Treść orzeczenia
Uzasadnienie
Formularz UK 1
Sygnatura akt
Sygn. akt II K 165/25
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.
1.1. USTALENIE FAKTÓW
1.1. Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
1.
I. S.
Czyn przypisany:
w okresie od 23 sierpnia 2021 roku do 28 października 2024 roku w Ł., będąc prezesem zarządu spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ł., wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych w spółce (...) sp. z o.o., która została zobowiązana wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w W. z 15 czerwca 2021 roku sygn. VI P 26/20 do wypłaty A. M. (1) (obecnie A. S. (1)) wynagrodzenia za pracę i innych świadczeń ze stosunku pracy w postaci ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, wynagrodzenia chorobowego i składki na ubezpieczenie grupowe w sumie 12138,38 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie obowiązku tego nie wykonał, tj. czynu wyczerpującego dyspozycję występku z art. 218 § 3 k.k.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione
Dowód
Numer karty
1. A. S. (1) była zatrudniona w (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ł. w oparciu o umowę o pracę na czas nieokreślony, na stanowisku specjalisty do spraw przygotowania produkcji, w okresie od 1 sierpnia 2018 roku do 31 lipca 2019 roku. Od samego początku zatrudnienia w spółce nie otrzymywała na czas umówionego wynagrodzenia. Rozmawiając z prezesem spółki I. S. otrzymywała informację, że w spółce są chwilowe problemy i wypłata będzie opóźniona. Te problemy w płaceniu należności pracowniczych jednak nie ustawały i wobec braku poczucia stabilności A. S. (1) zdecydowała się złożyć wypowiedzenie umowy w dniu 26.06.2019 roku. Na dzień rozwiązania umowy A. S. (1) nie otrzymała od swojego pracodawcy: a) wynagrodzenia za czerwiec 2019 w kwocie 4 757,89 złotych netto, wynagrodzenia za lipiec 2019 roku w kwocie 3 046,09 złotych, ekwiwalentu za urlop za miesiąc czerwiec 2019 roku w kwocie 892,11 złotych netto, ekwiwalentu za urlop za miesiąc lipiec 2019 roku w kwocie 1 473,91 złotych, ekwiwalent za urlop za miesiąc sierpień 2019 roku w kwocie 1 080,32 złotych, wynagrodzenia chorobowego w kwocie 780,06 złotych, kwoty potrąconej na ubezpieczenie społeczne, a nie przekazanej ubezpieczycielowi – 108 złotych.
2. Prezesem Zarządu spółki (...) w okresie zatrudnienia w/w był I. S. (pełnił tą funkcję do maja 2025 r.).
3. Problemy (...) spółki (...) rozpoczęły się w 2019 r., ma zaległości podatkowe na ponad 1,5 mln złotych. Z uwagi na stan zaległości podatkowych Urząd Skarbowy w dacie 20 września 2019 roku zabezpieczył pieniądze na rachunkach spółki. W zbieżnym czasie wszczęto egzekucję z majątku spółki na wniosek wielu wierzycieli. Od tamtej pory cały majątek spółki został zajęty w egzekucji, zarząd spółki nie mógł dysponować pieniędzmi na rachunkach spółki ani jej majątkiem.
4. We wrześniu 2020 r. I. S. działając jako Prezes Zarządu spółki (...) zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. o wypłatę zaległych wynagrodzeń pracownikom spółki (...)-system z pieniędzy znajdujących się na zajętych przez Urząd Skarbowy rachunkach bankowych, w tym na rzecz A. S. (1). Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z 23 października 2020 r. odmówił zwolnienia spod egzekucji kwoty na wypłaty zaległych wynagrodzeń pracownikom z tego powodu, że spółka nie przedstawiła dokumentów pozwalających organowi egzekucyjnemu na zweryfikowanie żądań zawartych we wniosku oraz nie wskazała innego majątku z którego można byłoby skutecznie przeprowadzić egzekucję.
5. 16 grudnia 2020 r. ogłoszono dniem układowym w otwartym postępowaniu o zatwierdzenie układu spółki (...). Nadzorcą układu była doradca restrukturyzacyjny A. H..
6. Postanowieniem z 2 czerwca 2021 r. w sprawie sygn. XVIII GRz 75/20 Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie odmówił zatwierdzenia układu zawartego z wierzycielami przez dłużnika (...) sp. z o.o.
7. W kolejnym postępowaniu restrukturyzacyjnym ustalono dzień układowy na 19 kwietnia 2022 r. Postanowieniem z 10 kwietnia 2024 r. Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie ponownie odmówił zatwierdzenia układu zawartego z wierzycielami przez dłużnika (...) sp. z o.o.
8. W związku z brakiem uregulowania należności pracowniczych przez pracodawcę i braku odpowiedzi na kierowanego do niego wezwania do ich regulacji (listowne i mailowe) A. S. (1) złożyła pozew o zapłatę wobec spółki (...) Sp. z o. o. do Sądu Pracy.
9. W dniu 11 maja 2020 roku A. S. (1) otrzymała od Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ pismo z warunkami ugody, które złożył w postępowaniu pracowniczym I. S., działając przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika, w którym I. S. proponował byłej pracownicy zapłatę 8 774,05 złotych, w zamian za zrzeczenie się przez nią pozostałej części należności, które dochodzi od spólki w postępowaniu o sygn. VI P 26/20. A. S. (1) nie zgodziła się na takie warunki ugody, albowiem obawiała się, że nie zostanie ona wykonana i była to kwota sporo niższa od faktycznych zaległości na jej rzecz.
10. Wyrokiem z 15 czerwca 2021 w sprawie sygn. VI P 26/20 Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w W. zasądził od (...) sp. z o.o. na rzecz A. S. (1) 4 757,89 złotych tytułem wynagrodzenia za pracę za czerwiec 2019 r. wraz z odsetkami w wysokości ustawowej za opóźnienie, 892,11 złotych tytułem wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy za czerwiec 2019 roku wraz z odsetkami w wysokości ustawowej za opóźnienie, 3046,09 złotych tytułem wynagrodzenia za pracę za lipiec 2019 r. wraz z odsetkami w wysokości ustawowej za opóźnienie, 1 473,91 złotych tytułem wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy za lipiec 2019 roku wraz z odsetkami w wysokości ustawowej za opóźnienie, 780,06 złotych tytułem wynagrodzenia chorobowego wraz z odsetkami w wysokości ustawowej za opóźnienie, 1080,32 złotych tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za sierpień 2019 roku wraz z odsetkami w wysokości ustawowej za opóźnienie oraz 108 złotych tytułem zwrotu składek na ubezpieczenie grupowe wraz z odsetkami w wysokości ustawowej za opóźnienie, tj. łącznie 12138,38 złotych. W dniu 23 sierpnia 2021 roku wyrokowi nadano klauzulę wykonalności.
11. A. S. (1) wniosła do komornika sądowego o egzekucję należności na podstawie tytułu wykonawczego – wyroku sądu pracy sygn. VI P 26/20 zaopatrzonego w klauzulę wykonalności. Egzekucja została wszczęta pod sygn. VI Km 1291/21 przez komornika sądowego A. W.. W jej toku zajęto nieruchomości, wierzytelności i rachunki (...) spółki (...)-system. Egzekucja jest bezskuteczna, komornik nic nie wyegzekwował na rzecz wierzycielki. W dniu 15 lutego 2022 roku postępowanie wykonawcze zostało zawieszone z uwagi n otwarcie postępowania restrukturyzacyjne.
12. Do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie A. S. (1) nie otrzymała od spółki (...) żadnej części należności zasądzonych w wyroku sygn. VI P 26/20.
Uwierzytelniony odpisu wyroku sądu pracy VI P 26/20, k. 6;
Postanowienie komornicze z 15.02.2022 r., k. 7;
Zawiadomienie, k. 8-9;
Rozwiązanie umowy o pracę, k. 10;
Umowa o pracę, k. 11-12;
Notatka urzędowa, k. 15;
Wydruk z systemu podatkowego. k. 16;
Wydruk informacji z KRS, k. 18-20, 87-90v i k. 126-131;
Wydruk z aplikacji REGON, k. 21;
Wniosek nr. 2 o wypłatę zaległych wynagrodzeń z dnia 16 września 2020 roku, k. 65-66;
Postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Legionowie z 23 października 2020 roku, k. 67-68v;
Zażalenia z dnia 2 listopada 2020 roku wraz z potwierdzeniem nadania, k. 69-70v;
Obwieszczenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym z 17 grudnia 2020 roku o ustaleniu dnia układowego wobec SP (...), k. 71-72;
Obwieszczenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym z dnia 26lipca 2021 roku o odmowie zatwierdzenia układu, k. 73;
Postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2021 roku o sygn. XXIII Gz 952/21, k. 74;
Postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 19 października 2021 roku o sygn. akt XXIII Gz 952/21, k. 75;
Obwieszczenia (...) o ustaleniu dnia układowego wobec spółki (...), k. 76;
Obwieszczenie (...) o odmowie zatwierdzenia układu, k. 77;
Zarządzenie Sądu Okręgowego w Warszawie z 10 sierpnia 2021 roku o sygn. akt WA/Gz- (...), k. 78
Informacja Naczelnika Urzędu Skarbowego w Legionowie, k. 80;
Zeznania świadka J. S., k. 118v-119;
Zeznania pokrzywdzonej A. S. (1), k. 1-3, 94-94v i k. 119v-120;
Zeznania świadka M. G., k. 119-119v;
Wyjaśnienia oskarżonego I. S., k. 93v-94;
Kopie kart z akt sprawy Sądu Rejonowego dla miasta stołecznego Warszawy w Warszawie o sygn. XVIII GRz 75/20, k. 104-109;
Kopie kart z akt sprawy Sadu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie o sygn. VI P 26/20, k. 102-103.
13. I. S. ma 73 lata, jest żonaty, ma trzech dorosłych synów, nie ma nikogo na utrzymaniu, jest emerytem, pobiera emeryturę w wysokości około 2500 zł miesięcznie, jest właścicielem nieruchomości o powierzchni 11000 m 2, nie leczył się w poradni zdrowia psychicznego ani odwykowo. W 2019 roku przeszedł zawał mięśnia sercowego, nie wyznaczył nikogo do sprawowania jego obowiązków w spółce w czasie jego rekonwalescencji. Karany sądownie za czyn z art. 284 § 1 k.k. oraz przestępstwo skarbowe z art. 54 § 2 k.k.s.
Dane osobopoznawcze, k. 30a;
Karta karna, k. 39, 143;
Odpis wyroku karnego II K 764/21, k. 58;
Wyjaśnienia oskarżonego I. S., k. 93v-94.
1.2. Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
1.
I. S.
Czyn zarzucony:
W okresie od 31 lipca 2019 roku do października 2024 roku w msc. Ł., woj. (...), będąc prezesem firmy (...) sp. z o. o. będąc zobowiązanym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie o sygnaturze VI P 26/20 z dnia 15 czerwca 2021 roku nie wykonał wskazanego w wyroku obowiązku wypłaty zasądzonych świadczeń wynikających ze stosunku pracy dla pracownika A. S. (1) w łącznej kwocie 11 808,91 zł wraz z ustawowymi odsetkami, tj. czyn z art. 218 § 3 k.k.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione
Dowód
Numer karty
Oskarżony w okresie od 31 lipca 2019 roku do 22 sierpnia 2021 roku był zobowiązany do wypłaty A. S. (1) świadczeń ze stosunku pracy zasadzonych wyrokiem wydanym w sprawie o sygn. VI P 26/20.
Zasądzone w wyroku z 15 czerwca 2021 r., sygn. VI P 26/20 świadczenia ze stosunku pracy wynosiły w sumie 11 808,91 złotych.
Oskarżony do dnia wyrokowania nie był w stanie wypłacić A. S. (1) należnych jej kwot z tytułu pracy, do czego zobowiązana została spółka (...) wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie w sprawie o sygn. VI P 26/20.
Odpis wyroku sądu pracy;
Zeznania świadka J. S., k. 118v-119;
Zeznania pokrzywdzonej A. S. (1), k. 1-3, 94-94v i k. 119v-120;
Zeznania świadka M. G., k. 119-119v;
Wyjaśnienia oskarżonego I. S., k. 93v-94.
1.2. OCena DOWOdów
2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
1-13.
Uwierzytelniony Odpisu wyroku sądu pracy VI P 26/20,
Postanowienie komornicze z 15.02.2022 r.,
Zawiadomienie,
Rozwiązanie umowy o pracę,
Umowa o pracę,
Notatka urzędowa,
Wydruk z systemu podatkowego,
Wydruk informacji z KRS,
Wydruk z aplikacji REGON,
Wniosek nr. 2 o wypłatę zaległych wynagrodzeń z dnia 16 września 2020 roku,
Postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Legionowie z 23 października 2020 roku,
Zażalenia z dnia 2 listopada 2020 roku wraz z potwierdzeniem nadania,
Obwieszczenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym z 17 grudnia 2020 roku o ustaleniu dnia układowego wobec SP (...),
Obwieszczenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym z dnia 26lipca 2021 roku o odmowie zatwierdzenia układu,
Postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2021 roku o sygn. XXIII Gz 952/21,
Postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 19 października 2021 roku o sygn. akt XXIII Gz 952/21,
Obwieszczenia (...) o ustaleniu dnia układowego wobec spółki (...),
Obwieszczenie (...) o odmowie zatwierdzenia układu,
Zarządzenie Sądu Okręgowego w Warszawie z 10 sierpnia 2021 roku o sygn. akt WA/Gz- (...),
Informacja Naczelnika Urzędu Skarbowego w Legionowie,
Kopie kart z akt sprawy Sądu Rejonowego dla miasta stołecznego Warszawy w Warszawie o sygn. XVIII GRz 75/20,
Kopie kart z akt sprawy Sadu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie o sygn. VI P 26/20,
Odpis wyroku karnego,
Karta karna.
Sąd uczynił podstawą ustaleń faktycznych dowody z dokumentów przedłożonych przez strony i uzyskanych z urzędu. Ich pochodzenie, forma i treść nie były kwestionowane przez strony, a Sąd nie ujawnił żadnych okoliczności z urzędu, aby zdeprecjonować ich moc dowodową, tym samym brak jest podstaw by odmówić im waloru wiarygodności, dlatego posłużyły rekonstrukcji stanu faktycznego.
1-12.
Zeznania pokrzywdzonej A. S. (1)
W ocenie Sądu zeznania pokrzywdzonej A. S. (2) są wiarygodne w całości, ponieważ są konsekwentne, rzeczowe, spójne. Jej zeznania korelują z treścią dokumentów, które przedłożyła i uzyskanymi z urzędu, nie są sprzeczne z wyjaśnieniami oskarżonego i świadków, dlatego obdarzono je mianem rzetelnych.
Zeznania świadka M. G.
W ocenie Sądu wiarygodne są zeznania świadków: M. G. i J. S., ponieważ dotyczą głównie okoliczności bezspornych, tj. sytuacji finansowej spółki (...)-system, wynikających z dokumentów zgromadzonych w sprawie i potwierdzonych w treści wyjaśnień oskarżonego. Zeznania świadków są przy tym spójne, rzeczowe i korespondują z pozostałym materiałem procesowym zgromadzonym w aktach sprawy, w tym z zeznaniami pokrzywdzonej i wyjaśnieniami oskarżonego. Sąd nie ujawnił okoliczności mogących podważyć wiarygodność ocenianych dowodów.
Zeznania świadka J. S.
1-13.
Wyjaśnienia oskarżonego I. S.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, ponieważ są zgodne z dowodami z dokumentów, niesprzeczne z zeznaniami pokrzywdzonej i zeznaniami świadków. Oskarżony nie przyznał się do zarzuconego czynu, ponieważ uważa, że skoro to spółka (...) została zobowiązana do wypłaty A. S. (2) świadczeń ze stosunku pracy, a spółka jest niewypłacalna wobec zajęcia jej rachunków, to on nie jest zobowiązany do wykonania wyroku sądu pracy.
2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
1.3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Oskarżony
3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem
1.
I. S.
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
W ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy potwierdził popełnienie przez I. S. przestępstwa z art. 218 § 3 k.k.
Przedmiotem ochrony art. 218 k.k. są prawa pracownika wynikające ze stosunku pracy lub ubezpieczenia społecznego. Ponadto są nim: prawa byłego pracownika do ponownego przyjęcia do pracy wynikające z orzeczenia właściwego organu, jak również powaga rozstrzygnięć sądowych w sprawie przywrócenia do pracy bezprawnie zwolnionego pracownika (§ 2); prawo do otrzymania wynagrodzenia za pracę lub innego świadczenia ze stosunku pracy stwierdzonego orzeczeniem sądu, a ponadto powaga orzeczeń sądowych zobowiązujących do wypłaty takiego wynagrodzenia za pracę lub innego świadczenia ze stosunku pracy (§ 3) – zob. P. D., Znamiona czynów zabronionych stypizowanych w art. 218 k.k., (...), s. 117 i n.).
Do realizacji znamion przestępstwa z art. 218 k.k. nie jest konieczne, by naruszenie praw pracowniczych doprowadziło po stronie pracownika do szkody o charakterze majątkowym lub niemajątkowym. Różna waga naruszonych interesów pracowniczych może natomiast znaleźć odzwierciedlenie w ocenie stopnia społecznej szkodliwości konkretnych zachowań realizujących znamiona art. 218 (por. wyrok SA w Gdańsku z 13.10.2016 r., III APa 7/16, LEX nr 2191586).
Przestępstwo z art. 218 k.k. ma charakter indywidualny, a jego sprawcą może być wyłącznie osoba wykonująca czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych. Przez wykonywanie czynności z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych należy rozumieć sytuację, gdy dana osoba w określonej strukturze organizacyjnej uprawniona jest do podejmowania działań przesądzających o treści uprawnień związanych ze stosunkiem pracy lub ubezpieczeniem społecznym. Sprawcą przestępstw penalizowanych przez przepis art. 218 k.k. może być pracodawca, pod warunkiem że jest on osobą fizyczną osobiście wykonującą określone typy czynności. Jeżeli zaś nie wykonuje on osobiście wskazanych czynności lub też pracodawcą jest jednostka organizacyjna, to wówczas sprawcą przestępstw będzie osoba pełniąca funkcje zarządzające albo jedynie wchodząca w skład organu zarządzającego lub tworząca go, a także inna osoba delegowana do wykonywania tychże czynności (art. 3 1 k.p.).
Czynność wykonawcza określona w art. 218 § 3 k.k. polega na niewykonaniu przez osobę zobowiązaną orzeczeniem sądu obowiązku wypłaty wynagrodzenia za pracę lub innego świadczenia ze stosunku pracy. Z ogólnych zasad prawa karnego wynika, że owo niewykonanie obowiązku musi być zawinione przez sprawcę, a więc nie popełnia tego przestępstwa osoba, która z uwagi na brak środków finansowych nie realizuje w terminie nałożonego przez sąd obowiązku zaspokojenia roszczeń pracowniczych (por. M. Budyn-Kulik [w:] Kodeks karny..., red. M. Mozgawa, teza 9 do art. 218). Podobnie jak w przypadku art. 218 § 2 k.k., do realizacji znamion wystarczający jest fakt wykonalności orzeczenia sądu, a nie jego prawomocność. Przestępstwo z art. 218 k.k. ma charakter umyślny. Występek z art. 218 § 3 k.k. można popełnić z zamiarem bezpośrednim i ewentualnym, przez zaniechanie (zob. A. Ziółkowska [w:] Kodeks karny. Komentarz, wyd. IV, red. V. Konarska-Wrzosek, Warszawa 2023, art. 218).
W realiach niniejszej sprawy ustalono, że:
1. w okresie od 23 sierpnia 2021 roku do 28 października 2024 roku I. S. był prezesem zarządu (...) sp. z o.o., a zatem osobą pełniącą funkcje zarządzające w spółce, która była pracodawcą A. S. (1) – a zatem w powyższym okresie czasu I. S. wykonywał czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych w spółce (...). Jest podmiotem czynu z art. 218 § 3 k.k.;
2. A. S. (1) pozwała spółkę (...) o wypłatę wynagrodzenia za pracę i innych świadczeń ze stosunku pracy m.in. w postaci ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w W. z 15 czerwca 2021 roku sygn. VI P 26/20 pozwana spółka (...) została zobowiązana do wypłaty A. M. (1) (poprzednio) 4 757,89 złotych tytułem wynagrodzenia za pracę za czerwiec 2019 r. wraz z odsetkami w wysokości ustawowej za opóźnienie, 892,11 złotych tytułem wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy za czerwiec 2019 roku wraz z odsetkami w wysokości ustawowej za opóźnienie, 3046,09 złotych tytułem wynagrodzenia za pracę za lipiec 2019 r. wraz z odsetkami w wysokości ustawowej za opóźnienie, 1 473,91 złotych tytułem wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy za lipiec 2019 roku wraz z odsetkami w wysokości ustawowej za opóźnienie, 780,06 złotych tytułem wynagrodzenia chorobowego wraz z odsetkami w wysokości ustawowej za opóźnienie, 1080,32 złotych tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za sierpień 2019 roku wraz z odsetkami w wysokości ustawowej za opóźnienie oraz 108 złotych tytułem zwrotu składek na ubezpieczenie grupowe wraz z odsetkami w wysokości ustawowej za opóźnienie, tj. łącznie 12138,38 złotych - oskarżony jako prezes zarządu (...) sp. z o.o., pracodawcy w/w pokrzywdzonej, był zatem zobowiązany orzeczeniem w/w sądu do wypłaty wynagrodzenia za pracę i innych świadczeń ze stosunku pracy A. S. (1);
3. I. S. nie wykonał obowiązku wynikającego z wyroku sądu pracy w sprawie sygn. VI P 26/20, pomimo tego, że miał taką możliwość, skoro w dniu 11 maja 2020 roku A. S. (1) otrzymała od Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ pismo z warunkami ugody, które złożył w postępowaniu pracowniczym I. S., działając przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika, w którym I. S. proponował jej zapłatę 8 774,05 złotych, ze swojego majątku (spółka która reprezentował majątek miała zajęty komorniczo), w zamian za zrzeczenie się przez nią pozostałej części należności, które dochodzi od spółki w postępowaniu o sygn. VI P 26/20. Zdaniem Sądu to oznacza, że I. S. był wydolny finansowo i miał dostęp do pieniędzy. Nie było zatem tak, jak wyjaśniał, że z uwagi na postępowanie restrukturyzacyjne spółki (...), zajęcia egzekucyjne majątku i rachunków bankowych spółki nie mógł wykonać wyroku, bowiem nie dysponował żadnymi pieniędzmi.
Przez wzgląd na powyższe skład orzekający stanął na stanowisku, że I. S. – co do którego poczytalności nie ma wątpliwości – dopuścił się czynu z art. 218 § 3 k.k.
Słusznym jest wskazać w tym miejscu rozważań, że zgodnie z art. 299 kodeksu spółek handlowych (k.s.h.) członkowie zarządu stają się odpowiedzialni za zobowiązania spółki, gdy egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna. Wówczas to członkowie zarządu odpowiadają za zobowiązania spółki solidarnie i całym swoim majątkiem. Tym samym w razie bezskuteczności egzekucji należności A. S. (1) przeciwko spółce to oskarżony odpowiada za te należności osobiście, całym swoim majątkiem. Wobec powyższego, skoro 11 maja 2020 roku, oskarżony miał możność przekazać kwotę 8 774,05 złotych, to do dnia wydania wyroku (przeszło 5 lat po tej dacie) zgromadzenie kwoty niespełna 4000 złotych (różnica pomiędzy kwotą zasadzoną wyrokiem sądu pracy, a tą która proponował w ugodzie) nie jawi się być trudnym zadaniem, a wręcz przeciwnie. Oskarżony ma stały dochód, przez kilkadziesiąt lat prowadził dochodową działalność gospodarczą, posiada wielomilionowy majątek w postaci nieruchomości, sprzedał udziały w spółkach synowi. Obiektywnie oceniając, miał zatem możliwość wykonania wyroku sądu w sprawie sygn. VI P 59/21, ale zaniechał tego ze złej woli, celowo, uznając, że skoro spółka ma problemy finansowe, to on nie jest zobowiązany do wypłaty należnych wynagrodzeń jej pracownikom. Jego zaniechanie jest zatem zawinione. Zdaniem Sadu powyższe wskazuje jednoznacznie na to, że gdyby oskarżony wykazał minimum chęci wykonać wyrok sądu pracy ze sprawy VI P 26/20 to wykonałby go bez większego trudu przed rozpoznawanym oskarżeniem. Tymczasem – jak pokazało przeprowadzone postępowanie dowodowe – I. S. do dnia wyrokowania w sprawie nie podjął nawet próby spłacenia należności wynikających z wyroku sądu pracy, chociażby ratalnie. Nie wypłacił A. S. (1) przez przeszło 5 lat ani złotówki, pomimo tego, że miał taką możliwość, skoro już w 2020 roku oferował pieniądze w kwocie 8 774,05 złotych, co oznacza że je posiadał i mógł je na ten cel wykorzystać. I choć Sąd dostrzega, że oskarżony zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Legionowie o zwolnienie spod egzekucji części pieniędzy na wypłaty zaległych wynagrodzeń pracownikom, to jednak to działanie nie było działaniem cechowanym starannością, skoro Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z 23 października 2020 r. odmówił zwolnienia spod egzekucji kwoty na wypłaty zaległych wynagrodzeń pracownikom z tego powodu, że spółka nie przedstawiła dokumentów pozwalających organowi egzekucyjnemu na zweryfikowanie żądań zawartych we wniosku oraz nie wskazała innego majątku z którego można byłoby skutecznie przeprowadzić egzekucję. Poza tym dostrzec w tym kontekście trzeba, że przedmiotowy wniosek został złożony we wrześniu 2020 r., czyli niespełna rok przed wydaniem wyroku w sprawie sygn. VI P 26/20, a zatem fakt ten jawi się nie mieć związku z niewykonaniem ww. wyroku, do czego chciał nas przekonać oskarżony (i jego obrońca).
Odnosząc się zaś do kwestii postępowania restrukturyzacyjnego, które toczyło się w okresie objętym zarzutem to wskazać trzeba, że zgodnie z art. 151 ust. 2 ustawy z 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne układ z mocy prawa nie obejmuje wierzytelności ze stosunku pracy, chyba że wierzyciel wyraził zgodę na objęcie jej układem. Zgodnie z art. 226d, art. 226e w zw. z art. 312 ustawy Prawo restrukturyzacyjne – postępowanie o zatwierdzenie układu zawiesza egzekucję, ale nie wpływa na podstawowe prawa pracownicze. Wierzytelności pracownicze, które nie zostały objęte układem, powinny być regulowane na bieżąco, a ich zapłata nie jest zawieszona. Proces restrukturyzacji nie ma zatem wpływu na możliwość wykonania wyroku sądu pracy sygn. VI P 26/20.
Sąd zmienił opis czynu poprzez wyeliminowanie okresu od 31 lipca 2019 roku do 22 sierpnia 2021 roku, gdyż zobowiązanie do wykonania wyroku sądu pracy nie mogło powstać przed jego wydaniem. Występek z art. 218 § 3 k.k. nie polega na niewypłacaniu wymagalnych należności ze stosunku pracy tylko na niewykonaniu obowiązku wypłaty należności nałożonego orzeczeniem sądu. Wyrok w sprawie sygn. VI P 26/20 został wydany 15 czerwca 2021 r., a klauzulę wykonalności nadano mu 23 sierpnia 2021 r. Oskarżony był zatem zobowiązany orzeczeniem sądu do wypłaty należności ze stosunku pracy A. M. (2) od 23 sierpnia 2021 r. Sąd zmienił również kwotę należności pracowniczych, bowiem ta wskazana w opisie czynu zarzuconego nie pokrywała się z sumą kwot należności przyznanych przed sądem pracy. kwalifikacja prawna zaproponowana przez oskarżyciela uznana została za prawidłową.
☐
3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
☐
3.3. Warunkowe umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania
☐
3.4. Umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania
☐
3.5. Uniewinnienie
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia
4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
1.
1.
2.
3.
1.
Występek z art. 218 § 3 k.k. zagrożony jest karą grzywny, karą ograniczenia wolności albo karą pozbawienia wolności do lat 3.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 k.k. i kierując się nimi wymierzył oskarżonemu I. S. karę 3 miesiące pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby 2 lata.
W ocenie Sądu stopień winy oskarżonego był umiarkowany. Oskarżony jest osobą dojrzałą, doświadczoną w prowadzeniu działalności gospodarczej i zatrudnianiu pracowników, nie działał w sytuacji atypowej, obiektywnie miał możliwość dać posłuch prawu.
Zdaniem Sądu stopień społecznej szkodliwości czynu był znaczny. Oceniając stopień szkodliwości społecznej tego czynu, Sąd wziął pod uwagę okoliczności wskazane w art. 115 § 2 k.k. i uznał, że oskarżony naruszył dobro prawnie chronione w postaci praw pracowniczych, w tym przypadku fundamentalnych w postaci prawa do otrzymania wynagrodzenia za pracę i innych świadczeń ze stosunku pracy. Oskarżony działał z zamiarem ewentualnym, lekceważąc wyrok sądu zobowiązujący spółkę, w której pełnił funkcję prezesa zarządu do wypłaty pokrzywdzonej A. S. (2) należnego jej wynagrodzenia i innych świadczeń ze stosunku pracy.
W ocenie Sądu wymierzona kara jest karą adekwatną do wagi popełnionego czynu, stopnia społecznej szkodliwości oraz stopnia winy.
W myśl art. 53 k.k., Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych w ustawie, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu, okoliczności obciążające i okoliczności łagodzące, cele kary w zakresie społecznego oddziaływania, a także cele zapobiegawcze, które ma ona osiągnąć w stosunku do skazanego. Dolegliwość kary nie może przekraczać stopnia winy. Miarkując karę w stosunku do oskarżonego Sąd kierował się wskazanymi wyżej dyrektywami wymiaru kary. Sąd miał również na uwadze zasadę prymatu kar wolnościowych, określoną w art. 58 k.k., jednakże uznał, że inna kara nie spełni celów kary, szczególnie w zakresie prewencji indywidualnej, bowiem oskarżony nie wykazał w toku całego postępowania sądowego zrozumienia naganności swojego postępowania.
W ocenie Sądu wymierzona kara będzie dla oskarżonego dolegliwa w stopniu odpowiadającym wadze popełnionego przez oskarżonego czynu a jednocześnie dotkliwie uzmysłowi mu nieopłacalność dalszego zaniechania wykonania wyroku sądu pracy, mobilizując go do jego wykonania.
Jako okoliczności obciążające Sąd uznał uprzednią karalność oskarżonego i długotrwałość zaniechania oskarżonego oraz nieetyczną propozycję spłaty należności A. S. (1), w której miała przystać na wypłatę mniejszej kwoty niż należna ze zrzeczeniem się dalszej części należności. Dostrzec również należy, że przez blisko cztery lata oskarżony nie spłacił żadnej części świadczenia należnego pokrzywdzonej na podstawie wyroku sądu pracy, pomimo tego, że miał obiektywnie taką możliwość, przecież nic nie stało na przeszkodzie by oskarżony przekazał A. S. (1) proponowanej w ugodzie kwoty pieniędzy, celem spłacenia część należności zasądzonych w wyroku sygn. VI P 26/20. Taka postawa oskarżona świadczy o jego determinacji i rzeczywistej braku woli spłaty.
Z uwagi na to, że wobec oskarżonego Sąd orzekł karę pozbawienia wolności w wymiarze nieprzekraczającym roku i uprzednio nie był on karany na karę pozbawienia wolności, Sąd mógł zastosować wobec niego środek probacyjny w postaci warunkowego zawieszenia jej wykonania na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 k.k. i z tej instytucji zdecydował się skorzystać, bowiem celem reakcji karnej nie jest wyłącznie funkcja represyjna (penalna), ale również wychowawcza. W ocenie Sądu warunkowe zawieszenie kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu na okres 2 lat próby o wiele pełniej spełni wobec oskarżonego cele prewencyjne, niż bezwarunkowa kara pozbawienia wolności. Oskarżony będzie bowiem zmuszony do przestrzegania porządku prawnego, do wykonania wyroku sądu pracy, gdyż tego rodzaju decyzja sądu jest dlań niewątpliwie szansą, aby uniknąć osadzenia w zakładzie karnym. Jednocześnie tak ukształtowana kara uzmysłowi społeczeństwu dosadnie nieopłacalność popełniania przestępstw.
Cele prewencyjne wymierzonej represji karnej dodatkowo wzmocni obowiązek informowania sądu o przebiegu okresu próby, nałożony na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. Jego orzeczenie pozwoli Sądowi czuwać nad prawidłowym przebiegiem okresu próby, a jednocześnie uzupełni reakcję karną o dodatkowy obowiązek, który swoją dolegliwością ma szansę także wpłynąć na postawę i świadomość oskarżonego w zakresie jego powinności wobec pracowników i orzeczeń sądu.
5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
1.6. inne zagadnienia
W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę
Sąd nie zobowiązał oskarżonego do wykonania wyroku sądu pracy sygn. VI P 59/21 na podstawie art. 72 § 1 pkt 8 k.k., ponieważ wyrok ten zasądza należności od (...) sp. z o.o., aktualnie zaś, od maja 2025 r. prezesem zarządu tej spółki jest M. S., a nie oskarżony (fakt powszechnie znany, nie wymagający dowodu, informacja ustalona w oparciu o powszechnie dostępny Krajowy Rejestr Sądowy).
7. KOszty procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
4.
Zasadą w procesie karnym jest ponoszenie jego kosztów przez oskarżonego w razie skazania. Oskarżony osiąga stały dochód, nie ma nikogo na utrzymaniu. Poniesienie przez niego kosztów sądowych nie będzie dla niego zbyt uciążliwe, bacząc na ich wysokość, dlatego Sąd nie odstąpił od zasadny określonej w art. 627 k.p.k. Na sumę kosztów sądowych składało się: 60 zł tytułem opłaty, ustalonej na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych, 40 zł tytułem ryczałtu za doręczenia wezwań i innych pism za postępowanie przygotowawcze oraz sądowe, ustalone na podstawie § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 18 czerwca 2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym i 30 złotych za wydanie informacji o osobie z Krajowego Rejestru Karnego, ustalone na podstawie § 3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 18 czerwca 2014 roku w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego.