descriptionTreść orzeczenia

Uzasadnienie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

Sygn. akt II K 289/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może

ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343,

art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie

o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji

zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie

przypisano)

1.

P. W.

tożsamy z zarzucanym w akcie oskarżenia.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1. W dniu 26 października 2024 roku około godziny 20:31 w sklepie (...) położonym w W. przy ulicy (...) P. W., działając wspólnie i w porozumieniu z dwiema innymi nieustalonymi osobami, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia wyrobów cukierniczych w postaci 50 sztuk czekolad M., 20 sztuk bombonierek M. i 4 sztuk bombonierek L. o łącznej wartości 1349,39 złotych na szkodę (...) S.A. z siedzibą w K..

Tego samego dnia, to jest 26 października 2024 roku o godzinie 20:49 P. W., działając wspólnie i w porozumieniu z tymi samymi nieustalonymi osobami, w sklepie (...) położonym w miejscowości W. przy ulicy (...), dokonał zaboru w celu przywłaszczenia wyrobów cukierniczych w postaci 8 sztuk bombonierek M., 6 sztuk bombonierek L., 8 sztuk czekolad A. B. L., 2 sztuk bombonierek C., 6 sztuk bombonierek T. o łącznej wartości 931,70 złotych na szkodę (...) S.A. z siedzibą w K..

„Modus operandi” sprawców przedmiotowego czynu, w tym P. W. w obu przypadkach polegał na tym, że po wejściu do sklepu, jeden z mężczyzn odwracał uwagę pracowników marketu, dokonując płatności za towar przy kasie i płacąc za niego, zaś dwóch pozostałych wkładało opisane wyżej słodycze do posiadanych przez siebie toreb. Następnie sprawcy opuszczali sklep, nie płacąc za zabrany towar znajdujący się w torbach. P. W. za każdym razem występował w roli pakującego towar do toreb.

Wyrządzona w ten sposób szkoda o łącznej wartości 2281,09 złotych nie została naprawiona.

wyjaśnienia oskarżonego P. W. w części

zeznania świadka A. K.

zeznania świadka J. O.

nagranie z kamer monitoringu sklepu (...) w W.

nagranie z kamer monitoringu sklepu (...) w W.

protokół oględzin rzeczy

dokumentacja fotograficzna

raport transakcji

k. 83-84, 00:05:54-00:09:28 na k. 162v-163

k. 11v-12, 00:10:46-00:16:23 na k. 163-163v

k. 17v-18, 00:16:53-00:23:25 na k. 163v-164

płyta DVD na k. 36 (koperta)

płyta DVD na k. 51 (koperta)

k. 37v-38, 52v-53

k. 39-47, 54-59

k. 19

2. P. W. wyżej opisanego czynu dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, będąc skazanym wyrokiem łącznym (...) z dnia 3 lipca 2019 roku, sygn. akt II K 325/19 za przestępstwa art. 278 § 1 i 5 kk, art. 288 § 1 kk, art. 275 § 1 kk i art. 279 § 1 kk na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, którą odbył w całości w okresie od 18 lipca 2019 roku do dnia 22 kwietnia 2021 roku, z zaliczeniem okresów od 31 marca 2019 roku oraz od 17 sierpnia 2018 roku, godz. 19:05 do 18 sierpnia 2018 roku, godz. 12:35.

odpis wyroku (...) z dnia 5 października 2018 roku w sprawie II K 1056/17

odpis wyroku nakazowego (...)z dnia 18 marca 2019 roku w sprawie II K 186/19

odpis wyroku łącznego (...) z dnia 3 lipca 2019 roku w sprawie II K 325/19

odpis wyroku (...) z dnia 27 września 2022 roku w sprawie II K 468/22

odpis wyroku (...) z dnia 14 kwietnia 2022 roku w sprawie II K 513/22

odpis wyroku nakazowego (...) z dnia 15 listopada 2018 roku w sprawie II K 983/18

odpis wyroku nakazowego (...) z dnia 6 maja 2024 roku w sprawie II K 329/24

odpis wyroku (...) z dnia 28 lutego 2018 roku w sprawie II K 1180/17

odpis wyroku nakazowego (...) z dnia 13 marca 2024 roku w sprawie II K 42/24

wydruk z (...)

informacja z (...)

k. 105-105v

k. 106-106v

k. 107-108

k. 110-110v

k. 111-111v

k. 112-112v

k. 113-113v

k. 114-116

k. 119-119v

k. 109-109v, 122-125, 148, 155-157v

k. 85-88v, 158-161v

3. P. W. urodził się w (...) roku, posiada polskie obywatelstwo, legitymuje się wykształceniem podstawowym, nie posiada wyuczonego zawodu, przed osadzeniem w zakładzie karnym pracował dorywczo na budowie i z tego tytułu uzyskiwał miesięczny dochód w wysokości 2000 złotych, jest kawalerem, nie posiada dzieci, nie ma nikogo na swoim utrzymaniu, nie posiada majątku, był uprzednio wielokrotnie karany, w PZP leczył się 12 lat temu, obecnie nie leczy się psychiatrycznie.

dane osobowe podane przez oskarżonego na rozprawie

informacja z (...)

pismo z (...)

pismo Starosty (...)

pismo z (...)

dane o podejrzanym

00:02:28-00:04:58 na k. 162v

k. 85-88v, 158-161v

k. 103

k. 117

k. 118

k. 121

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie

przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2. OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

wyjaśnienia oskarżonego P. W. w części

Przesłuchany w 06 grudnia 2024 roku P. W. przyznał się do kradzieży wyrobów czekoladowych we wskazany w zarzucie sposób z mężczyznami, których danych nie podał. Rozpoznał siebie na okazanych zdjęciach - wydrukach z monitoringów sklepów.

Przyznanie się oskarżonego do zarzucanego mu czynu nie budzi wątpliwości Sądu. Fakt dokonania przez niego kradzieży wyrobów czekoladowych na łączną kwotę 2281,09 złotych w porozumieniu z innymi osobami został zarejestrowany na nagraniach z monitoringów.

1.1.1

zeznania świadka A. K.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka A. K., złożonym w toku postępowania przygotowawczego i przed Sądem. Świadek ten reprezentuje pokrzywdzonego – jest kierownikiem sklepu (...) w W.. W swoich zeznaniach wskazała, że 26 października 2024 roku o godzinie 20:31 w sklepie (...) przy ulicy (...) w W. doszło do kradzieży artykułów cukierniczych. Czynu tego dokonało trzech mężczyzn, z czego dwóch pakowało towar do toreb, a trzeci odwracał uwagę pracowników sklepu. Zeznaniom tym Sąd dał wiarę, gdyż są spójne i logiczne. Korelują one z pozostałym materiałem dowodowym, w szczególności z dokumentacją fotograficzną (k. 39-47, 54-59) oraz nagraniami z kamer sklepów (płyty w kopertach na k. 36 i 51). Zaznaczyć przy tym należy, że Sąd nie znalazł żadnych podstaw, by kwestionować podaną przez świadka wartość skradzionego mienia.

1.1.1

zeznania świadka J. O.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka J. O., złożonym w toku postępowania przygotowawczego i przed Sądem. Świadek ten reprezentuje pokrzywdzonego – jest kierownikiem sklepu (...) w W.. W swoich zeznaniach wskazała, że 26 października 2024 roku o godzinie 20:49 w sklepie (...) przy ulicy (...) w W. doszło do kradzieży artykułów cukierniczych. Czynu tego dokonało trzech mężczyzn, z czego dwóch pakowało towar do toreb, a trzeci odwracał uwagę pracowników sklepu. Zeznaniom tym Sąd dał wiarę, gdyż są spójne i logiczne. Korelują one z pozostałym materiałem dowodowym, w szczególności z dokumentacją fotograficzną (k. 39-47, 54-59) oraz nagraniami z kamer sklepów (płyty w kopertach na k. 36 i 51). Zaznaczyć przy tym należy, że Sąd nie znalazł żadnych podstaw, by kwestionować podaną przez świadka wartość skradzionego mienia.

1.1.1

1.1.1

1.1.1

1.1.1

1.1.1

1.1.2

1.1.2

1.1.2

1.1.2

1.1.2

1.1.2

1.1.2

1.1.2

1.1.2

1.1.2

1.1.2-1.1.3

1.1.3

1.1.3

1.1.3

1.1.3

1.1.3

nagranie z kamer monitoringu sklepu (...) w W.

nagranie z kamer monitoringu sklepu (...) w W.

protokół oględzin rzeczy

dokumentacja fotograficzna

raport transakcji

odpis wyroku (...) z dnia 5 października 2018 roku w sprawie II K 1056/17

odpis wyroku nakazowego (...) z dnia 18 marca 2019 roku w sprawie II K 186/19

odpis wyroku łącznego (...) z dnia 3 lipca 2019 roku w sprawie II K 325/19

odpis wyroku (...) z dnia 27 września 2022 roku w sprawie II K 468/22

odpis wyroku (...) z dnia 14 kwietnia 2022 roku w sprawie II K 513/22

odpis wyroku nakazowego (...) z dnia 15 listopada 2018 roku w sprawie II K 983/18

odpis wyroku nakazowego (...) z dnia 6 maja 2024 roku w sprawie II K 329/24

odpis wyroku (...) z dnia 28 lutego 2018 roku w sprawie II K 1180/17

odpis wyroku nakazowego (...) z dnia 13 marca 2024 roku w sprawie II K 42/24

wydruk z (...)

informacja z (...)

dane osobowe podane przez oskarżonego na rozprawie

pismo z (...)

pismo Starosty (...)

pismo z (...)

dane o podejrzanym

Jako wiarygodne Sąd ocenił wskazane dowody z dokumentów. Brak było podstaw do podważenia ich autentyczności oraz informacji w nich zawartych. Zdaniem Sądu w sprawie nie zachodziły żadne okoliczności, które mogłyby podważyć ich wiarygodność.

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia

dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt

1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.1

wyjaśnienia oskarżonego P. W. w części

Na wiarę nie zasługiwały wyjaśnienia oskarżonego P. W. złożone w toku postępowania przygotowawczego, w których wskazał, że nie sprzedał przywłaszczonych wyrobów czekoladowych, a pozostawił je dla siebie oraz złożone przed Sądem, w części, w której wskazał, iż dokonał kradzieży sam.

Wyjaśnienia oskarżonego w których wskazał, iż pozostawił przywłaszczone słodycze dla siebie i w całości je zjadł są niezgodne z zasadami doświadczenia życiowego i sprzeczne ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Mając na uwadze, iż oskarżony dokonał kradzieży wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonym dotąd mężczyznami, jak również mając na uwadze ilość przywłaszczonych wyrobów twierdzenie oskarżonego jest pozbawione logiki.

Z uzyskanych nagrań z monitoringu obu sklepów (...) jednoznacznie wynika, że oskarżony nie działał sam, tylko wspólnie i w porozumieniu, z tymi samymi osobami, w dwóch sklepach, w krótkich odstępach czasu, działając w ten sam sposób, dokonał kradzieży wyrobów czekoladowych.

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Oskarżony

3.1.Podstawa prawna

skazania albo warunkowego

umorzenia postępowania

zgodna z zarzutem

P. W.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zachowanie się sprawcy przestępstwa stypizowanego w art. 278 § 1 kk polega na zaborze cudzej rzeczy ruchomej w celu przywłaszczenia. Przedmiotem wykonawczym kradzieży jest cudza rzecz ruchoma, czyli rzecz, którą sprawca nie ma prawa rozporządzać i którą to obejmuje we władanie wbrew woli jej właściciela lub innej uprawnionej osoby. Przedmiotem kradzieży nie mogą być natomiast dokumenty nieposiadające wartości majątkowej (sprzedażnej), jak na przykład: dyplomy, zaświadczenia, legitymacje, dowody tożsamości, formularze służbowe. (Zoll Andrzej (red.), Kodeks karny. Część szczególna. Tom III. Komentarz do art. 278-363 k.k., wyd. IV)

Kradzież jest więc czynem, który z uwagi na zamiar sprawcy polega właśnie na trwałym pozbawieniu możliwości korzystania z własnej rzeczy przez pokrzywdzonego (O. Górniok, Glosa do uchw. SN z 23.4.1998 r., I KZP 1/98, s. 637). Natomiast nie ma tu znaczenia, czy sprawca zaboru na trwałe włączy do swego majątku przedmiot czynu, czy też w krótkim czasie po zaborze dokona zbycia rzeczy skradzionej (tak słusznie S. Łagodziński, Glosa do uchw. SN z 23.4.1998 r., I KZP 1/98, s. 105). Dokonanie zaboru poprzedza czynność związaną z wyjęciem rzeczy spod władania uprawnionej osoby.

Istota czynności wykonawczej kradzieży polega na zaborze, a więc na wejściu w posiadanie rzeczy, która do czasu czynu sprawcy była we władaniu innej, uprawnionej osoby. Innymi słowy, zabór to wyjęcie rzeczy spod władania osoby uprawnionej, bez jej zgody i bez żadnej podstawy prawnej, która mogłaby do takiego czynu uprawniać i objęcie jej we własne władanie przez sprawcę (wyr. SN z 18.12.1998 r., IV KKN 98/98, Prok. i Pr. – wkł. 1999, Nr 7–8, poz. 5; post. SN z 4.10.2012 r., III KK 285/12, L.). Zabór jest dokonany w chwili objęcia rzeczy w faktyczne władanie przez sprawcę, nie jest istotne to, czy sprawca zdołał następnie urzeczywistnić swój zamiar rozporządzania rzeczą, czy też nie (zob. wyr. SN z 21.1.1985 r., II KR 311/84, OSNPG 1985, Nr 8, poz. 110).

W przedmiotowej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że ujawniony materiał dowodowy (w szczególności zeznania świadków A. K. i J. O., nagrania i dokumentacja fotograficzna z miejsc zdarzeń) w sposób jednoznaczny wskazuje, że oskarżony, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi sprawcami, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia należącego do sieci sklepów (...) S.A., tj. w dniu 26 października 2024 roku w sklepie (...) w W. przy ulicy (...), dokonał zaboru w celu przywłaszczenia wyrobów cukierniczych w postaci 50 sztuk czekolad M., 20 sztuk bombonierek M. i 4 sztuk bombonierek L. o łącznej wartości 1349,39 złotych oraz tego samego dnia w sklepie (...) w W. przy ulicy (...), dokonał zaboru w celu przywłaszczenia wyrobów cukierniczych w postaci 8 sztuk bombonierek M., 6 sztuk bombonierek L. 8 sztuk czekolad A. B. L., 2 sztuk bombonierek C., 6 sztuk bombonierek T. o łącznej wartości 931,70 złotych, powodując stratę o łącznej wartości 2281,09 złotych. Swoim zachowaniem wyczerpał on znamiona przestępstwa z art. 278 § 1 kk.

Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy prowadzi do wniosku, że oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa kradzieży. Zabór rzeczy – opisanych w zarzucie - dokonany był przez P. W. w celu ich przywłaszczenia. Łączna wartość skradzionego mienia przekraczała kwotę 800 zł. Nie może zatem budzić wątpliwości, że P. W. dopuścił się popełnienia przestępstwa określonego w art. 278 § 1 kk.

Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala w ocenie Sądu na przyjęcie, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Kradzież jest przestępstwem umyślnym oraz kierunkowym. Wskazać należy, że oskarżony była świadomy, że dokonuje czynu zabronionego i miał zamiar przywłaszczenia rzeczy nienależących do niego, bez uiszczania zapłaty.

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie należało przyjąć, że oskarżony zarzucanego mu czynu dopuścił się w warunkach, o których mowa w art. 12 § 1 kk. Nie ulega wątpliwości, że P. W. działał w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru.

W niniejszej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające bezprawność oraz winę, a zatem P. W. można zasadnie można było przypisać sprawstwo w odniesieniu do dokonanego przez niego występku.

Ze zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów wynika, że oskarżony zarzucanego czynu dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc skazanym wyrokiem łącznym (...) Sygn. akt II K 325/19 z dnia 3 lipca 2019 roku na karę 2 lat pozbawienia wolności za przestępstwa określone w art. 278 § 1 kk, 279 § 1 kk, 275 § 1 kk i 288 § 1 kk, którą odbył w okresie od 18 lipca 2019 roku do 22 kwietnia 2021 roku. Należało uznać, że niniejszego czynu oskarżony dopuścił się w warunkach recydywy podstawowej z art. 64 § 1 kk.

3.2.Podstawa prawna

skazania albo warunkowego

umorzenia postępowania

niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.3.Warunkowe umorzenie

postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

3.4.Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

3.5.Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE

I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punkt

rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku

odnoszący się

do przypisanego

czynu

Przytoczyć okoliczności

P. W.

- przestępstwo z art. 278 § 1 kk zagrożone jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5

- wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 kk, a także treść art. 57b kk i art. 61 § 1 kk

- oceniając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że orzeczenie bezwzględnej kary pozbawienia wolności w wymiarze 8 miesięcy jest najtrafniejszym środkiem reakcji karnej, jaki można było zastosować wobec P. W.

- orzeczona kara będzie stanowiła dolegliwość adekwatną do popełnionego czynu, uświadomi oskarżonemu jego społeczną szkodliwość oraz skłoni go do przestrzegania porządku prawnego, w szczególności w zakresie związanym z przestrzeganiem cudzej własności,

- Sąd wymierzając karę miał na uwadze znaczny stopień winy oskarżonego. Oskarżony jest osobą dorosłą, nie zachodzą jakiekolwiek wątpliwości co do jego poczytalności, wobec czego w czasie czynu mógł w pełni rozpoznać jego znaczenie i pokierować swoim postępowaniem,

- oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu, Sąd miał na uwadze dyrektywy określone w art. 115 § 2 kk. Stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego należy uznać za wysoki. W zakresie oceny stopnia społecznej szkodliwości popełnionego występku podstawowe znacznie miał rodzaj chronionego dobra prawnego, które oskarżony swym zachowaniem naruszył. Rodzajowym przedmiotem ochrony przestępstw uregulowanych w rozdziale XXXV Kodeksu karnego jest mienie, którym jest własność i inne prawa majątkowe (art. 44 Kodeksu cywilnego). Oskarżony przez swoje zachowanie wykazał się zupełnym brakiem poszanowania cudzej własności. Oskarżony zarzucanego mu czynu dopuścił się z premedytacją i z niskich pobudek - chęci łatwego zysku. Sąd miał na uwadze także wysokość wyrządzonej szkody.

- za okoliczność obciążającą Sąd uznał uprzednią karalność oskarżonego, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu. Oskarżony zarzucanego mu czynu dopuścił się w warunkach recydywy zwykłej. Poprzednie skazania za popełnienie takich samych przestępstw nie powstrzymały oskarżonego przed ponowną kradzieżą. Po opuszczeniu zakładu karnego 22 kwietnia 2021 roku oskarżony dopuścił, się kolejnych czterech przestępstw przeciwko mieniu, za które wymierzono mu kary ograniczenia wolności, z których nota bene trzech nie wykonywał i zostały on zamienione na zastępcze kary pozbawienia wolności (ostatecznie oskarżony jednak nie wykonał w całości kar zastępczych tylko z uwagi na kontrawencjonalizację jednego z czynów i na objęcie dwóch kar wyrokiem łącznym), prowadzi to do przekonania, że konieczna stała się zdecydowana reakcja karna.

- Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności łagodzących

- na podstawie art. 46 § 1 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia w całości szkody wyrządzonej popełnionym przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego (...) S.A. z siedzibą w K. kwoty 2281,09 zł.

- naprawienie szkody, o którym mowa w art. 46 § 1 kk, to w szczególności wyrównanie straty, którą poszkodowany poniósł. Sąd karny musi uwzględnić w chwili wyrokowania rozmiary pokrytej już szkody, w szczególności wartość uprzednio odzyskanego w stanie niepogorszonym mienia (wyrok SN z 29.03.2011 r., III KK 392/10, LEX nr 794161).

- określając wymiar obowiązku naprawienia szkody, Sąd wziął pod uwagę ustaloną w sprawie wysokość wyrządzonych i nienaprawionych szkód

5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punkt

rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku

odnoszący się

do przypisanego

czynu

Przytoczyć okoliczności

6. INNE ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował

określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez

stronę

7. KOSZTY PROCESU

Punkt

rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Mając na uwadze sytuację finansową P. W., Sąd na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolnił oskarżonego w całości od ponoszenia kosztów sądowych a wydatkami poniesionymi w sprawie obciążył Skarb Państwa.

8. PODPIS