Treść orzeczenia
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 7 maja 2014 roku
Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu w Wydziale II Karnym,
w składzie :
Przewodniczący : SSR Antonina Surma
Protokolant : Magdalena Górska
po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2014 roku we Wrocławiu przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia Śródmieścia: Marcina Kaczmarka sprawy karnej z oskarżenia publicznego : P. (...) ur. (...) w N. syna A. i M. z domu H.
PESEL (...)
oskarżonego o to, że : w okresie od 29 października do 4 listopada 2011 roku w H. w powiecie (...) woj. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 771 złotych spółkę (...) S.A. z siedzibą w G. w ten sposób, że nie mając zamiaru wywiązania się z umowy zawarł z pokrzywdzoną spółką umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...)3 (...), na zasadzie czego uzyskał notebook oraz dostęp do usług telekomunikacyjnych tj. przestępstwo z art. 286 § 1 k.k.
I. uznaje oskarżonego P. S. (1) za winnego zarzuconego jemu czynu, tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. i za to, na podstawie tego przepisu, wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;
II. na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązuje oskarżonego do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz (...) S.A. z siedzibą w G. kwoty 771 (siedemset siedemdziesiąt jeden) złotych;
III. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U. Nr 27, poz. 152) zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, w tym od opłaty.
Sygn. akt II K 1079/13
Uzasadnienie
W toku postępowania w sprawie ustalono następujący tan faktyczny:
Dni 29 października 2011r. P. S. (1) zawarł z dostawcą usług (...) S.A. z siedzibą w G. umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...)3 (...). Usługi świadczone miały być przy ul. (...) we W..
(Dowód: wyjaśnienia oskarżonego – k. 30, 31, 132, umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych – k. 15).
Dnia 4 listopada 2011r. w H. przekazano P. S. kartę SIM o nr seryjnym: (...) i o wartości 5,50 zł. Tego samego dnia podpisał też regulamin promocji (...) S.A., na podstawie którego otrzymał również notebook o wartości 765,50 zł.
(Dowód: wyjaśnienia oskarżonego – k. 31, 132, zeznania świadka K. M. – k. 13,
protokół przekazania karty SIM – k. 18, regulamin – k. 19 – 23).
P. S. (1) nie opłacał abonamentu ani nie zapłacił ceny pobranych urządzeń, do czego był zobowiązany w przypadku braku płatności abonamentu.
(Dowód: wyjaśnienia oskarżonego – k. 31, 132, zeznania świadka K. M. – k. 4,
regulamin promocji – k. 22).
Oskarżony P. S. (1) to dwudziestosiedmioletni mężczyzna, ojciec czworga małoletnich dzieci.
Oskarżony uzyskał wykształceni gimnazjalne. Przed osadzeniem w zakładzie karnym utrzymywał się z prac dorywczych za granicą.
Zgodnie własnym oświadczeniem, P. S. (1) nie był w przeszłości leczony psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo. Był, natomiast, wielokrotnie karny za przestępstwa przeciwko mieniu, za co wymierzano mu kary pozbawienia wolności zarówno z warunkowym zawieszeniem wykonania, które następnie były zarządzane, jak i o charakterze bezwzględnym.
(Dowód: wyjaśnienia oskarżonego - k. 29 – 30, 131, K. – k. 72 – 74, odpisy
wyroków – k. 49 - 50, 53 – 65).
W toku postępowania przygotowawczego oskarżony nie przyznawał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. Prezentowaną przez siebie wersję zmienił jednak przed Sądem, kiedy to przyznał się do popełniania zarzucanego mu czyn i uzgodnił a oskarżycielem karę za popełnione przestępstwo.
W toku postępowania oskarżony składał wyjaśnienia.
Powyższych ustaleń stanu faktycznego dokonano częściowo w oparciu o wyjaśnienia, jakie oskarżony złożył przed Sądem dnia 7 maja 2014r. (k. 132). P. S. wskazał, bowiem, obiektywnie, że w chwili podpisywania umowy o świadczenia telekomunikacyjne nie pracował. Jak wyjaśnił, utrzymywał się ze środków zarobionych za granicą, lecz nie był w stan wskazać ich wysokości.
Nie wykorzystano, natomiast jego relacji co do podawanej w postępowaniu przygotowawczym okoliczności, iż pierwsze dwa miesiące korzystania z usług w ramach zawartej z V. umowy były bezpłatne, zaś następnie nie mógł wywiązywać się z zawartej umowy, gdyż w styczniu 2011r. trafił do aresztu śledczego. – Odroczenie pierwszej wpłaty nie wynika, bowiem z treści zawartej przez oskarżonego umowy.
Powyższe nie wynikało też z zeznań K. M. (2) (k. 4) – konsultanta ds. windykacji (...) S.A., która obiektywnie opisała procedurę zawierania umowy, oraz wskazała, że każdy, kto zawarł umowę z (...) S.A. był zobowiązany do płatności abonamentu. – Jak zeznała, w wypadku niewywazywania się z tego zobowiązania, klient był zobligowany do uiszczenia wartości dodatków do usługi, gdyż tym sam zrywał umowę.
Nadto zeznania K. M. wykorzystano także w zakresie wskazania wartości uzyskanego przez P. S. sprzętu (k. 12 – 13).
Nie wykorzystano, natomiast relacji Z. B. (k. 5) – lidera centrum marketingu, która wypowiadała się jedynie odnośnie fizycznej możliwości korzystania z usług (...) przez jej klientów. – Pozostała część jej wypowiedzi dotyczyła umowy o innym numerze i zawartej przez osobę o innym nazwisku, w związku czym, nie odniesiono jej do osoby oskarżonego.
Dokonując ustaleń stanu faktycznego w sprawie, Sąd wykorzystał również umowę o świadczenie telekomunikacyjne nr (...)3 (...) i dołączony do niej protokół przekazania karty SIM, jak też regulamin promocji (k. 15 – 23), z których wynika jaki sprzęt i na jakich zasadach został oskarżonemu wydany.
Posłużono się również sporządzonymi przez uprawnione podmioty danymi o karalności skazanego (k. 73 – 74), jak też potwierdzającymi j odpisami wyroków, wskazującymi jednoznacznie na charakter przestępstw dokonywanych przez oskarżonego w przeszłości.
W związku z powyższym, Sąd uznał oskarżonego P. S. (1) za winnego tego, że w okresie od 29 października do 4 listopada 2011 roku w H. w powiecie (...) woj. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 771 złotych spółkę (...) S.A. z siedzibą w G. w ten sposób, że nie mając zamiaru wywiązania się z umowy zawarł z pokrzywdzoną spółką umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...)3 (...), na zasadzie czego uzyskał notebook oraz dostęp do usług telekomunikacyjnych.
Ze zgromadzonego, bowiem, w sprawie materiału dowodowego wynika, iż oskarżony P. S. (1), zawarł umowę z firmą (...) S.A., w ramach której otrzymał notebooka i warunkującą dostęp do usług telekomunikacyjnych kartę SIM o łącznej wartości – jak wskazała K. M. - 771 zł. Z wiarygodnych, zaś w tym zakresie wyjaśnień P. S., wynika, że w chwili podpisywania przedmiotowej umowy nie pracował. Widział też, zdaniem Sądu, że wobec licznych wyroków skazujących na bezwzględne kary pozbawienia wolności, będzie osadzony w zakładzie karnym, a zatem nie będzie mógł opłacać abonamentu i wywiązywać się z zawartej umowy w przyszłości. W związku z tym, nie ulega wątpliwości, że P. S. zawierając przedmiotową umowę działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci sprzętu elektronicznego, a w celu jego uzyskania z (...) S.A. wprowadził przedstawicieli tej firmy w błąd co do zamiaru gotowości wywiązania się z zawartej umowy nr (...).
Nie ulega, zatem, wątpliwości, że dopuścił się on czynu z art. 286 § 1 k.k.
Mając to na względzie, Sad wymierzył oskarżonemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. Stwierdził, bowiem, iż kara ta będzie współmierna do winy oskarżonego i społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu. Ta ostatnia, bowiem, determinowana jest przez rodzaj i charakter naruszonego dobra, jakim w omawianym przypadku jest mienie, jego wartość oraz motywacja sprawcy, sprowadzająca się w niniejszym przypadku do działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej - przy nadużyciu zaufania kontrahena.
Wymierzając przedmiotową sankcję, Sąd wziął pod uwagę też względy indywidualno - i ogólnoprwencyjne wymierzonej kary. Pierwsze z nich przejawiają się w tym, by oskarżony, który w przeszłości był wielokrotnie karany nie powrócił do przestępstwa i rozpoczął pozytywne zmiany mające na celu wzmożeni poszanowania porządku prawnego, drugie, natomiast, wyrazić powinny brak społecznego przyzwolenia na oszukańcze zawieranie umów w celu pozyskania oferowanych w nich korzyści, bez zamiaru wywiązania się z nakładanych w nic obowiązków.
Z uwagi, natomiast, na okoliczność, iż – zgodnie z wyjaśnieniami oskarżonego, zabrany sprzęt nie został zwrócony pokrzywdzonemu, Sąd zobowiązał P. S. (1) do zapłaty jego równowartości (771 zł) na rzecz (...) S.A. – tytułem naprawiania szkody.
Mając, natomiast, na względzie skomplikowaną sytuację finansową oskarżonego, który przebywa w zakładzie karnym, Sąd zwolnił go od kosztów sądowych w sprawie, w tym od opłaty.