotówce w kwocie 3.000,00 (trzech tysięcy 00/100) złotych w zamian za odstąpienie od czynności służbowych w związku z ujawnieniem przestępstwa polegającego na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w strefie ruchu lądowego w stanie nietrzeźwości

to jest o przestępstwo określone w art. 229 § 1 k.k.

1. oskarżonego O. Y. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt I tj. wypełniającego znamiona przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. i za to na podstawie art. 178a § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. wymierza mu karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10,00 złotych,

2. oskarżonego O. Y. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt II tj. wypełniającego znamiona przestępstwa z art. . 229 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 229 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. wymierza mu karę grzywny w wysokości 250 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10,00 złotych,

3. na podstawie art. 86 § 1 k.k. i art. 86 § 2 k.k. w miejsce orzeczonych z osobna w pkt I i II wyroku kar grzywien, wymierza łączną karę grzywny w wysokości 300 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10 złotych;

4. na podstawie art. 63 § 1 k.k. zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej w pkt. 3 wyroku kary grzywny okres zatrzymania w dniu 14.02.2025r. od godz. 13:00 do 15.02.2025r. godz. 15:35 przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm dziennym stawkom grzywny,

5. na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzeka wobec oskarżonego tytułem środka karnego zakaz prowadzenia pojazdów wszelkich kategorii w strefie ruchu lądowego na okres 3 lat,

6. na podstawie art. 63 § 4 k.k. zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonego w pkt. 5 wyroku zakazu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 14.02.2025r.,

7. na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 5.000,00 złotych,

8. na podstawie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 230 złotych tytułem kosztów sądowych.

sędzia Daniel Hudak

Uzasadnienie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

2. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Obwiniony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

O. Y.

I. w dniu 14 lutego 2025 roku w K., woj. (...), prowadził pojazd mechaniczny marki (...) o nr rej. (...) na drodze publicznej w sferze ruchu lądowego w stanie nietrzeźwości wyrażającym się zawartością 0,74 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu

tj. o przestępstwo określone w art. 178a § 1 k.k.

II. w tym samym czasie i miejscu, jak w punkcie I, obiecał udzielić korzyści majątkowej funkcjonariuszom publicznym w osobach sierż. sztab. R. K. i post. K. K. z Komendy Miejskiej Policji w K. w gotówce w kwocie 3.000,00 (trzech tysięcy 00/100) złotych w zamian za odstąpienie od czynności służbowych w związku z ujawnieniem przestępstwa polegającego na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w strefie ruchu lądowego w stanie nietrzeźwości

tj. o przestępstwo określone w art. 229 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Oskarżony O. Y. w dniu 14 lutego 2025 r. prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny marki R. (...) o nr rej. (...).

Około godziny 12:55 został zatrzymany do kontroli drogowej na ulicy (...) w K.. Czynności kontrolne wykonywali funkcjonariusze policji z K. Miejskiej w K. – Wydziału Ruchu Drogowego. Badanie stanu trzeźwości zakończyło się wynikiem pozytywnym. W związku z powyższym O. Y. został zatrzymany.

Podczas kontroli wykonywanej przez funkcjonariuszy publicznych sierż. sztab. R. K. i post. K. K. z Komendy Miejskiej Policji w K. obiecał im korzyść majątkową w wysokości 3000 złotych w zamian za odstąpienie od czynności służbowych wynikających z ujawnienia przestępstwa polegającego na prowadzeniu pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym.

Badanie przeprowadzono za pomocą urządzenia typu A. I. nr (...).

Notatka urzędowa

Protokół zatrzymania osoby

7-7v.

wyjaśnienia oskarżonego

43-45

Badanie z godz. 13:11 wykazały zawartość alkoholu na poziomie: 0,74 mg/l, o godz. 13:29 - 0,68 mg/l.

Następne badania z wykorzystaniem urządzenia typu Alkometr A2.0 nr (...) o godz. 13:45 i 13:47, wykazały odpowiednio: 0,623 mg/l i 0,628 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.

Protokoły badania urządzeniami: A.,

A.

3-3v.

4-4v.

O. Y. ma 37 lat. Posiada wykształcenie średnie. Nie ma wyuczonego zawodu. Jest zatrudniony na stanowisku operator wózka z wynagrodzeniem 3.500,00 zł netto. Żonaty. Nie posiada nikogo na utrzymaniu.

Właściciel samochodu R. (...), rok produkcji 2018, o wartości 45.000,00 zł. Nie karany sądownie za przestępstwa

wyjaśnienia oskarżonego

43-45

informacja z K.

80-81

karta karna

3. OCena DOWOdów

4. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Notatka urzędowa,

protokoły badania trzeźwości,

protokół zatrzymania,

informacja z K.,

karta karna

dokumenty te zostały sporządzone przy pomocy sprawnych, atestowanych urządzeń a ich wyniki korelują z wyjaśnieniami oskarżonego

dokumenty te zostały sporządzone przez uprawnione podmioty w ramach przyznanych im kompetencji

wyjaśnienia oskarżonego

Wiarygodność wyjaśnień oskarżonego, który przyznał się do winy, nie może budzić wątpliwości w świetle protokołów badania stanu trzeźwości i innych ujawnionych dowodów. Wyjaśnił, że w dniu zaistniałego zdarzenia, po prac spożywał alkohol. Przyznał się również do obietnicy wobec funkcjonariuszy korzyści majątkowej w zamian za odstąpienie od czynności służbowych

5. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

6. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Obwiniony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1.

O. Y.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

W świetle odtworzonego stanu faktycznego na podstawie bezspornego materiału dowodowego, oczywistym jest, że oskarżony O. Y. popełnił czyny zabronione z art. 178a § 1 k.k. i z art. 229 § 1 k.k.

Zgodnie z dyspozycją art.178a § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października 2023 r. kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Przepis w postaci art. 115 § 16 k.k. stanowi, iż stan nietrzeźwości w rozumieniu tego kodeksu zachodzi, gdy: 1) zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość.

Według art. 42 § 2 k.k. sąd orzeka, na okres nie krótszy niż 3 lata, zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa wymienionego w § 1 był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia określonego w art. 173, art. 174 lub art. 177 lub po takim zdarzeniu, a przed poddaniem go przez uprawniony organ badaniu w celu ustalenia zawartości alkoholu lub środka odurzającego w organizmie, spożywał alkohol lub zażywał środek odurzający.

W razie skazania na podstawie art. 178 a § 1 k.k. (...) sąd orzeka świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 na rzecz Funduszu Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5000 zł (...). Przy czym wysokość tego świadczenia nie może przekroczyć 60 000 złotych (art. 43a § 2 k.k.).

Zgodnie z art. 37a § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października 2023 r. jeżeli przestępstwo jest zagrożone tylko karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, a wymierzona za nie kara pozbawienia wolności nie byłaby surowsza od roku, sąd może zamiast tej kary orzec karę ograniczenia wolności nie niższą od 4 miesięcy albo grzywnę nie niższą od 150 stawek dziennych, w szczególności jeżeli równocześnie orzeka środek karny, środek kompensacyjny lub przepadek. Według treści § 2, przepisu § 1 nie stosuje się do sprawców określonych w art. 64 § 1 lub do sprawców, którzy popełniają przestępstwo działając w zorganizowanej grupie albo związku mających na celu popełnienie przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, sprawców przestępstw o charakterze terrorystycznym i sprawców przestępstwa określonego w art. 178a § 4 k.k.

Występek z art. 178a § 1 k.k. jest przestępstwem formalnym. Można go popełnić jedynie umyślnie z zamiarem bezpośrednim i ewentualnym. W judykaturze wskazuje się, że przestępstwo powszechne, określone w art. 178a § 1 Kodeksu karnego, ma charakter formalny, polega na abstrakcyjnym narażeniu na niebezpieczeństwo. Może zostać popełnione tylko umyślnie. Sprawca musi mieć zatem świadomość znajdowania się w stanie nietrzeźwości lub odurzenia, co nie oznacza, iż musi znać poziom stężenia alkoholu we krwi, gdyż świadomość istnienia takiej okoliczności, czyli stanu nietrzeźwości, rozumiana być musi jako wynikająca z poziomu rozwoju psychicznego sprawcy zdolność rozpoznania określonego stanu własnej osoby (vide: uchwała Sądu Najwyższego - Izba Odpowiedzialności Zawodowej z dnia 27 czerwca 2024r. I ZI 2/24. Opublikowane w zbiorze L. – art. 178a §1 k.k. ).

Zgodnie z art. 229 § 1 k.k. kto udziela albo obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub osobistej osobie pełniącej funkcję publiczną w związku z pełnieniem tej funkcji, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Przedmiotem ochrony jest właściwe funkcjonowanie instytucji publicznych i organizacji międzynarodowych oraz zaufanie do obiektywnego wykonywania czynności przez osoby pełniące funkcje publiczne. Przestępstwo ma charakter powszechny. Obietnica udzielenia korzyści majątkowej może być złożona w różny sposób, także gestem. Organ procesowy powinien wówczas ustalić, co miał wyrazić ten gest zdaniem wykonującego go i czy adresat mógł go odebrać jako obietnicę udzielenia korzyści majątkowej (zob. wyrok SN z 5.11.1997 r., V KKN 105/97, OSNKW 1998/1–2, poz. 7).

Złożona obietnica nie musi zostać zaakceptowana przez osobę pełniącą funkcję publiczną. Z uwagi na formalny charakter przestępstwa zostaje ono popełnione w chwili dojścia obietnicy do jej adresata, niezależnie od tego, czy zostanie przez niego przyjęta (zob. postanowienie SN z 14.03.2007 r., III KK 248/06; wyrok SN z 8.02.2018 r., V KK 224/17, LEX nr 2449792). Nie sposób zgodzić się z poglądem, że w takiej sytuacji zachodzi tylko usiłowanie popełnienia przestępstwa (tak SN w wyroku z 12.09.1986 r., Rw 655/86, OSNKW 1987/5–6, poz. 47). Czyn zabroniony zostaje popełniony także w sytuacji, kiedy osoba pełniąca funkcję publiczną ma obowiązek dokonania określonej czynności lub korzyść albo jej obietnica w żaden sposób nie wpłynęły na jej podjęcie (zob. wyrok SN z 31.03.2015 r., II KK 331/14).

Dla bytu czynu zabronionego z art. 229 § 1 k.k. ważne jest, że przekupstwo ma być związane z pełnieniem funkcji publicznej przez osobę pełniącą taką funkcję. Według Sądu Najwyższego: „Związek, o którym mowa w art. 229 § 1 k.k., nie musi dotyczyć wyłącznych kompetencji adresata korzyści majątkowej do załatwienia danej sprawy, czy też podjęcia w niej ostatecznej decyzji. Adresatem może być także osoba pełniąca funkcję publiczną, która działa tylko na pewnym etapie załatwienia danej sprawy i może tym działaniem wpłynąć na końcowy wynik postępowania. Może być to zatem związek z całokształtem urzędowania adresata korupcyjnej propozycji, z zespołem czynności należących do sprawowanej przez daną osobę funkcji publicznej, które osoba ta może podejmować lub od nich się wstrzymać. Tak więc dla uznania, że proponowana korzyść majątkowa pozostaje w związku z pełnioną funkcją publiczną, wystarczające jest, że pełniący taką funkcję może wpływać na końcowy wynik załatwienia sprawy przez fakt nadania sprawie biegu w sposób oczekiwany przez osobę składającą korupcyjną propozycję” (zob. postanowienie SN z dnia 14 marca 2007 r., III KK 248/06, Prok. i Pr.-wkł. 2007, nr 10, poz. 4). Trafnie twierdzi T. K., że art. 229 k.k. posługuje się znamieniem „osoby pełniącej funkcję publiczną”, natomiast art. 228 k.k. „osoby, która w związku z pełnieniem funkcji publicznej”. Nie ma wątpliwości, że w obu wypadkach chodzi de facto o osobę pełniącą funkcję publiczną (por. T. Kanty, glosa..., GSP Prz. Orz. 2011, nr 3, s. 145 i n.).

Według Sądu, uwzględniając okoliczności czynów i powołaną we wcześniejszej części uzasadnienia argumentację, należało uznać, że popełnienie przez oskarżonego przypisanych mu czynów nie budzi wątpliwości i z tego względu znalazło swoje odzwierciedlenie w sentencji wydanego w sprawie wyroku skazującego.

7. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się

do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1-7

Zgromadzone w sprawie dowody, będące przedmiotem analizy i oceny sądu, pozwalały na przypisanie oskarżonemu winy, gdyż w czasie bezprawnego i karalnego zachowania miał możliwość podjęcia decyzji zgodnej z prawem. Materiał dowodowy pozwolił przypisać oskarżonemu zamiar umyślny ewentualny, gdyż prowadził pojazd w stanie nietrzeźwości, spożywając wcześniej alkohol a więc przewidywał, że w wyniku upływu czasu alkohol nie uległ jeszcze wydaleniu z organizmu i na to się zgodził. Dodatkowo obiecując udzielić korzyść majątkową funkcjonariuszom publicznym oskarżony mógł przewidzieć, że jest to czyn zabroniony i może odpowiadać za ten czyn przed sądem. Sąd za zasadne uznał wymierzenie oskarżonemu za czyn z art. 178a §1 k.k. 200 stawek dziennych grzywny po 10 złotych każda. Za czyn z art. 229 §1 k.k. karę 250 stawek po 10 złotych każda.

Wymierzona łączna grzywna na podstawie art. 86 § 1 k.k. i art. 86 § 2 k.k. w wysokości 300 stawek po 10 złotych każda spełnia cele kary określone w art. 53 k.k. w tym także znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze. Ponadto kara w orzeczonej formie i rozmiarze nie przekracza stopnia winy. Jako okoliczność łagodzącą sąd potraktował dotychczasową niekaralność i przyznanie się do winy ze złożeniem wyczerpujących wyjaśnień. Właściwości i warunki osobiste oskarżonego, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa wpłynęły na łagodny wymiar kary grzywny. Sąd uznał wymierzenie kary grzywny za trafne, gdyż kara pozbawienia wolności nawet z warunkowym zawieszeniem jej wykonania byłaby niewspółmiernym rozstrzygnięciem przy uwzględnieniu okoliczności popełnionego przestępstwa.

Ustalony wymiar stawki dziennej grzywny na poziomie 10 zł uwzględnia sytuację majątkową - ocenioną jako dobrą - nadto rodzinną i osobistą oskarżonego.

Orzeczono wobec oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych wszelkich kategorii w strefie ruchu lądowego na okres 3 lat, gdyż oskarżony dopuścił się przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji i prowadził pojazd w stanie nietrzeźwości.

Na poczet orzeczonej kary grzywny jak i środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów, zaliczono oskarżonemu odpowiednio okresy: jego zatrzymania w sprawie i zatrzymania prawa jazdy (art. 63 §1 k.k. i art. 63 § 4 k.k.).

Sąd orzekł także o obligatoryjnym w świetle art. 43a § 2 k.k. świadczeniu pieniężnym w wysokości 5.000,00 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

8. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Obwiniony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

9. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7. KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

8.

O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 627 k.p.k. zasądzając od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 230,00 złotych.

10. Podpis

K., dnia 7 stycznia 2026 roku

sędzia Daniel Hudak