descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt II K 115/24

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 29 października 2025 r.

Sąd Rejonowy w Przysusze II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący Sędzia Nina Kober

Protokolant sekr. sąd. Wiesława Pająk, Joanna Prasowska

Uzasadnienie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

E. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

B. B. (1)

w dniu 31 października 2023 r. w Ż. na (...), kierując samochodem osobowym marki (...) nr rej. (...), umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, w ten sposób że przekroczył dozwoloną prędkość o co najmniej 51 km/h, nie dostosował prędkości do panujących warunków drogowych i nie zachował szczególnej ostrożności, na skutek czego potrącił pieszego X. A., przechodzącego przez jezdnię tuż przed przejściem dla pieszych, w następstwie czego X. A. doznał obrażeń czaszkowo-mózgowych, skutkujących jego śmiercią na miejscu zderzenia

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1. przewożenie przez B. B. (1) w dniu 31 października 2023 r. w Ż. na ul. (...) samochodem osobowym marki I. (...) nr rej(...) na siedzeniu pasażera z przodu U. B., zaś na kanapie z tyłu Ż. I., N. B.

Cz. wyjaśnienia oskarżonego

Cz. zeznania świadka Ż. I.

450-451

Cz. zeznania świadka U. B.

452-453

Cz. zeznania świadka N. B.

453-454

Zeznania świadka U. A.

448-449

Cz. zeznania świadka N. C.

449-450

Protokół oględzin miejsca wypadku

11-12

Protokół oględzin pojazdu

8-9

Szkic

Materiał poglądowy

186-201

Szkic

2. umyślne naruszenie przez B. B. (1) zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym poprzez przekroczenie dozwolonej prędkości o co najmniej 51 km/h, niedostosowanie jej do warunków drogowych i nie zachowanie przez niego szczególnej ostrożności, na skutek czego doszło do potrącenia pieszego X. A. przechodzącego przez jezdnię tuż przed przejściem dla pieszych

Cz. wyjaśnienia oskarżonego

Zeznania świadka

Cz. zeznania świadka Ż. I.

450-451

Cz. zeznania świadka U. B.

452-453

Cz. zeznania świadka N. B.

453-454

Zeznania świadka U. A.

448-449

Cz. zeznania świadka N. C.

449-450

Protokół oględzin miejsca wypadku

11-12

Protokół oględzin pojazdu

8-9

Protokół z kontroli przepuszczalności światła przez szyby

70-75

Protokół zatrzymania rzeczy z nagraniem

30-32, 44

33-35, 44

89-91, 92, 539

Protokół oględzin rzeczy

52-54, 93-94, 180-181

Cz. zdjęcia

446-446a

Opinia U. V.

58-62, 254-291, 459-480, 500-507

Szkic

Opinia z przeprowadzonych badań z zakresu wypadków drogowych

118-124

Nagrania

154, 539

Materiał poglądowy

186-201

Szkic

3. zgon X. A. na miejscu zdarzenia w wyniku poniesionych obrażeń czaszkowo-mózgowych

Cz. wyjaśnienia oskarżonego

Cz. zeznania świadka Ż. I.

450-451

Cz. zeznania świadka U. B.

452-453

Cz. zeznania świadka N. B.

453-454

Zeznania świadka Ż. A.

Zeznania świadka U. A.

448-449

Karta informacyjna

3, 4

Protokół oględzin miejsca wypadku

11-12

Protokół oględzin zwłok na miejscu znalezienia

13-17

Szkic

Materiał poglądowy

186-201

Szkic

Protokół oględzin i otwarcia zwłok

212-216

4. nietrzeźwość X. A.

Opinia

110-111

Protokół pobierania krwi

Informacja

239, 298

5. złe warunki pogodowe, deszcz, mokra nawierzchnia, słaba widoczność

Cz. wyjaśnienia oskarżonego

Cz. zeznania świadka Ż. I.

450-451

Cz. zeznania świadka U. B.

452-453

Cz. zeznania świadka N. B.

453-454

Zeznania świadka U. A.

448-449

Cz. zeznania świadka N. C.

449-450

Protokół oględzin miejsca wypadku

11-12

6. trzeźwość B. B. (1)

Cz. zeznania świadka Ż. I.

450-451

Cz. zeznania świadka U. B.

452-453

Cz. zeznania świadka N. B.

453-454

PROTOKÓŁ

5, 6

Świadectwo wzorcowania

Opinia

114-115, 132-133

Protokół pobierania krwi

7. sytuacja oskarżonego

Informacja o wykroczeniach

Zaświadczenie

Karta karna

Dane o osobie

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.OCena DOWOdów

1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Cz. wyjaśnienia oskarżonego

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie, w którym nie były sprzeczne ze zgromadzonym materiałem dowodowym, któremu Sad dał wiarę.

Cz. zeznania świadka Ż. I.

Cz. zeznania świadka U. B.

Cz. zeznania świadka N. B.

Sąd dał wiarę w/w świadkom częściowo tj. w zakresie, w którym ich zeznania nie były sprzeczne z zeznaniami pozostałych świadków, dowodami nieosobowymi, opiniami biegłych, ponieważ znalazły one potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym.

Zeznania świadka U. A.

Cz. zeznania świadka N. C.

Sąd dał wiarę świadkom, ponieważ ich zeznania były jasne, logiczne, wzajemnie się uzupełniały, a świadkowie jako obcy nie mieli powodu, by zeznawać w określony sposób.

Protokół oględzin miejsca wypadku

Protokół oględzin pojazdu

Protokół z kontroli przepuszczalności światła przez szyby Szkic

Materiał poglądowy Protokół zatrzymania rzeczy z nagraniem Protokół oględzin rzeczy Nagrania

Karta informacyjna

Protokół oględzin zwłok na miejscu znalezienia

Protokół oględzin i otwarcia zwłok

Protokół pobierania krwi Informacja

PROTOKÓŁ

Świadectwo wzorcowania

Informacja o wykroczeniach Zaświadczenie

Karta karna

Dane o osobie

Wiarygodność dowodów nie była kwestionowana. Dokumenty zostały sporządzone przez uprawnione do tego osoby i odzwierciedlają przebieg zdarzenia, jak też jego skutki.

Opinie

Opinia z przeprowadzonych badań z zakresu wypadków drogowych

Sąd dał wiarę opiniom jako sporządzonym przez biegłych z odpowiednim wykształceniem i doświadczeniem.

Opinia U. V.

Sąd dał wiarę opiniom biegłego, ponieważ zdaniem Sadu stanowią one spójną całość odpowiadają na zadane pytania. Biegły, na podstawie nagrań z monitoringu, wskazał, w jaki sposób obliczył prędkość pojazdu, pieszego, wskazał, który z uczestników ruchu drogowego naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu i jakie. W ocenie Sadu opinia główna, jak i uzupełniające w pełni zasługują na wiarę. Uwagi niemerytoryczne, a odnoszące się do opinii prywatnej i sporządzającej jej biegłych, choć nie na miejscu, nie dyskwalifikują opinii biegłego V..

1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Cz. wyjaśnienia oskarżonego

Sąd nie dał wiary oskarżonemu odnośnie prędkości, jak i przyczyn zajścia, gdyż w tym zakresie są one sprzeczne z zeznaniami świadków, będącymi osobami postronnymi, materiałem nagraniowym i opiniami biegłych.

Cz. zeznania świadka Ż. I.

Cz. zeznania świadka U. B.

Cz. zeznania świadka N. B.

Sąd nie dał wiary świadkom w zakresie, w którym twierdzili, że oskarżony jechał zgodnie z przepisami, ponieważ prędkość pojazdu została obiektywnie ustalona w opinii biegłego. Świadkowie nie tylko niezgodnie z rzeczywistością wskazali prędkość pojazdu, ale także miejsce, gdzie miało dojść do potrącenia.

Cz. zeznania świadka N. C.

Sąd nie dał wiary świadkowi w zakresie, w którym jego zeznania sprzeczne były z pierwotnymi zeznaniami świadka, uznając, że po upływie tak długiego czasu od zdarzenia świadek nie pamiętał pewnych okoliczności, przedstawiał je odmiennie niż pierwotnie.

Pokwitowane

Informacja GDDKiA

Zdjęcie nr 6 k. 446a

Nie wnosi nic do sprawy, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia.

Opinia dot. obuwia

Opinia nie pozwoliła na usytuowanie pieszego względem pojazdu, dlatego też nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia.

Opinia prywatna

Sąd nie dał wiary opinii zarówno w zakresie analizy materiału dowodowego, ani wniosków, które zostały wyciągnięte. Po uwagach opiniujących, którzy wskazali, że właściwie tylko jedno nagranie tj. ze sklepu (...) pokazuje zderzenie pojazdu z pieszym, zaś pozostałe nie pozwalają na identyfikację pojazdu, pieszego, rozpoczynają się po godzinie i 3 minutach po wypadku, na podstawie nagrania ze sklepu (...) (które ich zdaniem nie pozwalało na identyfikację pojazdu i określenie parametrów ruchu samochodu i pieszego) obliczyli prędkość pieszego, jak też samochodu, przy czym obliczyli prędkość pojazdu, dokonując obliczeń od miejsca potrącenia do dalszej krawędzi przejścia dla pieszych (57-72 km/h). W ocenie Sądu moment uderzenia nagrany jest na monitoringu ze sklepu (...), natomiast na monitoringu ze sklepu (...) widoczna jest dalsza część zdarzenia. Opinia, kwestionując nagrania, po czym opierając się na nich, obliczając prędkość pojazdu od momentu uderzenia w pieszego jest całkowicie niewiarygodna.

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Art. 177§1 kk stanowi, że kto, naruszając, chociażby nieumyślnie, zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, powoduje nieumyślnie wypadek, w którym inna osoba odniosła obrażenia ciała określone w art. 157 § 1, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Zgodnie z §2, jeżeli następstwem wypadku jest śmierć innej osoby albo ciężki uszczerbek na jej zdrowiu, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

„Zasady bezpieczeństwa w ruchu to ujęte w odpowiednich przepisach zasady określające sposób korzystania z ruchu; są to zarówno reguły zawarte w przepisach określających porządek poruszania się na szlakach komunikacyjnych i zachowanie się w typowych dla ruchu sytuacjach lub wyrażone przez przyjęte oznakowanie, oświetlenie i sygnalizację, jak i reguły nieskodyfikowane w sposób szczegółowy, a wynikające z wyżej wymienionych przepisów oraz istoty bezpieczeństwa w ruchu, które muszą znaleźć zastosowanie wszędzie tam, gdzie nie ma sprecyzowanego przepisu. (…) Nie muszą pokrywać się one z przepisami ruchu drogowego (…). Minimalizują one stopień niebezpieczeństwa związanego z uczestnictwem w poszczególnych dziedzinach ruchu, acz nie eliminują go całkowicie. Nie zawsze określają zachowanie kierowcy w sposób ścisły, ich przestrzeganie oceniane jest zawsze przez pryzmat konkretnych okoliczności (…).” (Komentarz do kodeksu karnego pod red. Marka Mozgawy, publ. Lex 2024).

Nie ulegało wątpliwości, że oskarżony, jadąc samochodem I. potrącił przechodzącego przez jezdnię X. A., co wynikało z całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego. W wyniku potrącenia pieszy doznał szeregu obrażeń i zmarł na miejscu. Oskarżony, jak i jego pasażerowie twierdzili, że samochód nie poruszał się z nadmierna prędkością, podkreślali złe warunki atmosferyczne, jak i to, że pieszy pojawił się niespodziewanie na jezdni. Zauważyć należy, że boczne przednie szyby I. przy wymaganym współczynniku przepuszczalności światła na poziomie 70% miały 33,3% i 33,1% przepuszczalności, być może stąd te trudności w obserwacji, a może stąd, że pasażerowie z tyłu patrzyli w telefony.

W aktach sprawy znajdowały się nagrania z monitoringu ze sklepu (...), znajdującego się na wprost pasów dla pieszych, obok których przechodził pokrzywdzony, ze sklepu monopolowego (...), znajdującego się po tej stronie ulicy, od której pieszy chciał przekroczyć jezdnię, przy czym kilka metrów za pasami w stronę C., nagranie z ul. (...), znajdującego się w odległości około 80 m od przejścia dla pieszych przed S., nagranie z budynku Urzędu Gminy i Miasta, będącego na przeciwko, nagranie ze szkoły podstawowej nr (...), znajdującej się przy tej samej ulicy w odległości około 620 m w stronę D..

Biegły U. V. po zapoznaniu się z dowodami, zgromadzonymi w sprawie, a także po wykonaniu przez siebie oględzin w dniu 1 kwietnia 2024 r. wydał opinię. Wskazał po zestawieniu uszkodzeń samochodu z obrażeniami pieszego obraz wzajemnego usytuowania w/w podczas kolidowania. Obliczył, że pieszy od krawędzi jezdni do momentu uderzenia pokonał odległość około 2,84 m. Biegły wskazał, że nie ma żadnych śladów, na podstawie których można by było obliczyć prędkość samochodu, nie można jej też obliczyć na podstawie odrzutu ciała, ponieważ uderzenie miało charakter narożnikowy. W związku z powyższym biegły określił prędkość na podstawie nagrań. Po ich rozklatkowaniu i ustaleniu, ile klatek na poszczególnym nagraniu przypada na sekundę, a także przy wykorzystaniu odległości, którą pojazd przebył w tym czasie obliczył prędkość samochodu w momencie kolidowania na 80 km/h. Biegły wskazał, że przed uderzeniem pojazd hamował, co widoczne było na nagraniu z ul. (...). Biegły wskazał prędkość samochodu na wysokości kamery usytuowanej na budynku Gminy na 101 km/h, a na wysokości kamery usytuowanej na szkole na 103 km/h. Biegły wyliczył także prędkość poruszania się pieszego. Biegły wskazał, że powstanie stanu zagrożenia nastąpiło w momencie wkroczenia pieszego na jezdnię. Do momentu uderzenia pieszy przebył 2,84 m, co przy wyliczeniu prędkości poruszania się pieszego oznacza, że czas zagrożenia trwał 2 s. Biegły wskazał, że gdyby kierujący poruszał się z prędkością 50 km/h, zdołałby zatrzymać pojazd przed pieszym. Biegły wskazał moment rozpoczęcia hamowania przez pojazd I., wskazał, że jego wyliczenia na podstawie monitoringu znalazły potwierdzenie w programie V-B..

Obrona, składając opinię prywatną, kwestionowała opinię biegłego V.. W opinii prywatnej wskazano, że jedynie nagrania ze sklepu (...) zawierają zderzenie. Nagrania ze szkoły, budynku gminy nie pozwalają na identyfikację pojazdu i pieszego, także nagranie z ul. (...) nie daje pewności, że pojazd w kadrze o 21.43.05 to I., a pieszy to X. A., także nagranie ze sklepu (...) nie daje możliwości identyfikacji pojazdu, określenia parametrów ruchu samochodu i osoby potrąconej. Po w/w uwagach na podstawie nagrania ze sklepu (...) obliczono prędkość pieszego, jak też samochodu, przy czym obliczono prędkość pojazdu, dokonując obliczeń od miejsca potrącenia do dalszej krawędzi przejścia dla pieszych (57-72 km/h). Następnie, przy wykorzystaniu w/w danych, sporządzono dwa warianty tj. przy założeniu, że samochód nie hamował i przy założeniu, że hamował. Stwierdzono, że zagrożenie stworzył pieszy, a kierujący nie miał możliwości zatrzymania pojazdu przed torem ruchu pieszego. Gdyby kierowca poruszał się z prędkością 50 hm/h, do potrącenia doszłoby z prędkością 28-32 km/h. Sąd oddalił wnioski dowodowe obrony, która kwestionując opinię biegłego V. na podstawie opinii prywatnej, domagała się opinii Instytutu (...), ponieważ uznał, że zmierzają one do przedłużenia postępowania. Sąd nie podziela twierdzeń, że nagrania, które stanowiły podstawę obliczeń biegłego V. nie pozwalają na identyfikację samochodu, pieszego, jak też wykonanie obliczeń. Zauważyć należy, że biegły opierał się o protokół oględzin, ale także samodzielnie wykonanych oględzinach. Sąd zapoznał się z nagraniami i wie, co na nich widać, a twierdzenia w opinii prywatnej mają się nijak do zawartości płyt. Uwagi biegłego V. odnośnie personalnie osób, które sporządziły opinię prywatną, choć nieprofesjonalne i nie powinny mieć miejsca, to nie zmieniają oceny jego opinii. Zarzuty, że biegły nie odniósł się do zarzutów, które opierały się na twierdzeniach, że nagrania są złej jakości i nie pozwalają na identyfikację są bezprzedmiotowe, ponieważ biegły odniósł się do tych zarzutów. Kwestia zegara na nagraniach przy zmianie czasu z letniego na zimowy także nie powinna być żadnym problemem. Zdaniem Sądu kwestia nietrzeźwości pieszego też nie wymaga szczególnej wiedzy, bo wpływ alkoholu na świadomość człowieka nie jest jakąś tajemnicą.

W ocenie Sadu oskarżony poruszał się z prędkością 101 km/h, która nie tylko, że znacznie przewyższała prędkość administracyjnie dopuszczoną na tym odcinku (50 km/h), ale była także nieadekwatna do warunków, w jakich ruch się odbywał. Podkreślić należy, że padał deszcz, jezdnia była mokra i było ciemno. Trasa pojazdu prowadziła wprawdzie przez miasto, gdzie zamontowane są lampy, w miejscu zdarzenia lampa jednak nie świeciła, a niezależnie od tego widoczność nawet przy świecących lampach przy mokrej nawierzchni pozostawia wiele do życzenia.

„W każdej sprawie dotyczącej przestępstwa określonego w art. 177 kk sąd powinien zawsze rozważyć, czy istnieje związek przyczynowy pomiędzy stwierdzonym naruszeniem przepisów a zaistniałą kolizją. Związek ten nie może być rozumiany li tylko jako czasowe lub miejscowe następstwo wydarzeń, ale jako powiązanie wypadku drogowego z poprzedzającym go naruszeniem przez oskarżonego przepisów o ruchu drogowym” (wyrok SN z 16.06.2000 r., III KKN 123/98, LEX nr 51434). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie związek taki zachodzi, a polega na nadmiernej prędkości, która dodatkowo nie była dostosowana do panujących warunków drogowych, nie zachowaniu szczególnej ostrożności, na skutek czego doszło do potrącenia pieszego. Biegły wyraźnie wskazał, że gdyby samochód poruszał się z prędkością 50 km/h, nie doszłoby do potrącenia pieszego.

Wina oskarżonego w zakresie wywołanego skutku (wypadek) ma charakter nieumyślny i wyraża się w umyślnym naruszeniu zakazu poruszania się z prędkością większą nić 50 km/h, nadto nie zachowaniu zasad ostrożnego postępowania, które wymagane było od niego jako od kierowcy przez ustawę Prawo o ruchu drogowym. Kierujący pojazdem jest obowiązany jechać z prędkością zapewniającą panowanie nad pojazdem, z uwzględnieniem warunków, w jakich ruch się odbywa. Wina ta nie budzi żadnych wątpliwości przy jednoczesnym ustaleniu, że od oskarżonego jako od osoby dorosłej i poczytalnej można zasadnie wymagać dopełnienia obowiązku prowadzenia samochodu zgodnie z obowiązującymi w tej materii przepisami wspomnianej ustawy.

1.4. ☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

1.5. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

1.6. ☐Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

1.7. ☐Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się

do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

I

Sąd wymierzył oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności. Orzeczona kara jest zdaniem Sądu adekwatna do znacznego stopnia winy, rodzaju i stopnia naruszonych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym a także do rozmiaru i rodzaju następstw czynu, którym była śmierć pieszego X. A.. Sąd miał na uwadze, że oskarżony poruszał się z prędkością dwa razy większą od dopuszczalnej, przy czym jechał przez miasto, gdzie mógł się spodziewać pieszych. Sąd miał także na uwadze fakt, że pokrzywdzony wszedł na drogę pomimo nadjeżdżającego pojazdu, jak też dotychczasową niekaralność oskarżonego i jego młody wiek, decydującym jednak było umyślne naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu i skutek w postaci śmierci pieszego.

II

Sąd orzekł względem oskarżonego dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, uznając, że swoim zachowaniem udowodnił on, że prowadzenie przez niego pojazdów zagraża bezpieczeństwu w ruchu.

IV

Sąd orzekł, iż oskarżony ma zapłacić na rzecz każdego z rodziców X. A. kwotę po 30000 zł tytułem częściowego zadośćuczynienia. Kwoty te nie stanowią pełnej rekompensaty (jeśli w ogóle w takiej można mówić w sytuacji utraty dziecka), a oskarżyciele posiłkowi będą mogli dochodzić dalszych roszczeń na drodze postepowania cywilnego

1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

III

Sąd zaliczył na poczet orzeczonego zakazu okres zatrzymania prawa jazdy.

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V

Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżycieli posiłkowych kwoty po 3075 zł tytułem zwrotu poniesionych przez nich wydatków, związanych z ustanowieniem pełnomocnika (zgodnie z wnioskiem i złożonymi fakturami).

VI

Sąd, wobec uznania winy oskarżonego, zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 5000 zł tytułem zwrotu części wydatków.

1.1Podpis

Sędzia Nina Kober